Καλημέρα σας!
Ας ξεκινήσω εγώ ο αργός!
Έχοντας τρέξει 2 κλασικές διαδρομές ως τώρα, η τελευταία το 18, είπα να το δοκιμάσω πάλι φέτος, ξεκινώντας κάπου μέσα στον Απρίλιο ουσιαστικά από το 0, αφού τα προηγούμενα χρόνια έτρεχα 2-3 φορές το μήνα και αν, το πολύ 10χλμ τη φορά. Έχτισα μια κάποια βάση ένα τριμηνο και τέλη Ιουλίου ξεκίνησα προετοιμασία με 4 προπονήσεις την εβδομάδα. Η προετοιμασία βγήκε αρκετά καλά, παρά την ταυτόχρονη κούραση από τη δουλειά και κάτι δικές μου τροποποιήσεις κατά το δοκούν, σήμα κατατεθέν μου!
Είχα άδεια από την Πέμπτη για να ξεκουραστώ και να έχω χρόνο να οργανώσω τα πάντα. Πήγα στη μάλλον πιο πλούσια και οργανωμένη έκθεση του κόσμου και μέσα σε 4 ώρες αγόρασα 5-6 σακούλες πράγματα! Την Παρασκευή ξαναπήγα βέβαια για 2-3 ώρες λόγω Καλογερίδη! Είναι δίπλα μου ευτυχώς, οπότε σχετικά μικρό το κακό, αν και κουράστηκα αρκετά.
Την Πέμπτη έτρεξα 8 χλμ σε ρυθμό αγώνα, το Σάββατο 4 χλμ και 4 ανοίγματα και.. φύγαμε για την Κυριακή!
Ξύπνησα 5 το πρωί μετά από σχεδόν 8ωρο ύπνο, έφαγα πρωινό κι πήρα το λεωφορείο από Συγγρού φιξ. Στο δρόμο παντού λεωφορεία λεωφορεία λεωφορεία, έπαθα πλάκα! Φτάνουμε κάποια στιγμή Μαραθώνα, ετοιμάζω σιγά σιγά αυτά που θα πάρω μαζί μου, αφήνω την τσάντα στους εθελοντές και κατευθύνομαι προς την αφετηρία. Άπειρος κόσμος παντού, άλλοι να κάνουν ζέσταμα, άλλοι στην ουρά για τις τουαλέτες, άλλοι να τουρτουρίζουν απ το κρύο μέσα στα πόντσο. Εγώ πάλι, όντας στο μπλοκ 12, απλά περίμενα!
Η εκκίνηση άργησε πολύ για εμάς τους τελευταίους, ξεκινήσαμε λίγο μετά τις 10. Προσωπικός “στόχος” αρχικά ήταν το sub 4, που βάσει προπονήσεων και φορμαρίσματος θα έβγαινε σχετικά άνετα. Από την άλλη δεν είχα ιδιαίτερο στόχο φέτος, αφού η αποχή τόσων ετών δεν μου επέτρεπε να κυνηγήσω κάποιο προσωπικό ρεκόρ ή χρόνο. Είχα κάνει λοιπόν κάποιο πλάνο στο μυαλό μου, αλλά ξεκινώντας από το τελευταίο μπλοκ κατάλαβα πως κάτι τέτοιο μόνο απλό δεν ήταν. Η διαφορά ταχύτητας ήταν αναμενόμενα μεγάλη, αλλά και ο δρόμος στενός, με αποτέλεσμα στα πρώτα 20+ χιλιόμετρα να κάνω συνέχεια ζιγκ ζαγκ και απότομες αλλαγές ρυθμού, που είχαν αντίκτυπο σωματικό αλλά και ψυχολογικό. Χαρακτηριστικά θυμάμαι σε δύο περιπτώσεις που είχα τον επιθυμητό ρυθμό χιλιομέτρου και μη βρίσκοντας μετά διέξοδο να προσπεράσω, τελικά βγήκαν 10-15″ πιο αργά. Παρά τις δυσκολίες ωστόσο, παρέμενα σχετικά κοντά στο sub 4, αρκεί να έκανα ένα δυνατό δεκάρι στο τέλος. Οι ανηφόρες βγήκαν σχετικά καλά, αλλά κάποια στιγμή η συνεχόμενη κούραση με κατέβαλε, με αποτέλεσμα να περπατήσω λίγο στο 28-29 και να νιώσω πως τα πόδια έχουν ξεμείνει από δυνάμεις. Κάπου εκεί αναπροσάρμοσα το στόχο μου και έβαλα πλώρη για κάτι καλύτερο από το 4:05:10 που είχα στην τελευταία (και χειρότερή μου) κλασική. Στη συνέχεια σταμάτησα στους σταθμούς 30-35-40 για να πιω ένα ολόκληρο ποτήρι κόλα και περπάτησα επίσης λίγο στην ανηφόρα του Σταυρού. Κατά τα άλλα το τελευταίο δεκάρι βγήκε σε καλό ρυθμό (παίζει να έχω κάνει negative split επιτέλους) και τερμάτισα σε 4:03:10.
Σε γενικές γραμμές είμαι αρκετά ευχαριστημένος από την αγώνα μου. Ίσως αν ήμουν σε ένα πιο μπροστινό μπλοκ με λιγότερες αυξομειώσεις ρυθμού, ίσως αν είχα κάνει περισσότερη προπόνηση σε ανηφόρες (πράγμα δύσκολο εδώ στο Νιάρχο που μένω), ίσως αν έκανα ενδυνάμωση σε γυμναστήριο.. να έπιανα τον αρχικό μου στόχο. Αλλά μικρό το κακό!
Αυτό που χάρηκα πολύ ήταν πως παρά το ότι από το 28 και μετά ένιωθα τα πόδια μου πάρα πολύ βαριά και πιασμένα, από τη μέση και πάνω ήμουν τέλεια! Αν δεν κάνω λάθος 1η φορά στα χρονικά μαραθωνίου μου που είμαι τόσο καλά από άποψη αίσθησης και πνευματικής διαύγειας! Είχα τόσο καθαρό μυαλό και βλέμμα που αλληλεπιδρούσα με τον κόσμο ως το τέλος, έψαξα εγώ ο ίδιος τη Μαρία και το Νίκο στη Φειδιππίδου (ευχαριστώ που με περιμένατε!), είδα για πρώτη φορά (κι όμως!) το άγαλμα του δρομέα στο 41 και γενικά ένιωθα απροσδόκητα καλά!
Μετά τον αγώνα βέβαια με το ζόρι περπάτησα ως τα πράγματα, αναμενόμενο υποθέτω. Μια μέρα μετά, νιώθω αρκετά καλύτερα από τις προηγούμενες φορές.
Όσο για το τι θα φέρει το μέλλον… κανείς δεν ξέρει!
Συγχαρητήρια σε όλες/όλους για τις επιδόσεις σας! Σπύρος και Ιερεμίας πέταξαν (Ο Ιερεμίας απογοητεύτηκε με το 3.07, εντάξει γελάω φίλε μου!), ενώ ο Καλογερίδης και ο Χρήστος έβαλαν ψηλά τον πήχη για να έχω κάτι να κυνηγάω σε περίπτωση που ξαναβρεθούμε στο Μαραθώνα! Μπράβο και πάλι!
Καλή αποκατάσταση!!!
ΥΓ. Ο καιρός, αν και αρκετά καλός, σίγουρα δεν ήταν αυτός που αναμενόταν. Αρκετή συννεφιά στο Μαραθώνα δεν υπήρξε ποτέ, ευνοϊκό βόρειο άνεμο εγώ προσωπικά δεν ένιωσα και σε κάποια σημεία τον έφαγα και κόντρα. Ήλιο σε όλη σχεδόν τη διαδρομή, αλλά σίγουρα με πολύ καλές θερμοκρασίες για αγώνα!
