[Yiannis]

Έχω παρατηρήσει ότι σε περίοδο ταπερ, οι μικροενοχλήσεις που είχα σε περίοδο προετοιμασίας, οξύνονται. Είναι κάτι που συμβαίνει σε μένα, ή είναι συνηθισμένο το φαινόμενο? Λάβετε υπ’οψη την μικρή εμπειρία μου σαν συστηματικός δρομέας(1 χρόνος περίπου), τα ενδεχόμενα προπονητικά λάθη(δεν έχω προπονητή), ενώ ο μ.ο. χλμ ανα εβδομάδα είναι περίπου 35-40 χλμ. Κάθε βοήθεια και με Link ίσως, δεκτή.

[stratus]

Εχω διαβασει και ακουσει πολλους με παρομοια προβληματα κατα το ταπερ,αλλα προσωπικα δεν ειχα ποτε τετοια προβληματα.
Μια φιλικη παρατηρηση,χωρις παρεξηγηση.Η εννοια του ταπερ εχει παρεξηγηθει.Το ταπερ εχει λογικη οταν κατα τη διαρκεια της προετοιμασιας τρεχουμε ενα σεβαστο ογκο χλμ.Με 35 χλμ την εβδομαδα το ταπερ μαλλον κακο σου κανει παρα καλο.Απλα κατσε 2 ημερες πριν τον αγωνα και θα εισαι οκ.

[aRiSTiDiS]

Φίλε @ichasone όσον αφορά τον όγκο χλμ ισχύει αυτό που λέει ο @stratus . Αν τρέχεις π.χ. 60-80χλμ/εβδομάδα το ρίχνεις σε 30-40χλμ και το συνδυάζεις με προπονήσεις φορμαρίσματος (μικρές δειαλειμματικές ή συνεχές τρέξιμο με έντονα ανοίγματα). Εμένα μου έχει τύχει τραυματισμός, αλλά οχι επειδή έριξα τα χλμ, αλλά λόγω της έντασης σε κάποιο μονόλεπτη διαλειμματική, έπαθα κάποιο ψιλοτράβηγμα, που ευτυχώς είχα το χρονο να το ξεπεράσω πριν τον αγώνα. Για αυτό τον όγκο χλμ φαντάζομαι μιλάς για αγώνα 10χλμ ή το πολύ Ήμι? Αν ναι, με μια μικρή διαλειματική 4-5 μέρες πριν τον αγώνα, και μια χαλαρή προπόνηση με 5-6 strides 2 μέρες πριν τον αγώνα, το έκανες το φορμάρισμά σου! Με καλή παρατεταμένη προθέρμανση πριν την διαλειμματική, για να μην την πατήσεις όπως εγώ

[Yiannis]

Ο μεγαλύτερος μου αγώνας πράγματι ήταν ημιμαραθώνιος κ είχα φτάσει 55κμ μέγιστα σε μια βδομάδα. Εξαιτίας των ενοχλήσεων δεν έκανα intervals την εβδομάδα πριν τον αγώνα, φοβούμενος τα χειρότερα κ όχι αν θα πάω καλά στον αγώνα. Απ΄ ότι καταλαβαίνω από εσάς μάλλον χρειάζονται όμως.Thx πάντως

[Nikos Pilikas]

@ichasone Περί φορμαρίσματος (tapering), όσο πιο απλά γίνεται…
Με το που αντιλαμβάνεται ο οργανισμός ότι ρίχνεις τον προπονητικό όγκο και πλέον παύεις να του βγάζεις το λάδι, αρχίζει να ηρεμεί και να καταλαγιάζει.
Σ’ αυτό το διάστημα, ουσιαστικά μπαίνει σε safe mode και προσπαθεί να κάνει όλες τις απαραίτητες επιδιορθώσεις, κρατώντας φυσικά τα ερεθίσματα που είχε λάβει τους προηγούμενους μήνες της προετοιμασίας.
Παύοντας λοιπόν να είναι στην τσίτα, καταναλώνοντας συγχρόνως μεγάλη ενέργεια για την αποκατάσταση και επαναδόμηση του μυικού ιστού, μαζί με όλες τις άλλες σχετικές διεργασίες, είναι λογικό να υπάρχει μία εξασθένηση του ανοσοποιητικού και η αίσθηση της διαρκούς ατονίας και κούρασης. Επιπλέον, τότε είναι που αναδεικνύονται περισσότερο οι όποιες μικροενοχλήσεις ή θεματάκια, κυρίως υπέρχρησης, τα οποία υπήρχαν μεν και πριν αλλά ο οργανισμός τα “κουκούλωνε” γιατί εσύ του ζητούσες να δουλεύει ακατάπαυστα.
Γι΄αυτό και λέμε ότι τις δύο τελευταίες εβδομάδες θέλει πολλή προσοχή όσον αφορά ιώσεις, κρυολογήματα και τα λοιπά.
Θεωρητικά, αν κορύφωση και φορμάρισμα έχουν πάει όπως ακριβώς πρέπει, τις τελευταίες ημέρες έχεις την αίσθηση πως, όχι μαραθώνιο δεν θα είσαι σε θέση να τρέξεις την Κυριακή αλλά ούτε 5χλμ! Κυριολεκτικά κουρέλι! Σε πολλούς δε, έχει επίδραση και στο ψυχολογικό κομμάτι, υπάρχει μια αμφιθυμία σχετικά με το εγχείρημα.

Από εκεί και πέρα, αυτό που λένε τα παιδιά παραπάνω, ισχύει.

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις