Κατηγορία: Trainer
Υψη σόλας: 40.5/34.5mm
Βάρος: 241 γρ.
Η σειρά Neo ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόταν η Mizuno, μετά από πολλά χρόνια σχεδιαστικής στασιμότητας στα προπονητικά της μοντέλα. Καλά, χρυσά και εμπορικά ασφαλή τα εκάστοτε Wave, χρειάζεται όμως και κάτι πιο ριζοσπαστικό για να δείξεις ότι είσαι ακόμη εδώ. Ιδίως όταν πρόκειται για μία εταιρεία που χαρακτηριζόταν από τις τολμηρές ιδέες της.
Τόσο το Neo Vista όσο και το Neo Zen ήταν εντυπωσιακά από κάθε άποψη. Εμφανισιακά ξεχώριζαν από οτιδήποτε άλλο στην αγορά (αν και όχι και μεταξύ τους), ενώ οι αφροί τους (supercritical EVA και TPU) απεδείκνυαν ότι τα “ταπεινότερα” υλικά είχαν πολλά πράγματα ακόμη να δώσουν. Ποτέ δεν περίμενα τέτοιο επίπεδο cushioning, ελαστικότητας αλλά και αντοχής.
To Vista είναι το super trainer της σειράς, με πλαστική πλάκα και μεγάλα ύψη, ενώ το Zen αυτό που ευρύτερα χαρακτηρίζουμε ως daily trainer. Η δεύτερη είναι συνήθως μία μάλλον βαρετή κατηγορία, ωστόσο το Mizuno τής προσέδιδε αρκετές δόσεις fun με τον χαρακτήρα του.
Όταν λοιπόν ένα ντεμπούτο είναι τόσο καλό, πάντα υπάρχει η ανησυχία για το πώς θα είναι η συνέχειά του. Πώς θα το βελτιώσεις χωρίς να το χαλάσεις. Πολλά τα παραδείγματα του “the curse of the 2”, όπως εύστοχα έχει γράψει ένας άλλος reviewer.
Επάνω μέρος και εφαρμογή
Ποτέ δεν ήμουν οπαδός των πλεκτών υφασμάτων. Δεν μου άρεσε η ελαστικότητά τους, ενώ σχεδόν πάντα ήταν και αρκετά ευρύχωρα για το σχετικά στενό πόδι μου. Συν την περιορισμένη διαπνοή τους. Παρ’ όλα αυτά, με το knit mesh του πρώτου Zen, αλλά και των Vista, δεν είχα πρόβλημα.
Όπως και να ‘χει, μόνο ευχαριστημένος θα μπορούσα να είμαι όταν είδα ότι πλέον επιλέγεται ένα κλασικό engineered mesh. Διάτρητο στα περισσότερα σημεία, με κάποια ελαστικότητα και πολύ απαλό στην υφή. Μεγάλος και μετρίας σκληρότητας προφυλακτήρας, που μαζί με το logo ενισχύουν την περιοχή.
Πολύ ωραία αίσθηση από το ύφασμα.
Σημαντικές αλλαγές και στο μέσο, όπου φεύγουμε εντελώς από την full bootie σχεδίαση του v1 και πάμε σε κάτι υβριδικό που δε νομίζω ότι έχω ξαναδεί. Κανονικά, ανεξάρτητα πλαϊνά και γλώσσα, η οποία όμως στο τελείωμά της παραμένει ενιαία με το πίσω μέρος. Bootie αλλά όχι bootie. Μπερδεμένο σαν περιγραφή, ωραίο σαν εκτέλεση.
Έξυπνη και πολύ λειτουργική σχεδίαση, συνδυάζοντας δύο διαφορετικά concepts.
Το ύφασμά της γλώσσας εξακολουθεί να είναι από knit και ανεπένδυτο, με περιορισμένη όμως ελαστικότητα, αντιθέτως με πριν. Επίσης, με την νέα σχεδίαση υπάρχει η έξτρα τρύπα και η δυνατότητα για lace lock.
Το πλεκτό δίνει την αίσθηση, χωρίς όμως να μπερδεύει την εφαρμογή.
Το πίσω μέρος οπτικά φαίνεται ίδιο, έχει όμως αλλάξει κι αυτό εντελώς. Πλέον υπάρχει ένα εσωτερικό κολάρο, μετρίας ακαμψίας, το οποίο επενδύεται από αρκετό αφρώδες. Το δε ύψος της κατασκευής στον αχίλλειο και γύρω από τον αστράγαλο δεν ενοχλεί ούτε στο ελάχιστο, αφού είναι από ελαστικό ύφασμα και δεν έρχεται καν σε επαφή με το πόδι.
Απροβλημάτιστη η προηγούμενη σχεδίαση πίσω, τώρα όμως τα πράγματα είναι μακράν καλύτερα.
Το νέο upper δίνει μία τελείως άλλη εφαρμογή, αλλά και αίσθηση στο παπούτσι. Στο toe box το διχτυωτό κάθεται αρκετά πιο κοντά στο πόδι και παρότι κλείνει απότομα στο τελείωμα, τρέχοντας δεν θα το νοιώσεις ποτέ στενό ή να σε πιέζει σε κάποιο σημείο. Βοηθάει η μαλακή υφή και η ελαστικότητα του mesh. Άνετο αλλά και με σωστό κράτημα.
Τελείως διαφορετική η εφαρμογή και στο midfoot, το οποίο μπορείς να το φέρεις ακριβώς στα μέτρα σου, καθώς τα πλαϊνά κλείνουν με το σφίξιμο. Εξακολουθεί να έχει την ωραία αίσθηση “κάλτσας”, λόγω της σύνδεσης με το πίσω μέρος και της πλεκτής γλώσσας, πλέον όμως είναι και απόλυτα ρυθμίσιμο. Τεράστια βελτίωση σε σχέση με πριν.
Bootie αίσθηση, χωρίς όμως τα μειονεκτήματα του.
Αντίστοιχα τα πράγματα και πίσω. Μακράν καλύτερο κλείδωμα της φτέρνας από το ημιάκαμπτο κολάρο, όπως και την αξιοποίηση της έξτρα τρύπας, αν χρειαστεί. Το ίδιο ισχύει και σε επίπεδο άνεσης, έχοντας την σωστή ποσότητα αφρώδους.
Το περιμετρικό χείλος είναι απλά διακοσμητικό και δεν το αισθάνεσαι καν.
Με το επάνω μέρος του original Zen, όπως και των Vista, δεν αντιμετώπισα ποτέ κάποιο θέμα. Τα έβρισκα μεν πιο ευρύχωρα απ’ όσο θα προτιμούσα, το στιβαρό όμως πλεκτό ισορροπούσε τα πράγματα και οι ιδιαιτερότητες της σχεδίασης δεν επηρέαζαν το αποτέλεσμα. Ωστόσο, εδώ βρίσκω την εφαρμογή κυριολεκτικά τέλεια. Για το δικό μου πόδι έστω. Αίσθηση, άνεση, κράτημα, όλα ακριβώς όπως τα θέλω σε ένα προπονητικό μοντέλο. Τίποτα δεν θα άλλαζα. Σε αυτά προσθέστε και την καλύτερη διαπνοή, παρόλο που δεν το έχω δοκιμάσει σε ψηλές θερμοκρασίες.
Πιθανώς εκείνοι με φαρδύ πέλμα να γκρινιάξουν λίγο, έτσι όμως συμβαίνει πάντα. Εν τούτοις, ας μην τους αποτρέψει η μακρόστενη γραμμή του, αφού τελικά έχει περισσότερο αέρα απ’ όσο φαίνεται.
Σαν εφαρμογή δεν είναι όσο μυτερό δείχνει.
Σχετικά με το μέγεθος, το Zen 2 είναι απολύτως κανονικό. Θυμίζω ότι στην πρώτη έκδοση έπρεπε να κατέβεις οπωσδήποτε μισό νούμερο, εδώ όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Προσοχή μόνο αν επιλέξετε βάσει EU sizing, όπου η αντιστοιχία είναι 1/2 κάτω. Για παράδειγμα, το 42 της Mizuno είναι το 42.5 των υπολοίπων εταιρειών. Οπότε καλύτερα ακολουθήστε το US sizing ή τα εκατοστά.
Σόλα και πάτημα
Το Neo Zen ήταν ένα πολύ μαλακό και bouncy καθημερινό προπονητικό. Ελαφρύ και απολαυστικό. Συνυπήρξαμε για πολλά χιλιόμετρα, όντας από τα παπούτσια που κράτησα αρκετό καιρό στο rotation μου, μετά το πέρας της δοκιμής. Δεν συμβαίνει πολύ συχνά αυτό.
Η απόδοση του μοντέλου είχε καθολική αποδοχή από το κοινό, σε συνδυασμό και με την πολύ καλή τιμή του. Παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που το έβρισκαν πιο μαλακό απ’ όσο θα ήθελαν ή και ασταθές μετά από κάποια ώρα. Το άκουσε αυτό η εταιρεία και προχώρησε σε κάποιες αλλαγές στην σόλα.
Η ουσιαστικότερη αφορά την σύνθεση του Enerzy NXT αφρού. Ενώ στο v1 αποτελείτο από supercritical TPU, τώρα η σύνθεση είναι από EVA. Επίσης supercritical. Θεωρητικά μοιάζει σαν υποβάθμιση συγκριτικά με πριν, τα ίδια όμως υποθέταμε και για το Vista 1 που έφερε τον ίδιο αφρό. Κι αυτό μας διέψευσε με την συμπεριφορά του στον δρόμο. Όπως μας διέψευσε και με την ανθεκτικότητα του EVA σε βάθος χρόνου.
40 χιλιοστά; Δεν νομίζω…
Η εξώσολα αλλάζει εντελώς μοτίβο και καλύπτεται από λεπτό και μαλακό λάστιχο στο μεγαλύτερο μέρος της. Πολύ καλή πρόσφυση, δεδομένων και των ρυθμών που κινείσαι με το παπούτσι. Παρότι δεν το έχω τρέξει σε βρεγμένο, η εικόνα από τα υπόλοιπα Neo είναι θετική. Το ίδιο ισχύει και με την ανθεκτικότητα.
Λεπτό, μαλακό και sticky το λάστιχο, σχεδόν δεν το καταλαβαίνεις.
Από εκεί και πέρα, το μεγάλο κανάλι που διέτρεχε την εξώσολα κατά μήκος έχει αφαιρεθεί. Το κενό γεμίζει από κάτω, δίνοντας περισσότερο έμφαση τώρα στην σταθερότητα.
Η Smooth Speed Assist γεωμετρία παραμένει κι εδώ, τουλάχιστον σαν concept. Προσωπικά, μπροστά δεν την αντιλαμβάνομαι, καθώς ούτε μεγάλη είναι η γωνία, ούτε και διατηρείται λόγω του εύκαμπτου και μαλακού forefoot. Πίσω η ανασηκωμένη φτέρνα γίνεται πιο αισθητή και μεταφέρει ελαφρώς πιο μπροστά την προσγείωση.
Το rocker είναι πολύ ομαλό και δεν συμμετέχει ιδιαότερα στο transition.
Ο νέος Enerzy NXT είναι πυκνότερος από πριν. Πιο γεμάτη αίσθηση και μεγαλύτερη αντίσταση. Αντικειμενικά ωστόσο, παραμένει πολύ μαλακός. Το τονίζω αυτό. Εξ αρχής και με βάθος, καθ’ όλο το μήκος της σόλας και όπως κι αν τον φορτίσεις. Δεν έχει την συμπίεση του Zen 1, εξακολουθεί όμως να έχει μεγάλη. Απλά είναι πιο ελεγχόμενη και δεν νοιώθεις το άπλωμα που είχε το TPU, ιδίως κατά την απογείωση. Πιο κάθετη και στοχευμένη εδώ.
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την ελαστικότητα της σόλας. Το bounce είναι αισθητό, ακόμη κι αν πηγαίνεις αργά, βγάζοντάς σε γρήγορα μέσα από τον μαλακό αφρό. Σίγουρα δεν είναι τόσο έντονο όσο πριν σαν αίσθηση, ακόμη κι έτσι όμως δύσκολα βρίσκεις κάτι ανάλογο από μία σύνθεση που δεν συγκαταλέγεται στους super foams. Για να το πω διαφορετικά, αν κάποιος δεν έχει τρέξει με το πρώτο Zen, θεωρώ ότι θα εντυπωσιαστεί όσο και με εκείνο, δοκιμάζοντας το νέο.
Μπορεί λοιπόν η Mizuno να τιθάσευσε εν μέρει τα χαρακτηριστικά του μοντέλου, ό,τι όμως έχασε σε εντυπώσεις, το έχει κερδίσει σε ουσία. Πιο ολοκληρωμένο και “ώριμο” κι ας φωνάζουν κάποιοι ότι λείπει η αγριάδα του v1. Για daily trainer πρόκειται άλλωστε, οφείλει πρωτίστως να είναι λειτουργικό και προβλέψιμο. Και για να μην οδηγούμαστε σε λάθος συμπεράσματα, το παπούτσι είναι ακόμη ξεχωριστό σαν πάτημα. Η διαφορά είναι ότι το ελέγχεις εσύ όπως σε βολεύει, ενώ πριν υπερτόνιζε από μόνο του τον χαρακτήρα του.
Η πιο συμπαγής βάση τού δίνει μία σταθερότητα που ομολογουμένως έλειπε, κάνοντάς το αρκετά πιο ξεκούραστο στους αργούς ρυθμούς ή με βαριά πόδια. Πολύ άνετο το πρώτο Zen, προσωπικά όμως στα μεγάλα τρεξίματα κουραζόμουν από την μεγάλη συμπίεση της σόλας. Άρχιζε να με “ξοδεύει” μετά από κάποια ώρα. Εδώ βρίσκω ότι το transition έχει γίνει πιο εύκολο και directed. Παρά το softness, μένεις λιγότερο μέσα στην σόλα και μειώνεται κι ο χρόνος επαφής με το έδαφος. Πιο ασφαλές στις στροφές ή σε δρόμο με ανωμαλίες.
Φαρδιά φτέρνα που ανοίγει και προς τα κάτω για πιο ουδέτερη προσγείωση.
Γεμάτη καμάρα, περνάς γρήγορα από πάνω της και στηρίζει το πέλμα.
Στο δικό μου πάτημα και μηχανική, το Speed Smooth Assist δεν γίνεται αντιληπτό. Βρίσκω αρκετά παραδοσιακό τον τρόπο που λειτουργεί, με την απογείωση να βασίζεται στο εύκαμπτο forefoot και όχι στο, κατ’ εμέ, ήπιο rocker. Ωστόσο, σε κάποιον με πιο ρολαριστό πάτημα ίσως είναι πιο αισθητό. Σε κάθε περίπτωση, η μετάβαση είναι εξαιρετικά smooth και αβίαστη.
Αρκετά εύκαμπτο για το ύψος του.
Η νέα ρύθμιση της σόλας φέρνει και μία σπιρτάδα που δεν είχε το πρώτο Zen. Αν άνοιγες λίγο τον ρυθμό, το παπούτσι μπροστά γινόταν αρκετά ασαφές και ακόμη πιο ασταθές. Σου υπενθύμιζε αμέσως τα όριά του. Αντιθέτως, εδώ ο EVA δείχνει να σφίγγει όταν τον πιέσεις λίγο παραπάνω και μπορεί να διαχειριστεί και ρυθμούς κάπου εκεί στο marathon pace. Παραμένει προστατευτικό και bouncy, χωρίς όμως να σου “πνίγει” την επιπλέον δύναμη που βάζεις. Eμφανώς πιο responsive.
Πλέον η απογείωση είναι αρκετά ικανή και το forefoot σηκώνει παραπάνω φορτίο.
Για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις, παραμένω ακόμη μεγάλος fan της πρώτης έκδοσης. Και απαράλλακτο να διατηρούσε η Mizuno το v2, αλλά με το νέο upper, και πάλι απόλυτα ευχαριστημένος θα ήμουν. Κρίνοντας όμως αντικειμενικότερα τα χαρακτηριστικά του και το τι ζητάει ο μέσος δρομέας, θεωρώ συγκριτικά το νέο Zen ως εξέλιξη. Ξεκάθαρα. Έχει στρογγυλέψει όσες γωνίες είχε το original (λίγες ήταν) και χωρίς να χάσει τον δρόμο του, έγινε απλά λειτουργικότερο. Σίγουρα κάποιοι δεν συμφωνούν με τις αλλαγές, προσπαθούμε όμως να το κρίνουμε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Το μοντέλο είναι από τα καλύτερα προπονητικά της αγοράς, έχοντας όλα τα στοιχεία που θα σε πάνε άκοπα και απροβλημάτιστα στα καθημερινά ή τα μεγάλα τρεξίματά σου. Κι έχει και έναν χαρακτήρα που θα τα κάνει και πιο διασκεδαστικά ή λιγότερο μονότονα. Τεράστια απορροφητικότητα, επιστροφή ενέργειας, χαμηλό βάρος. Μαζί με αυτά και η σταθερότητα που έλειπε.
Κλείνοντας, δεν πρέπει να παραλείψω ότι παρά τα επίσημα 40/34mm, στον δρόμο το παπούτσι μοιάζει αρκετά ψηλότερο. Πιθανότατα αυτό έχει να κάνει με την γωνία της φτέρνας (heel bevel). Όπως έχουμε ξαναπεί, η μέτρηση γίνεται στο 12% του μήκους της σόλας, ένα σημείο όπου στο Zen βρίσκεται στον αέρα. Λίγο πιο μπροστά που ακουμπάει στο έδαφος, το ύψος αυξάνεται εμφανώς.
Συμπέρασμα
Αρκετά συχνά, όταν μία εταιρεία παρουσιάζει μία εντελώς νέα σειρά, προσπαθεί να κάνει ένα ηχηρό statement. Είναι λογικό. Θέλοντας να δείξει για τι είναι ικανή, υπερτονίζει κάποια χαρακτηριστικά, στοχεύοντας στις εντυπώσεις. Λόγω αυτής της πληθωρικότητας όμως, η συμπεριφορά του μοντέλου καταλήγει να έχει και κάποιους αστερίσκους. Και μετά, στην επομένη έκδοση, χαμηλώνει λίγο την ένταση για να δώσει ένα πιο universal και προσιτό αποτέλεσμα. Για όσους θυμούνται, τέτοιες ήταν π.χ. οι περιπτώσεις με το Clifton ή πολύ πιο πρόσφατα, το Novablast. Κι άλλες ακόμη.
Τέτοια λοιπόν είναι περίπου και η περίπτωση του Neo Zen. Με το v1 τράβηξε τα βλέμματα και έδωσε το στίγμα της σειράς, κάνοντας σαφή και τον διαχωρισμό της από το Wave Rider, το παραδοσιακό daily trainer της Mizuno. Και τώρα το Zen 2 έρχεται πιο στοχευμένο, πιο ραφιναρισμένο, πιο “καθημερινό”, χωρίς κανέναν αστερίσκο. Θεωρώ πως το παπούτσι θα ταιριάξει σε όλους, πλην εκείνων που δεν θέλουν τις πολύ ψηλές και μαλακές σόλες. Για το επάνω μέρος δεν τίθεται καν θέμα, είναι απλά υποδειγματικό.
Το σημαντικό είναι ότι παρά τα παραπάνω, το μοντέλο δεν έχει χάσει το DNA του και όλα εκείνα που το έκαναν να ξεχωρίζει. Ωρίμασε μεν, διατηρώντας όμως την παιχνιδιάρικη διάθεσή του. Και ακόμη σημαντικότερο είναι το ότι όλοι πλέον μπορούν να παίξουν μαζί του.
