Αρχική / Αξιολογήσεις / Adidas Adizero Boston 8

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

Adidas Adizero Boston 8

Adidas Adizero Boston 8

Κατηγορία: Performance trainer – Ουδέτερο πάτημα – Βάρος: 238γρ. – 10mm drop (26/16mm)

Boston και Adios αποτελούν εδώ και χρόνια τα “καθαρόαιμα” performance μοντέλα της Adidas (το Takumi είναι σαφώς πιο ειδική κατασκευή), μένοντας πιστά στις βασικές αρχές τους. Ελάχιστες αλλαγές, οι οποίες αφορούν συνήθως το upper, old school εμφάνιση, διατηρώντας πάντα εκείνη την συνταγή που φτιάχνονταν τα αγωνιστικά τον παλιό καιρό.

Μπορεί να έχουμε ήδη περάσει σε μια εντελώς διαφορετική εποχή, όσον αφορά το γρήγορο δρομικό παπούτσι, η σειρά Adizero όμως εξακολουθεί να απευθύνεται στους purists. Μπορεί τα δύο μοντέλα να έγιναν πολύ πιο σύγχρονα σχεδιαστικά, η καρδιά τους όμως παραμένει ουσιαστικά απαράλλαχτη.

Το Boston 7 ήταν σχεδόν ίδιο με το 6, τόσο σε εμφάνιση όσο και σε πάτημα. Στο νέο μοντέλο έχουμε αρκετές διαφορές στο upper και κάποιες μικρές στην σόλα.

Επάνω μέρος και εφαρμογή

Το νέο Boston ακολουθεί την σχεδιαστική γραμμή που λάνσαρε η Adidas με το Adios 4, τόσο σαν καλούπι όσο και σαν υλικά.
Το ανοιχτό και διαπνέον διχτυωτό των Β6 και Β7 έχει αντικατασταθεί από ένα εντελώς διαφορετικό ύφασμα (knitted mesh), το οποίο είναι πολύ πυκνό, κάπως τραχύ στην αφή και χωρίς την παραμικρή ελαστικότητα. Επιπλέον, ο εσωτερικός προφυλακτήρας καλύπτει όλη την περιφέρεια του toe box, φτάνοντας σχεδόν μέχρι και την καμάρα! Πολύ στιβαρή αλλά και άκαμπτη αίσθηση.

Το χαρακτηριστικό, ογκώδες πάνελ στην περιοχή του midfoot, έχει αφαιρεθεί. Στην θέση του έχουν τοποθετηθεί δύο εσωτερικές λωρίδες σε κάθε πλευρά (underlays), ενώ οι τρεις θερμοκολλημένες ρίγες είναι από πιο άκαμπτο συνθετικό και λειτουργούν σαν overlays.

H εσωτερική ενίσχυση στην περιοχή της καμάρας. Μπροστά από την πορτοκαλί ραφή, είναι το τελείωμα του προφυλακτήρα.

Το κολάρο στο πίσω μέρος είναι σχετικά σκληρό αλλά παρόλο που η επένδυση από αφρώδες είναι ελάχιστη, δεν γίνεται αντιληπτό κι ούτε ενοχλεί. Εξίσου λεπτή είναι και η, ραμμένη στα πλαινά, γλώσσα (περισσότερο από πριν), η πυκνή διάταξη των κορδονιών όμως, κατανέμει την πίεση στην ράχη του ποδιού.

Περιορισμένο το αφρώδες γύρω από τον αστράγαλο και στην γλώσσα, όπως επιβάλλει ο χαρακτήρας του Boston.

Το Boston ήταν ανέκαθεν στενό, όλοι το γνωρίζουν αυτό. Σαν πλάτος, το Β8 δείχνει να είναι οριακά φαρδύτερο από τις δύο προηγούμενες εκδόσεις, παρ’ όλα αυτά, τα νέα υλικά έχουν εντελώς άλλη αίσθηση και κατά την γνώμη μου, το κάνουν τελικά πιο “στριμωγμένο”.

Πρώτα απ’ όλα, το mesh δεν έχει καθόλου αέρα. Είναι σκληρό, εντελώς ανελαστικό, ενώ στην εξωτερική πλευρά των μεταταρσίων έχουμε και τις δύο από τις τρεις ρίγες. Πέραν αυτού, το ασυνήθιστα μεγάλο πέταλο του προφυλακτήρα δημιουργεί έναν “τοίχο” περιμετρικά του πέλματος, περιορίζοντάς το ακόμη περισσότερο. Όλα αυτά τελικά, κανουν το επάνω μέρος ιδιαίτερα άκαμπτο κι ενώ στα προηγούμενα μοντέλα το ύφασμα μπορούσε να ακολουθήσει το πόδι, εδώ ουσιαστικά του βάζει όρια.

Εδώ φαίνεται χαρακτηριστικά το εύρος του προφυλακτήρα και ο τρόπος που περιορίζει την κίνηση του πέλματος.

Το μεσαίο τμήμα, παρόλο που η σχεδίασή του έχει απλοποιηθεί αρκετά, παραμένει στενό. Ναι μεν δίνει το απαραίτητο κράτημα, όσοι όμως έχουν φαρδύτερο του κανονικού πόδι, η καμάρα τους θα ξεχειλίζει. Η φτέρνα κλειδώνει εύκολα και παραμένει στην θέση της, ενώ το χαμηλό κολάρο κάνει το πίσω μέρος να εξαφανίζεται καθώς τρέχεις.

Όλα τα παραπάνω επιδρούν με δύο διαφορετικούς τρόπους στην εφαρμογή του Boston στον δρόμο.
Σε γρήγορους ή και πολύ γρήγορους ρυθμούς, σε βιράζ ή ακόμη και εντελώς κλειστές στροφές στην άσφαλτο, το κράτημα του Boston 8 είναι ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟ. Τα χαρακτηριστικά του επάνω μέρους που περιγράψαμε, δεν αφήνουν το πόδι ούτε στο ελάχιστο να κινηθεί ανεξέλεγκτα μέσα στο παπούτσι και το κρατούν ακριβώς στο σημείο που πρέπει, επιτρέποντάς σου να πατήσεις ευθύβολα και σταθερά. Ζήτα του όποια κίνηση θες, θα ακολουθήσει αδιαμαρτύρητα. Το upper δουλεύει σαν κέλυφος γύρω από το πόδι και το εγκλωβίζει.
Ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος ασφυκτιά μέσα στο στενό upper, η διάρκεια τέτοιων προπονήσεων, δεν θα επιτρέψει τριβές ή σημεία πίεσης. Και μιας και πρόκειται για performance μοντέλο, οι περισσότεροι ερασιτέχνες δρομείς θα το φορέσουν σε τέτοιου είδους τρεξίματα, ως επί το πλείστον.

Χαμηλό προφίλ πίσω και άκαμπτο κολάρο. Η φτέρνα συγκρατείται όπως αρμόζει στην κατηγορία του Boston.

Στις περιπτώσεις όμως που κάποιος το δουλέψει και ως προπονητικό, αν δεν έχει σχετικά στενό πόδι, πιθανώς το Boston να μην τον βολέψει και τόσο. Έχω χρησιμοποιήσει τα προηγούμενα μοντέλα ως daily trainer και παρόλο που η ευρυχωρία σίγουρα δεν περίσσευε, ποτέ δεν αντιμετώπισα κάποιο θέμα, ακόμη και σε μεγαλύτερα τρεξίματα. Στο Β8 όμως, κάθε φορά ένοιωθα ότι θα προτιμούσα λίγη παραπάνω άνεση από το upper. Μια λίγο πιο χαλαρή εφαρμογή στην καμάρα ή το ύφασμα να τσακίζει πιο εύκολα, είναι χαρακτηριστικά που ζητάς στα easy runs και το Adidas δεν τα παρέχει. Φυσικά, αυτό ισχύει για το δικό μου, στενό πόδι. Θεωρώ ότι κάποιος με έστω και κανονικό, θα νοιώσει πολύ περισσότερο αυτά που περιγράφω.
Από την άλλη, δεν παύει το Boston να είναι ένα παπούτσι για γρήγορες προπονήσεις, οπότε κάποια τέτοια “τερτίπια” τού επιτρέπονται. Βέβαια, επειδή συγχρόνως αποτελεί επιλογή για πολλούς και για την απόσταση του μαραθωνίου, δεν ξέρω πόσο πολύ θα προβληματίσει όταν το πόδι θα αρχίσει να πρήζεται και να αναζητά λίγο παραπάνω χώρο.

Οι τρύπες των κορδονιών είναι σε αρκετά πυκνή διάταξη, με αποτέλεσμα να σφίγγουν ακόμη περισσότερο το επάνω μέρος. Θα μπορούσατε να δοκιμάσετε και κάποιες παραλλαγές δεσίματος, έτσι ώστε να χαλαρώσετε ελαφρώς την όλη εφαρμογή.

Παίζοντας με το δέσιμο, ίσως καταφέρετε να εξασφαλίσετε λίγο επιπλέον χώρο.

Πέραν του φάρδους, το μήκος του είναι κανονικό. Μην παρασυρθείτε να ανέβετε νούμερο, αν το αισθάνεστε στενό, αφού και η διαφορά σε πλάτος δεν αλλάζει και κενό θα αφήνει μπροστά.

Σόλα και πάτημα

Η θερμοπλαστική πουλουρεθάνη (Boost) εξακολουθεί να είναι το κύριο συστατικό της σόλας του Boston. Όπως και στις τρεις προηγούμενες εκδόσεις, υπάρχει μία λεπτή στρώση EVA αφρού ακριβώς κάτω από τον εσωτερικό πάτο, όπως κι ένα χείλος περιμετρικά της σόλας. Επίσης EVA είναι το υλικό που χρησιμοποιείται ακριβώς κάτω από τα δάχτυλα.

Να σημειώσουμε εδώ πως στους χρωματισμούς του Boston 8 που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, στο χείλος αναγράφεται η λέξη Lightstrike, υποδηλώνοντας πως φέρουν το νέο αφρό της εταιρείας, στην θέση του παλιού EVA. Θεωρώ ότι δεν θα υπάρχει καμμία διαφορά ως αίσθηση σε σχέση με πριν, αφού το βασικό υλικό παραμένει το Boost, ενώ και ο Lightstrike από EVA είναι.

Αν και όχι ιδιαίτερες, κάποιες αλλαγές έχουν γίνει στην εξώσολα του νέου Boston. To Continental λάστιχο έχει περισσότερα και μεγαλύτερα ανοίγματα σε όλη του την επιφάνεια, ενώ καλύπτει και τις άκρες του midfoot, εν αντιθέσει με πριν. Επίσης, το Torsion System (η πλαστική γέφυρα στο μέσο, για την απαραίτητη στρεπτική ακαμψία) έχει αλλάξει σχήμα κι είναι και πιο φαρδιά. Όλα αυτά επηρεάζουν μέχρι ενός βαθμού το πάτημα του νέου Boston, όπως θα δούμε.

Ο χαρακτήρας του μοντέλου δεν έχει αλλάξει. Αυτό που ξέρατε, αυτό ακριβώς θα βρείτε κι εδώ.
Στην φτέρνα το cushioning είναι σφιχτό, με ελάχιστη συμπίεση του αφρού κατά την προσγείωση αλλά επαρκή προστασία, ακόμη κι αν δεν τη νοιώθεις. Το Torsion System σε περνάει πολύ άμεσα στο forefoot και στην φάση της απογείωσης, όπου εκεί καταλαβαίνεις τον EVA κάτω από τα δάχτυλά σου. Όπως έχουμε ξαναπεί, η μαλακή TPU απαιτεί κι ένα σκληρότερο συμπλήρωμα, ώστε το πάτημα να είναι ισορροπημένο και να μην απλώνει.

Με άσπρο χρώμα το Boost και μπροστά, με μαύρο χρώμα ο EVA.

Λόγω των μεγαλυτέρων ανοιγμάτων στο λάστιχο, το Boston 8 έχει οριακά πιο μαλακό πάτημα από πριν. Μην περιμένετε μεγάλη διαφορά, κάποιοι ίσως να μην την αντιληφθούν καν. Φορώντας όμως το Β8 και το Β6 (χωρίς πολλά χιλιόμετρα) σε κάθε πόδι, η σόλα έχει ξεκάθαρα “γλυκάνει”.

Αυτό όμως που εμφανώς έχει βελτιωθεί στο νέο μοντέλο, είναι η ακαμψία και η σταθερότητα της σόλας. Η διαφοροποίηση του Torsion System, αν και δεν δείχνει μεγάλη, κάνει το παπούτσι πιο στιβαρό στο μεσαίο τμήμα και το transition πιο ευθύβολο. Όχι πως πριν δεν ήταν, απλά τώρα είναι ακόμη περισσότερο.

Η πλαστική γέφυρα φάρδυνε, το λάστιχο καλύπτει και τις άκρες του midfoot, οπότε ενισχύθηκε η στρεπτική ακαμψία του Β8.

Το Boston είναι σίγουρα βαρύ, ίσως το βαρύτερο της κατηγορίας του. Παρ’ όλα αυτά, όπως θα γνωρίζουν όσοι το φορούν, κρύβει καλά τα γραμμάριά του στον δρόμο. Το χαμηλό προφίλ, η στενή εφαρμογή και το ζύγισμά του, αντισταθμίζουν το βάρος της πολυουρεθάνης σε μεγάλο βαθμό. Κι η αλήθεια είναι πως αν δεν υπήρχαν άλλα παρεμφερή μοντέλα με αρκετά χαμηλότερο βάρος, πιθανώς να μην το συζητούσαμε καν.

Η χρήση του Boston είναι λίγο πολύ γνωστή. Φτιαγμένο για γρήγορες προπονήσεις, είτε σε στίβο είτε στην άσφαλτο. Παρότι στα χαρτιά είναι το προπονητικό Adizero (με το Adios να είναι το αγωνιστικό), άνετα δουλεύει και ως racer εξίσου καλά, εκτός βέβαια αν μιλάμε για επίπεδο αθλητών, με άλλους ρυθμούς και απαιτήσεις. Άμεσο, σταθερό και springy, θα κάνει ό,τι του ζητήσεις χωρίς χρονοτριβές και ασάφειες.

Σύμμαχος φυσικά σε αυτό είναι και το λάστιχο της Continental, το οποίο δίνει επίπεδα πρόσφυσης στα Adizero μακράν των υπολοίπων. Πρόσφατα έκανα μικρά κομμάτια υπό βροχή σε στίβο, με ένα σημείο μάλιστα να έχει και χώμα από το παρακείμενο σκάμμα, και το παπούτσι δεν καταλάβαινε πραγματικά τίποτα.

Ανέκαθεν χρησιμοποιούσα το Boston και ως προπονητικό. Αφενός επειδή μου αρέσει το σφιχτό πάτημα, αφετέρου γιατί παρείχε το απαραίτητο cushioning, παρά την έλλειψη softness. Τρέχοντας με το Β8 όμως, έπιασα τον εαυτό μου να μην το απολαμβάνει όσο παλαιότερα σε τέτοιες προπονήσεις.
Γιατί όμως; Άλλαξε κάτι στην σειρά; Όχι, τίποτα δεν άλλαξε στο Boston. Αυτό που άλλαξε είναι μάλλον οι υπόλοιποι.
Τον τελευταίο καιρό, υπάρχουν στην αγορά μοντέλα με πιο σύγχρονους αφρούς και πολύ χαμηλότερο βάρος, τα οποία δουλεύουν εξίσου καλά στα γρήγορα τρεξίματα αλλά είναι και αρκετά πιο φιλικά στα αργά. Αν έχεις δοκιμάσει κάποια από αυτά, ίσως το Boston σου φανεί κάπως πιο μονοδιάστατο πλέον. Ως γνωστόν, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο.

Συμπέρασμα

Το Boston συνεχίζει την πορεία του, αδιαφορώντας για την τάση (ή την εξέλιξη, αν προτιμάτε) της αγοράς. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς η παραδοσιακή προσέγγιση στο θέμα “ταχύτητα” έχει ακόμη πολλούς θιασώτες. Μπορεί το Boost σαν υλικό να μην έχει πια την υπεροχή του παρελθόντος, η σειρά Adizero όμως πάντα ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση στην γκάμα της Adidas. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι για κάποιον καιρό ακόμη, αυτά τα μοντέλα δεν θα πειραχτούν σημαντικά. Επιβεβαιώνεται αυτό άλλωστε και από το Boston 9, που μόλις κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το οποίο φοράει ακριβώς την ίδια σόλα με το 8.

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

14 Σχόλια

  1. Εξαιρετικό (ένα ακόμη) review!
    Από τη δική μου εμπειρία πάντως, επιβεβαιώνω όσα λες Νίκο. Πολύ καλή εφαρμογή στο πόδι, όντως πιο ακαμπτο από το προηγούμενο μοντέλο, αλλά σταθερό το πόδι μέσα σε αυτό και πράγματι πιο μάλακό. Οχι τρελή διαφορά, αλλά εύκολα τη παρατηρείς.
    Η αλήθεια είναι ότι στο 18άρι που έτρεξα τη περασμένη Κυριακή, άρχισα να νιώθω το πόδι λίγο “στριμωγμένο” μέσα στο παπούτσι όταν έφτασα όσο ανέβαιναν τα χλμ. Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο διότι έχω κάτι φουσκάλες από προηγούμενα τρεξίματα, αλλά με το Boston 7 είτε στο 1ο είτε στο 18χλμ ένιωθα το ίδιο καλά. Το πρώτο Long Run μου με το B-8 ήταν 50-50 από εντυπώσεις καλές και κακές. Αυτή η στενή εφαρμογή κάποια στιγμή κουράζει νομίζω. Επομένως καταλήγω στο να το χρησιμοποιώ κυρίως για έως 10Κ και intervals όπως αναφέρει και το review. Σαν κατασκευή βέβαια είναι πιο ανθεκτικό νομίζω αλλά ο καιρός και η χρήση θα δείξουν!

  2. @periklis1987 To ύφασμα των Β6, Β7 ήταν πολύ πιο μαλακό κι εύκαμπτο, είχε μπόσικα.
    Δεν ξέρω αν μετά από κάποια χλμ θα ανοίξει, δεν έχω κάνει πάνω από 50, Περικλή.

  3. Με 200χλμ πλεον στα b8, έχει κάπως στρώσει αν και στα πρώτα χλμ κάθε προπόνησης νιώθω κάπως άβολα. Αν σφίξω πολύ τα κορδόνια το λάθος δεν διορθώνεται τρέχοντας και νιώθω ένα μούδιασμα στα πόδια. Κατα ταλλα γρήγορο παπούτσι, άνετο, που ακολουθεί εντολές.

  4. @panosdimi Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως δεν θέλει να παρασυρθείς και να σφίξεις οποιαδήποτε τρύπα πλην της τελευταίας. Κλειδώνεις την φτέρνα κι αφήνεις χαλαρά τα κορδόνια προς τα κάτω.

    Εδώ και καιρό πάντως, οτιδήποτε έκανα με το Boston, το κάνω με το Adios 3 και μ’ αρέσει κι αρκετά περισσότερο.

  5. Είμαι κάτοχος σχεδόν όλης της σειράς Boston και συμφωνώ απόλυτα με όλη την παρουσίαση. Πάντως στο νούμερο εγώ στο 8 έπεσα. Από 44 2/3 πήγα στο 44, αλλά αυτό συμβαίνει σε όλα τα adidas πλέον. Μετά από 400 χιλιόμετρα και πλέον, να πω την αλήθεια δεν έχω ξεπεράσει αυτήν την στενότητα στην καμάρα και εξακολουθεί να με ενοχλεί. Εξακολουθεί να είναι γρήγορο αλλά την άνεση του 7 δεν την έχει σε καμμία περίπτωση…

  6. μου εξάπτει τη φαντασία η πρότασή σου “σε μεγαλύτερα τρεξίματα”…

    ΥΓ εγώ πάντως από την κλασσική μόνο, έχασα 2-3 νύχια εξαιτίας του v8 (που ήταν καινούργιο) παρόλο που τα πόδια μου έχουν συνηθίσει σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις.

  7. @aroulio κανένα 20αράκι, μην φανταστείς… 😛

    Εσύ που έλεγες ότι “μου φάνηκε αρκετά πιο άνετο κι ευρύχωρο -ειδικά μπροστά- σε σχέση με τους προκατόχους του. Άνετο επίσης και stretchy το πάνω μπροστά μέρος”.

    @dionysis_zaglis Στο μήκος δεν σου είναι κοντό το μισό νούμερο κάτω;

  8. @echetlos Νίκο, βλέπω κι εδώ το ίδιο, η σόλα “γέρνει”. Αυτό δεν δημιουργεί επιδείνωση του υποπρινισμού (για όποιο έχει ήδη θέμα);

  9. @skull Δεν γέρνει, Γιώργο. Απλά είναι λίγο σκαμμένη τέρμα πίσω και εξωτερικά η σόλα, όπως σε πολλά μοντέλα.
    Για να φορτίσεις το σημείο εκείνο, πρέπει να προσγειώνεσαι σε πλήρη ραχιαία κάμψη ή με τέρμα τεντωμένο το πόδι (overstriding).

  10. @echetlos Και όμως δεν είναι. Το 44 2/3 (που φορούσα πάντα στα boston) όταν το πήρα ήταν σαν βάρκα και γι αυτό πήγα στο 44. Πάντως προσοχή με τη στενότητα της καμάρας γιατί εμένα μετά από ένα 20άρι μου έβγαλε τραυματισμό στο σημείο εκείνο. Να φανταστείς ότι τώρα τρέχω με τα 7 πάλι.

  11. @dionysis_zaglis Ποιο χρώμα έχεις, Διονύση;

  12. @echetlos Το μπλε ρουά

  13. @echetlos «Δώστε στον λαό την σόλα του 8 με το upper του 7 ή του 6!!!» 😀
    Για έμενα το Boston είναι το ιδανικό racing, tempo (ή για μεγάλες διαλειμματικες) παπούτσι. Στο 8 δεν μου άρεσε και πολύ το upper του επειδή ήταν κάπως δύσκολο να βρεις μια σωστή ρύθμιση με τα κορδόνια αλλά από πάτημα είχε, κάπως, καλύτερο από αυτό του 7. Δεν ξέρω αν σε αυτό έπαιξε ρόλο η εξωσολα ή το πιο φαρδύ torsion system ή ο συνδυασμός των δυο.
    Ωστόσο μαζί τους έτρεξα τον ΑΜΑ και το κατά-ευχαριστήθηκα!!!
    Τώρα, επειδή βλέπω το 9 να αργεί, αν και στην Αμερική ξέρω ότι έχει κυκλοφορήσει, ρίξε καμία πρόταση για κάτι εναλλακτικό του Boston! (1,8μ 67kg κανονική καμάρα μαραθώνιος 2:55 ημιμαραθώνιος 1:19 και από πάτημα μπροστά). Κάθε πρόταση δεκτή!!!

  14. @hntioannis Όπως ακριβώς τα περιγράφεις, Γιάννη…

    Αν δεν έχεις θέμα με το χαμηλό drop, θα πρότεινα το Razor 3. Προστατευτικό, πολύ springy και πούπουλο.
    Αν δεν πατάς φτέρνα, πολύ καλή επιλογή είναι και το NB Rebel. Κορυφαίο upper.
    Αντίστοιχης κατηγορίας, αν και με διαφορετική φιλοσοφία, είναι και το Zoom Fly 2.

Αφήστε μια απάντηση