Αρχική / Αξιολογήσεις / Adidas Adizero Boston 6

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

Adidas Adizero Boston 6

Adidas Adizero Boston 6

Κατηγορία: Performance trainer – Ουδέτερο πάτημα – Βάρος: 245γρ. – 10mm drop (26/16mm)

Το Boston είχε ανέκαθεν το δικό του κοινό. Εν τούτοις, από εμπορικής πλευράς, ποτέ δεν τα κατάφερνε τόσο καλά όσο ο μικρός του «αδελφός», το Adios.
Αυτό άλλαξε σε μεγάλο βαθμό με την 5η έκδοση του μοντέλου, όταν και ενσωματώθηκε η τεχνολογία Boost. Έγινε πιο φιλικό στον μέσο δρομέα, κρατώντας όμως και όλα τα «γρήγορα» χαρακτηριστικά του. Παρ’ όλα αυτά, η επιμονή της Adidas σε μια στενότερη γραμμή, όπως σε όλα τα Adizero μοντέλα, απέκλειε όσους δεν είχαν στενό πόδι.
Το Boston 5 έμεινε στην αγορά 2 χρόνια, κάτι που έδειχνε ότι η επόμενη έκδοσή του θα έχει διαφορές. Η εταιρεία δούλεψε έξυπνα επάνω στο νέο μοντέλο και τελικά οι αλλαγές που έγιναν, ήταν ακριβώς αυτές που χρειαζόντουσαν.

Επάνω μέρος

Το επάνω μέρος του Boston 5 είχε μία σχεδίαση κάπως… old school. Τόσο από αισθητικής πλευράς όσο και υλικών. Προσωπικά, μου άρεσε η λιτή και απέρττη εμφάνισή του, θύμιζε αγωνιστικά μοντέλα άλλων εποχών. Από την άλλη, τα υλικά είχαν μια σχετικά «τραχιά» υφή, με το διχτυωτό να είναι σε πολλά σημεία αφοδράριστο, ενώ υπήρχε ελάχιστο έως καθόλου αφρώδες σε κολάρο και γλώσσα. Το κύριο χαρακτηριστικό όμως του upper, ήταν η στενή εφαρμογή του, τόσο μπροστά όσο και στην καμάρα. Αυτό το έκανε μάλλον απαγορευτικό για δρομείς με, έστω και ελάχιστα, φαρδύτερο του κανονικού πόδι, ιδίως αν το ήθελαν και για προπονητική χρήση. Βέβαια, αυτό το καλούπι του έδινε μια πιο αγωνιστική αίσθηση, κρατώντας άψογα το πόδι σε γρήγορους ρυθμούς και στροφές.

Στο νέο Boston έχουν γίνει κάποιες βελτιώσεις εκεί ακριβώς που έπρεπε.
Από την μέση και μπροστά, χρησιμοποιείται πλέον engineered mesh, το σύγχρονο διχτυωτό που συναντάμε στα περισσότερα μοντέλα. Είναι πιο εύκαμπτο και κυρίως έχει πιο μαλακή αίσθηση από πριν. Δεν υπάρχει πια ο ραμμένος προφυλακτήρας δαχτύλων από συνθετικό σουέντ υλικό, καθώς έχει αντικατασταθεί από έναν εσωτερικό, αρκετά λεπτότερο μάλιστα. Επιπλέον, το ανεξάρτητο κομμάτι (επίσης από χοντρό σουέντ), πάνω στο οποίο βρισκόταν η πρώτη σειρά των κορδονιών, έχει αφαιρεθεί, «αποσυμφορίζοντας» κι άλλο την περιοχή. Το toe box είναι σαφώς πιο στρογγυλεμένο σε σχέση με το μυτερή σχεδίαση του V5, ενώ το ασυνήθιστα μεγάλο κενό μεταξύ πρώτης και δεύτερης σειράς κορδονιών, ελαττώνει ακόμη πιο πολύ την όποια πιθανή πίεση.

Engineered mesh και εσωτερικός προφυλακτήρας δίνουν περισσότερη ευκαμψία και αέρα στο toe box.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν, δίνουν περισσότερο αέρα και χώρο στα δάχτυλα και τα μετατάρσια. Το Boston παραμένει ένα παπούτσι με εφαρμογή στενότερη του μέσου όρου αλλά πλέον μπορεί να φιλοξενήσει και λίγο φαρδύτερα πέλματα σε σχέση με το παρελθόν.

Από εκεί και πέρα, βελτιώσεις υπάρχουν και στο υπόλοιπο επάνω μέρος.
Η γλώσσα πλέον αποτελείται από λεπτό αφρώδες υλικό και όχι σκέτο διχτυωτό, ενώ είναι φοδραρισμένη και ενωμένη κατά το ήμισυ με τα πλαινά, ώστε να συγκρατείται στην θέση της. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να είναι οριακή σε μήκος, σε περίπτωση που κάποιος χρησιμοποιήσει τις έξτρα τρύπες.

Η γλώσσα είναι πλέον ραμμένη στα πλαινά, ενώ το επαρκές αφρώδες φιλτράρει την όποια πίεση από τα κορδόνια.

Το σουέντ έχει καταργηθεί και από το σημείο όπου είναι τοποθετημένες οι τρύπες για τα κορδόνια, το οποίο μάλιστα ήταν και ενισχυμένο εσωτερικά με σκληρό υλικό. Στην θέση του υπάρχει εύκαμπτο συνθετικό δέρμα, υλικό το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί και στις τρεις ρίγες γύρω από το midfoot. Τέλος, γύρω από τον αστράγαλο το padding είναι επίσης λίγο περισσότερο.

Όλες οι αλλαγές που περιγράψαμε, έχουν αλλάξει την αίσθηση που αποκομίζεις τρέχοντας με το Boston 6.
Κατ’ αρχάς, για να μην ανησυχούν οι «πιστοί» του μοντέλου, να ξεκαθαρίσω ότι η σφιχτή, αγωνιστική εφαρμογή που ήταν συνηθισμένοι, παραμένει αναλλοίωτη. Πόδι και παπούτσι γίνονται «ένα κομμάτι», ασχέτως του πόσο γρήγορα πας ή στρίβεις, θυμίζοντας αγωνιστικό μοντέλο. Η διαφορά με το Boston 5 είναι ότι όλα αυτά πλέον γίνονται σε ένα πιο «πολιτισμένο» κι ελαφρώς ανετότερο περιβάλλον. Τα υλικά είναι πιο απαλά, δεν νοιώθεις σημεία πίεσης αν σφίξεις περισσότερο τα κορδόνια (ιδίως επάνω στους ταρσούς), ενώ το λίγο πιο ευρύχωρο toe box δεν θα περιορίσει το πόδι και σε μεγαλύτερες προπονήσεις.
Κατά την γνώμη μου λοιπόν, όλες οι αλλαγές που έγιναν στο upper ήταν επιτυχημένες και απαραίτητες.

Η σχεδίαση του μπροστινού τμήματος είναι εμφανώς πιο στρογγυλεμένη και ευρύχωρη. Το μεγάλο κενό μεταξύ των δύο πρώτων σειρών των κορδονιών, δίνει ακόμη περισσότερη άνεση κι ευκαμψία στο upper.

 

Σόλα και πάτημα

Εδώ οι διαφορές είναι πολύ μικρές. Η σόλα παραμένει ακριβώς η ίδια με του προηγουμένου μοντέλου, αποτελούμενη στο μεγαλύτερο μέρος της από Boost υλικό. Πάνω από το Boost και καθ’ όλο το μήκος της, υπάρχει μία στρώση σκληρότερου EVA αφρού, η οποία έχει ένα άνοιγμα μόνο στην περιοχή κάτω από τα μετατάρσια, όπου και το πόδι έρχεται σε άμεση επαφή με το TPU υλικό. Επιπλέον, στο επάνω μέρος της σόλας υπάρχει ένα χείλος, επίσης από EVA. Ο συνδυασμός των δύο υλικών χρησιμεύει για να εξισορροπείται η μαλακή αίσθηση του Boost και να μπορεί το πάτημα να είναι συγχρόνως απορροφητικό και αποδοτικό.

Η σόλα αποτελείται κυρίως απο Boost, ενώ με πορτοκαλί χρώμα διακρίνεται το «χείλος» από EVA.

Οι όποιες διαφορές με το Boston 5 εντοπίζονται στην εξώσολα, αν και με την πρώτη ματιά φαίνεται να μην έχει αλλάξει κάτι.
Κατ’ αρχάς, το Continental λάστιχο που καλύπτει σχεδόν όλη την επιφάνεια, είναι ελαφρώς πιο μαλακό. Επίσης, τα ανοίγματα στο λάστιχο στο εμπρόσθιο μέρος (όπου φαίνεται και το Boost) είναι περισσότερα και μεγαλύτερα.
Αυτές οι δύο μικρές αλλαγές, παρότι δεν αλλάζουν τον χαρακτήρα του Boston, κάνουν το πάτημα οριακά πιο μαλακό και εύκαμπτο κάτω από τα μετατάρσια. Στην φτέρνα και το midfoot, παραμένει το ίδιο.

Τα «ανοίγματα» στο λάστιχο είναι μεγαλύτερα και φτάνουν μέχρι μπροστά. Αυτό δίνει λίγο μαλακότερη αίσθηση και κάνει το V6 πιο εύκαμπτο.

Πέραν αυτών, εξακολουθεί να υπάρχει το γνωστό Torsion System, μία πλαστική γέφυρα στο μέσο της εξώσολας, η οποία επεκτείνεται και στο εσωτερικό κομμάτι της φτέρνας. Ο ρόλος της είναι να δίνει την απαραίτητη ακαμψία στην κατασκευή, έτσι ώστε να μην συμπιέζεται υπερβολικά το Boost και χάνεται ενέργεια.

Το Torsion System.

Ουσιαστικά λοιπόν, ίδια συμπεριφορά σε σχέση με το Boston 5. Για όσους δεν γνωρίζουν, να πούμε πως πρόκειται για ένα performance μοντέλο, ικανό για πολλά πράγματα. Αν και συνολικά το πάτημά του χαρακτηρίζεται μάλλον ως σκληρό, στην φτέρνα υπάρχει επαρκής προστασία από τους κραδασμούς. Μπροστά, το μικρό ύψος της σόλας κι η σχετική ακαμψία της, το κάνει πολύ άμεσο και ταυτόχρονα προσφέρει μεγάλη αίσθηση του εδάφους.
Σε πιο αργούς ρυθμούς, μπορεί να μην έχει την προστασία ενός trainer, δεν νοιώθεις όμως και ότι «κοπανιέσαι» στο έδαφος. Είναι πολλοί οι δρομείς που το χρησιμοποιούν και ως προπονητικό, χωρίς πρόβλημα.
Όπως είναι φυσικό, εκεί που o χαρακτήρας του Boston αναδεικνύεται, είναι όταν πας γρήγορα. Ο συνδυασμός Boost και EVA, κάνει το πάτημα άμεσο και ανέξοδο. Νοιώθεις ότι κινείσαι και αποδοτικά και προστατευμένα. Μπορεί να φορεθεί τόσο σε tempo προπονήσεις όσο και σε αρκετά γρήγορα κομμάτια σε στίβο. Προφανώς και δεν έχει την «ακρίβεια» του Adios ή αναλόγων μοντέλων στο ταρτάν, δεν πρόκειται όμως να νοιώσει και έξω από τα νερά του. Σε αυτό βεβαίως βοηθάει και η σφιχτή εφαρμογή του επάνω μέρους, το οποίο «υποστηρίζει» άψογα τις δυνατότητες της σόλας.
Συν τοις άλλοις, χαρακτηριστική είναι η επιστροφή ενέργειας από το Boost, κάτι που γίνεται εμφανές όσο περισσότερο ανεβάζεις ρυθμό. Αποτελεί άλλωστε, το μεγάλο πλεονέκτημα του συγκεκριμένου υλικού έναντι των απλών αφρών.
Τέλος, αν και το βάρος του δεν θεωρείται ιδιαίτερα χαμηλό για την κατηγορία (λόγω Boost), είναι τόσο ισορροπημένο ως κατασκευή, ώστε έχει αρκετά ελαφρύτερη αίθηση στον δρόμο. Η δε Continental εξώσολα, φημίζεται για την ανθεκτικότητά της.

Συμπέρασμα

Κατ’ εμέ, το Boston 6 είναι σχεδόν αψεγάδιαστο. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξουν δρομείς που δεν θα τους ταιριάξει, εν τούτοις κάνει ακριβώς όσα υπόσχεται και από εκεί και πέρα είναι θέμα προσωπικών προτιμήσεων.
Το επανασχεδιασμένο επάνω μέρος βελτιώνει ξεκάθαρα όλα τα σημεία που το V5 υστερούσε, ενώ διατηρείται αναλλοίωτο το εξαιρετικό πάτημα της σόλας.
Για πολλούς είναι παπούτσι μαραθωνίου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως trainer, up tempo ή και racer, συγχρόνως. Όλα αυτά βέβαια, έχουν να κάνουν και με το τι αρέσει στον καθέναν, όπως και σε τι έχει συνηθίσει, σε κάθε περίπτωση όμως, πιστεύω πως πρόκειται για ένα από τα πιο ολοκληρωμένα μοντέλα της αγοράς.

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

19 Σχόλια

  1. Πάντως χρωματικά, είναι κάτι ιδιαίτερο και διαφορετικό από αυτό το βαρύ μπλε, κίτρινο, πράσινο, κόκκινο που συναντάμε στην πλειοψηφία των δρομικών παπουτσιών. Τολμώ να πω ότι μου αρέσει!

  2. Συμφωνώ απολύτως, Μανώλη.
    Βέβαια, αν είσαι ψυχωτικός με τα καθαρά παπούτσια 😛 , το λευκό χρώμα είναι πρόβλημα.

  3. Χθες το πρωί τα παρέλαβα και το απόγευμα έκανα τα πρώτα μου 15 χλμ τρέξιμο στο ταρτάν του γηπέδου. Εξαιρετική εφαρμογή λες και τα φορούσα μέρες, πολύ οικείο πάτημα, παρόμοιο με το 5άρι, να ήταν και λίγο πιο φαρδύ μπροστά θα ήταν ότι καλύτερο έχω φορέσει…Η καλύτερη σειρά της adidas μιας και χαλασανε τα glide…

  4. @valentinos_tselios Καλορίζικα, φίλε!
    Και που να έβλεπες τα παλιότερα adizero μοντέλα, πόσο στενά ήταν….

  5. Εξαιρετικό παπούτσι. Βέβαια έχουν κάνει βλακεία οι Γερμανοί, γιατί όντως το EVA γύρω και πάνω από το boost είναι μυτερό προς τα πάνω και χτυπάει απευθείας κάτω από την καμάρα αν το πόδι σου δεν είναι Κενυάτη πρωταθλητή, αλλά με μια αλλαγή εσωτερικής σόλας το πρόβλημα εξαφανίζεται. Επιπλέον, μετά από 250km το παπούτσι είναι σαν καινούριο.

  6. @sotiris_diamantopoulos Δεν είναι ο EVA που προεξέχει, απλά επειδή το παπούτσι έχει στενή γραμμή στην καμάρα, αναγκαστικά ο εσωτερικός πάτος «ξεχειλίζει» από την πλατφόρμα και είναι ανασηκωμένος στο σημείο εκείνο.

  7. Επειδή μπορεί να λέμε το ίδιο πράγμα, σχεδίασα μία τομή στο μεσαίο σημείο του παπουτσιού, στο ύψος της καμάρας του ποδιού.
    https://www.dropbox.com/s/l7ehagzp764f5pw/boston_cross-section.png?dl=0
    Τουλάχιστον αυτό κατάλαβα μετά από πολύ πιάσιμο του παπουτσιού, προσπαθώντας να σκεφτώ τρόπο να το στρώσω. Αυτό που διαπίστωσα λοιπόν είναι ότι το ΕVA στρώμα, αντί να έχει επίπεδη επιφάνεια στην πάνω πλευρά του, εκεί δηλαδή που εφαρμόζει η καμάρα του ποδιού, αυτό κάνει ένα χείλος προς τα πάνω. Αν δεν είναι το EVA στρώμα αυτό που αισθάνομαι, ίσως έχουν κάνει κάτι για να πιάνει το upper layer εκεί καλά. Αλλά όπως και να έχει, υπάρχει κάτι άκαμπτο που είναι σηκωμένο προς τα πάνω και ενοχλεί την καμάρα σου αν τύχει και βρίσκεται εκεί. Και το Streak 6 έχει στενή γραμμή, κι αυτό το νιώθεις στην καμάρα σου, αλλά εκεί απλώς ξεχειλίζει το πόδι σου έξω από το παπούτσι και είναι πιο ήπιο το αίσθημα. Το θέμα είναι ότι αφενός μεν λύνεται το θέμα, με αλλαγή σόλας όπως είπα, αφετέρου το αν έχει κανείς πρόβλημα είναι συνάρτηση του πλάτους του ποδιού, αλλά και του ρυθμού που τρέχει. Πχ σε διαλλειματική το ένιωθα, σε αγώνα δεν κατάλαβα τίποτα.

  8. @sotiris_diamantopoulos Κατάλαβα τι λες, Σωτήρη. Το ίδιο εννοούμε.
    Απλά, αν το παρατηρήσεις, θα δεις ότι το EVA χείλος προεξέχει ελάχιστα. Αυτό που κάνει την «ζημιά» είναι ότι στο σημείο εκείνο συμπίπτουν οι 3 ρίγες, οι ραφές αλλά και το χείλος, όπως είπες. Κι έτσι δημιουργείται αυτό ο «συνωστισμός».
    Εν τούτοις, αυτή η αίσθηση ότι υπάρχει ένα εξόγκωμα, νομίζω ότι ενισχύεται από το ότι μεγάλο μέρος της καμάρας σου πατάει επάνω στον ξεχειλίζοντα εσωτερικό πάτο. Δες στην φωτο πόσο πολύ αυτός βγαίνει έξω από την πλατφόρμα του παπουτσιού.

    Στο Streak 6 ξεχειλίζει όλη η εσωτερική πλευρά του ποδιού, από εμπρός μέχρι πίσω, αλλά με έναν μαγικό τρόπο, αυτή η αίσθηση εξαφανίζεται όταν τρέχεις!
    Εμένα πάντως δεν με έχει ενοχλήσει ποτέ όλο αυτό στο Boston παρόλο που επειδή πρηνίζω αρκετά, η καμάρα μου «πέφτει» προς τα μέσα.
    Είναι και θέμα ποδιού, όπως σωστά είπες.

    https://www.flickr.com/photos/140798332@N04/35519691653/in/dateposted-friend/

  9. By the way, @Echetlos πώς βλέπεις το Boston σε σχέση με το Streak 6; Ρωτάω γιατί ενώ έχω το Boston, βρίσκω το Streak στα 61€ (ελπίζω να υπάρχει ακόμα δηλαδή) αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι έχει να μου προσφέρει κάτι σημαντικό (κι αν δεν πειστώ εγώ, άντε μετά να πείσω και τη γυναίκα μου :))

  10. Υπόψη, είμαι πενταροδεκάρης βασικά (αν και λέω να τρέξω τον πρώτο μου ημί το Νοέμβρη), με χρόνους ~20′ για τα 5k και ~42′ για τα 10k

  11. @sotiris_diamantopoulos Σαφώς πιο racer το Streak, Σωτήρη.
    Και σε εφαρμογή και σε πάτημα και φυσικά σε βάρος. Η πλάκα που έχει στην μέση το κάνει πολύ «άμεσο».
    Και μην φανταστείς ότι θα κάνεις μεγάλες παραχωρήσεις σε θέμα cushioning, ιδίως όταν πρόκειται για 5Κ-10Κ.
    Εννοείται πως μιλάμε για το διχτυωτό upper, ξεχνάς την flyknit έκδοση, δεν κρατάει το πόδι.

    Υπάρχει και το σχετικό review.

  12. Χμμμ τη flyknit έβρισκα στην τιμή αυτή, οπότε την ξεχνάω. Thanks @echetlos!

  13. Το φαντάστηκα…

  14. Καλημέρα. Πολύ καλή αξιολόγηση!!! Εκτιμάτε ότι οι «χωροταξικές» αλλαγές οδηγούν και άλλο νούμερο? (προς τα κάτω) σε σχεση με το 5? Εχω το 5 (Νο44) και εχω τις καλυτερες εντυπώσεις. Εχει βγάλει 1000km και το φοράω ακόμα σε LR. Για αγωνιστικό μαραθώνιο Adios 3 (43+1/3) και για 5-10-Ημι Takumi Sen3 (44)

  15. @aristidi Κατ’ αρχάς, καλωσήρθες Αριστειδη! 🙂
    Προσωπικά, ότι φοράω σε adios φοράω και σε Boston 5 και 6.
    Το 44 δεν σου είναι μεγάλο στο μήκος;

  16. @Echetlos καλώς σας βρήκα! Διάβασα και τις υπόλοιπες αξιολογήσεις σου, και ειδικά αυτή του Zoom Fly μου έβαλε ιδέες! Στο θέμα μας: Οντως το 44 ειναι λίγο μεγάλο σε μήκος. Ειχα δοκιμάσει το 43+1/3 σε κατάστημα και δέν χώραγαν τα μεγάλα δάχτυλα μπροστά. Τραβηξα μια φωτό
    https://image.prntscr.com/image/feHcJXaIRlWBw-YpFfvEjw.png
    που φαίνονται από αριστερά προς τα δεξιά τα Takumi Sen3 No44, Boston 5 No44, Adios 3 No43+1/3. Οπως λες και στο άρθρο, τα 2 αριστερά έχουν μυτερό σχεδιασμό, με αποτέλεσμα τα 2 μεγάλα δάχτυλα να ζορίζονται, άρα αν είσαι οριακά σε ένα μέγεθος αναγκάζεσαι να πας half size up. Αντίθετα το Adios 3, έχει έκκεντρα μεγαλύτερο χώρο για τα 2 μεγάλα δάχτυλα ΚΑΙ τα κορδόνια ξεκινάνε πιο ψηλά, δίνοντας χώρο. Από τις εικόνες βλέπω ότι το Boston 6, ΚΑΙ το έκαναν πιο στρυγγυλό, ΚΑΙ έφεραν τα κορδόνια πιο ψηλά. Άρα όσοι ήμασταν οριακά, ίσως καταφέρουμε να κατέβουμε στο μέγεθός μας. Μάλλον θα πρέπει να πάω από κατάστημα, άρα ξεχνάμε το internet για την ώρα… Και θέλω σιγά σιγά να καταλήξω σε παπούτσι για τον φετινο Κλασικό

  17. @aristidi Όπως τα πριγράφεις λοιπόν, μάλλον θα εισαι οκ στο κανονικό σου νούμερο.
    Είναι και πιο stretchy το διχτυωτό, οπότε βοηθάει κι αυτό.
    Το Fly ίσως είναι το ιδανικό marathon shoe. 😉

  18. @Echetlos ευχαριστώ! κάτι τελευταίο, που ίσως ενδιαφέρει και τους υπόλοιπους που διαβάσουν αυτή την αξιολόγηση. Καποια μοντέλα της adidas, όπως το Boston 6 και το Adios 3, τα βρίσκω στο internet και σε έκδοση «AKTIV». Εχεις ιδέα τί είναι και ποιά η διαφορά του ACTIV από το «απλό»?
    π.χ.
    https://www.sportsshoes.com/product/adi9701/adidas-adizero-boston-6-aktiv-running-shoes-%7E-aw17/
    https://www.sportsshoes.com/product/adi9768/adidas-adizero-boston-6-running-shoes-~-aw17/

  19. @aristidi Καμμία διαφορά, Αριστείδη.
    Είναι απλά χρωματικά διαφοροποιημένες εκδόσεις σε ένδυση κι υποδυση που προωθούν μια συνεργασία με κάποιο ίδρυμα κατά του καρκίνου.

Αφήστε μια απάντηση