Πολύ πρόσφατο θύμα κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου και εγώ και μάλιστα όχι για πρώτη φορά. Συνήθως την πατάω με υπαιτιότητα δική μου (ποδήλατο σε κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους, άρση υπερβολικού βάρους κλπ) αλλά και σε τυχόν απότομες και μεγάλες αλλαγές του καιρού, όπως αυτή που έγινε πρόσφατα την νύχτα πριν τον μεγάλο χιονιά και την ραγδαία επιδείνωση των φαινομένων. Μέσα στο Σαβ/κο που προηγήθηκε λοιπόν, είχα ήπιες δρομικές δραστηριότητες, με έναν ημί επι της παραλιακής (σε ρυθμούς 5:30- 5:40) και ένα 40λεπτο πολύ χαλαρό τρέξιμο το πρωί της επομένης. Κυριακή βραδινές ώρες άρχισαν κάποιες ενοχλητικές πιέσεις -να το πω- στην μέση από το πουθενά, οι οποίες από την επόμενη μέρα στη δουλειά έγιναν εξαιρετικά επώδυνες, αλλά ΜΟΝΟ σε στάση ορθοστασίας ή κατόπιν 10λεπτης και επιπλέον κίνησης. Εκείνο το μεσημέρι η επιστροφή στο σπίτι με το μετρό (και ενώ τα εξωπραγματικά καιρικά φαινόμενα ήταν στο φόρτε τους) ήταν ένα μαρτύριο που θα μου μείνει αξέχαστο. Ο πόνος πλέον οξύς και επώδυνος , με χτύπαγε στη μέση και από εκεί ‘αντανακλούσε’ προς το ισχίο και μέσω μέσω του μηριαίου νεύρου μέχρι το γόνατο. Για να μην πολυλογώ, έμεινα 20 ημέρες χωρίς καμία δρομική δραστηριότητα και δοκίμασα μετά από μια βδομάδα πόνου κάποιους περιπάτους όπου δεν άντεχα ούτε μερικές 100δες μέτρα. Αντιφλεγμονώδη ούτε καν περιστασιακά δεν βοήθησαν και ο γιατρός (που φιλοτιμήθηκα να πάω σχεδόν 2 βδομάδες μετά) βλέποντας μια σχετικά πρόσφατη προ 7 μηνών μαγνητική μου, μου σύστησε ξεκούραση και υπομονή καθόσον η φλεγμονή έκανε τον κύκλο της και σύντομα θα έμπαινε σε στάδιο εξασθένησης. Επιπρόσθετα μου έδωσε παυσίπονα για να αντιμετωπίσω τον πόνο καθώς και έναν κύκλο φυσικοθεραπειών. Όντως 3 μέρες μετά ο πόνος άρχισε να γίνεται ‘διαχειρίσιμος’ , μπορούσα πλέον να περπατάω με κάποιες μικροενοχλήσεις μεν, αλλά για περισσότερο χρονικό διάστημα . Κάπου εκεί ανακάλυψα ότι η κίνηση άρχισε να γίνεται σύμμαχος από εχθρός και ξεκίνησα το περπάτημα σχεδόν σε καθημερινή βάση για 3-4χλμ, που σε συνδυασμό με τις φυσικοθεραπείες βοήθησαν να ξεπεράσω αυτή τη μεγάλη ταλαιπωρία. Δοκίμασα και τα πρώτα τρεξίματα (5 και 8χλμ σε στάδιο) επιτυχώς μεν από τυχόν ενοχλήσεις και πόνους αλλά καμία σχέση με τη προηγούμενη φυσική μου κατάσταση. Πόδια βαριά, εύκολο λαχάνιασμα, κακή ψυχολογία, υποψία πόνου για το παραμικρό κλπ… Εν κατακλείδι αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι περιπτώσεις κήλης δεν περνάνε από τη μια μέρα στην άλλη και θέλουν τον χρόνο τους (συνήθως μεταξύ 3-6 εβδομάδων). Να μην κάνετε τον γιατρό του εαυτού σας και να μη ψαχνόσαστε με γιατροσόφια στο Google. Η έγκαιρη επίσκεψη σε γιατρό είναι επιβεβλημένη , μιας και θα σας καθορίσει άμεσα την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπείες κλπ. και θα σας απαντήσει στις όποιες απορίες. Για χειρουργεία μην πανικοβάλλεστε και είναι όντως η έσχατη λύση μιας και εκεί καταλήγουν κάποιες πολύ ειδικές και χρόνιες περιπτώσεις μιας μικρής μειοψηφίας σχετικών περιπτώσεων.
