Αρχική / Απόψεις / Δρομείς που αγαπήσαμε: Saïd Aouita, ο Άραβας Ιππότης

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Απόψεις / Επιλεγμένα

Δρομείς που αγαπήσαμε: Saïd Aouita, ο Άραβας Ιππότης

Δρομείς που αγαπήσαμε: Saïd Aouita, ο Άραβας Ιππότης

Ίσως ο πιο πολύπλευρος δρομέας αποστάσεων στην ιστορία του αθλητισμού.

Ανίκητος στα 5.000 από το 1979 ως το 1989, ικανός να κάνει 27.26.11 στην πρώτη και τελευταία του κούρσα στα 10.000, είχε Εθνικά ρεκόρ σε όλες τις αποστάσεις του στίβου (800, 1.000, 1500, 1 μίλι, 2.000, 3.000, 2 μίλια, 5.000, 10.000, 3.000 στηπλ), ο πρώτος άνθρωπος που κατέβηκε τα 13 λεπτά στα 5000.

Ένας άνθρωπος, ένας θρύλος.
Δεν το λέμε εμείς, αλλά τα μετάλλια και τα ρεκόρ του.

Ένας ζωντανός θρύλος για το Μαρόκο, καθώς ήταν αυτός που έσπασε την κυριαρχία των βρετανών στο μίλι και κατάφερε να κυριαρχήσει στην δεκαετία του ΄80, επιτυγχάνοντας έξι παγκόσμια ρεκόρ και κατακτώντας ανάμεσα στα άλλα, ένα χρυσό μετάλλιο και ένα χάλκινο σε Ολυμπιακούς Αγώνες , δύο χρυσά και  ένα χάλκινο σε παγκόσμια πρωταθλήματα, τέσσερα χρυσά και ένα αργυρό σε Μεσογειακούς αγώνες.

Η καριέρα του σε αριθμούς:

Συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1984 (Λος Αντζελες): 1ος στα 5.000μ (13.05.59, ολυμπιακό ρεκόρ)
1988 (Σεούλ): 3ος στα 800μ (1.44.06), αποκλείστηκε από τον τελικό των 1.500μ

Συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα
1983 (Ελσίνκι): 3ος στα 1.500μ (3.42.02)
1987 (Ρώμη): 1ος στα 5.000μ (13.26.44)
1991 (Τόκιο): 11ος στα 1.500μ (3.39.49) (1ος ο Morceli, αυτό ίσως ήταν και το τέλος της εποχής του Aouita!)

Συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κλειστού Στίβου
1989 Βουδαπέστη: 1ος στα 3000μ (7.47.94)

Παγκόσμια ρεκόρ
1.500μ με 3.29.46 στο Βερολίνο (από 23 Αυγούστου 1985 έως 6 Σεπτεμβρίου 1992)
2.000μ  με  4.50.81 στο Παρίσι ( από 16 Ιουλίου 1987 εως 3 Ιουλίου 1995)
3.000μ με 7.29.45 στη Κολωνία (από 20 Αυγούστου 1989 έως 16 Αυγούστου 1992)
5.000μ με 13.00.40 στο Όσλο στις 22 Ιουλίου 1985 και 12.58.39 στη Ρώμη στις 27 Ιουλίου 1987 (από τις 22 Ιουλίου 1985 έως τις 4 Ιουνίου 1994).
2 μίλια με 8.13.45 στο Τορίνο (από 28 Μαίου 1987 ως 30 Ιουνίου 1993)

Ατομικά ρεκόρ

800μ: 1:43.86
1.500μ: 3:29.46
Μίλι: 3:46.76
3.000μ: 7:29.45
2 μίλια: 8:13.45
5.000μ: 12:58.39
10.000μ: 27:26.11

Γεννήθηκε στις  2 Νοεμβρίου 1959 στη Κenitra, μια παραλιακή πόλη του Μαρόκο.
Αν και πέρασε τα περισσότερα παιδικά του χρόνια παίζοντας ποδόσφαιρο, μιας και ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής, οι προπονητές του είδαν γρήγορα το ταλέντο του στο τρέξιμο και τον έσπρωξαν στον στίβο.

Ο Aouita έκανε το  ξεκίνημα του στο στίβο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1983 στο Ελσίνκι στα 1.500μ. Τερμάτισε τρίτος στον τελικό, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο, σε μια κούρσα που ο ρυθμός έπεσε στο τέλος και στο τελικό σπριντ οΙ Cram και Scott ήταν καλύτεροι.

Το 1984, Aouita αποφάσισε να τρέξει τα 5.000μ στους  Ολυμπιακούς του 1984. Και δεν το μετάνιωσε! Ο Auiita έμεινε πίσω από τον  Πορτογάλλο Antonio Leitão σε όλη τη κούρσα και στον τελευταίο γύρο τον προσπέρασε με άνεση για να κερδίσει! Ήταν 24 χρονών και ήταν ήδη Ολυμπιονίκης!

Το 1985 έτρεξε δύο παγκόσμια ρεκόρ: πρώτα στα 5.000μ (13:00.40) στο Όσλο στις 27 Ιουλίου και στη συνέχεια στα 1.500μ (3:29.46) στις 23 Αυγούστου.

Το 1987, ο κύριος στόχος του ήταν το παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Ρώμη.
Αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να σπάσει, πρώτα το παγκόσμιο ρεκόρ των 2.000μ με χρόνο 4: 50.81 στο Παρίσι και μόλις έξι μέρες αργότερα να αφήσει έκπληκτο –για άλλη μια φορά – τον κόσμο, σπάζοντας το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.000μ και να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που έκανε τα 5.000μ κάτω από 13 λεπτά!!! Ο χρόνος του; 12:58.39! Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1987, στον τελικό των 5.000μ, ο John Ngugi από την Κένυα δεν πήγε γρήγορα. Ο Aouita, είχε πάντα τον έλεγχο του αγώνα, έκανε την κίνησή του λίγο πριν το καμπανάκι, και κέρδισε με 13: 26.44.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, προσπάθησε να αγωνιστεί στα 800 μ. και στα 1500 μ. αλλά είχε ένα τραυματισμό (θλάση στον δικέφαλο) που τον έκανε να τερματίσει τρίτος μεν στα 800 μ. αλλά να αποσυρθεί από τα 1500 μ (αν και είχε προκριθεί για τον ημιτελικό). Παρόλα αυτά, με το χάλκινο μετάλλιο του έγινε ο μοναδικός αθλητής της ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων που έχει πάρει μετάλλια και στα 800 μ και στα 5000 μ!

Το 1989, ο Aouita κέρδισε τα 3.000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού στίβου της IAAF στη Βουδαπέστη. Αργότερα εκείνο το έτος, έσπασε και το παγκόσμιο ρεκόρ στην ίδια απόσταση στην Κολωνία  με 7:29 45 και έτσι έγινε  ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που πήγε κάτω από το 7:30:00!

Ο Aouita ήταν πολύ ευέλικτος δρομέας. Διακρινόταν με ευκολία σε όλες τις αποστάσεις από τα 800μ ως και τα 10.000μ.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ογδόντα αγωνίστηκε και κέρδισε σε αυτές τις αποστάσεις τους ολυμπιονίκες Joaquim Cruz (800μ), Peter Rono (1.500μ), John Ngugi (5.000μ) και Alberto Cova (10.000μ) στις αντίστοιχες αποστάσεις τους.

Μεταξύ Σεπτεμβρίου 1983 και Σεπτεμβρίου 1990 κέρδισε 115 από τις 119 κούρσες του. Οι ήττες ήταν από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Steve Cram στα 1.500μ, τον χάλκινο Ολυμπιονίκη Alessandro Lambruschini στα 3.000μ Steeplechase, τους ολυμπιονίκες Joaquim Cruz και Paul Ereng στα 800μ και τον παγκόσμιου πρωταθλητή Yobes Ondieki στα 5.000μ)

Ενώ στους Ολυμπιακούς της Σεούλ το 1988, υπήρχαν οι φήμες ότι ο Aouita θα κατέβαινε για ένα ιδιότυπο triple, στα 800μ, 1500μ και 5000μ, λίγοι ήξεραν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και η τελική έκβαση εξέπληξε πολλούς. Από αυτή τη στιγμή και έπειτα, παρότι τον Αύγουστο του 1989 έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ του στα 3.000μ τα προβλήματα και οι πόνοι μεγάλωσαν.
Τελικά ο Dr. David Caborn, γεννημένος στην Σκωτία και ειδικός στην αθλητική ιατρική, ήταν αυτός τον οποίο ο Aouita εμπιστεύτηκε να τον χειρουργήσει και στους δύο μηρούς τον Ιανουάριο του 1990 και ήταν τότε μόνο που αποκαλύφθηκε το πρόβλημα καθώς και η αιτία που εμπόδιζε τον Aouita να ξεπεράσει τον τραυματισμό του. Μετά τα χρόνια της πρώιμης επιτυχίας του από το 1982 έως το 1985, ο Aouita άρχισε να κάνει βάρη για να βελτιώσει τη δύναμή του. Αλλά αυτό χωρίς καμμία αλλαγή στην δρομική προπόνησή του για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. «Επτά ημέρες την εβδομάδα, 120 κιλά,” είπε ο ίδιος. Αυτό ήταν ένα τεράστιο φορτίο για έναν άνθρωπο 1.76 ύψους και 65 κιλών.

Ενώ πολλά από τα αποτελέσματά του ως το 1989 επιβεβαίωσαν τη  στρατηγική του, αργά  αργά η ζημιά στα πόδια του είχε γίνει.
Μετά  την επέμβαση οι γιατροί του τον συμβούλευσαν να θέσει τέρμα στην καριέρα του. Ύστερα από μια σειρά αποτυχιών σε μια σειρά αγώνων αποφάσισε να το κάνει.


Ο Aouita παντρεύτηκε την  Khadija Skhir το 1983, ένα χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.  Έχουν τέσσερα παιδιά: έναν γιο, τον Adil και τρεις κόρες, Soukaina, Sarah, and Zeena. Οι δύο μεγαλύτερες κόρες, η Σούκαϊνα και η Σάρα, ονομάστηκαν και οι δύο από τον βασιλιά του Μαρόκου, τον Χασάν Β΄.

Μετά την ολοκλήρωση της αθλητικής του καριέρας, ο Aouita εργάστηκε με επιτυχία ως σύμβουλος σε πολλά αθλητικά ιδρύματα, ως Τεχνικός Εθνικός Διευθυντής στο Μαρόκο και ως National Distance Coach στην Αυστραλία, όχι μόνο χάρη στην εμπειρία του στους στίβους αλλά και τις ακαδημαϊκές του σπουδές. Τώρα, ο Aouita εργάζεται ως Ανώτερος Αναλυτής του Αθλητικού καναλιού Al Jazeera. Διαθέτει επίσης εταιρεία αθλητικών ενδυμάτων που ιδρύθηκε το 2009.

Ως σήμερα είναι ο μοναδικός άνθρωπος στην ιστορία του αθλητισμού που έχει τρέξει τα 800μ κάτω από 1:44, τα 1.500μ κάτω από 3:30, τα 3.000μ κάτω από 7:30 και τα 5.000μ κάτω από 13:00.

Ο θρύλος του παραμένει ζωντανός, ακόμα και στις μέρες μας.
Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, ένας σταθμός του μετρό έφερε το όνομα του, ως μέρος ενός project που ονομαζόταν “The Underground Olympic Legends Map.”
https://www.moroccoworldnews.com/2012/04/33481/two-subway-stations-in-london-are-named-after-the-moroccan-athletes-said-aouita-and-hicham-el-guerrouj/

Προς τιμή του, στο Μαρόκο το ταχύτερο τρένο έχει ονομαστεί Said Aouita!
https://en.wikipedia.org/wiki/Train_Navette_Rapide

Η δε γνωστή εταιρεία ρολογιών Swatch, έχει κατασκευάσει  ένα μοντέλο προς τιμή του!
https://www.swatch.com/en_au/watches/sez101-said-aouita/

Από όλες τις μεγάλες επιτυχίες του, διαλέξαμε για να τον θυμόμαστε, την ιδιότυπη μονομαχία που είχε για το παγκόσμιο ρεκόρ των 1500 και τον Στηβ Κράμ το καλοκαίρι του 1985.
Πρώτα στην Νίκαια, στις 16 Iουλίου 1985, σε μια εκπληκτική κούρσα ο Στηβ Κραμ καταφέρνει επιτέλους να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ του Στηβ Οβετ με 3.29.67! Ο Αουίτα ήταν εκεί και  με εκπληκτικό φίνις παραλίγο να του πάρει τη νίκη και το ρεκόρ! Σε αυτή τη κούρσα και ο Αουίτα έσπασε το παλιό του Οβετ!

Παρ’ όλα αυτά, ο Κραμ δεν το χάρηκε πολύ.
Στις 23 Αυγούστου στο Βερολίνο ο Αουίτα κάνει το 3.29.46! Αυτό έμελλε να μείνει για 7 χρόνια πριν το σπάσει ο Μορσελί το 1992!

 

Πηγές:

https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ao/said-aouita-1.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Sa%C3%AFd_Aouita
https://www.runnerprogram.com/product/said-aouita-training-program/
https://www.iaaf.org/news/news/said-aouita-moroccan-sportsman-of-century
https://www.runnerstribe.com/features/special-methods-training-said-aouita/
http://thegreatdistancerunners.de/morocco.html

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

4 Σχόλια

  1. Ωραίο το άρθρο Νίκο. Δηλαδή το πρόβλημα προέκυψε από τα υπερβολικά βάρη;

  2. Ακομη ενα πολυ ωραιο αρθρο….Μπραβο Νικο!!

  3. Για να πω την αλήθεια, όποτε τα παλαιότερα χρόνια τύχαινε να δω στίβο, μου φαινόταν τόσο απλό και εύκολο το πως έτρεχαν με ταχύτητα και αντοχή τις διάφορες αποστάσεις. Επίσης μου έκανε φοβερή εντύπωση το πως γινόταν να κρίνονται μετάλλια και θέσεις κατάταξης σε χρόνους με διαφορά ελάχιστα δευτερόλεπτα. Πίστευα πως αυτός που τερμάτιζε πρώτος στα 400μ (για παράδειγμα) με αυτόν που τερμάτιζε στην τέταρτη θέση με 4 δευτερόλεπτα διαφορά δεν τους χώριζε παρά μόνο η τύχη και ότι κάποιος ήταν απλά σε καλύτερη μέρα. Τώρα που ασχολούμαι και εγώ με το τρέξιμο μπορώ να καταλάβω πλέον πως 4 δευτερόλεπτα διαφοράς μπορεί από πίσω να κρύβει τεράστιες διαφορές στην προπόνηση, στην φυσιολογία, στην τακτική και σε άλλες πολλές παραμέτρους του κάθε αθλητή.

    Δέος για τον συγκεκριμένο αθλητή «Σαΐτα”!!!

  4. @sotiris_diamantopoulos Προφανώς ήταν μεγάλη η επιβάρυνση, Σωτήρη. Ίσως και η τεχνογνωσία σε αυτή του είδους την προπόνηση να ήταν ελλιπής την εποχή εκείνη.
    Δεν υπάρχουν και πολλές λεπτομέρειες περί αυτού όμως.

Αφήστε μια απάντηση