[Antonios]

Καλησπέρα σε όλους, θα ήθελα να γράψω δύο σύντομες αράδες και να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από το μαραθώνιο του Αμβούργου στον οποίο έλαβα μέρος την Κυριακή 29/4/18. Ήταν ο πρώτος μου μαραθώνιος εκτός Ελλάδος και ελπίζω όχι ο τελευταίος. Θα ξεκινήσω με αυτό που εμένα τουλάχιστον με εξέπληξε ευχάριστα και αυτό ήταν η παρουσία και η συμπαράσταση του κόσμου σχεδόν σε όλο το μήκος της διαδρομής. Τύμπανα, ορχήστρες, θεατές στα μπαλκόνια να έχουν βγάλει ηχεία και να παίζουν μουσική. Ακόμη και το όνομα από την συμμετοχή διάβαζαν και φώναζαν το όνομα σου καθώς περνούσες, Antonios weiter άκουγα συνέχεια, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει πάμε πιο μακριά. Για διάφορους λόγους στον συγκεκριμένο αγώνα σύρθηκα μέχρι τον τερματισμό (έκανα 6:06:07), ο κόσμος με πήγε μέχρι το τέλος. Και προφανώς αν ληφθεί υπόψη ο χρόνος μου καταλαβαίνετε ότι όλος αυτός ο κόσμος περίμενε υπομονετικά μέχρι το τέλος σχεδόν. Τέτοιο πάρτι που στήθηκε γύρω από τον αγώνα ειλικρινά θα μου μείνει αξέχαστο και δεν το περίμενα, ειδικά από Γερμανούς έχοντας και την φήμη των ψυχρών ανθρώπων. Κατά τα άλλα η διαδρομή εύκολη, χωρίς ιδιαίτερες ανηφόρες και κατηφόρες προσφέρεται για ρεκόρ. Είναι κυκλική και περιδιαβαίνεις σχεδόν όλη τη πόλη η οποία παρεμπιπτόντως είναι πάρα πολύ όμορφη και πεντακάθαρη. Τροφοδοσία σε ποτηράκια πλαστικά, gel, μπανάνες ανά 2,5 χλμ. περίπου όλα σε αφθονία. Αποτελέσματα ανακοινώνονται σχεδόν ταυτόχρονα με τον τερματισμό, γενικά οργάνωση άψογη. Να σημειώσω ότι εκτός από τα τραπέζια της οργάνωσης υπήρχαν και τραπέζια από θεατές (!) που πρόσφεραν νερό και φαγητό ακόμη και μπίρα. Το μόνο φτωχό στην όλη διοργάνωση ήταν η έκθεση, πολύ φτωχή, μικρή και άνευρη ίσα ίσα για να μοιραστούν οι συμμετοχές. Μάλιστα τρομάξαμε σκεπτόμενοι ότι αν είναι έτσι και ο αγώνας τζάμπα ο κόπος. Ευτυχώς δεν ήταν έτσι. Τέλος να εκφράσω και ένα παράπονο, τρέχοντας πρώτη φορά στο εξωτερικό κατάλαβα ότι εδώ εμείς δεν έχουμε μαραθώνιο αλλά ΙΣΤΟΡΙΑ, η λέξη αυθεντικός ταιριάζει γάντι. Όσοι συντρέχτες έβλεπαν την ελληνική σημαία στην μπλούζα μου, όλοι με ρώτησαν για τη δική μας διαδρομή εκφράζοντας θαυμασμό να το πω, δέος να το πω, γιατί λοιπόν αναρωτιέμαι και ο δικός αγώνας που είναι ιστορία να μην διαφημίζεται και να προσελκύει ακόμη περισσότερους ξένους από όσους σήμερα ; Και μάλιστα ένας αγώνας ο οποίος οργανωτικά δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε σχέση με αυτό που είδα και με κόστος συμμετοχής το 1/3 αυτού των αγώνων στο εξωτερικό. Επειδή δε θέλω να κουράσω σταματώ εδώ. Αν κάποιος φίλος θέλει να ρωτήσει κάτι welcome

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις