Αρχική / Θέματα / Δρομικά θέματα / Αγώνες / Τρεις μαραθώνιοι σε 8 εβδομάδες: υπερβολή;

Τρεις μαραθώνιοι σε 8 εβδομάδες: υπερβολή;

  • Αυτό το θέμα έχει 9 απαντήσεις, 8 φωνές και ενημερώθηκε τελευταία φορά 4 μήνες πριν από τον χρήστη Kostão.
Επισκόπηση 10 δημοσιεύσεων - 1 έως 10 (από 10 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #124721
    Kostão
    Συμμετέχων

    Μάλλον είναι υπερβολή και μάλλον αχρείαστη. Αλλά μερικές φορές παίρνουμε αυθόρμητες αποφάσεις χωρίς σχεδιασμό και κόντρα στη λογική ακόμα και αν θεωρούμε τον εαυτό μας λογικό και ισορροπημένο. Ίσως να είναι και η αγωνιστική απραξία των τελευταίων ετών (αναγκαστηκά για όλους μας) και να αντέδρασα σαν τα άγρια ζώα που όταν βρουν φαγητό τρώνε μέχρι λιποθυμίας γιατί δεν ξέρουν πότε θα ξαναφάνε. Τώρα γίνονται αγώνες, του χρόνου δεν ξέρουμε. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι εγώ ήθελα να τρέξω έναν μαραθώνιο το 2020. Αυτόν της Βοστώνης που είχα προκριθεί. Και ακυρώθηκε. Και μετά ήθελα το 2021 το ίδιο. Και δεν άνοιξαν τα σύνορα. Και αφού είχα βγάλει την προετοιμασία για να τρέξω αρχές Οκτωβρίου επέλεξα κάτι κοντινό και γνωστό.

    Μαραθώνιος Σόφιας 10/10/2021

    Αντί να πάω στον φημισμένο Μαραθώνιο της Βοστώνης λόγω της απαγόρευσης εισόδου στις ΗΠΑ αποφάσισα να τρέξω στη γειτονική Βουλγαρία και να χρησιμοποιήσω την επίδοσή μου ως πρόκριση στον Boston του 2022. Για την ηλικιακή μου κατηγορία το όριο είναι 3:20 και σκέφτηκα ότι εφόσον θα ξαναεπιστρέψει η διοργάνωση στα παλιά επίπεδα συμμετοχών, θα μπορούσα με ένα 3:15 να εξασφαλίσω την πρόκριση χωρίς να πιεστώ.
    Σε συνδυασμό και του γεγονότος ότι η Σόφια βρίσκεται σε υψόμετρο 550 μέτρων, όπως και το ότι είχα να τρέξω ανταγωνιστικά μαραθώνιο από το 2018, σχεδίασα τη στρατηγική μου συντηρητικά για το 3:15. Οι προπονήσεις μου, ακολουθώντας το πρόγραμμα από το βιβλίο του Γιάννη Βαφειάδη κύλησαν ομαλά βγάζοντας μου έναν ρυθμό μαραθωνίου γύρω στο 4’30”. Αλλά, είπαμε, η αποχή και οι ιδιαιτερότητες της διαδρομής με τοποθετούσαν στο 4’37”.Την ημέρα του αγώνα η πρόβλεψη έλεγε βροχή και 7-8 βαθμοί. Πήρα την απόφαση να τρέξω με κοντομάνικο και καπέλο, χωρίς γάντια (παρότι είχα μαζί μου).
    Ξεκίνησα σχετικά συντηρητικά, πιο αργά και από το σχέδιό μου. Απλά δεν τραβούσα τόσο νωρίς, αργότερα έπιασα έναν ρυθμό και πέρασα τον ημί λίγο πιο αργά από το πλάνο, λίγο κάτω από το 1:38. Στη δεύτερη στροφή (ο αγώνας αποτελείται από 2 ίδιες στροφές και τρέχουν σχεδόν μαζί μαζί και ο ημιμαραθώνιος και το 10ρι) έτρεχα τελείως μόνος, γενικά δεν είχε συμμετοχές πολλές είχαμε σκορπιστεί, είχαν τερματίσει οι μικρότερες αποστάσεις και δεν είχε και κόσμο στους δρόμους (κακοκαιρία γαρ). Ανέβασα ρυθμό όσο μπορούσα, είχαν παγώσει και τα χέρια μου, ειδικά το δεξί και δεν μπορούσα ούτε να ανοίξω τζελάκι. Με είχε σφίξει και το κορδόνι στο αριστερό παπούτσι, αλλά δεν τολμούσα να σταματήσω και να το χαλαρώσω γιατί δεν μπορούσα να ελέγξω τα δάχτυλά μου. Όσο περνούσαν τα χιλιόμετρα ο πόνος από το σφίξιμο γινόταν σχεδόν ανυπόφορος αλλά αποφάσισα να τον αγνοήσω και ας πάθαινα ζημιά. Και το λέω αυτό γιατί από άποψη ρυθμού πήγαινα σχετικά καλά. Μια που ανέφερα τα τζελ, ήταν η πρώτη φορά μέχρι τότε που μου έφεραν αναγούλα, ίσως τα έπαιρνα πολύ συχνά, ανά 5 χιλιόμετρα για να συγχρονιστώ με τους σταθμούς υδροδοσίας. Πρέπει να έμεινα στα 4 τζελ (μάρκα Squeezy που μέχρι τότε δεν με είχε απασχολήσει αρνητικά).
    Κάπου στο 35 εκεί που έτρεχα ολομόναχος βρέθηκα σε αυτό το dark place που λένε, που αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, για τις προπονήσεις σου, νιώθεις ότι σιγά σιγά δευτερόλεπτο με δευτερόλεπτο σου ξεφεύγει ο ρυθμός. Εγώ αποφάσισα εκεί να το αντιμετωπίσω ανοίγοντας αισθητά τον ρυθμό μου. Και χάρηκα αρκετά γιατί πέτυχε, άρχισα να πιάνω και κάποιους προπορευόμενους και αυτό με βοήθησε ακόμη πιο πολύ. Δεν ένιωθα και το κορδόνι πλέον. Τα τελευταία 2 χιλιόμετρα έχουν μια ανηφορική κλίση, την οποία αγνόησα καθώς κάλπαζα και στην τελευταία ευθεία που πήγαινα και κάτω από 4. Ο χρόνος ήταν 3:14:27. Μια χαρά είπα, ακριβώς κάτω από το 3:15. Άνετα η πρόκριση στη Βοστώνη. Αλλά την επόμενη μέρα μαθαίνω ότι οι διοργανωτές της Βοστώνης ήταν πολύ ευχαριστημένοι με τους 15000 συμμετέχοντες (αντί 30000) και έχουν σχεδιάσει και του χρόνου να το κρατήσουν εκεί. Κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να ήθελα και το φετινό 3:12 για να μπω. Σκέφτηκα να ψάξω άλλον αγώνα. Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο ΑΜΑ ήταν μετά την προθεσμία υποβολής χρόνων για πρόκριση που ήταν στις 12/11.Έψαξα λίγο, ο τελευταίος εφικτός μαραθώνιος πριν την προθεσμία υποβολής χρόνων ήταν της Βαρκελώνης.

    Μαραθώνιος Βαρκελώνης 7/11/2021

    Σε δύο περιπτώσεις έχω τρέξει 2 μαραθωνίους σε διάστημα 2 μηνών αλλά είτε ο ένας είτε και οι δύο ήταν σε ρυθμό “προπονητικό”. Τώρα είχα βάλει στόχο να τρέξω το ίδιο δυνατά μέσα σε 4 εβδομάδες, και να πιέσω κιολας. Αλλά ένιωθα πολύ ξεκούραστος μετά τη Σόφια, ούτε σκαλιά ούτε πιασίματα στα πόδια, πρέπει να έπαιξαν ρόλο και τα Saucony Endorphin Pro. Το περιστατικό με το κορδόνι με ανάγκασε να τρέχω για τις πρώτες 10 μέρες με λυμένα κορδόνια ή ξυπόλυτος. Το πλήρωσα, αλλά όχι ακριβά.
    Στη Βαρκελώνη αποφάσισα να πάω Παρασκευή με Δευτέρα και μόνος, χωρίς οικογένεια, σαν να λέμε business trip. Έκανα τις 2-3 τελευταίες εβδομάδες φορμαρίσματος από το πρόγραμμα. Όλο αυτό το διάστημα μου έτυχε και μια μετακόμιση που πραγματικά ένιωθα να με επιβαρύνει, άρχισα να βγάζω πονάκια λίγο πιο επίμονα. Επίσης είχα αποφασίσει να χάσω ένα κιλό μήπως και μου έδινε κάποιο πλεονέκτημα. Η διαδρομή που με περίμενε δεν ήταν και τόσο επίπεδη είχε ανηφοροκατηφόρες από την αρχή, με τα 3 τελευταία χιλιόμετρα σε ανηφορική κλίση. Αλλά ήμουν αποφασισμένος να εκτελέσω πιστά το πλάνο και να πετύχω έστω και 1-2 λεπτά κάτω από το 3:14. Και 2 μέρες πριν φύγω μετά την τελευταία προπόνηση, βγάζει ανακοίνωση η διοργάνωση της Βοστώνης ότι οι συμμετέχοντες θα είναι ξανά 30000. Δηλαδή, θα μπορούσε η επίδοση της Σόφιας να μου είναι αρκετή, και δεν χρειάζεται να ρισκάρω (πολύ).
    Στη Βαρκελώνη όλα πήγαιναν καλά. Ο καιρός τέλειος για μαραθώνιο 9-15 βαθμοί με υγρασία 50%. Πρέπει να ήταν εγγεγραμμένοι περίπου 15000 δρομείς, επιτέλους έτρεχα με παρέα. Όλοι είχαν δηλώσει ειλικρινείς επιδόσεις για τα μπλοκ και έτσι τρέχαμε όλοι μαζί στην αρχή χωρίς προσπεράσεις. Έκανα διαχείριση στα πρώτα αναφορικά χιλιόμετρα και σύμφωνα με το σχέδιο πέρασα ημι σε 1:36:22. Στο δεύτερο μισό ανέβαζα σταδιακά ρυθμό χωρίς να νιώθω κούραση και δεν ανέβασα αρκετά σφυγμούς. Το μόνο που με σταματούσε ήταν ένα σφίξιμο στο δεξί ισχίο που όμως δεν εξελίχθηκε σε τραυματισμό. Στα τελευταία 5-6 χιλιόμετρα περνούσα πολύ κόσμο, άγγιξα και το 4 και μπορούσα και πιο κάτω αλλά σαν να με σταματούσε ο σεβασμός στην απόσταση, έλεγα στον εαυτό μου “Δεν μπορείς να τρέχεις σε ρυθμούς ημιμαραθωνίου, δεν επιτρέπεται, θα μας κράξουν “. Στο μυαλό μου έκανα υπολογισμούς και είδα ότι είναι εφικτό και το sub 3:10. Τελικά το πέτυχα 3:09:42. Αρκετά καλό αρνητικό split. Ίσως η έλλειψη άγχους με βοήθησε. Πάνω από 2 λεπτά PB 4 εβδομάδες μετά τον προηγούμενο μαραθώνιο. Ώρα για ξεκούραση τώρα, σωστά; Σωστά.
    Ναι, αλλά είχε στο πρόγραμμα και 3ο. Ξανά σε 4 εβδομάδες. Στη Βαλένθια.

    Μαραθώνιος Βαλένθιας 5/12/2021

    Όταν πήγα στη σελίδα τους πριν από μήνες, είχαν κλείσει όλες οι θέσεις και αν ήθελες έμπαινες σε λίστα αναμονής με πολλά άτομα να προηγούνται. Έβαλα τα ονόματά μας και εμένα και τις συζύγου χωρίς ελπίδες. Μέσα σε λίγες μέρες η αναμονή εξανεμίστηκε και μας έδωσαν συμμετοχές.
    Θα πήγαινα λοιπόν και στον φημισμένο (Και γρήγορο) μαραθώνιο της Βαλένθια. Το πρόγραμμα ήθελε συντήρηση και χαλάρωμα. Κάτι που δυστυχώς δεν έκανα. Τη δεύτερη εβδομάδα επιχείρησα να κάνω διαλειμματική προπόνηση και κατάλαβα ότι τα πόδια μου ήταν πολύ σφιγμένα, είναι η αίσθηση ότι είσαι στο παρά πέντε να βγάλεις τραυματισμό. Χαμήλωσα τους ρυθμούς και την Κυριακή στα πλαίσια του Μέγα Αλέξανδρου έκανα το 5ρι μαζί με το γιό μου ήπια και το βράδυ στον Νυχτερινό Ημιμαραθώνιο έκανα τον λαγό στη γυναίκα μου πάλι χαλαρά για μένα.Βέβαια, με χρέωσαν όλα αυτά τα γιορτινά τρεξίματα, το ένιωθα ότι θέλω ξεκούραση. Το ένιωθα ότι παίζω με το όριο. Ήρθε η στιγμή επιτέλους. 4 εβδομαδες μετα τη Βαρκελώνη θα έτρεχα ξανά μαραθώνιο. Ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος, η προβλεψη έλεγε για ανέμους έως 37 χιλιόμετρα την ώρα. Η διοργάνωση ήταν πολύ καλή, ο κόσμος αρκετός από όλη την Ευρώπη. Μπήκε με ένα πλάνο να πάω λίγο πιο γρήγορα από πριν για να κατεβάσω ένα λεπτό τον χρόνο μου. Ας πούμε, να περνούσα τον ημι σε 1:34 με 1:35. Η εκτέλεση όμως ήταν κακή. Έφυγα αρκετά γρήγορα με τον αέρα στην πλάτη και ήμουν ένα λεπτό κάτω στο πέμπτο χιλιόμετρο, το ίδιο και στα επόμενα περάσματα. Έφτασα ημι στο 1:32, και δεν έκοβα, οι δρομείς γύρω μου ήταν πολύ γρήγοροι, συνέχεια με περνούσαν και με παρέσερναν. Τα επόμενα χιλιόμετρα μέχρι το 36 ήταν με κόντρα άνεμο και άρχισα να ριχνω ρυθμό και να κουράζομαι. Με το ζόρι κρατούσα 4’45” στα τελευταία χιλιόμετρα. Ο κόσμος στο τέλος ήταν πάρα πολύς και έκαναν πολύ φασαρία και έτσι λίγο τσίμπησα ρυθμό και τερματισα σε 3:09:07. Ήταν PB αλλά ταλαιπωρήθηκα. Βέβαια, έφταιγε η τακτική συμπεριφορά μου στο πρώτο μισό και όχι οι προηγούμενοι μαραθωνιοι. Αν πρόσεχα θα το έβγαζα με φρεσκάδα. Σαν εμπειρία, ήταν πολύ όμορφη διοργάνωση σε μια όμορφη πόλη, όπου όλοι οι κάτοικοι έχουν αγκαλιάσει τον αγώνα και έχουν γεμίσει τους δρόμους και κάνουν πραγματικό χαμό. Χαρακτηριστικό στο τελευταίο χιλιόμετρο έχουν μαζευτεί όλοι και έχουν αφήσει έναν διάδρομο που χωράνε 2 άτομα και σε εμψυχώνουν όπως στα αναφορικά κομμάτια στους ποδηλατικούς γύρους. Πλήρης αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη που οι κάτοικοι μας βρίζουν που κλείνουμε τους δρόμους.

    Το τελικό συμπέρασμα που έβγαλα από τις δοκιμασίες του φθινοπώρου είναι ότι για μένα τουλάχιστον είναι εφικτό με μια προετοιμασία να τρέξεις 3 μαραθωνίους, με την προϋπόθεση στο ενδιάμεσο διάστημα να προπονείσαι πιο χαλαρά. Δηλαδή, από τέλη Σεπτεμβρίου έχω να κάνω ζόρικη προπόνηση, ειδικά τα long run που είναι το μαρτύριό μου αντικαταστάθηκαν από αγώνες (έκανα και τον Νυχτερινό ημιμαραθώνιο στη Θεσσαλονίκη προπονητικά). Εκεί που είχα το ρεκόρ μου 3:11 από το 2018, έκανα και τους τρεις κάτω από 3:15. Καλούτσικα για 47 χρονών(σχεδόν).
    Μάλλον δεν θα το ξανακάνω βέβαια.Κανείς δεν ξέρει.
    ΥΓ: Στη Valencia έτρεξε και η σύζυγος και θριάμβευσε σπάζοντας κατά 6,5 λεπτά το τετράωρο.
    ΥΓ2: Αν δείξω σημάδια υπερκόπωσης, υπερπροπόνησης ή overreaching ή κάποιον τραυματισμό θα ενημερώσω, γιατί τώρα είμαι μια χαρά ακόμα.

    #124722
    giorgosgr
    Συμμετέχων

    μπράβο ρε μάγκα πολλά συγχαρητήρια,Πιστεύεις ότι τα μικρά γρήγορα long run σε βοήθησαν να πας σχετικά ξεκούραστος στους αγώνες ;

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 5 μήνες, 1 εβδομάδα πριν από giorgosgr.
    #124724
    sotosdiam
    Συμμετέχων

    Τι λες ρε τρελέ; Έβλεπα τους αγώνες σου στο connect και έλεγα “πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός”. Τελικά δεν περνούσε γρήγορα ο καιρός, εσύ πήγαινες τρένο. Πολλά συγχαρητήρια Κώστα!

    #124727
    Echetlos
    Συντονιστής

    @kostao Tι έκανες ρε θηρίο..?!?!?!? Πολλά συγχαρητήρια!!!
    Πολλή προσοχή τώρα Κώστα, το γνωρίζεις φαντάζομαι…

    #124765
    Vslis
    Συμμετέχων

    @kostao πολλά συγχαρητήρια! Ιστορίες σαν και αυτές μας εμπνέουν. Καλή αποκατάσταση.

    #124767
    Skargas
    Συμμετέχων

    Συγχαρητήρια φίλε μου!!! Κι’ όμως γίνεται!!! Κι’ ας μας λένε τρελούς!!! Έτρεξα κι’ εγώ φέτος 3 Μαραθωνίους, τον πρώτο, μόνος μου στις 16 Μαίου, ακολουθώντας τη διαδρομή του Αλεξάνδρειου και ακολούθως, τον ΑΜΑ και τον Αλεξάνδρειο, με διαφορά 7 ημερών!!! Κι’ας μας λένε τρελούς….!!!

    #124768
    GeorgeKap
    Συμμετέχων

    Συγχαρητήρια! Πραγματικά μεγάλο κατόρθωμα.

    Είχα μπει κι εγώ στον πειρασμό να κάνω ΑΜΑ και Αλέξανδρο back to back, κυρίως γιατί είχα εξασφαλισμένη συμμετοχή από πέρυσι.
    Αλλά είναι δύσκολο, πέρα από άποψη έγκαιρης αποκατάστασης, να ξαναμπείς στο mindset ενός αγώνα τόσο γρήγορα.
    Προσωπικά μετά το τέλος κάθε προετοιμασίας-κυκλου, χρειάζομαι μερικές ημέρες οφφ κυρίως ψυχολογικά, όχι σωματικά.

    #124772
    Kostão
    Συμμετέχων

    Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, και κυρίως που δεν με κράξατε. Εγώ προσωπικά, κάπου στη δεύτερη βδομάδα νιώθω έτοιμος σωματικά να τρέξω, είμαι και 47 χρονών και παίζει ρόλο. Ψυχολογικά, εξαρτάται. Για παράδειγμα, τώρα δεν θα έκανα και τέταρτο αγώνα. Σε μερικούς μήνες ναι. Επίσης, όπως έχω διαβάσει και από άλλες περιγραφές, δεν ένιωσα ότι στον πρώτο ήμουν πιο ξεκούραστος και στους επόμενους ήμουν κάπως χρεωμένος. Ήταν παρόμοια η ετοιμότητά μου. Εγώ το παρομοιάζω λίγο με την σεζόν των ομαδικών αθλημάτων όπου γίνεται μια προετοιμασία και μετά αλεπάλληλοι αγώνες, τηρουμένων των αναλογιών.

    #124970
    ventris
    Συμμετέχων

    @kostao Πολλά συγχαρητήρια Κώστα είσαι φοβερός!!!Ένα μεγάλο ερωτηματικό νομίζω για όλους μας που έχουμε την επιθυμία της συχνής συμμετοχής στους αγώνες είναι πως εξελίσσεται στην πορεία αυτό το ρίσκο το οποίο όπως λένε θα το δούμε στο επόμενο δίμηνο και τι πρέπει να προσέξουμε στην πορεία όσον αφορά την αποκατάσταση και την επάνοδο υγιώς σε προπονήσεις και αγώνες.Εσένα πως πήγε και τι διάστημα έκανες αποκατάσταση και μετά επάνοδο στις προπονήσεις?

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 4 μήνες πριν από Echetlos.
    #124981
    Kostão
    Συμμετέχων

    Καλησπέρα και καλή χρονιά. @ventris Έχω την εντύπωση ότι το σώμα του καθένα μας θα έχει ίσως διαφορετική εικόνα κατά την αποκατάσταση. Αν έχεις προπονητή, θα μπορούσε να σε καθοδηγήσει εννοείται (εγώ δεν έχω). Εγώ ας πούμε την βδομάδα μετά τον τελευταίο Μαραθώνιο έκανα τα ελάχιστα από τρέξιμο, την επόμενη δε έτρεξα μόνο ελεύθερα (αρκετά) χιλιόμετρα, και ξεκίνησα στις 3 εβδομάδες πρόγραμμα για μαραθώνιο Απριλίου. Δεν ένιωσα καμία διαφορά από άλλες περιόδους και υποκειμενικά αλλά και παρακολουθώντας την καρδιακή μου συχνότητα, έκανα και μια εργομέτρηση πριν ξεκινήσω όπου είχα αναμενόμενα αποτελέσματα. Πρόσθεσα ένα 30% παραπάνω ενδυνάμωση μετά την επιστροφή, και μου ταίριαξε καλά.
    Βέβαια, αυτό που έκανα είναι πολύ light σε σχέση με κάποιες απόπειρες να τρέξουν σε μαραθώνιο back to back που δεν μπορώ να κρίνω.
    Εγώ αισθάνομαι σαν να έχω τρέξει μια φορά μόνο το φθινόπωρο. Η αυτοπεποίθησή μου βέβαια είναι σαν να έχω τρέξει σε άλλους είκοσι.Συνταγή για αποτυχία, γιατί παραμένω άπειρος σχετικά δρομέας και επιρρεπής στο επιπόλαιο λάθος.

Επισκόπηση 10 δημοσιεύσεων - 1 έως 10 (από 10 συνολικά)
  • Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.