Δραστηριότητα

Συγχαρητήρια για το εξαιρετικό άρθρο!

Συγχαρητήρια για το άρθρο! Απίστευτα πλήρες και αναλυτικό, ακόμα και για τους “διαβασμένους”! Διαφωνώ βέβαια λίγο με τον τίτλο στην κατηγορία “δρομείς που αγαπήσαμε”, χεχε. Για μένα, (ΟΚ, προσωπική άποψη αυτό), παραμένει εξαιρετικά αμφιλεγόμενη και χαρακτηριστικό παράδειγμα του “φωνάζει ο κλέφτης”. Δυσκολεύομαι λίγο να πιστέψω, ότι ενώ τα τελευταία 15 χρόνια το παγκόσμιο ρεκόρ στους άνδρες έχει πέσει σχεδόν 4 λεπτά (μια αιωνιότητα για το μαραθώνιο), στις γυναίκες αντίστοιχα δεν έχει βρεθεί έστω μία, όχι να το σπάσει, αλλά να προσεγγίσει σε φάσμα μικρότερο των 3 λεπτών (μέχρι πολύ πρόσφατα η Κεϊτάνι), μιλώντας μάλιστα για Αφρικανούς δρομείς με πολύ καλύτερες επιδόσεις και ταλέντο σε όλες τις μικρότερες αποστάσεις (και αφήνω στην άκρη την επιστημονική πρόοδο και το προπονητικό knowhow που έχει προχωρήσει αρκετά μέσα σε σχεδόν δύο δεκαετίες).

Και τέλος πάντων, ΟΚ, αν η “καθαρότητα” της είναι υπό κάποια αμφισβήτηση, το πόσο αντιπαθητική, unsportsmanslike και με έλλειψη “class” είναι, δε χωράει αμφιβολία. Όποιος είχε δει την περσινή μετάδοση του Λονδίνου που η Κεϊτάνι της πήρε το wo-WR, καταλαβαίνει… Σε όλον τον αγώνα, κι εν όσω η Κεϊτάνι προπορευόταν με μεγάλη διαφορά, εντελώς τυχαία, ανέφερε διαρκώς είτε για την έλλειψη ελέγχων στην Κένυα, είτε για το ότι πάει πολύ γρήγορα και θα καταρρεύσει, κλπ κλπ. Γενικά, ένα θετικό πράγμα δεν είχε πει. Κι ενώ μιλούσε και σχολίαζε σε όλον τον αγώνα, στο 40Κ, όταν και κατάλαβε ότι η Κεϊτάνι δεν υπάρχει περίπτωση να μην της πάρει το ρεκόρ, κατάπιε τη γλώσσα της και δε μίλησε για τα επόμενα 15 λεπτά, αντί να σχολιάσει και να δώσει “ιπποτικά” συγχαρητήρια. Παγκόσμιο ρεκόρ έγινε! Στο Twitter, είχε φάει αρκετό κράξιμο μάλιστα γι’ αυτό. Όσο για το δικό της mx-WR, να δηλώνει ότι δε βοηθήθηκε τόσο ουσιαστικά από λαγούς, αλλά ότι ήταν κάποια άνδρες που τυχαία είχαν μαζευτεί γύρω της; Άσε μας κουκλίτσα μου…

Εξαιρετικό το άρθρο @notasol

Παιδιά, @thanassispriskos, @benrunsnf, @sotiris_diamantopoulos, ευχαριστώ πολύ τόσο για το χρόνο που διαθέσατε όσο και για το σχόλιο!
Εύχομαι να μου δώσετε την ευκαιρία να σας το ανταποδώσω, στον δικό σας αγαπημένο/η δρομέα! (Φτάνει να είναι καλός και ναναι και καλογραμμένο!)

Τώρα για αυτά που λέει ο @benrunsnf : ποτέ δεν περίμενα ότι θα μεταφέραμε την διαμάχη για την Paula από το Uk κι εδώ πέρα. ( Χα, χα!!! )
Προσωπικά, η radcliffe, με έχει εντυπωσιάσει και το πως εκφράζεται και το πως μιλάει!
Να πω την αμαρτία μου; … δεν πιστεύω ότι θα σπάσει το ρεκόρ της.
Ή να το πω καλύτερα -μιας και δεν έχω στοιχεία να το στηρίξω αυτό!- : έχω την εντύπωση ότι η IAAF θα αποδειχθεί ανυπόμονη και θα προχωρήσει σύντομα σε ένα “μηδενισμό” όλων των ρεκόρ, για να δώσει μια νέα ώθηση στο προϊόν της. (Ίσως αυτό γίνει με διαχωρισμό μιας “νέας ” εποχής από την “παλιά”, ώστε να υπάρχει πάντα μια αναφορά στην κεκτημένη “ιστορία”, ίσως πάλι όχι….)
Ένα από τα σημεία που αφαιρέσαμε από το παραπάνω κείμενο είναι και η αντίθεση της Radcliffe στο διαχωρισμό και την ύπαρξη 2 παγκοσμίων επιδόσεων για τις γυναίκες, ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι ανδρών pacemakers.
(Προσωπικά, όπως έχουμε σημειώσει κι αλλού (π.χ. Μαραθώνιος Λονδίνου 2018) δεν καταλαβαίνω την χρήση pacemakers σε οποιονδήποτε αγώνα…)
Τώρα, για να απαντήσουμε, αν πραγματικά υπάρξει ποτέ καλύτερη επίδοση από αυτή, ίσως πρέπει να σκεφτούμε και το “δρόμο” που έχουν πάρει οι αποστάσεις τα τελευταία χρόνια και το πόσο δύσκολο είναι να δώσεις κίνητρα σε κάποιον να γίνει δρομέας αποστάσεων.

Όλα τα παγκόσμια ρεκόρ των μεγάλων αποστάσεων (5, 10 χλμ ανδρών και γυναικών, και των 3χλμ) είναι απλησίαστα στην εποχή μας. (Ακόμη κι όταν έχουμε αναλαμπές όπως αυτή της προηγούμενης εβδομάδας στο DL του Rabat… εκεί ως τότε, μόνο 8 γυναίκες είχαν κάνει κάτω από 14.25 στα 5000μ και εκεί το καταφεραν σε έναν αγώνα 5! Η Sifan Hassan έβγαλε ευρωπαικό ρεκορ(14:22.34). Έχουμε λοιπόν μια αναζωογόνηση των αποστάσεων; Μόνο 5 ευρωπαίες έχουν κάνει στην ιστορία του αγωνίσματος κάτω από 14.30. Οι άλλες 3 (εκτός τώρα της Hassan) έχουν τιμωρηθεί για ντοπιγκ. Η πέμπτη είναι η Radcliffe (14.29). Ακόμη κι έτσι όμως, συγκρίνετε τώρα όλα αυτά με το παγκόσμιο ρεκορ (14.11) ή με επιδόσεις όπως η αντίστοιχη των 5000μ Ανδρών στο πανελλήνιο πρωτάθλημα (και σε άλλα ευρωπαικά ) για να έχουμε μια άλλη εικόνα σχετικά με το κυνήγι των παγκόσμιων επιδόσεων…)

Προσωπικά δεν δυσκολεύομαι να πιστέψω αν αυτά τα ρεκόρ ήταν καθαρά ή όχι, τόσο όσο να πιστέψω στην απόλυτη καθαρότητα κάποιων ομαδικών αθλημάτων-σπορ.
Τόσο όσο, να πιστέψω, το ότι όπως ανακοίνωσε σήμερα η FIFA, όλα τα δείγματα (3985!) που πήρε από τον Ιανουάριο, πριν και κατά την διάρκεια του παγκοσμίου Κυπέλλου, ήταν όλα αρνητικά!

https://www.fifa.com/worldcup/news/results-of-the-anti-doping-testing-programme-for-the-2018-fifa-world-cup
Τη στιγμή μάλιστα που σήμερα ο αθλητισμός τείνει όλο και περισσότερο να εμφανίζεται ως μέριμνα των εξαιρέσεων, αποκλεισμός του μέσου όρου, παρά διενέργεια ,πραγματοποίηση ενός κοινού ιδεώδους…. ίσως όμως πάλι ακριβώς αυτή να είναι η έννοια που του προορίζουμε: κυριαρχία-μἐσω αυτού- όχι μόνο του σώματος, αλλά και της σκέψης… και μάλιστα όχι μόνο της σκέψης του αθλητή αλλά και του θεατή…μιας κοινωνίας θεάματος.