ASICS Megablast

Κατηγορία: Super Trainer
Υψη σόλας: 45/37mm
Βάρος: 230 γρ.

Το Superblast είναι ένα ιδιαίτερο μοντέλο από πολλές απόψεις. Κουβαλάει ακόμη ένα hype που το κάνει να ξεπουλάει αμέσως, κάθε φορά που ένας νέος χρωματισμός εμφανίζεται. Το ίδιο συνέβαινε και με την πρώτη έκδοση. Επίσης, είναι ίσως ο ορισμός του super trainer, παρόλο που δεν έχει πλάκα. Δουλεύει όμως σαν να έχει. Τέλος, είναι μία χαρακτηριστική περίπτωση “acquired taste”, όπως λέμε. Το φοράς αρχικά και αναρωτιέσαι προς τι όλος αυτός ο ντόρος. Σταδιακά εξοικειώνεσαι μαζί του και παρότι εξακολουθείς να μην αντιλαμβάνεσαι τι το ιδιαίτερο έχει (που όντως έχει), κάθε φορά διαπιστώνεις ότι μόνο με αυτό θες να τρέχεις. Πείτε μου ποιος δεν συμφωνεί πως έτσι έχουν τα πράγματα.

Και τώρα εμφανίζεται το Megablast, το οποίο είναι θεωρητικά στην ίδια κατηγορία με το Superblast. Πολλοί πιστεύουν ότι το αντικαθιστά, όπως και θα μπορούσε, στην πραγματικότητα όμως αναμένεται το ανανεωμένο Superblast την Άνοιξη. Εκεί ίσως μπλεχτούμε λίγο. Αλλά αν το Superblast 3 είναι τόσο καλό όσο το Megablast, ώστε τα δύο μοντέλα να συγκρούονται, τότε αυτός ο “πονοκέφαλος” μόνο ευχάριστος μπορεί να είναι.

Αυτή την σεζόν η Asics αλλάζει τον performance αφρό της, πηγαίνοντας σε μία νέα σύνθεση από Aliphatic TPU. Τον διαχωρίζει μάλιστα σε δύο διαφορετικές ρυθμίσεις, αναλόγως της κατηγορίας του μοντέλου (αγωνιστικού ή προπονητικού). Όπως θα δούμε παρακάτω, το νέο υλικό κάνει όλη την διαφορά στο Megablast.

Επάνω μέρος και εφαρμογή

Η διαβάθμιση των χρωμάτων αδικεί το engineered mesh του Megablast, καθώς κρύβει το πόσο καλά φτιαγμένο είναι. Κοιτώντας το από κοντά, πρόκειται για ένα εξαιρετικά λεπτό αλλά συγχρόνως structured ύφασμα. Πανάλαφρο, διαπνέον και χωρίς ελαστικότητα, συγκρατείται από τον μεγάλο και μετρίας σκληρότητας προφυλακτήρα.

                                   Εναλλαγές νημάτων και πυκνότητας ύφανσης.

Ούτε στο μέσο έχουμε κάποια ενίσχυση, με το logo να είναι απλά βαμμένο και το πλαίσιο των τρυπών αρκετά εύκαμπτο.

Κανένα δομικό στοιχείο στο midfoot.

Η σουέντ γλώσσα είναι πολύ λεπτή, με ελάχιστο αφρώδες μόνο στο τελείωμά της. Ωραία επένδυση εσωτερικά, ενώ ενώνεται με δύο ταινίες στην βάση.

Κόντρα στο παρελθόν της, η εταιρεία εξασφαλίζει πολλά γραμμάρια από την ελαφριά γλώσσα.

Semi gusseted σχεδίαση, με τις ταινίες να “δένουν” το μεσαίο τμήμα του Megablast.

Πίσω η σχεδίαση αλλάζει εντελώς, θυμίζοντας κλασικό Asics. Σχετικά σκληρό κολάρο και από μέσα ένα πολύ ευρύ και παχύ πέταλο αφρώδους. Απαλό ύφασμα και λειτουργική λεπτομέρεια η θηλειά.

Το Megablast αποκτάει περισσότερα άλογα, γι’ αυτό γίνονται και οι ανάλογες επεμβάεις στο σασί. Πιο performance εφαρμογή, ελαφρύτερα υλικά και ασφαλέστερη αίσθηση. Χωρίς να είναι στενό, έχει πλέον μία πιο κλειστή και streamlined γραμμή.

Το toe box έχει κάποιον αέρα στα μετατάρσια αλλά κλείνει απότομα στο τελείωμα κι είναι και ρηχό. Το ύφασμα, παρότι ανελαστικό, είναι τόσο λεπτό που δεν προκαλεί πίεση και τελικά παραμένει σχετικά άνετο. Εκτός αν κάποιος έχει πολύ φαρδύ πέλμα, οπότε ίσως νοιώσει το μικρό δάχτυλο να στριμώχνεται.

Μακρόστενη γραμμή στα δάχτυλα.

Μπροστά το ύψος είναι περιορισμένο.

Αντίστοιχο είναι και το midfoot. Performance γραμμή, με την ελαφριά κατασκευή να κάνει τα πράγματα ρυθμίσιμα. Παίζεις με το σφίξιμο και το φέρνεις στα μέτρα σου. Απ’ την άλλη, καθώς ο εσωτερικός πάτος είναι ανατομικός και ακολουθεί το σχήμα του πέλματος, είναι πιθανό οι ακμές του να το πιέσουν. Σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσατε να αντικαταστήσετε τον πάτο με έναν πιο επίπεδο.

Ο πάτος είναι παχύς και οι άκρες του ανασηκώνονται. Έτσι μειώνεται ο χώρος στο μέσο.

Πολύ καλά τα οδοντωτά κορδόνια. Ούτε λύνονται ούτε χαλαρώνουν και παρόλο που είναι λεπτά, φιλτράρονται επαρκώς από την γυμνή γλώσσα.

Αυτά τα κορδόνια θα έπρεπε να έχουν όλα τα παπούτσια.

Η κατασκευή πίσω είναι αρκετά σταθερή, παρά το πλούσιο αφρώδες. Προσωπικά, έχοντας στενή φτέρνα, χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω τις έξτρα τρύπες, σφίγγοντας παραπάνω τα κορδόνια. Κι η φτέρνα κλείδωσε αμέσως. Παράλληλα, η σχεδίαση προσφέρει και την άνεση που απαιτείται σε μεγάλα τρεξίματα. Κατά την γνώμη μου πάντως, ο χαρακτήρας του μοντέλου θα δικαιολογούσε ένα ελαφρύτερο κολάρο.

Γενικότερα, το upper του Megablast είναι σε θέση να υποστηρίξει τις δυνατότητες της σόλας και κρατάει όπως πρέπει. Βασίζεται σε ένα πατρόν που κλείνει εύκολα γύρω από το πόδι και ένα mesh πολύ ελαφρύ, διαπνέον αλλά και δεμένο συγχρόνως. Επίσης, στοχεύει στον συνδυασμό σταθερότητας και άνεσης, κάτι που φαίνεται από την διαφορά στο αφρώδες μεταξύ midfoot και φτέρνας. Απ’ την άλλη, για εκείνους με φαρδύτερο του κανονικού πέλμα, η πιο κλειστή εφαρμογή πιθανώς να δώσει σημεία πίεσης μπροστά και το μέσο. Λίγο πολύ, έτσι συμβαίνει συνήθως με τα πιο γρήγορα μοντέλα.

Σαν νούμερο είναι εντελώς κανονικό στο μήκος. Απ’ την άλλη, δεν είμαι βέβαιος αν μισό επάνω θα βελτίωνε το θέμα του πλάτους. Οπότε καλό είναι να το δοκιμάσετε. Να σημειώσουμε ότι το μοντέλο είναι unisex, οπότε οι φίλες μας μην ψάχνουν γυναικεία έκδοση.

Σόλα και πάτημα

Φέτος η Asics αλλάζει κινητήρα στα γρήγορα μοντέλα της. Ο αφρός από Peba που αποτελούσε τον FF Turbo+, δίνει την θέση του σε μία νέα σύνθεση που όπως φαίνεται θα κυριαρχήσει στον χώρο. Aliphatic TPU λοιπόν, το οποίο έχει όλες τις γνωστές ιδιότητες των super foams, με ακόμη μεγαλύτερη όμως ανθεκτικότητα και διάρκεια ζωής.

Η εταιρεία το χρησιμοποιεί με δύο διαφορετικές ρυθμίσεις. Ο FF Leap είναι πιο αραιός, μαλακός και ελαστικός, προοριζόμενος κυρίως για τα αγωνιστικά μοντέλα της (Metaspeed, Ray). Ο FF Turbo² είναι πιο συμπαγής και ανθεκτικός, κατάλληλος για πολύ περισσότερα χιλιόμετρα χρήσης. Ο δεύτερος κάνει το ντεμπούτο του στο Megablast.

Εν αντιθέσει με το Superblast, εδώ η σόλα αποτελείται εξ ολοκλήρου από τον νέο αφρό, χωρίς κάποιον συμπληρωματικό στο κάτω μέρος. Τα ύψη παραμένουν στα 45/37mm, με πιο ήπια γεωμετρία στα τοιχώματα.

Ένα πελώριο, ενιαίο κομμάτι από A-TPU.

Αν και οριακά πιο στενή από του Superblast, η φαρδιά βάση με την γεμάτη καμάρα διατηρείται κι εδώ. Είναι άλλωστε ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να δαμάσεις τα ύψη της σόλας και να μην καταλήξει ασταθής. Ιδίως μπροστά, όπου το αποτύπωμά της θυμίζει βάρκα.

Εντυπωσιακά φαρδύ sole flare.

Η εξώσολα συνδυάζει παχύ λάστιχο και εκτεθειμένο αφρό. Ήδη από το SB, το επιεικώς μέτριο AHAR έδωσε την θέση του στο ASICSGRIP, το οποίο έχει εξαιρετική πρόσφυση. Το έτρεξα σε βρεγμένο, λείο τσιμέντο και παντού ήταν ασφαλές και σίγουρο. Έστριβε, άνοιγε, φρέναρε χωρίς το παραμικρό θέμα.

To γνωστό “πιστονάκι” των Blast μπροστά, συναντάται κι εδώ.

Όσον αφορά το ακάλυπτο τμήμα, αρχικά ήμουν επιφυλακτικός. Παρ’ όλα αυτά, μετά από 70 χιλιόμετρα ο αφρός είναι κυριολεκτικά σαν να μην έχει πατηθεί.

Η φωτογραφία είναι στα 70 χιλιόμετρα χρήσης. Ο αφρός όχι μόνο είναι άφθαρτος αλλά και καθαρός.

Συγκρίνοντας τον FF Turbo² με τον FF Turbo+, οι διαφορές είναι αμέσως εμφανείς. Κι ας του έχει βάλει η Asics χαλινάρια για να τον κάνει πιο συμπαγή και ανθεκτικό. Η πρώτη εντύπωση έχει να κάνει με το βάρος. Δε νομίζω ότι υπάρχει άλλη κατασκευή με τέτοιο όγκο σόλας και αυτό το βάρος. Να σημειώσω μάλιστα ότι στο Νο 45 το παπούτσι ζυγίζει 251 γραμμάρια, οπότε η αναγωγή στο 42.5, οπού μετρούν οι εταιρείες, το κατεβάζει ακόμη πιο κάτω από τα 230 που δίνει η Asics.

Σαν πάτημα είναι αρκετά πιο μαλακό. Σε αργούς ρυθμούς η σόλα του Superblast έχει ελάχιστη συμπίεση και πρέπει να την φορτίσεις για να αρχίσει να ξεδιπλώνει τις ιδιότητές της. Στο Megablast αντιθέτως, παίρνεις εξ αρχής μία γλυκειά βύθιση που σταδιακά σβήνει μέσα στα 45mm αφρού. Δίνει αίσθηση απορροφητικότητας και τεράστια σιγουριά, παραμένει όμως πάντα ελεγχόμενη. Απόλυτα ισορροπημένη συμπεριφορά, σου προσφέρει σε κάθε περίπτωση ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι. Απ’ την άλλη, αν κάποιος είναι μαθημένος στους super soft αφρούς, ίσως βρει τον FF Turbo² λίγο σφιχτό. Μην ξεχνάμε όμως ότι το παπούτσι δεν είναι ένα απλό trainer αλλά και πολλά άλλα ακόμη.

Το Superblast έχει επίσης άπλετο cushioning. Απλά δεν του φαίνεται και χρειάζεται να δεις την κατάσταση που σε διατηρεί για να το καταλάβεις. Το Megablast όμως είναι μία περίπτωση “γυναίκας του Καίσαρα”. Κι αυτό μας αρέσει.

Ακόμη περισσότερο από το softness, ο FF Turbo² ξεχωρίζει σε επίπεδο επιστροφή ενέργειας. Θα έλεγα ότι το Superblast δουλεύει περισσότερο με το kick παρά το bounce, κάτι που οφείλεται στην στιβαρότητα της σόλας. Το νέο Asics διαθέτει και τα δύο. Η ελαστικότητα του υλικού είναι πολύ μεγάλη, με την συμπίεση και την αποσυμπίεση να γίνονται αστραπιαία. Πολύ πιο ζωντανός ο νέος αφρός, ακόμη κι αν δεν τον πιέσεις. Ωστόσο, δεν είναι εκείνο το άσκοπο bounce, το “πάνω-κάτω” που τελικά σε ξοδεύει, αλλά ένας συνδυασμός πετάγματος και responsiveness.

Το δεύτερο οφείλεται στην ικανότητα του forefoot να περνάει εύκολα την δύναμη κάτω. Παρά τα 37mm, δεν είναι ανεξέλεγκτα μαλακό ή ασαφές, ενώ το φαρδύ αποτύπωμα κεντράρει την απογείωση. Φυσικά τον κυριότερο ρόλο παίζει η ακαμψία της σόλας μπροστά, η οποία και καθορίζει την λειτουργία του μοντέλου. Μπορεί το Megablast να μην έχει πλάκα, συμπεριφέρεται όμως σαν να έχει. Περισσότερο μάλιστα κι από κατασκευές με nylon plate. Ένα πρόωρο flex point, ίσα ίσα για να διευκολύνει στα πιο αργά, και ένα απότομο rocker στο τελείωμα. Έτσι δουλεύει και το Superblast, εδώ όμως έχουμε και το χαρακτηριστικό rebound του αφρού, που κάνει την απογείωση σαφώς πιο εύκολη και αποδοτική.

Ανάλογη ακαμψία με του Superblast, εξασφαλίζοντας αμεσότητα κατά το toe off.

Το πάχος του λαστίχου βοηθάει στο να μην απλώνει ο αφρός μπροστά.

Σε θέμα σταθερότητας, ό,τι ξέρατε για το Superblast ισχύει κι εδώ. Αν και οριακά λιγότερο, το παπούτσι παραμένει βράχος σε όλες της φάσεις του transition. Κεντράρεται αμέσως, όπως κι αν πατήσεις, κατανέμοντας σωστά τα φορτία και κρατώντας το πόδι πάντα επάνω στην σόλα. Πρηνίζοντας σε μεγάλο βαθμό, μπορώ να πω ότι είναι από τα σταθερότερα μοντέλα που έχω φορέσει. Με διαφορά όμως από τα υπόλοιπα σε βάρος και απόδοση.

Μεγάλος όγκος στην φτέρνα για να ελεγχθεί το ύψος.

Βάσει όλων των παραπάνω, το εύρος λειτουργίας του Megablast είναι πραγματικά τεράστιο. Αν δεν μου διαφεύγει κάποιο, μιλάμε για το πιο versatile μοντέλο της αγοράς αυτή την στιγμή.

Το tuning του FF Turbo² το κάνει κατάλληλο και για πολύ αργά τρεξίματα, εκεί όπου αρκετοί βρίσκουν το Superblast έως και σκληρό. Από εκεί και πέρα, μπορείς άνετα να κατέβεις μέχρι και σε κατωφλικούς ρυθμούς, τόσο στο να τους πιάσεις, όσο και να τους κρατήσεις για ώρα. Γι’ αυτά τα ενδιάμεσα είναι φτιαγμένο το Megablast κι εκεί φαίνεται και η ποιότητα της σόλας. Δυναμική, ευχάριστη και πολύ ξεκούραστη. Το βάρος είναι σύμμαχος, όπως φυσικά και η ευκολία από το bounce. Ίσως χρειαστεί λίγο να εξοικειωθείς με τον όγκο της, αφού αρχικά δείχνει blocky (ιδίως πίσω), γρήγορα όμως διαπιστώνεις ότι δεν σε καθυστερεί. Αξίζουν τα εύσημα στην Asics για την γεωμετρία του μοντέλου, που το μέγεθός του δεν κλέβει από την σπιρτάδα.

Το φαρδύ midfoot, χωρίς σκάψιμο στην καμάρα, προσφέρει στήριξη αλλά δεν αφαιρεί από το transition.

Η μόνη συνθήκη που κατ’ εμέ υστερεί του Superblast, είναι στους πολύ γρήγορους ρυθμούς. Αν για παράδειγμα κινηθείς κάπου εκεί στο 10Κ pace, το πιο συμπαγές forefoot του SB αποδίδει καλύτερα.  Σαφέστερο και πιο άμεσο. Ιδίως στον στίβο. Έτσι κι αλλιώς όμως, αυτές δεν είναι προπονήσεις που θα επιλέξεις το Megablast, παρότι δεν είναι και απαγορευτικές.

Αποδοτικό μπροστά για 37mm χωρίς πλάκα, λιγότερο όμως από του SB.

Οι ιδανικές προπονήσεις για το Megablast είναι οι παρατεταμένες προσπάθειες με κάποιον ρυθμό. Long runs π.χ., όπου στο αργό κομμάτι θα πάρεις το cushioning και την άνεση, ενώ στο πιο γρήγορο το efficiency. Εκεί ακριβώς βρίσκεται  στο στοιχείο του και τα καταφέρνει όσο λίγα. Γίνεται μάλιστα εμφανέστερο και το χαρακτηριστικό του Aliphatic TPU, να διατηρεί τις ιδιότητές του μέχρι τέλους. Να μην “κάθεται” δηλαδή.

Το late stage rocker συνεργάζεται σωστά με την ελαφριά ευκαμψία στα μετατάρσια. Ευκολία και απόδοση.

Γι’ αυτό και το παπούτσι αποτελεί κορυφαία επιλογή ως marathon shoe για τους ερασιτέχνες. Προσφέρει σχεδόν όσα και τα super shoes, χωρίς να έχει όμως τις ιδιαιτερότητες και τις προϋποθέσεις τους. Και βάλτε κι έναν αστερίσκο στο “σχεδόν”, αφού εκείνα που του λείπουν, δεν είμαι βέβαιος ότι θα τα αξιοποιούσε ο μέσος δρομέας. Προστασία, βάρος, επιστροφή. Απόδοση όταν είσαι καλά, φιλικότητα όταν δεν είσαι. Τικάρει όλα τα κουτάκια για να σε βγάλει σωστά στα 42Κ.

Ως συνέχεια της παραπάνω παραγράφου, ας σχολιάσω και την τιμή του, η οποία αναμφισβήτητα είναι υψηλή. Στα ίδια χρήματα παίρνεις αγωνιστικό με carbon plate, θα πει κάποιος και θα έχει δίκιο. Αν το εξετάσουμε όμως από μία άλλη οπτική, το θέμα δεν είναι πόσο κάνει το Megablast αλλά τι ζητάς εσύ από την όποια επιλογή σου. Κι αυτό που ζητάς είναι να σε πάει όσο καλύτερα γίνεται μέχρι τον τερματισμό, σωστά; Αν φτάσεις σε αυτά τα ύψη τιμών λοιπόν, κατ’ εμέ το Asics είναι για πάρα πολλούς ερασιτέχνες σωστότερη επιλογή από κάποιο super shoe. Το ότι κοστίζουν το ίδιο, δεν μας ενδιαφέρει εν προκειμένω. Στην μέση της ερήμου, νερό θα προτιμήσεις κι όχι σαμπάνια, ακόμη κι αν σ’ τα δίνουν στην ίδια τιμή.

Συμπέρασμα

Ενώ δεν σκόπευα να το κάνω, τελικά δεν απέφυγα τις συγκρίσεις μεταξύ Megablast και Superblast. Και παρότι από το κείμενο φαίνεται σαν το ένα να αντικαθιστά το άλλο, πράγμα που δεν ισχύει, τελικά ίσως βοηθάει στο να καταλάβει κανείς τι είναι το νέο μοντέλο της Asics. Σε τελική ανάλυση, όλοι γνωρίζουν λίγο πολύ τι εστί Superblast, τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του original.

Συνεχίζοντας λοιπόν στο ίδιο μοτίβο, θα πω ότι το Megablast είναι όντως ένα εξελιγμένο Superblast. Έχει όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το δεύτερο, αλλά έχει και εκείνα που του λείπουν. Κανείς δεν θα παραπονεθεί πλέον ότι ο αφρός είναι σφιχτός στα αργά και οπωσδήποτε θέλει ρυθμό, ούτε ότι δεν είναι τόσο ελαστικός, όσο άλλοι της αγοράς. Κανείς δεν θα το βρει ελαφρύ μεν για super trainer αλλά βαρύ για racer. Ούτε και κανείς θα αναρωτιέται πια προς τι όλος ο ντόρος, μόλις το πρωτοφορέσει. Το Megablast δίνει την απάντηση εξ αρχής.