[NoSurrender]

Περίπου 1.5 μήνα μετά μπορώ να πω ότι νιώθω αρκετά καλύτερα, έτσι ώστε να κάνω αυτό το ποστ. Παρότι θυμάμαι τον εαυτό μου απογοητευμένο καθώς έβλεπα άλλα άτομα να τρέχουν και εγώ να δυσκολεύομαι στο περπάτημα και ο στόχος μου να απομακρύνεται, δεν έχασα ποτέ την πίστη μου. Μετά τις συμβουλές σας έκοψα τελείως το τρέξιμο και πήγα σε γιατρό που μου πρότεινε τα εξής :
-1 voltaren 50 για 20 μερες
-1 oprazium (γαστροανθεκτικα) 40 mg για 20 μέρες
-βιταμίνες κ μαγνήσιο
-φυσικοθεραπείες
-πάτους για την καμάρα στο παπούτσι

Προτού ξεκινήσω τις συνεδρίες, βρήκα τυχαία ένα παιδί ο οποίος έκανε πρωταθλητισμό στο 400άρι και με πάτησε ένα δυνατό μασάζ στο πόδια ανακουφίζοντάς τα, καθώς γνωριζε πολλα για το θέμα. Μου πρότεινε επίσης να παίρνω 3 voltaren 50mg την μέρα και όχι 1 όπως πρότεινε ο γιατρός. Κάθε μέρα στο μπάνιο τρίβω με παγωμένο νερό τα πόδια μου για λίγα λεπτά και εναλλάσσω το νερό από παγωμένο-ζεστό-παγωμένο. Χρησιμοποιούσα κ την κρέμα Sportgel που την έβαζα 3-4 φορές στα σημεία που πονούσα. Έκανα ακόμα και σάουνες πάνω στην βιασύνη μου να προλάβω τον χρόνο μπας και βοηθήσει (μου το ειχε προτεινει κ ο γιατρός). Δυστυχώς τα κολυμβητήρια ήταν κλειστά και δεν μπορούσα να αντικαταστήσω το τρέξιμο με κολύμπι..

Αφού πέρασε αρκετός καιρός μπήκα δειλά δειλά να τρέξω όπως με είπε και ο φυσικοθεραπευτής σε χαμηλό ρυθμό. Ενιωθα κάποιες ενοχλήσεις που ηταν φυσιολογικές αλλά υποχωρούσαν καθώς ζεσταινόμουν κ μέρα με τη μέρα ανέβαζα λίγο ένταση. Αφού τελείωσα τις συνεδρίες και νόμιζα ότι μπορώ να πετάξω, λίγες μέρες μετά αν θυμάμαι καλά πανω στο τρέξιμο άρχισα να έχω έναν τρελό πόνο που δεν με άφηνε να διανύσω ούτε 10 μέτρα και έπεσα κάτω κυριολεκτικά σφαδάζοντας κ πιστεύοντας ότι όλα ήταν μάταια και πήγαν στράφι. Το ίδιο βράδυ πάνω στα νεύρα μου πήρα τηλέφωνο το παιδί που μου είχε κάνει μασάζ να με αναλάβει προπονήσεις αντοχής για να δω και τον τρόπο που δουλεύει ώστε να μάθω κάποια βασικά που μάλλον αγνοούσα και μέχρι να τα ανακάλυπτα θα έμενα χωρίς πόδια. Με ανέλαβε και πάλι μπήκα στο τρέξιμο έχοντας τους πόνους αλλά ένιωθα κάπως καλύτερα και ένιωθα εμπιστοσύνη δίπλα του. Αυτήν την στιγμή που γράφω καταλαβαίνω πόσα πράγματα έκανα λάθος και θα την πάθαινα πόσες φορές μέχρι να μάθω και πόσα είναι ακόμα που δεν ξέρω. Να πω ότι μου βγήκε πόνος και στον προσαγωγό, ένας άλλος περίεργος πόνος κοντά στην πτέρνα (πτερναλγίαα?? δεν ξέρω) και δείχνω μάλλον να τα έχω ξεπεράσει. Σήμερα απλά είμαι πάρα πολύ χαρούμενος επειδή νιώθω πιο υγιής σε σχέση με άλλες μέρες. Οι πόνοι στα καλάμια δεν έχουν φύγει στο 100% αλλά δεν με εμποδίζουν σχεδον καθόλου, απλά δεν έχω κάνει ακόμα σπριντάκια ούτε ασκήσεις που περιέχουν άλματα-κρούσεις με το έδαφος διότι μπορεί να επανεμφανίσει τους πόνους. Μετά από έντονες προπονήσεις ίσως νιώσω στα καλάμια μου παλμούς που με ενοχλούν λες και έχουν την ένταση των σφυγμών μου αλλά μέχρι εκεί. Ναι δεν νιώθω 100% υγιής, φοβάμαι να κανω σπριντ, να αλλάζω απότομα κλίσεις και να τρέξω σε δρόμο ή ανηφόρες, αλλά μην το ματιάξω φαίνεται να το διαχειρίστικα τελικά καλά και σήμερα έτρεξα και για περίπου 7′ σε ρυθμό 4:07 χλμ/λεπτό που είναι ένα μίνι κατόρθωμα για μένα. Συνεχίζουμε δυναμικά και stay healthy!

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις