Κατηγορία: Racer
Υψη σόλας: 38/34.5mm
Βάρος: 170 γρ.
Εδώ και 2-3 χρόνια στα σχεδιαστήρια της Mizuno δουλεύουν υπερωρίες. Πολλά νέα μοντέλα, πλήρης αναβάθμιση των παλιών αλλά και μία διάθεση να ξεφύγει από την πεπατημένη του χώρου και να πειραματιστεί. Παίζει με τις γεωμετρίες, δοκιμάζει τα όρια των σολών και βγάζει την γλώσσα στους κανονισμούς της World Athletics.
Το restart για την εταιρεία έγινε με το Rebellion Pro. Ένα αγωνιστικό που σε κάθε επόμενη έκδοση γινόταν όλο και πιο κτηνώδες, φτάνοντας τα 60mm στην τρίτη του γενιά. Ριζοσπαστικό και εντυπωσιακό από κάθε άποψη, αλλά και αρκετά επιθετικό για την μηχανική του μέσου δρομέα. Σε κάθε περίπτωση, επρόκειτο για μία εντελώς διαφορετική πρόταση στην κατηγορία των racers, η οποία έσπρωχνε τα σχεδιαστικά όρια στα άκρα.
Λίγο καιρό πριν εμφανίστηκαν τρία νέα πρωτότυπα, αποτελώντας την σειρά Hyperwarp. Το πιο καθαρόαιμο Pure των 137 γραμμαρίων(!), το Elite των 170 γραμμαρίων και το φιλικότερο όλων, το Pro.
137γρ. – 170γρ. – 200γρ.
Η γεωμετρία τους δεν ακολουθεί τις υπερβολές του Rebellion Pro. Πηγαίνουν σε πιο συμβατικές και εμφανώς speed oriented νόρμες, με απλούστερες και καθαρές γραμμές που τονίζουν τον racing χαρακτήρα της σειράς. Εμείς δοκιμάζουμε το Elite, το οποίο θα λέγαμε πως είναι το “κανονικό” marathon shoe μεταξύ των Hyperwarp.
Επάνω μέρος και εφαρμογή
Εντελώς αγωνιστικού τύπου upper, αποτελούμενο από πολύ λεπτό και ανελαστικό διχτυωτό, που έχει όμως δομή στην πλέξη του. Ο ευρύς αλλά ελαφρύς προφυλακτήρας “καπακώνει” τα δάχτυλα και το μεγάλο logo δένει επιπλέον το toe box.
Διαφορετικές ζώνες πυκνότητας στο ύφασμα.
Αντίστοιχα μίνιμαλ είναι η κατασκευή και στο μέσο. Μία φλοίδα από σουέντ για την ανεξάρτητη γλώσσα, η οποία συγκρατείται από δύο loops. Τα μαλακά οδοντωτά κορδόνια περνούν από ένα εύκαμπτο πλαίσιο, ενώ τα πλαϊνά ενισχύονται από το logo.
Απλή και αποτελεσματική η σχεδίαση του lacing system.
Πίσω το κολάρο είναι υποτυπώδες, επενδύεται όμως από επαρκή ποσότητα αφρώδους.
Συγκριτικά με το υπόλοιπο επάνω μέρος, το υλικό γύρω από τον αστράγαλο είναι αρκετό.
Σαν αρχική αίσθηση, το επάνω μέρος μοιάζει λες και δεν υπάρχει, με την unstructured κατασκευή του να θυμίζει μοντέλα spikes. Και για να είμαι ειλικρινής, είχα τις αμφιβολίες μου για το αν θα μπορεί να υποστηρίζει τους γρήγορους ρυθμούς. Παρ’ όλα αυτά, για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται πως η απλότητα είναι η πιο σίγουρη επιλογή.
Το τεράστιο logo ενισχύει όλη την εξωτερική πλευρά.
Η εφαρμογή είναι κλειστή, όπως θα περίμενε κανείς, τα πανάλαφρα υλικά όμως επιτρέπουν κάποιον αέρα. Το toe box είναι το φαρδύτερο τμήμα του Elite, με τα μετατάρσια και τα δάχτυλα να έχουν επαρκή χώρο να απλώσουν. Η ιδιαίτερη σχεδίαση του προφυλακτήρα κρατάει ψηλά το ύφασμα στο τελείωμα και παρά το μέγεθός του, είναι λεπτός και δεν ενοχλεί καθόλου. Την ίδια σχεδίαση έχουμε και στο Saucony Elite 2, εκεί όμως το σκληρό υλικό δημιουργεί θέμα.
Σχετικά στρογγυλεμένο το toe box. Ο προφυλακτήρας είναι πολύ μεγάλος αλλά και εντελώς εύκαμπτος.
Το υπόλοιπο τμήμα του upper είναι λίγο πιο μαζεμένο σαν καλούπι. Και πάλι όμως, θεωρώ ότι και ένα πιο ογκώδες πέλμα λογικά δεν θα έχει πρόβλημα. Ακόμη και να το “καργάρεις” το παπούτσι, το διχτυωτό είναι σαν να μην υπάρχει. Από εκεί και πέρα, η εφαρμογή ρυθμίζεται όσο θες από τα κορδόνια. Προσωπικά τα σφίγγω πολύ και το ύφασμα κάθεται σαν δεύτερο δέρμα γύρω από το πόδι μου. Καμμία πίεση ή και υποψία τριβής πουθενά, ούτε και από τα κορδόνια επάνω στην υπερβολικά λεπτή γλώσσα.
Αρχικά η γλώσσα θα σε παιδέψει για να την στρώσεις επάνω στο πόδι.
Εξίσου σταθερό και στην φτέρνα, η οποία κλειδώνει απόλυτα παρά την απουσία κολάρου. Παράλληλα, έχει και ωραία αίσθηση από το αφρώδες, μία πινελιά που δεν θα περίμενες σε αυτή την κατηγορία βάρους.
Καμμία δομή πίσω, απλά το σφίγγεις και παίρνει το σχήμα της φτέρνας.
Το padding κρατάει στην θέση του το ύφασμα αλλά προσφέρει και άνεση.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που θα άλλαζα στο επάνω μέρος του Elite. Σφιχτό εκεί που χρειάζεται, λίγο πιο άνετο μπροστά, έρχεται ακριβώς στα μέτρα σου και απλά εξαφανίζεται. Αν και δείχνει κάπως εύθραυστο, η ύφανση έχει δομή και κρατάει πολύ καλά το πόδι, ασχέτως ρυθμού ή στροφών. Δεν στρεσάρεται πουθενά, με τα καλά κορδόνια να κρατούν την αρχική τάση που δίνεις, Άψογο.
Πυκνότερη πλέξη στο midfoot και πίσω για καλύτερο κράτημα. Η διαπνοή είναι κορυφαία.
Το sizing είναι απολύτως κανονικό. Αν ωστόσο κάποιος έχει πολύ φαρδύ πέλμα, θεωρώ ότι θα μπορούσε να ανέβει μισό νούμερο χωρίε να χάσει σε κράτημα.
Σόλα και πάτημα
Συγκριτικά με την υπερπαραγωγή του Rebellion Pro, εδώ η σόλα μοιάζει έως και… ταπεινή. Εκεί που του πρώτου ξεπερνούσε σχεδόν κατά 50% το ανώτατο όριο (40mm) της World Athletics, με το τρικ της λοξής φτέρνας, το Elite δεν το εξαντλεί καν. Αυτό από μόνο του δείχνει την διαφορά φιλοσοφίας στην σχεδίαση των Hyperwarp.
Η σόλα αποτελείται από δύο στρώσεις υλικών, με τον συνδυασμό τους να ονομάζεται όπως και πριν Enerzy XP. Η επάνω είναι από Peba και η κάτω από TPEE. Softness και ελαστικότητα από την πρώτη, ανθεκτικότητα και σταθερότητα από την δεύτερη. Πιέζοντάς τους με το χέρι πάντως, πολύ μαλακοί δείχνουν και οι δύο αφροί. Το ίδιο και στον δρόμο.
Ανάμεσά τους είναι τοποθετημένη η Smooth Speed Plate, μία φαρδιά πλάκα από ανθρακονήματα με σχετικά επίπεδο σχήμα αλλά απότομη γωνία στο τελείωμα. Δίνει έμφαση στον έλεγχο της συμπίεσης και την σταθερότητα, κάτι που ενισχύεται και από το κάθετο “φτερό” που σχηματίζει στην καμάρα.
H φαρδιά carbon plate στοχεύει κυρίως στην σταθεροποίηση της μαλακής σόλας.
Από κάτω διατηρείται το G3 λάστιχο των Rebellion Pro, αν και εδώ τα “δόντια” είναι πιο ήπια και με κενά ανάμεσά τους. Προφανώς για θέμα βάρους. Η επιφάνεια από εκτεθειμένο αφρό είναι πλέον μεγάλη, η φθορά όμως μετά από 50+ χιλιόμετρα είναι μηδαμινή. Για το G3 δεν τίθεται θέμα, αφού είναι ήδη γνωστή η ανθεκτικότητά του από τα τρία Rebellion Pro.
Σε σχέση με το Rebellion Pro, εδώ δεν έχουμε κανένα κενό, ούτε και πλήρη κάλυψη από λάστιχο.
Μετά από 50 χιλιόμετρα, ο TPEE είναι σαν να μην έχει πατηθεί.
Η πρόσφυση παραμένει εξαιρετική σε οποιοδήποτε τερέν, ενώ ακόμη και σε βρεγμένο και λείο τσιμέντο ενέπνεε σιγουριά. Το ίδιο και στο ταρτάν, όσο κι αν το πιέσεις.
Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεσαι πατώντας το Hyperwarp Elite, είναι το βάρος του. Έχω τρέξει με άλλα δύο παπούτσια σε αυτή την κατηγορία “φτερού” (Streakfly, Fast-R 3) αλλά για κάποιον λόγο εδώ εντυπωσιάστηκα ακόμη περισσότερο. Και δεν είμαι κι από εκείνους που “ψειρίζουν” τα γραμμάρια. Η ζυγαριά μάλιστα, το έδειξε ελαφρύτερο απ’ όσο λένε τα χαρτιά. Σε συνδυασμό με το upper – φάντασμα, νοιώθεις πραγματικά σαν να τρέχεις ξυπόλητος. Δεν τολμώ να σκεφτώ πώς θα είναι τα μοντέλα των 140γρ.
Το βάρος του στο Νο 45.
Το πάτημα του Elite είναι πολύ μαλακό, ιδίως πίσω. Οι δύο αφροί συμπιέζονται σχεδόν μέχρι τέλους, ενώ όπως προείπα, δεν δείχνουν να διαφέρουν ιδιαίτερα σε πυκνότητα. Απ’ την άλλη, καθώς το ύψος της φτέρνας είναι χαμηλό, η διαδρομή είναι σύντομη και δεν νοιώθεις να βουλιάζεις ή να μένεις μέσα της.
Ανάλογη είναι η συμπεριφορά και μπροστά, πιο κοντρολαρισμένη όμως λόγω του πλάτους της βάσης και της πλάκας. Γι’ αυτό και δείχνει πιο γεμάτο το πάτημα εκεί, συγκριτικά με πίσω. Γενικότερα, η σχεδίαση είναι επικεντρωμένη στο εμπρόσθιο μέρος, με τα χαρακτηριστικά να δείχνουν ότι το Elite είναι φτιαγμένο για να δουλεύει από την μέση και μετά.
Εδώ είναι το sweet spot του μοντέλου.
Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και από την γεωμετρία της σόλας. Εξωτερικά, ανοίγει και γεμίζει περισσότερο στο midfoot για να υποστηρίξει τον αρχικό υπτιασμό του ποδιού κατά την προσγείωση. Μετά, καθώς το transition κεντράρεται και οδηγείσαι στην απογείωση, έχουμε ένα πολύ φαρδύ και πομπέ αποτύπωμα εσωτερικά, ώστε να περάσει στο μεγάλο δάχτυλο όλη η δύναμη. Αυτές είναι θεωρητικά οι διαδοχικές φάσεις στήριξης και ώθησης κατά τον διασκελισμό και βάσει αυτών έχει σχεδιαστεί το παπούτσι. Να σημειώσουμε ωστόσο ότι όλο αυτό αφορά ένα απόλυτα δρομικό form, συνθήκη όχι δεδομένη στον μέσο δρομέα.
Εξωτερική πλευρά.
Εσωτερική πλευρά.
Το Mizuno μπορεί να υποστηρίξει όλους τους ρυθμούς από marathon pace και κάτω. Κι όσο πιο γρήγορα πας, τόσο περισσότερο αποδίδει. Διαθέτει προστασία και softness, συγχρόνως όμως παίρνεις την αίσθηση και την πληροφορία που απαιτούνται. Μπορεί τα 34.5mm μπροστά να είναι από τα ψηλότερα που συναντούμε σε super shoes, όμως η σχεδίαση της πλάκας και το flare δίνουν ένα πάτημα – νυστέρι. Όση δύναμη και να βάλεις, την περνάει αμέσως κάτω χωρίς καμμία ασάφεια ή παραμόρφωση.
Το τεράστιο άνοιγμα της σόλας είναι χαρακτηριστικό.
Λόγω των παραπάνω, η συμπεριφορά του Elite είναι ταυτόχρονα bouncy και springy. Η σόλα έχει την ελαστικότητα να σε βγάλει γρήγορα από επάνω της, έχει όμως και το responsiveness για να γκελάρεις στο έδαφος. Κι όλα γίνονται αστραπιαία. Αλλάζει ρυθμό πανεύκολα και τον κρατάει, γι’ αυτό και το θεωρώ από τις τοπ επιλογές ακόμη και για 5Κ.
Το σχήμα της πλάκας στοχεύει στην φόρτισή της και την σταθερότητα του forefoot. Γι’ αυτό και το rocker δεν γίνεται αντιληπτό, ούτε και έχεις την αίσθηση του ρολαρίσματος και ότι πέφτεις προς τα εμπρός. Εκτός αν εξαντλήσεις το μήκος της σόλας, όπου εκεί η γωνία γίνεται απότομα έντονη και σου δίνει μία έξτρα ευκολία. Δεν χαρακτηρίζεται όμως από αυτό η συμπεριφορά του μοντέλου.
Late stage rocker αλλά επιθετικό στο τελείωμα.
Ο τρόπος λειτουργίας του είναι πιο παραδοσιακός, θυμίζοντας εν μέρει κλασικά racing flats. On steroids, όμως. Έχει μάλιστα μία φυσικότητα, εν αντιθέσει με άλλα super shoes που δίνουν πιο “μηχανική” αίσθηση (το Rebellion Pro μεταξύ αυτών), και νοιώθεις ότι το πόδι δεν είναι αμέτοχο στην όλη διαδικασία. Απ’ την άλλη, το πάτημά του δεν έχει την εντυπωσιακή αίσθηση κάποιων άλλων, πιο “περίπλοκων” κατασκευών (επίσης το Rebellion Pro μεταξύ αυτών), αρκεί ωστόσο να δεις τα περάσματά σου για να καταλάβεις το έξτρα boost από το παπούτσι και το πόσο αποδοτικό είναι. Μέχρι να γνωριστούμε και βασιζόμενος στην αίσθηση, διαρκώς ήμουν πιο κάτω από τον επιθυμητό ρυθμό.
Προϋπόθεση για όλα αυτά, είναι να μεταφερθεί η προσγείωση πιο μπροστά και να μην πέφτει το φορτίο στην φτέρνα. Όχι ότι θα σε ταλαιπωρήσει ή θα είναι ασταθές, είναι όμως μαλακό και καθυστερεί το transition. Και κλέβει και από την δυναμική του forefoot που θέλει την φόρτιση όλη δική του. Συν τοις άλλοις, αν κάτσεις πίσω, το ήδη χαμηλό στατικό drop, ως δυναμικό γίνεται σχεδόν μηδέν. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά λοιπόν, θα έλεγα ότι το κάνουν καταλληλότερο για δρομείς με μεγαλύτερο μήκος διασκελισμού και πιο δυναμικό πάτημα. Να φορτίσεις την πλάκα και όχι να ρολάρεις επάνω της.
Σε επίπεδο σταθερότητας, τα πράγματα είναι αρκετά καλά. Παρότι η σόλα είναι μαλακή και δεν υπάρχουν υπερυψωμένα πλαϊνά, το Elite φέρει κάποια στοιχεία που κεντράρουν το transition. Μπορεί πίσω να μην είναι φαρδύ, συγκριτικά δεν είναι όμως και στενό. Από εκεί και πέρα, το midfoot πλαταίνει και κρατάει επάνω του την καμάρα, βοηθούμενο και από την προεξοχή της πλάκας. Στα δε μετατάρσια, ακόμη περισσότερο.
Σε όλα αυτά προσθέστε την φαρδιά carbon plate, όπως και το ότι η σχετικά χαμηλή φτέρνα συμπιέζεται και τερματίζει γρήγορα, άρα δεν ταλαντώνεσαι πάνω της. Παρόλο που πρηνίζω πολύ, ποτέ δεν ένοιωσα αστάθεια, ακόμη και σε κλειστές στροφές.
Το midfoot, ιδανικό σημείο προσγείωσης στο Elite, είναι αρκετά φαρδύ για racer.
Το παπούτσι το φόρεσα σε πολλά είδη προπονήσεων και δούλευε παντού άψογα. Πανάλαφρο, πολύ ελαστικό αλλά και responsive. Κι όσο άνοιγα, τόσο καλύτερα πήγαινε. Το δοκίμασα και σε ένα μεγαλύτερο, αργό τρέξιμο αλλά εκεί εξ αρχής έδειξε ότι το ξόδευα άσκοπα. Πολύ μαλακό πίσω, αργή μετάβαση και κυρίως, “ξεκούρδιστο” transition, λόγω της ακαμψίας και της απουσίας rocker. Αναμενόμενα όλα αυτά βέβαια, καθώς πρόκειται για μία εντελώς αγωνιστική κατασκευή.
Ως εκ τούτου, δεν θα το πρότεινα ως επιλογή μαραθωνίου για τον “αργό” ερασιτέχνη. Θέλει οπωσδήποτε ταχύτητα και φoρτίο για να δουλέψει και να αναδείξει τα χαρακτηριστικά του. Ούτε και το χαμηλό drop θα βολέψει όποιον προσγειώνεται πολύ πίσω. Υποθέτω ότι το Pro θα είναι το πιο “δημοκρατικό” μοντέλο της σειράς, με ευρύτερο φάσμα ρυθμών.
Κλείνοντας, να πω ότι ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η κατάσταση που διατηρούσε τα πόδια αλλά και η επομένη ημέρα. Σίγουρα είναι χαρακτηριστικό των super shoes αυτό, για κάποια όμως ισχύει παραπάνω. Και το Elite είναι ένα από αυτά. Ακόμη και στην αργή προπόνηση που ανέφερα, παρότι δεν συγχρονιζόταν, μετά ήμουν πολύ φρέσκος.
Συμπέρασμα
Με τα Rebellion Pro η Mizuno έκανε την “δήλωσή” της. Ηχηρή, διαφορετική, αλλά και απαραίτητη για την εταιρεία. Αν το καλοσκεφτούμε, έβγαλε στην παραγωγή ιδέες που άλλοι πιθανώς δεν θα τολμούσαν ούτε σαν σχεδιαστική άσκηση. Προσωπικά μου άρεσε πολύ και εξετίμησα την μοναδικότητά του, ασχέτως που μάλλον θα ήμουν διστακτικός να το φορέσω στα 42Κ.
Με την σειρά Hyperwarp και το Elite συγκεκριμένα, οι Ιάπωνες επιστρέφουν σε πιο κλασικές φόρμες. Ένα παπούτσι επιθετικό μεν αλλά και ισορροπημένο συγχρόνως, κατάλληλο για αγωνιστική χρήση από 5Κ έως και μαραθώνιο. Έχει την effortless αίσθηση και την προστασία, ταυτόχρονα όμως είσαι και “συνδεδεμένος” με τον δρόμο. Τείνει να εκλείψει αυτό τελευταία.
Τέλος, οφείλω να αποδώσω τα εύσημα στην Mizuno για την διαρκή αναζήτηση σχεδιαστικών κατευθύνσεων στα περισσότερα μοντέλα της, ακόμη κι αν αυτές είναι εντελώς κόντρα στις μέχρι πρότινος. Μπορεί η εταιρεία να είχε μία μεγάλη περίοδο στασιμότητας, πλέον όμως είναι on fire.
