Αρχική / Επικαιρότητα / Σημαντικές αλλαγές στα όρια πρόκρισης των Ολυμπιακών αγώνων του 2020 – Μεγαλύτερη απόσταση στα DL τα 3000μ

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Επικαιρότητα / Επιλεγμένα

Σημαντικές αλλαγές στα όρια πρόκρισης των Ολυμπιακών αγώνων του 2020 – Μεγαλύτερη απόσταση στα DL τα 3000μ

Σημαντικές αλλαγές στα όρια πρόκρισης των Ολυμπιακών αγώνων του 2020 – Μεγαλύτερη απόσταση στα DL τα 3000μ
Στις 10  Μαρτίου  στη Ντόχα, το Συμβούλιο της IAAF (IAAF Council )  ενέκρινε το σύστημα πρόκρισης , τα όρια συμμετοχής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο και τα χρονοδιαγράμματα για τρεις εκδηλώσεις Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων  που θα πραγματοποιηθούν το 2020.
Η μεγάλη αλλαγή από τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι η IAAF θα χρησιμοποιήσει το νέο παγκόσμιο σύστημα κατάταξης (World Ranking System) ως μέρος των κριτηρίων επιλογής.
Όπως και στο παρελθόν, οι αθλητές θα μπορούν  να κερδίσουν την συμμετοχή τους επιτυγχάνοντας  ένα όριο. Όμως τα νέα όρια  είναι πια ακόμη πιο δύσκολα όχι μόνο σε σχέση με το 2016, αλλά και με ότι άλλο έχουμε συναντήσει ως σήμερα!  Για παράδειγμα στους άνδρες , οι χρόνοι μειώθηκαν από 3: 36.20 σε 3: 35.00 στα 1500μ, από το 13: 25.00 στο 13: 13.50 (!!!) στα 5000μ, από τα 28: 00.00 στα 27:28:00 στα 10.000 και από το 2:19:00 στο 2:11:30 για τον Μαραθώνιο, για το 2020. Για τις γυναίκες,  το όριο του μαραθωνίου πήγε  από 2:45:00 στο 2:29:30!!!
Αναλυτικά τα όρια:
Οι αθλητές θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να επιτύχουν τα ολυμπιακά όρια στο πλαίσιο του νέου συστήματος, το οποίο επεκτείνει το παράθυρο επίτευξης κατά δύο μήνες για τα περισσότερα αθλήματα.
Ξεκινάει την 1η Μαΐου 2019 (αντί της 1ης Ιουλίου 2019), ώστε να συμπεριληφθούν και αγώνες  όπως η  σειρά των Diamond League, και λήγει στις 29 Ιουνίου 2020.
Η περίοδος επίτευξης ορίων  για τον μαραθώνιο και  τα 50χλμ  βάδην λήγει  στα τέλη Μαΐου 2020 (αντί για τις 29 Ιουνίου), για να δοθεί στους  αθλητές περισσότερος χρόνος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Μετά από εκτεταμένες διαβουλεύσεις με  τους βασικούς ενδιαφερόμενους φορείς, το Συμβούλιο αποφάσισε να θεσπίσει ένα διπλό σύστημα πρόκρισης, το οποίο θα συνδυάζει τόσο τα παραπάνω όρια όσο και το νέο σύστημα παγκόσμιας κατάταξης, ώστε να γίνει η τελική ολυμπιακή επιλογή για το 2020.
Στο πλαίσιο αυτής της νέας διαδικασίας, ένας αθλητής θα μπορεί να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 με δύο τρόπους:
• Επίτευξη του ορίου του αγωνίσματος του εντός της αντίστοιχης περιόδου.
• Πρόκριση με βάση τη θέση του στη παγκόσμια κατάταξη της IAAF στο αγώνισμα του στο τέλος της αντίστοιχης περιόδου βαθμολόγησης.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο δελτίο τύπου που εξέδωσε το Συμβούλιο, η διαδικασία έχει σχεδιαστεί για να συμπληρωθεί  περίπου το 50 τοις εκατό των συμμετοχών από τα όρια  και το υπόλοιπο 50 τοις εκατό μέσω του παγκόσμιου συστήματος κατάταξης της IAAF.
O αριθμός των απαιτούμενων αθλητών έχει ως εξής ( ο μέγιστος αριθμός αθλητών που ζητείται είναι 1900, κάθε χώρα μπορεί να έχει το μέγιστο 3 αθλητές σε κάθε αγώνισμα και μια ομάδα σε αγωνίσματα σκυτάλης):
Τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά ;
Ίσως ο σημαντικὀτερος λόγος για αυτά τα αυστηρότερα όρια είναι η θέληση της  IAAF να κάνει χρήση του παγκόσμιου συστήματος κατάταξης, για  το οποίο πιστεύει ὀτι ενθαρρύνει τους αθλητές να αγωνίζονται στα διεθνή meetings και σε σημαντικές διοργανώσεις της IAAF. H IAAF θα δεχτεί όλους τους αθλητές που θα πετύχουν το όριο και  θα συμπληρώσει τις υπόλοιπες θέσεις από τους πίνακες κατάταξης στο παγκόσμιο σύστημα όπως θα έχει διαμορφωθεί εώς την 1η Ιουλίου 2020. Αν ένας αθλητής δεν αποδεχθεί τη συμμετοχή του, η IAAF θα συνεχίσει στην κατάταξη μέχρι να συμπληρωθούν οι απαιτούμενες θέσεις.
Για όλα αυτά δεν έχουμε προηγούμενη εμπειρία, ούτε δόθηκαν από το Συμβούλιο παραδείγματα, πίνακες για σύγκριση από δεδομένα των προηγούμενων Ολυμπιάδων. Σίγουρα θα έχουν αντίκτυπο και στα trials  που διοργάνωναν εώς τώρα σημαντικές ομοσπονδίες. (Σκεφτείτε τι νόημα θα έχει να διεξάγει trials μια ομοσπονδία και κανένας από τους αθλητές να μην καταφέρει το όριο  ή για την Κένυα και την Αιθιοπία για παράδειγμα να διοργανώσει trials σε  υψόμετρο 2200μ για τα 5000μ και να έχει αθλητές που θα τερματίσουν πάνω από 13.20 για να διαλέξει τους τρεις καλύτερους που επιβεβαιωμένα θα μπορούν ή ίσως και έχουν επιτύχει χρόνους εντός ορίων!) Οι απορίες είναι πολλές και από τις Ομοσπονδίες και από άλλους συνεργαζόμενους φορείς.
Η IAAF  για να καταλήξει σε αυτές τις αποφάσεις πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τις Επιτροπές Αγώνων, Αθλητών και Προπονητών  και ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να συνεργάζεται με την Επιτροπή των Αθλητών, τους Εκπροσώπους  των Αθλητών και τις Ομοσπονδίες-μέλη για να διασφαλίσει ότι το σύστημα προεπιλογής είναι κατανοητό.
Τους επόμενους μήνες σχεδιάζει άμεσα να προγραμματίσει εργαστήρια  με αθλητές, ARs και MFs ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή ενημέρωση.
Για την Ελλάδα, τα όρια αυτά, ιδίως στις αποστάσεις, όπως ίσως ήδη έχετε παρατηρήσει είναι απαγορευτικά.
Κι εκεί που στο παρελθόν υπήρχε ένα κίνητρο για κάποιους αθλητές να τα προσπαθήσουν, τώρα φαίνεται ότι χάνεται κι αυτό. Κάτι που για όλες τις μικρότερες ομοσπονδίες συνιστά ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού υπάρχει ο φόβος ότι μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει στην έλλειψη ενδιαφέροντος και έμψυχου υλικού για αυτά τα αγωνίσματα.
(Ίσως ένας ακόμη λόγος για τα αυστηρά αυτά όρια, είναι και η επιθυμία για αγώνες υψηλού επιπέδου και ανταγωνισμού που θα αποκλείουν την συμμετοχή αθλητών πυροτεχνημάτων. Όμως ακόμα κι αυτό κινείται ενάντια στην συμμετοχή νέων και ελπιδοφόρων αθλητών που τους λείπει η εμπειρία.)
Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα η ελληνική Ολυμπιακή ομάδα του Στίβου κινδυνεύει να αποτελείται από λιγότερα από 10 άτομα καθώς μόνο οι Κώστας Φιλιππίδης, Εμμανουήλ Καραλής (επι κοντώ), Μίλτος Τεντόγλου (μήκος), Γιάννης Κυριαζής (Ακοντισμός), Λυκούργος Τσάκωνας (200μ), Μιχάλης Αναστασάκης (Σφυροβολία) στους άνδρες και Κατερίνα Στεφανίδη, Νικόλ Κυριακοπούλου (επι κοντώ) , Μαρία Μπελιμπασάκη (400μ), Βούλα Παπαχρήστου (μήκος) στις γυναίκες είναι σε θέση να επιτύχουν πρόκριση μέσω των ορίων και δεδομένου της καλής αγωνιστικής κατάστασης τους μακριά από τραυματισμούς.
Επιπροσθέτως σήμερα το Συμβούλιο της IAAF ενέκρινε τον σχεδιασμό της σειράς 2020 IAAF Diamond League.
Θα   περιλαμβάνει  12 συναντήσεις, με βάση τα κριτήρια που αναπτύχθηκαν το 2018, και θα καταλήγει σε  έναν ενιαίο τελικό στο τέλος της σεζόν.
Στα 12 meetings θα διεξαγωνται 24 αγωνίσματα ( μείωση από 32 που ίσχυαν σήμερα)  (12 άνδρες και 12 γυναίκες) και η μεγαλύτερη απόσταση θα είναι πλέον  τα 3000μ.

Κάθε συνάντηση θα μεταδίδεται παγκοσμίως σε ένα τηλεοπτικό γεγονός 90 λεπτών με ταχύτερο ρυθμό, το οποίο θα συνδέει τα γεγονότα με τις δηλώσεις των αθλητών, ώστε οι οπαδοί να μπορούν πιο εύκολα να παρακολουθούνε  τον δρόμο προς τον τελικό.

«Η αλλαγή δεν είναι ποτέ εύκολη, αλλά πρέπει, όπου αυτό είναι δυνατόν, να γίνει από μια θέση ισχύος  κι αυτό είναι  αυτό που κάναμε», δήλωσε ο Πρόεδρος της IAAF Sebastian Coe .  «Θέλω να ευχαριστήσω την Ομάδα Εργασίας, την οποία προεδρεύουν από κοινού οι Jon Ridgeon και Christoph Joho, το Diamond League Board και όλους τους  διευθυντές των meetings για το έργο που έκαναν κατά το τελευταίο έτος για να καταγράψουμε όλα όσα έχουμε επιτύχει κατά τα  τελευταία 10 χρόνια και την προσφορά τους σε
νέες καινοτόμες ιδέες για την εξέλιξη αυτού του κύκλου ποιοτικών γεγονότων που προσελκύουν τους καλύτερους αθλητές που με τη σειρά τους δίνουν στους οπαδούς μας έναν συναρπαστικό λόγο να συντονιστούν και να παρακολουθήσουν τα αστέρια τους μέσα στην επόμενη δεκαετία ».

Μένει να δούμε τον αντίκτυπο αυτών των σημαντικών αποφάσεων.

Ο IAAF Vice President Dahlan Al Hamad, ο LOC President HE Sheikh Joaan bin Hamad al-Thani και ο IAAF President Sebastian Coe στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε το IAAF Council στην Doha

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

10 Σχόλια

  1.  photo FB_IMG_1552422313414_zpsgvst7hgv.jpg

  2. Κάνει το ντεμπούτο του στον ημιμαραθωνιο την Κυριακή στη Νέα Υόρκη και σκέφτεται το μέλλον του στο μαραθώνιο. …τι να λέμε τώρα…

  3. Άνδρες
     photo Screenshot_2019-03-13   - n pilikas gmail com - Gmail_zpshu1jt3m0.png

    Γυναίκες
     photo Screenshot_2019-03-13   - n pilikas gmail com - Gmail1_zpsvavfz21n.png

  4. Πέτυχα διάφορους αθλητές να σχολιάζουν τα όρια και το άρθρο με βοήθησε να καταλάβω τι παίζει. Thanks @notasol.

    Το ερώτημά μου είναι το εξής. Δεδομένου ότι α) ο αριθμός των «εισακτέων» παραμένει ο ίδιος σε σχέση με τους προηγούμενος ολυμπιακούς, και β) αλλάζει το σύστημα εισαγωγής, κάποιοι ωφελούνται και κάποιοι χάνουν σε ένα zero-sum game ας πούμε. Ας πάρουμε τα αγωνίσματα αντοχής, 5χλμ, 10χλμ, μαραθώνιο. Εκεί οι αφρικανοί (3 ανά χώρα) θα περάσουν με τα όρια, όπως ακριβώς και πριν, άρα αυτοί ούτε ωφελούνται ούτε χάνουν, σωστά; Μετά από αυτούς τι γίνεται; Υποθέτω ότι και σε όλα αυτά τα meetings που θέλει να προμοτάρει η IAAF, όποιος αθλητής πιάνει τα όρια, πηγαίνει. Ίσως εκεί να υφίσταται μια αδικία σε αθλητές που οι ομοσπονδίες τους δεν τους καλύπτει τα έξοδα (πχ τώρα τελευταία με τον Aldo Keramas που ενώ είχε πιάσει το όριο για τους Βαλκανικούς Αγώνες στίβου, η αλβανική ομοσπονδία απλώς δεν έστειλε κανέναν αθλητή στα 800μ).

  5. Σωτήρη,@sotiris_diamantopoulos, πραγματικά δεν θέλω να ερμηνεύσω αυτές τις αλλαγές, ούτε να εξηγήσω σενάρια που πιθανώς προκύψουν, γιατί και αρμόδιος δεν είμαι και το πιθανότερο είναι ότι θα κάνω λάθος. (Άλλωστε ο σκοπός των εργαστηριών ενημέρωσης που ανακοίνωσε η IAAF ότι θα γίνουν αυτό το σκοπό θα έχει.)

    Γράφω όμως κάτι μιας και έγραψα αυτή την ενημέρωση που πιθανώς να βοηθήσει τους συλλογισμούς σου: κάθε χώρα στέλνει σε κάθε αγώνισμα 3 αθλητές, και : όχι, δεν θα πάνε όλοι όσοι πιάσουν τα όρια… ο μισός αριθμός αθλητών σε ένα αγώνισμα θα προκύψει από τα όρια και ο άλλος μισός από το σύστημα αξιολόγησης. (Και σε αυτό μας προσθέτουν κι ένα «περίπου»!) Κι αυτό σε συνδυασμό με τη δυσκολία των ορίων το κάνει και πιο δύσκολο κι ίσως πιο άδικο.

    Η IAAF έχει δημιουργήσει ένα παγκόσμιο Σύστημα Κατάταξης (World Rankings) όπου οι αθλητές θα κερδίσουν πόντους βάσει ενός συνδυασμού αποτελεσμάτων και θέσης, που θα εξαρτάται και με το επίπεδο του ανταγωνισμού των αγώνων στο οποίο επιτυγχάνεται το αποτέλεσμα. Η κατάταξη μετά βασίζεται στη μέση βαθμολογία τους για έναν ορισμένο αριθμό αγώνων σε μια καθορισμένη χρονική περίοδο.

    Η βάση για αυτό το σύστημα έχει αναπτυχθεί από την Elite Ltd (All-Athletics), της οποίας ο ιδρυτής, Dr. Bojidar Spiriev, ανέπτυξε ένα πρώτο σύστημα κατάταξης ήδη από το 1979. Ο μηχανισμός υπολογισμού, και οι λεπτομέρειες του συστήματος μπορούν να βρεθούν στη σελίδα της IAAF. Εκεί μπορεί κανείς να δει και τους πίνακες με την κατάταξη και τα σκορ των αθλητών σε όλα τα αγωνίσματα καθώς κι από που και πως έχουν προκύψει αυτά.

    … κάθε έτος, υπάρχουν πάνω από 10.000 αγώνες παγκοσμίως, οι οποίοι τροφοδοτούν τις παγκόσμιες κατατάξεις.Και πάλι από τη σελίδα της IAAFμπορεί κάποιος να βρει το καλεντάρι των αγώνων για να επιλέξει αγώνες ανάλογα με την περιοχής του.

    Τώρα, πιθανώς να υπάρχουν χώρες με πολλούς αθλητές που θα πιάσουν τα όρια σε ένα αγώνισμα… κάποιοι από αυτούς πιθανώς να είναι και υψηλά στο σύστημα κατάταξης και ίσως είναι δυνατόν να υπάρξουν και κάποιοι που να μην έχουν επίδοση ορίων αλλά να είναι ψηλά στην κατάταξη του αγωνίσματος τους. Τότε τι θα γίνει; Θα αποφασίσει η Ομοσπονδία , ποιούς 3 θα στείλει όπως πριν (με ή χωρίς trials) ή αυτοί που προέρχονται από το σύστημα κατάταξης θα πρέπει να συμπεριληφθούν υποχρεωτικά ή αντίθετα να μην ληφθούν υπόψη;
    Τώρα για χώρες που δεν έχει αθλητές με όρια σε αγώνισμα, αυτοί οι αθλητές δεν έχουν μόνο να κυνηγήσουν μια δύσκολη για αυτούς επίδοση απέναντι στους συμπατριώτες τους, αλλά να ανταγωνιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο όλους τους άλλους συναθλητές τους με στόχο την καλύτερη δυνατή κατάταξη. Πιθανώς στην τελική κατάταξη πολλές θέσεις μπροστά τους να βρίσκονται αθλητές από άλλα κράτη που ήδη έχουν πληρώσει τις 3 θέσεις τους (είτε με τον ένα , είτε με τον άλλο τρόπο). Αλλά και πάλι , δεν θα πάει κάποιος από όλους αυτούς αλλά αυτοί που η χώρα τους πιθανώς δεν έχει κάποιον αθλητή, δεδομένου του κανόνα ότι οι μισοί συμμετέχοντες πρέπει να είναι από τον πίνακα κατάταξης.

    Αλλά επειδή μπήκαμε ήδη στα βαθιά νερά των σεναρίων, ας αναλογιστούμε μόνο τι μπορεί να σημαίνει για τους μαραθωνοδρόμους του 2.20 που κυνηγούσαν το όριο του 2.19, το νέο όριο του 2.11 και η συγκέντρωση βαθμών σε αγώνες που υπάρχει πληθώρα επιδόσεων κάτω του 2,15. Δεν τους αποτρέπει από το να συνεχίσουν να κυνηγούν αυτό το στόχο; Και μακροπρόθεσμα δεν τους διώχνει από το αγώνισμα;
    Το ίδιο ισχύει για πολλά αγωνίσματα.
    Δεν είναι αποτρεπτικό για κάποιον να ασχοληθεί με τα αγωνίσματα απόστασης των 5000μ και των 10000μ, όταν όχι μόνο τα όρια είναι απαγορευτικά , αλλά όταν δεν μπορεί καν να ονειρευτεί ότι θα αγωνιστεί σε DL σε αυτά; (Ας αφήσουμε τους elite δρομείς που θα πρέπει να κάνουν 3000μ στα DL και να βρουν αγώνες για να μαζέψουν πόντους για τα 5 και τα 10χλμ που είναι τα ολυμπιακά αγωνίσματα!)
    Αλλά, μη το κουράζουμε: αυτό που έβαλε ο Νίκος @echetlos τα λέει όλα: ο αργυρός Ολυμπιονίκης Paul Chelimo με αυτό το σύστημα (ενδεχομένως!) ΔΕΝ θα ήταν καν στους αγώνες. (Ο δε πίνακας με τη σύγκριση των παλιών ορίων είναι αποκαλυπτικός.)
    Κι αυτό είναι η πραγματικότητα για πολλούς νέους και ελπιδοφόρους αθλητές.
    (Επίσης, ο προϋπολογισμός της κάθε Ομοσπονδίας επιβάλλει τον σχεδιασμό της και τις αποφάσεις της για τις διοργανώσεις.)

    Αλλά , θα πω και κάτι ακόμα: μήπως όμως υπάρχει κάτι που η ενασχόληση μας (και η υπέρμετρη αφοσίωση μας) με τις αποστάσεις, μας εμποδίζει να δούμε καθαρά; Υπάρχει πράγματι παγκόσμιο και μαζικό ενδιαφέρον για αυτά τα αγωνίσματα; Υπάρχει μέλλον για αυτά τα αγωνίσματα;
    Τολμώ να πιστέψω ότι ναι υπάρχει ενδιαφέρον και ανάπτυξη του μαραθωνίου , ναι του ημιμαραθωνίου, ναι του ελεύθερου τρεξίματος που ίσως πηγάζει από την αναζήτηση τρόπου άσκησης… αλλά του αγωνιστικού στίβου;

    Ίσως, λοιπόν, οι αποφάσεις αυτές, οι αλλαγές αυτές, δεν είναι απαραίτητα κατακριτέες… ίσως όμως και να μην είναι τίποτα περισσότερο από το κύκνειο άσμα του σημερινού τρόπου αντίληψης των πραγμάτων….

  6. Ευχαριστώ για την εκτενή απάντηση @notasol. Θα μπω σε μεγαλύτερο βάθος το βράδυ. Σε πρώτη φάση όμως ήθελα να σχολιάσω αυτό που λες εδώ

    «όχι, δεν θα πάνε όλοι όσοι πιάσουν τα όρια… ο μισός αριθμός αθλητών σε ένα αγώνισμα θα προκύψει από τα όρια και ο άλλος μισός από το σύστημα αξιολόγησης.»

    Έχω την εντύπωση λοιπόν, ότι θα πάνε όλοι όσοι πιάσουν τα όρια. Απλά έχουν θέσει εκεί τα όρια, ώστε να πάνε οι μισοί από όσους θα πήγαιναν αν τα όρια ήταν στην παλιά τους τιμή. Δηλαδή το 2016 μπήκαν 80 μαραθωνοδρόμοι με όριο μεν το 2.19.00, ωστόσο φαντάζομαι ότι αν ο 80ος είχε χρόνο 2.16.00 πχ, δεν θα έμπαιναν άλλοι με χρόνο πάνω από αυτόν, δεδομένων πάντα των περιορισμών ανά χώρα κλπ. Ας πούμε λοιπόν ότι όντως ο 80ος μπήκε με το χρόνο αυτό. Βρήκαν, φαντάζομαι κατά μέσο όρο, με ποιο χρόνο περνούσε ο 40ος και έβαλαν εκεί το νέο όριο, στο 2.11.00. Έτσι, υπολογίζουν ότι περίπου 50% θα περάσουν μέσω των ορίων (γι’ αυτό και αν δεις την ανακοίνωση, αναφέρουν κι αυτοί το «περίπου», και όχι το «ακριβώς»). Το υπόλοιπο περίπου 50% θα περάσει μέσω του ranking. Τώρα αν γίνει κανένα παλαβό και τρέξουν 60 άτομα κάτω από 2.11.00, τότε θα μείνουν 20 θέσεις για ranking και το ποσοστό από 50% γίνεται 75%. Φαντάζομαι όμως ότι έχουν κάνει τα κουμάντα τους ώστε να μην πέσουν τόσο έξω. Έτσι, εγώ καταλαβαίνω ότι οι τρεις Κενυάτες και οι τρεις Αιθίοπες θα περάσουν λόγω ορίων ούτως ή άλλως, οπότε δεν θα «κλέψουν» θεσεις στο ranking.

  7. Εκτός κι αν βάζουν το «περίπου», «about» στο αγγλικό κείμενο, για να καλύψουν τις περιπτώσεις που μπαίνει περιττός αριθμός αθλητών στο αγώνισμα (1500μ, 10.000μ, 3000μ εμπόδια). Τότε όντως μπορούν να φιξάρουν τον αριθμό αυτών που μπαίνουν μέσω ορίων, στο 50% +- 1 αθλητής, ώστε να εξασφαλίσουν το υπόλοιπο 50%+-1 για το ranking.

  8. κι ένα άλλο σχετικό άρθρο εδώ https://www.outsideonline.com/2391874/olympics-2020-new-standards-running

  9. Σωτήρη, @sotiris_diamantopoulos, περιμένουμε να το σκίσεις το θέμα!

    Και το άρθρο που παραπέμπεις έχει ωραίες σκέψεις. Για να αρχίσουμε από εκεί και τον Μαραθώνιο, γράφει κάπου ότι στο RIO 2016 ξεκίνησαν 155 άντρες και 156, ενώ στο Τόκυο 2020 θα έχουμε 80 άντρες, 80 γυναίκες. Αυτό που δεν γράφει,( ή μάλλον δεν ξεκαθαρίζει), είναι ότι στο RIO ΔΕΝ υπήρχε αριθμητικός περιορισμός για τα αγωνίσματα των 5000μ 10000μ, Μαραθωνίους και βάδην. Όσοι επιτύγχαναν τα όρια (και δεν περιορίζονταν από τον αριθμό 3 της κάθε χώρας, μην το ξεχνάμε και αυτό), πήγαιναν. Τώρα επιπροσθέτως έχουμε και αυτό τον περιορισμό, 80 άνδρες και 80 γυναίκες στον Μαραθώνιο.
    Για αυτό αν προσέξεις δημοσιεύουμε και τον πίνακα με τις ζητούμενες συμμετοχές.

    Το 2016, (αν και δεν είναι απόλυτα το ζητούμενο έτος) υπήρξαν 199 αθλητές με χρόνο κάτω του 2.11.30. (Το δε 2018 υπήρξαν 241!)
    Όμως ούτε τότε πήγαν όλοι αυτοί, αλλά πήγε ο Μιχάλης Καλομοίρης έχοντας τερματίσει 8ος με 2.29.30 ( με ατομικό ρεκόρ) στον μαραθώνιο της Ρώμης το 2015.
    Έναν αγώνα IAAF Gold Label, χάρις σε έναν κανονισμό που όφειλε η Ομοσπονδία (να έχει γνώση φυσικά) και να έχει κοινοποιήσει στους ενδιαφερόμενους αθλητές ώστε να κυνηγάνε την πρόκριση και με αυτόν τον τρόπο κι όχι μόνο με στόχο το 2.19.00.

    Γιατί ειδικά για τον Μαραθώνιο και τους αγώνες Βάδην , την πρόκριση (εκτός από τον τρόπoυς των ορίων και του World Ranking) κερδίζουν επιπλέον, οι 10 πρώτοι δρομείς του μαραθωνίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2019 ( ΜΕΙΩΣΗ από 20 που ίσχυε) όπως και οι 5 πρώτοι από Marathons IAAF Gold Label (ΜΕΙΩΣΗ από 10 που ίσχυε) και οι 10 πρώτοι σε Abbott World Marathon Majors (Tokyo, Boston, London, Berlin, Chicago και New York) ( ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ) κατά τη διάρκεια της περιόδου επίτευξης των ορίων .

    Επίσης το 2016, κάτω από 2.11.30., 44 Αιθίοπες πέτυχαν 64 τέτοιες επιδόσεις και 120 (!!!) Κενυάτες πέτυχαν 162 τέτοιες επιδόσεις. Και πάλι όμως δεν πήγαν όλοι. (Και η επιλογή των τριάδων πάντα αφήνει την αίσθηση αδικίας σε πολλούς).

    Σήμερα, 4 χρόνια μετά που υπάρχει η αίσθηση ότι τρέχουμε λίγο πιο γρήγορα, ήδη από τον Ιανουάριο 33 Αιθίοπες και 21 Κενυάτες, (και έχοντας μπροστά μας τις μεγάλες συναντήσεις της Άνοιξης και του Φθινοπώρου ) έχουν πετύχει επιδόσεις κάτω του 2.11.30. Όμως ίσως κανένας από αυτούς δεν βρεθεί στους Ολυμπιακούς. Στους δε πίνακες του World Ranking (που έχουν αποτελέσματα 2ετιας και που πρώτος είναι ο kipchoge) υπάρχουν 10 μόνο ευρωπαίοι στην 200ἀδα(!) ( με τον Farah (no7), Moen (no36)), 16 στην 300αδα (!). (…και φυσικά τους περισσότερους αφρικανικής καταγωγής, όπως ο Kiprotich (FRA), Nagee Abdi (NED)).
    Συμπληρώνονται οι 80 συμμετοχές με αυτούς (ή χωρίς) τους ευρωπαίους; Ἠ περιορίζονται από τους 3 αθλητές που πρέπει να στείλει η κάθε χώρα;Το πιθανότερο είναι να προχωρήσουμε ακόμη παρακάτω.
    …ήδη ο 9ος ευρωπαίος o Gabius (186) έχει 2.11.45 στη Φραγκφούρτη πέρυσι, (έχει και καλυτερο χρόνο) ενώ ο ισπανός Javvier Guerra που είναι μπροστά του 100 θέσεις (στο 96) έχει 2.12.22 αλλά και 2.08.36 από το 2017 . Άρα χρειάζονται και επιδόσεις αλλά και οι κατάλληλοι αγώνες.

    Σίγουρα και με αυτό το σύστημα θα υπάρχουν αδικίες. Κι έτσι φτάνουμε στο τρόπο που κάποιος μπορεί να μαζέψει πόντους. Στην Κατάταξη λοιπόν για τον Μαραθώνιο μετράνε αγώνες μαραθωνίου, ημιμαραθωνίου, 25 και 30 χλμ! , για τους 10αρηδες αγώνες 5000μ και ανωμάλου δρόμου, για τους 5αρηδες τα 3000μ και τα 2μίλια… άρα τι πρέπει να κάνεις για να αγωνιστείς στο αγώνισμα σου; Να κάνεις άλλες αποστάσεις;

    Οι αλλαγές άρα δεν είναι μόνο τα υψηλά όρια… η IAAF θέλει υψηλό επίπεδο στους Ολυμπιακούς, θέλει συμμετοχή στις διοργανώσεις της, θέλει τηλεοπτικό προϊόν, θέλει να προσελκύσει το ενδιαφέρον του φίλαθλου κοινού… μη ξεχνάμε και τις αποφάσεις της να θέσει υπό την σκέπη της και τoυς αγώνες βουνού… και εγκυρότητα θέλει να προσθέσει σε αυτούς τους αγώνες και μια απόσταση mountain running για γυναίκες και άνδρες είναι στις προθέσεις της να προκρίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες, βλέποντας την δημοφιλία αυτών των αγώνων κυρίως στην Ευρώπη.
    Μένει να τα δούμε όλα στη πράξη…

Αφήστε μια απάντηση