-
Ο/η Nikos Pilikas έγραψε ένα νέο άρθρο, Νέα ευρήματα σχετικά με τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα πριν από 8 έτη, 7 μήνες
Η χρήση των Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Φαρμάκων (ΜΣΑΦ) γίνεται για την καταπολέμηση των φλεγμονών, ως γνωστόν. Σύμφωνα όμως με δύο νέες μελέτες, κατά την διαδικασία αυτήν, τα ΜΣΑΦ μπορεί να επιβαρύνουν το […]

Πάρα πολύ ενδιαφέρον άρθρο Νίκο!
Μάλιστα, η τελευταία παράγραφος ίσως ενισχύει την άποψη που δε θέλει πάγο μετά από άσκηση για τη μείωση των φλεγμονών, με σκοπό να αφήσουμε το σώμα να λειτουργήσει όπως ξέρει
@big-blue Ακριβώς, Ηλία!
Κι είναι όλο και πιο πολλοί αυτοί που το υποστηρίζουν.
Νίκο @Echetlos, πολύ καλό αυτό που κάνεις με τα άρθρα.
Είναι μεγάλη συζήτηση αυτή με τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα και αντιφλεγμονώδεις τροφές (βύσσινα, berries, βιταμίνες C-E, μουρουνέλαιο). Φαίνεται ότι η φλεγμονή είναι αυτή που προκαλεί την ανάπλαση, οπότε τη θέλεις, εκτός κι αν έχεις σερί αγώνες (πχ στο ποδόσφαιρο). Αν θέλουμε να περιορίσουμε τη φλεγμονή (πχ. την Παρασκευή ανεβαίνω Όλυμπο και την Κυριακή τρέχω αγώνα 10χλμ – true story :), η λύση των ΜΣΑΦ ενέχει διάφορους κινδύνους (εντερική και νεφρική λειτουργία, όπως γράφει ο Νίκος). Προτιμότερες είναι οι τροφές. Τώρα ο πάγος είναι άλλη σχετική και μεγάλη συζήτηση. Καταλήγω στην εξής πρακτική (μέχρι να αλλάξω άποψη :): Στο σημείο που υπάρχει ενόχληση-τραυματισμός, αν υπάρχει κυκλοφορία αίματος (είναι σε μυ βασικά), θα βάλω ζεστό ώστε να υπάρξει τοπική υπερκυκλοφορία αίματος. Αν δεν υπάρχει κυκλοφορία αίματος (μιλάμε μάλλον για τένοντα ή ligament), θα βάλω κρύο για να μειώσω τη φλεγμονή. Όλα αυτά ισχύουν μέχρι να με πείσει κάποια άλλη λύση.
@sotiris_diamantopoulos Να ‘σαι καλά, φίλε μου…
Προσωπικά, πάνω κάτω όπως εσύ το αντιλαμβανόμουν πάντα.
Το να πάρεις ΜΣΑΦ για να διώξεις τον πόνο, ώστε να βγεις π.χ. για προπόνηση, το θεωρώ λάθος. Απλά καλύπτεις το πρόβλημα, συν όλα τα άλλα.
Απ’ την άλλη, αν τίθεται θέμα πραγματικά σοβαρό και λειτουργικό, για παράδειγμα οξύς πόνος στην μέση και αδυναμία κίνησης, τότε ναι, θα έπαιρνα.
Η ιστορία με τον πάγο σηκώνει πολλή κουβέντα και οι σχετικές μελέτες είναι αρκετές και μάλλον αντικρουόμενες, αν το ψάξεις.
Οι νεότερες καταλήγουν, όσον αφορά την χρήση του σε περιπτώσεις έντονου “πιασίματος” (όπου κι εκεί περί τραυματισμού ουσιαστικά πρόκειται), ότι η επίδρασή του τελικά είναι πολύ μικρότερη απ’ όσο πιστεύουμε.
Ακόμη παραπέρα, κάποιοι θεωρούν πως το να μην χρησιμοποιείς κανένα “βοήθημα” μετά από τις απαιτητικές προπονήσεις, ωθεί τον οργανισμό να αφομοιώσει ακόμη καλύτερα το προπονητικό ερέθισμα, κάνοντας την δουλειά του όπως είναι φτιαγμένος. Αυτό που λέει και το άρθρο, δηλαδή.