Li-Ning Feidian 6 Elite

Κατηγορία: Racer
Υψη σόλας: 39/33mm
Βάρος: 205 γρ.

Η γνωριμία μου με την Li-Ning ξεκίνησε με το Feidian 5 Challenger, ένα πολυεργαλείο ικανό για τα περισσότερα είδη προπονήσεων. Για την πλειονότητα των ερασιτεχνών δε, κατάλληλο και ως αγωνιστικό. Εξαιρετικό μοντέλο, από κάθε άποψη.

Και μετά ήρθε το Red Hare 9 Ultra, το παπούτσι – αποκάλυψη με 3 διαφορετικούς αφρούς από Pebax και συμπεριφορά τραμπολίνου. Ποτέ το αργό τρέξιμο δεν ήταν τόσο εύκολο και διασκεδαστικό.

Το Hare όφειλε την απόδοσή του στον Super Boom Capsule, μία τεχνολογία επίστρωσης του αφρού, ώστε η συμπίεση κι η αποσυμπίεση να είναι κατευθυνόμενες. Κατά καιρούς, πολλούς ισχυρισμούς ακούμε από τις εταιρείες για τις καινοτομίες τους, στην πράξη ωστόσο δεν επιβεβαιώνονται πάντα. Η περίπτωση του Capsule δεν είναι σίγουρα μία από αυτές. Κι αν η συγκεκριμένη τεχνολογία καταφέρνει να αποδώσει τόσο καλά σε ένα προπονητικό μοντέλο, αναρωτιέσαι για την εφαρμογή της σε ένα αγωνιστικό.

Επάνω μέρος και εφαρμογή

Το Boom Fiber ύφασμα είναι λεπτό αλλά ιδιαίτερα structured, εντελώς ανελαστικό και σαν πλαστικό στην αφή. Έχει διαφορετικές ζώνες πυκνότητας ανά περιοχή και καταλήγει σε έναν υποτυπώδη προφυλακτήρα.

Αλλού δίνεται έμφαση στην διαπνοή του mesh κι αλλού στην συνοχή του.

Full bootie σχεδίαση στο μέσο, με όλη την γλώσσα να είναι ενωμένη στα πλαϊνά. Υπάρχει ωστόσο το άκαμπτο πλαίσιο γύρω από τις τρύπες, ώστε να μπορείς να το σφίξεις και να ρυθμίσεις την τάση. Το ύφασμα ενισχύεται από το τεράστιο logo στην εξωτερική πλευρά και ένα μικρότερο στην εσωτερική, αμφότερα από παχύ φιλμ.

Το πόδι μπαίνει μέσα στο παπούτσι σαν σε κάλτσα. Εντύπωση προκαλεί το πόσο ομαλά συνδέονται knit και mesh.

Η γλώσσα είναι από μαλακό και πολύ ελαστικό πλεκτό. Να σημειώσουμε επίσης ότι δεν υπάρχουν οι έξτρα τρύπες.

Πίσω έχουμε ένα αρκετά εύκαμπτο κολάρο, με επένδυση από ωραίο ύφασμα και μικρή ποσότητα αφρώδους ψηλά στο τελείωμα.

Ελαφρύ padding αλλά προσφέρει άνεση στο σημείο.

Σε πρώτη επαφή, το Elite εντυπωσιάζει με την ποιότητα κατασκευής και το φινίρισμά του. Ραφές, ενώσεις, κολλήσεις, όλα προσεγμένα στην εντέλεια. Το ίδιο ίσχυε και για τα άλλα δύο Li-Ning που έχω δοκιμάσει.

Η εφαρμογή είναι σαφώς αγωνιστική, όχι όμως στενή. Έχει κάποιον αέρα όπου χρειάζεται, συνδυάζοντας άνεση και κράτημα. Το δεύτερο προκύπτει περισσότερο από το στιβαρό ύφασμα και τα overlays, παρά το καλούπι.

Στα μετατάρσια είναι σχετικά φαρδύ για την κατηγορία του, κλείνοντας λίγο απότομα μόνο στο μικρό δάχτυλο. Παρ’ όλα αυτά, το ύφασμα κρατάει το σχήμα και το ύψος του, επιτρέποντας στα δάχτυλα να απλώσουν.

Η άνεση δεν μένει εκτός εξίσωσης, καθώς πρόκειται για παπούτσι μαραθωνίου.

Το midfoot έχει πιο σφιχτή αίσθηση, κάτι που οφείλεται κυρίως στα ψηλά πλαϊνά της σόλας. Κάποιον με φαρδύ πέλμα ή χαμηλή καμάρα, πιθανώς να τον ενοχλήσουν αρχικά. Είναι όμως πολύ μαλακό το υλικό τους, “σπάει” μετά από λίγο και εξαφανίζεται.

Από εκεί και πέρα, η bootie κατασκευή κάθεται ωραία γύρω από το πόδι, χωρίς όμως να υστερεί σε σταθερότητα. Τα άκαμπτα πλαϊνά, παρότι δεν είναι ανεξάρτητα, μπορούν να κλείσουν όσο θες με το σφίξιμο και να φέρεις την εφαρμογή στα μέτρα σου.

Bootie αλλά και όχι bootie.

Την φτέρνα ωστόσο, ποτέ δεν μπόρεσα να την κλειδώσω όπως θα ήθελα. Πάντα ένοιωθα μία χαλαρότητα, έστω και μικρή, που μου έκλεβε από την συμπαγή αίσθηση που ζητάς όταν πας γρήγορα. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχω ακούσει κανέναν άλλον να είχε ανάλογο θέμα (το αντίθετο μάλιστα), οπότε μάλλον δεν είναι ενδεικτική η περίπτωσή μου. Θεωρώ δε ότι αν υπήρχε η δυνατότητα για lace lock, θα ήμουν εντάξει.

Το επάνω μέρος του Elite είναι αρκετά φιλικό και πλήρως ρυθμίσιμο. Η ελαστική γλώσσα θα δημιουργήσει χώρο για εκείνους με φαρδύτερο ή ογκώδες πέλμα, ενώ δεν θα επηρεάσει αυτούς με στενότερο, καθώς τα πλαϊνά θα μαζέψουν την εφαρμογή όσο χρειάζεται. Σωστό κράτημα από το στιβαρό ύφασμα και τα μεγάλα overlays, τα οποία δεν στρεσάρονται σε γρήγορους ρυθμούς ή στροφές. Ωραία αίσθηση από το ενιαίο upper, χωρίς όμως την αδυναμία ρύθμισης που συνήθως έχει μία bootie σχεδίαση.

Η γλώσσα έχει μεγάλη ελαστικότητα. Αν και το υπόλοιπο upper ήταν από πλεκτό, η εφαρμογή θα υστερούσε.

Εν τούτοις, θεωρώ ότι το upper είναι περισσότερο structured και φορτωμένο απ΄ όσο χρειάζεται. Το mesh θα μπορούσε να είναι ελαφρύτερο, ενώ και τα logos εκατέρωθεν από λεπτότερο υλικό. Θα εξοικονομούσε και αρκετά γραμμάρια έτσι. Για racer πρόκειται.

Όσον αφορά το νούμερο, θέλει λίγη προσοχή στο ποια ένδειξη θα ακολουθήσετε. Αγνοήστε τα εκατοστά και πηγαίνετε βάσει US, επιλέγοντας το κανονικό σας. Σε κάποια μεγέθη συμπίπτει και με το EU, σε κάποια άλλα όμως όχι. Καλή τύχη.

Σόλα και πάτημα

Εδώ λοιπόν είναι που τα πράγματα σοβαρεύουν. Και η εταιρεία δείχνει πως όχι μόνο διαθέτει τα κατάλληλα υλικά, αλλά ξέρει και πώς να τα ταιριάξει για να αποδώσουν. Το διαπιστώσαμε στο Hare 9 Ultra, με την διάταξη “σάντουιτς” των τριών αφρών και τον Capsule στην μέση, να αναδεικνύεται αλλά και να υποστηρίζεται.

Στο Elite η Li-Ning αφήνει στην άκρη τον απλό Boom (beaded Pebax) και συνδυάζει τους supercritical Super Boom και Super Boom Capsule. Ο πρώτος είναι μία πιο παραδοσιακή σύνθεση από Pebax, πολύ μαλακή και με μεγάλη επιστροφή ενέργειας. Πάνω κάτω σαν αυτές που συναντούμε στα υπόλοιπα super shoes.

Ο δε Capsule είναι ακόμη πιο αραιός, με μεγαλύτερα κενά αέρος στην δομή του, άρα μαλακότερος και ελαστικότερος. Η κύρια διαφορά ωστόσο, είναι ότι έχει υποστεί και μία επιπλέον επεξεργασία. Τα πλαϊνά του ψεκάζονται από πολλαπλά στρώματα θερμοπλαστικού ελαστομερούς (κάτι σαν βαφή), δημιουργώντας ένα κέλυφος περιμετρικά του υλικού. Πιο άκαμπτα τοιχώματα, τα οποία αφενός υποστηρίζουν την “άδεια” δομή του, κυρίως όμως αποτρέπουν τον αφρό από το να απλώνει προς τα πλάγια. Έτσι, η συμπίεση κι η αποσυμπίεση γίνονται πιο κάθετα και γρήγορα, ενισχύοντας την αίσθηση του rebound.

Ο Capsule ξεχωρίζει αμέσως από την στιλπνή του επίστρωση.

Ο SB Capsule (κόκκινος) έχει τοποθετηθεί στο επάνω μέρος, ερχόμενος σε άμεση επαφή με το πέλμα, και από κάτω είναι ο Super Boom. Η αναλογία τους δεν είναι ακριβώς αυτή που φαίνεται οπτικά, καθώς ο πρώτος “θηλυκώνει” μέσα στον δεύτερο και περικλείεται, όντας τελικά αρκετά περισσότερος στην πραγματικότητα.

Ο δευτερεύων αφρός είναι εκείνος που άλλα μοντέλα χρησιμοποιούν ως κύριο.

Ανάμεσα στους δύο Super Boom ενσωματώνεται μία carbon plate, η οποία έχει το κλασικό καμπυλόγραμμο σχήμα. Ξεκινάει ψηλά στο πίσω μέρος και κατεβαίνει χαμηλά στα μετατάρσια, όπου καμπυλώνει και σηκώνεται μέχρι τα δάχτυλα. Η ένδειξη Τ1000 που φέρει, υποδηλώνει την κατηγορία του ανθρακονήματος, με ιδιαίτερα υψηλό grade ακαμψίας και αντοχής.

Η εξώσολα καλύπτεται όλη από πολύ λεπτή και μαλακή πολυουρεθάνη (CPU). Νομίζω δεν έχω συναντήσει ξανά τόση ποσότητα σε racer, χωρίς αυτό να το λέω απαραίτητα για καλό. Θέλω να πω ότι σε αυτή την κατηγορία, η ανθεκτικότητα δεν είναι πρωταρχικό μέλημα και θα μπορούσε να έχει κατέβει αρκετά το βάρος με λιγότερη κάλυψη από κάτω. Εν πάση περιπτώσει, η πρόσφυση είναι πολύ καλή και μπορεί να υποστηρίξει τις δυνατότητες της σόλας. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχω εικόνα σε πιο ειδικές συνθήκες. Ναι μεν το ίδιο υλικό (GCU) στα Challenger και Red Hare αποδίδει καλά σε βρεγμένες ή λείες επιφάνειες, εκεί ωστόσο είναι πιο παχύ και με πιο “άγριο” pattern.

Καθόλου ακάλυπτη επιφάνεια, επιλογή ασυνήθιστη για αγωνιστικό.

Το Elite είναι εντυπωσιακό από τα πρώτα κιόλας βήματα. Ενώ δεν έχει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί (δεν είναι εύκολο κάτι τέτοιο άλλωστε), συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που μεμονωμένα χαρακτηρίζουν κάποια από τα κορυφαία super shoes. Σαν να τα πήρε ένα ένα και να τα έβαλε στο blender, με το καθένα όμως να διατηρεί την γεύση και την έντασή του.

Εδώ διακρίνεται πώς ο Capsule κουμπώνει μέσα στον Super Boom.

Κατ’ αρχάς, το softness. Οι δύο Super Boom δίνουν μία από τις μαλακότερες σόλες που υπάρχουν εκεί έξω. Νομίζω πως μόνο αυτή του Endorphin Elite 2 είναι πιο μαλακή. Κι εδώ που τα λέμε, ευτυχώς που του Li-Ning δεν είναι τόσο. Οριακά και του Metaspeed Ray με τον FF Leap. Πολύ μεγάλη συμπίεση, απίστευτη αίσθηση προστασίας και εξίσου γεμάτη παντού.

Δεν είναι εύκολο να απομονώσεις καθέναν από τους δύο αφρούς, αφού δουλεύουν μαζί και αλληλεπιδρούν, θεωρώ όμως δεδομένο ότι η ποιότητα του cushioning που προκύπτει οφείλεται πρωτίστως στον Capsule. Πόσω μάλλον όταν είναι κι αυτός που έρχεται σε πρώτη επαφή με το πέλμα. Το σημαντικό όμως είναι πως το σύνολο δεν καταλήγει ποτέ ανεξέλεγκτο. Δεν τερματίζει, δεν απλώνει, δεν μένεις μέσα στην σόλα παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται. Κατά έναν περίεργο τρόπο, είναι πολύ μαλακό αλλά και ταυτόχρονα συμπαγές.

Φυσικά σε αυτό παίζει πρωταρχικό ρόλο η ελαστικότητα της σόλας. Η αποσυμπίεση των υλικών είναι κυριολεκτικά αστραπιαία, τόσο που δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις αν βούλιαξες μέσα τους ή για πόσο. Ακόμη χαρακτηριστικότερος όμως, είναι ο τρόπος που σου το δίνει όλο αυτό. Τα τοιχώματα του Capsule, μαζί με αυτά του Super Boom που τον περιβάλλουν, υποχρεώνουν τον αφρό να δουλέψει σχεδόν εντελώς κάθετα. Πάνω κάτω, για να το πούμε απλά. Είναι εντυπωσιακό το πώς μία τόσο μαλακή σόλα, δεν την νοιώθεις να παραμορφώνεται από το φορτίο και τελικά να λειτουργεί σαν πιστόνι, με κατεύθυνση και φορά. Τεράστιο bounce αλλά όχι άσκοπο.

Τα πλαϊνά του Capsule και περιμετρικά ο Super Boom, καθορίζουν τον τρόπο που συμπεριφέρεται η σόλα.

Softness και επιστροφή ενέργειας, είναι δύο χαρακτηριστικά που μπορούν να περιγραφούν και ως στεγνά νούμερα. Το βλέπουμε τώρα τελευταία σε reviews, όπου η απόδοση των υλικών μετριέται με μηχανήματα. Πολύ χρήσιμο αλλά δεν δίνει όλη την εικόνα, αφού οι αριθμοί δεν μεταφράζονται πάντα και σε performance. Εκεί λοιπόν μπαίνει στην εξίσωση η γεωμετρία μίας σόλας. Αυτή εν πολλοίς καθορίζει το πάτημα ενός παπουτσιού, αναδεικνύοντας ή “πνίγοντας” τις ιδιότητες των υλικών.

Το Elite λοιπόν έχει μία αρκετά φιλική σχεδίαση και μπορεί να αξιοποιηθεί με διαφορετικούς τρόπους. Το μεγαλύτερο τμήμα της σόλας είναι επίπεδο, με ένα early stage αλλά ομαλό rocker. Στο τελείωμα όμως, γίνεται αρκετά επιθετικό και απότομο.

Μακρυά γωνία, ήπια αρχικά αλλά μεγάλη στο τελείωμα.

Το μοντέλο μπορείς να το πας με ελαφρύ heel striking ή ακόμη καλύτερα με μία γεμάτη προσγείωση με όλο το πέλμα. Εκμεταλλεύεσαι την ποσότητα του αφρού και αξιοποιείς το πληθωρικό bounce και την “ροή” του. Επίτηδες λέω ροή και όχι ρολάρισμα, καθώς το rocker δεν είναι ιδιαίτερα αισθητό αρχικά. Δεν σε ρίχνει αισθητά προς τα εμπρός, όπως κάποια άλλα, μοιάζοντας περισσότερο σαν να σε μεταφέρει προς την απογείωση, με έναν ιδιαίτερα ομαλό και και αβίαστο τρόπο. Δεν έχει λοξές φτέρνες, συγκεκριμένα σημεία προσγείωσης και προϋποθεσεις.

Η μεγάλη επιφάνεια επαφής με το έδαφος, κάνει την λειτουργία του Elite πολύ δημοκρατική.

Απ’ την άλλη πάλι, κάποιος με πιο επιθετικό και δυνατό διασκελισμό, πατώντας πιο μπροστά τοποθετεί το πόδι του ακριβώς στην αρχή του rocker και υπό γωνία. Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός, φανταστείτε όμως ότι το πέλμα βρίσκεται εξ αρχής σε κεκλιμένη θέση, έτοιμο για την απογείωση. Ας πούμε σαν σε βατήρα εκκίνησης στα σπριντ. Έτσι, εκμεταλλεύεσαι ταυτόχρονα το rebound της σόλας αλλά και την απότομη γωνία της στο τελείωμα. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το Elite έχει ένα πολύ μεγάλο sweet spot και θα αξιοποιηθεί από τους περισσοτέρους, νομίζω.

Οι midfoot ή forefoot strikers θα εκμεταλλευτούν το efficiency του Elite στα μετατάρσια.

Το transition είναι τρομερά smooth και ξεκούραστο, κάτι που φαίνεται και από την κατάσταση που διατηρεί τα πόδια. Σίγουρα κάτι τέτοιο χαρακτηρίζει πολλά super shoes και super foams, νομίζω όμως πως εδώ είναι από τις περιπτώσεις που ξεχωρίζει λίγο παραπάνω. Τουλάχιστον έτσι το ένοιωσα εγώ.

Σε επίπεδο σταθερότητας, τα πράγματα δεν είναι άσχημα. Παρά την πολύ μαλακή και όχι φαρδιά σόλα, το γρήγορο rebound δεν σε αφήνει να μείνεις πολύ επάνω της και να “παλατζάρεις”. Επ’ ουδενί δεν χαρακτηρίζεται σταθερό, για την κατηγορία του όμως είναι στα όρια του αποδεκτού.

Βοηθούν τα πολύ ψηλά πλαϊνά στο μέσο και η γεμάτη καμάρα, όπως και η απουσία κάποιου κοψίματος πλευρικά, όπως συνηθίζεται σε αρκετά μοντέλα της κατηγορίας. Το δε κεντρικό κενό δεν επηρεάζει σε κάτι.

Τα υπερηψωμένα τοιχώματα εκατέρωθεν προσδίδουν κάποια σταθερότητα.

Γενικότερα θα το χαρακτήριζα μάλλον φιλικό σαν συμπεριφορά, παρόλο που όταν το πιέσεις δείχνει τα δόντια του. Προφανώς δεν είναι σχεδιασμένο για αργούς ρυθμούς, αν όμως αυτοί για κάποιον λόγο προκύψουν σε έναν αγώνα, νομίζω πως θα μπορέσεις να τα βγάλεις πέρα. Το καλό πάντως είναι πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερα γρήγορες ταχύτητες για να εμφανίσει τα χαρακτηριστικά του.

Το λοξό κόψιμο της φτέρνας είναι σε μη λειτουργικό σημείο και δεν επηρεάζει την προσγείωση.

Πηγαίνοντας στην άλλη πλευρά του φάσματος, σε πιο απαιτητικές συνθήκες αρχίζει να χάνει ελαφρώς σε απόδοση. Ιδανική επιλογή για 42Κ και 21.1Κ, κατεβαίνοντας όμως σε μικρότερες αποστάσεις, κάποιος πραγματικά γρήγορος θεωρώ πως θα ζητούσε κάτι πιο responsive και επιθετικό. Η συμπίεση και η ελαστικότητα του forefoot, από ένα σημείο και μετά φιλτράρουν την δύναμη που βάζεις και κλέβουν από την πληροφορία. Δεν είναι ότι θα σε φρενάρει, χάνει όμως σε αίσθηση και του λείπει το τελικό kick. Ξαναλέω όμως, όλα αυτά δεν αφορούν τους κοινούς θνητούς.

Στις μεγάλες ταχύτητες, μπροστά είναι περισσότερο μαλακό και bouncy απ’ όσο απαιτείται.

Αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να βελτιωθεί στο Elite, αυτό είναι το βάρος του. Προφανώς και τα 205 γραμμάρια το κατατάσσουν στα ελαφριά αγωνιστικά, πλέον όμως έχουμε αρκετά που ζυγίζουν κάτω από 180. Ναι μεν τα κρύβει με τις δυνατότητες της σόλας, ωστόσο κάνουμε την σημείωση γιατί εύκολα θα μπορούσε να κατέβει κι άλλο. Είτε με ένα ελαφρύτερο upper, είτε με λιγότερο λάστιχο από κάτω.

Νο 45

Κλείνοντας, για να δώσω μία ακόμη πιο σαφή εικόνα του τι ακριβώς είναι το Li-Ning, το πιο κοντινό σαν πάτημα μοντέλο είναι το Cielo X1 2.0. Λίγο πιο μαλακό και bouncy το κινέζικο, με αρκετά μεγαλύτερο sweet spot. Βασικά, σχεδόν όλη η σόλα του είναι ένα sweet spot. Και μακράν σταθερότερο και φιλικότερο του Hoka. Απ’ την άλλη, το rocker του Cielo είναι κυριολεκτικά “γκρεμός”, ευνοώντας μία πιο ρολαριστή μηχανική.

Συμπέρασμα

Το Feidian 6 Elite μοιάζει να έρχεται από το πουθενά, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Η κινεζική βιομηχανία έχει ήδη ένα υπόβαθρο εδώ και κάποια χρόνια, περιλαμβάνοντας μάλιστα και κάποια πολύ καλά αγωνιστικά μοντέλα. Απλά ο δυτικός κόσμος δεν είχε καμμία εικόνα ή ακόμη χειρότερα, είχε την λάθος εικόνα. Φταίνε και οι Κινέζοι γι’ αυτό, ωστόσο αν παραμείνουμε σε αυτή την εντύπωση, αδικούμε την εξέλιξή τους.

Το racer της Li-Ning είναι από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους της συγκεκριμένης αγοράς. Κι όπως προκύπτει από όλα τα παραπάνω, δεν πρόκειται απλά για μία οικονομική εναλλακτική πρόταση ή μία τίμια προσπάθεια, αλλά για ένα μοντέλο που κατά την γνώμη μου βρίσκεται στο Top-5 των super shoes. Τουλάχιστον.

Κορυφαία υλικά και γεωμετρία, απόδοση και φιλικότητα. Και πολύ fun, φυσικά. Όχι απλά δεν αντιγράφει αλλά με τον Super Boom Capsule φέρνει και κάτι νέο στον χώρο ως τεχνολογία. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν και την ύπαρξη του Red Hare 9 Ultra, ίσως του κορυφαίου trainer της αγοράς, αλλά και της ναυαρχίδας Feidian 6 Ultra, είναι ξεκάθαρο ότι η Li-Ning έχει πολύ μεγάλη δυναμική στον χώρο και τις εξελίξεις.