Αρχική / Αξιολογήσεις / NIKE Zoom Structure 21

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

NIKE Zoom Structure 21

NIKE Zoom Structure 21

Κατηγορία: Stability Trainer – Βάρος: 278γρ. – 10mm drop (28/18mm)

Μετά την κατάργηση του Odyssey και με το Lunar Glide να ακροβατεί μεταξύ light stability και neutral, το Structure αποτελεί ουσιαστικά τη μοναδική πρόταση της Nike στην κατηγορία support, δηλαδή για δρομείς με μεσαίο+ υπερπρηνισμό.
Θεωρητικά, στέκεται απέναντι σε μοντέλα όπως τα Kayano, Hurricane, Adrenaline, 1260 κτλ, στην πράξη όμως είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Ας το δούμε.

Επάνω μέρος

Το upper αποτελείται από δύο στρώσεις: ένα ενιαίο κομμάτι Flymesh (και όχι το πιο σύγχρονο engineered mesh), το οποίο δεν έχει και τόσο μαλακή υφή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Από κάτω υπάρχει μία εσωτερική επένδυση μέχρι πίσω, αρκετά μαλακή, η οποία ενώνεται με τα 3/4 της γλώσσας ώστε να την συγκρατεί. Ο προφυλακτήρας είναι εσωτερικός και ανεπαίσθητος, ενώ η ύφανση, αναλόγως του σημείου, είναι αρκετά πυκνή ή εντελώς κλειστή.

Καθόλου δομικά στοιχεία στο toe box, με τον προφυλακτήρα δαχτύλων να είναι πολύ εύκαμπτος.

Ίδια λογική και στο μεσαίο τμήμα, με ελαφρώς πιο ενισχυμένο το σημείο πάνω από την καμάρα.
Η χρήση του γνωστού Flywire περιορίζεται στις δύο τελευταίες τρύπες των κορδονιών, κάτι που προσωπικά θεωρώ θετικό, μιας και δεν είμαι οπαδός του (όπως και αρκετοί άλλοι, απ’ όσο γνωρίζω).

Flywire μόνο στο επάνω μέρος, το οποίο συνδυάζεται με ένα ενισχυμένο κομμάτι συνθετικού φιλμ.

Η γλώσσα έχει ελάχιστο αφρώδες ενώ και γύρω από τον αστράγαλο υπάρχει απλά ένα λεπτό χείλος «μαξιλαριού» και μάλιστα μόνο ψηλά.
Καμμία σχέση με ανάλογα μοντέλα της κατηγορίας, όπου το περιβάλλον είναι πολύ πιο πλούσιο σε αίσθηση.
Το κολάρο στην φτέρνα είναι πολύ άκαμπτο, πράγμα αναμενόμενο για stability παπούτσι.


Η εφαρμογή του Structure είναι άνετα σφιχτή, θυμίζοντας πιο «γρήγορο» μοντέλο. Κρατάει πολύ καλά το πόδι στην καμάρα, δίνοντας σιγουριά ακόμη και στις στροφές. Στο δε μπροστινό μέρος, υπάρχει μία σχετική ευρυχωρία, προερχόμενη περισσότερο από την απουσία overlays και προφυλακτήρα παρά από το πλάτος του καλουπιού.
Αντιθέτως, στο πίσω μέρος ένοιωθα την φτέρνα λιγότερο σταθερή απ’ όσο θα ήθελα, ακόμη και με την χρήση των επιπλέον τρυπών για τα κορδόνια. Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στον συνδυασμό πολύ σκληρού κολάρου και περιορισμένου αφρώδους ή στην σχετικά στενή φτέρνα μου, πάντως είναι από τις λίγες φορές που έχω αντιμετωπίσει ανάλογο θέμα με κάποιο παπούτσι.
Όσον αφορά το μήκος, το παπούτσι είναι true to size, αν όμως κάποιος έχει λίγο πιο φαρδύ πόδι, ίσως χρειαστεί να πάει στην 2Ε έκδοση.

Από εκεί και πέρα, όποιος έχει συνηθίσει στο «πολυτελές» εσωτερικό αντιστοίχων premium μοντέλων, το πιθανότερο είναι να βρει το upper του Structure μάλλον σπαρτιάτικο. Προσωπικά, προτιμώ πιο λιτές κατασκευές και η αίσθηση του μου άρεσε στο πόδι (πλην του θέματος με το κολάρο), γεγονός όμως είναι πως σε πολλούς θα φανεί κάπως «φτωχό».

            Περιορισμένη χρήση αφρώδους σε όλο το πίσω μέρος και την γλώσσα.


Σόλα και πάτημα

Όπως σχεδόν σε όλα τα παπούτσια για υπερπρηνισμό, έτσι κι εδώ η σόλα αποτελείται από δύο διαφορετικής πυκνότητας αφρούς. Εξωτερικά βρίσκεται ο πιο μαλακός (Cushlon) κι εσωτερικά, ξεκινώντας σχεδόν από την φτέρνα, ο σκληρότερος (Phylon) για έλεγχο του πρηνισμού. Στο δε εμπρόσθιο τμήμα, κάτω από τα μετατάρσια, υπάρχει ένας θάλαμος με αέρα (Zoom).
Από την μέσα πλευρά, η σόλα είναι ελάχιστα πιο ψηλή, δίνοντας έτσι μια κλίση προς τα έξω κατά την κίνηση του ποδιού.
Πέραν αυτών, η πλατφόρμα στο πίσω μέρος «ανοίγει» προς τα έξω, προσθέτοντας στην σταθερότητα του παπουτσιού.

Η εσωτερική πλευρά της σόλας με τον σκληρότερο αφρό για στήριξη του ποδιού. Διακρίνεται και το ανασηκωμένο πλαινό της.

Από κάτω, το Structure είναι όλο καλυμμένο από λάστιχο, με μία σχεδίαση από παντάγωνα σχήματα που δίνουν και πολύ καλή πρόσφυση μάλιστα.
Εγκάρσιες αυλακώσεις δεν υπάρχουν στο εμπρόσθιο μέρος, κάτι που σε συνδυασμό με τον αερόσακο, κάνουν την σόλα αρκετά άκαμπτη.

Από τα πρώτα μέτρα με το Structure, διαπιστώνεις ότι πρόκειται για ένα αρκετά σκληρό μοντέλο. Υπάρχει μία ελαφριά αίσθηση «βουλιάγματος» άρχικά αλλά διαρκεί πολύ λίγο. Να σημειώσουμε ότι ο μαλακός αφρός της Nike είναι ο Lunarlon κι εδώ δεν γίνεται καθόλου χρήση του.
Το πάτημά του είναι αρκετά σφιχτό στο εξωτερικό μέρος και πολύ σφιχτό στο εσωτερικό. Παρ’ όλα αυτά, επειδή οι δύο αφροί έχουν παρεμφερή πυκνότητα, δεν νοιώθεις ότι πατάς σε δύο διαφορετικές πλατφόρμες, όπως συμβαίνει με κάποια αντίστοιχα support μοντέλα. Η αίσθηση που έχεις είναι ενιαία από εμπρός μέχρι πίσω.
Γεγονός πάντως είναι πως πρόκειται για ένα από τα πιο σκληρά παπούτσια που έχω φορέσει, παρότι η απορροφητικότητά του είναι παραπάνω από επαρκής.

Η σόλα του είναι πολύ σταθερή και το καταλαβαίνεις ιδιαίτερα αν προσγειωθείς πολύ πίσω, όπου και σου «σπρώχνει» το πόδι προς τα έξω. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό ακριβώς είναι που αντιπαθώ στα stability παπούτσια, είναι όμως ο τρόπος που δουλεύει η μηχανική τους. Κι αφού για τέτοιο μοντέλο πρόκειται, ως τέτοιο θα το κρίνουμε.

Στο πίσω μέρος, η σόλα ανοίγει προς τα έξω για μεγαλύτερη σταθερότητα.

Στους αργούς ρυθμούς, αισθανόμουν ότι το Structure με ταλαιπωρούσε. Τόσο το σφιχτό του πάτημα όσο και η ακαμψία του στα μετατάρσια, ένοιωθα ότι δεν συνεργαζόμασταν καλά. Κι αυτό δεν είχε να κάνει με το ότι προτιμάω ουδέτερα μοντέλα (παρά το ότι πρηνίζω αρκετά).
Αντιθέτως, ανεβάζοντας λίγο ταχύτητα και πατώντας και πιο μπροστά, το παπούτσι ρολάρε αρκετά καλύτερα. Πέραν της αμεσότητας της σκληρής σόλας, αυτό οφείλετο κυρίως στην συμπίεση του airbag μπροστά που έδινε ένα ωραίο bounce στο σήκωμα. Και φυσικά το βάρος του, ίσως με διαφορά το χαμηλότερο όλης της κατηγορίας.
Βέβαια, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι για τέτοια δουλειά υπάρχουν άλλα μοντέλα και μάλλον θα έχει δίκιο.

Συμπέρασμα

Το Structure 21 δεν είναι κακό παπούτσι, αρκεί να ξέρεις τι να περιμένεις.
Συνήθως, τα παπούτσια της κατηγορίας αυτής έχουν πολλά κοινά με τα neutral «αδελφάκια» τους, με κάποια επιπλέον stability χαρακτηριστικά (Nimbus-Kayano, Triumph-Hurricane, Glycerin-Transcend κτλ). Το Structure, ενώ στα χαρτιά ταιριάζει με το Vomero, στην πράξη συγγενεύει περισσότερο με το Pegasus τελικά.
Είναι μια καλή πρόταση για όποιον θέλει στήριξη, με σφιχτό πάτημα, πιο λιτό επάνω μέρος και σχετικά ελαφρύ. Κάνει για μεγάλα τρεξίματα αλλά μπορεί να πάει και πιο σβέλτα.
Αν όμως κάποιος είναι συνηθισμένος σε μοντέλα με μαλακό cushioning και πλούσιο upper, καλύτερα να κοιτάξει αλλού.

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

5 Σχόλια

  1. Μπράβο Νίκο, πάντα κατατοπιστικότατος!…

  2. @thanassispriskos Ευχαριστώ, Θανασάρα!

  3. @echetlos πολύ στο stability το ρίξαμε τώρα τελευταία 😛
    Καλά το Odyssey πότε πρόλαβαν και το κατάργησαν; Είχε πάρει και καλές κριτικές.

  4. @dimitrissss Έλα ντε…
    Το Arahi έτυχε, αυτό εδώ παίζει τον ρόλο του ναρθηκα μετά το διάστρεμμα, μέχρι να αναρρωσουμε πλήρως. :-P.

  5. Σκέφτομαι τελικά μήπως πρέπει να βάλω και κάτι πιο προστατευτικό στο rotation. Vanquish ίσως;

Αφήστε μια απάντηση