Νίκο, δε θυμάμαι αν σου είχα απαντήσει, ίσως είχα παραβλέψει το μήνυμά σου! Έστω και καθυστερημένα, λοιπόν, το κεφίρ μου τα έχει φτύσει εδώ και χρόνια (δεν πρέπει να κατάφερα να το κρατήσω ούτε ένα χρόνο). Ο λόγος ήταν ίσως επειδή είχε μεγαλώσει πολύ και για αυτό δεν έφτιαχνα κάθε μέρα, αλλά μέρα παρά μέρα. Τη μέρα λοιπόν που δεν έφτιαχνα, το έβαζα στο ψυγείο με λίγο γάλα. Μετά από αυτό όμως, το κεφίρ που έφτιαχνα γινόταν ξινό με μια δυσάρεστη γεύση και επίσης η μισή ποσότητα γινόταν σα νερό και η άλλη μισή σα να ήταν στερεά υπολείμματα.
Τον πρώτο καιρό γινόταν πολύ καλό (φυσικά καλύτερο από του εμπορίου), αν και η αλήθεια είναι ότι είναι ένας μικρός μπελάς. (Σούρωσε το κεφίορ, πλύνε σουρωτήρια και βάζα, ξέπλυνε το κεφίρ κλπ. και όλα αυτά καθημερινά)
Νίκο, δε θυμάμαι αν σου είχα απαντήσει, ίσως είχα παραβλέψει το μήνυμά σου! Έστω και καθυστερημένα, λοιπόν, το κεφίρ μου τα έχει φτύσει εδώ και χρόνια (δεν πρέπει να κατάφερα να το κρατήσω ούτε ένα χρόνο). Ο λόγος ήταν ίσως επειδή είχε μεγαλώσει πολύ και για αυτό δεν έφτιαχνα κάθε μέρα, αλλά μέρα παρά μέρα. Τη μέρα λοιπόν που δεν έφτιαχνα, το έβαζα στο ψυγείο με λίγο γάλα. Μετά από αυτό όμως, το κεφίρ που έφτιαχνα γινόταν ξινό με μια δυσάρεστη γεύση και επίσης η μισή ποσότητα γινόταν σα νερό και η άλλη μισή σα να ήταν στερεά υπολείμματα.
Τον πρώτο καιρό γινόταν πολύ καλό (φυσικά καλύτερο από του εμπορίου), αν και η αλήθεια είναι ότι είναι ένας μικρός μπελάς. (Σούρωσε το κεφίορ, πλύνε σουρωτήρια και βάζα, ξέπλυνε το κεφίρ κλπ. και όλα αυτά καθημερινά)