Δραστηριότητα

Υπό κανονικές συνθήκες, αν η μετεγχειρητική του πορεία και αποκατάσταση είναι ομαλή, θ’αρχίσει ήπιο τρέξιμο στους 6 μήνες περίπου. Για Μαραθώνιο, θ’αρχίσει να σκέφτεται, όχι από τώρα, αλλά αφού περάσουν κάποιες εβδομάδες, αν όχι μήνες, από την στιγμή που θ’αρχίσει το ήπιο τρέξιμο.
Με απλά λόγια, έχει μέλλον μπροστά του.

μήπως σου είναι εύκολο να μου στείλεις το όνομα και το τηλέφωνο του για γιατρού που χειρουργησε τον φίλο σου;
ευχαριστώ εκ των προτέρων

Καλησπέρα. Καταρχήν περαστικά στον φίλο σου και να έχει υποψήν του πως είναι ένας τραυματισμός που επιτρέπει μεγάλο βαθμό αποκατάστασης. Εγώ το έπαθα πριν περίπου 10 χρόνια προτού ξεκινήσω καν το τρέξιμο. Στους 4,5 μήνες μετά την εγχείρηση ξεκίνησα περπάτημα και σιγά σιγά ανέβαζα ρυθμό μέχρι αργό και ήπιο τρέξιμο σε μαλακό τεραίν. Το σώμα πάντα σου δίνει σημάδια για το πόσο μπορεί να αντέξει, οπότε όποτε ένιωθα πόνο και συγκεκριμένα το χαρακτηριστικό κάψιμο στον τένοντα σταματούσα και έκανα παγοθεραπεία. Στους 8 μήνες έπαιξα μπάσκετ αλλά το άλμα μου ήταν για γέλια. Με βοήθησαν πολύ οι ασκήσεις με λάστιχα, οι φυσικοθεραπείες και το ήπιο τρέξιμο. Τα πρώτα 2 χρόνια είχα μικροενοχλήσεις και πονάκια ιδιαίτερα στα πρώτα βήματα μετά το πρωινό ξύπνημα. Τώρα πλέον μπορώ να τρέχω μαραθώνιο χωρίς καμία ενόχληση. Χρειάστηκα περισσότερη προσπάθεια στο να μπορέσω να ξανακερδίσω την ταχύτητα μου στο τρέξιμο αλλά και αυτό έρχεται με προπόνηση και υπομονή. Γενικά θα έλεγα να ακούει τις οδηγίες του γιατρού του και να πιέζει στην αποκατάσταση μέχρι εκεί που αρχίζει να πονάει. Όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους.