Φρανκφουρτη εχω τρεξει κι εγω.To 2013. Είχα γράψει τοτε το εξης κειμενο:
“Γενικά:
– Πολύ μεγάλη διοργάνωση, η μεγαλύτερη που έχω τρέξει ως τώρα.
– Μετρια διοργάνωση, ίσως να την έλεγα και καλή (με την έννοια της οργάνωσης), δεδομένου του όγκου των αθλητών που ετρεχαν.
– Πολύ ακριβή διοργάνωση, 121 ευρώ το πακετο συμμετοχής το τσιπ και η μπλούζα.
-εκθεση μεγάλη, οχι όμως τόσο όσο της Κολωνίας
Στα πλην:
– η πιο άθλια διαδρομή για μαραθώνιο που έχω τρέξει. Εκατοντάδες ζιγκ ζαγκ, στενη, καλντερίμι, ασκούπιστα φύλλα να γλυστράνε κλπ. Περυσι στη διαδρομή αυτή ο Kipsang εκανε 4 δευτερόλεπτα παραπάνω από το τότε παγκόσμιο ρεκόρ. Θα βρέθηκε σε τρομερή μέρα και είναι αμαρτία που η διαδρομή δεν ήταν λίγο καλύτερη για να βλέπαμε σίγουρα ενα sub2:03.
– το κόστος συμμετοχής
– η περιπλάνηση για να δώσεις το τσιπάκι στο τέλος
– ο τόσος πολύς κόσμος, προσωπικά θα αποφύγω τέτοιες διοργανώσεις στο μέλλον, θα προτιμώ διοργανώσεις των 2-3χιλιάδων δρομέων, αντε 5.
– οι πολυ λίγες τουαλέτες στην εκκίνηση.
– ο μικρός αριθμός θεατών.
– το προτεινόμενο σημείο πάρκινγκ στο επίσημο σαιτ της διοργάνωσης ήταν 4 χιλιόμετρα μακριά από την έκθεση του μαραθωνίου και την εκκίνηση. Αν είναι δυνατόν…
– κακός καιρός. Πολλή υγρασία, στην αρχή κρύο, μετα ήλιο, μετά βροχή, μετά δυνατός αέρας.
Στα συν:
– δεν εχω δει ποτέ τόσες γυναίκες σε αγώνα, πρεπει να ήταν πάνω από 40% των δρομέων. Και γρήγορες οι ρουφιάνες!!! οι αλλοι δεν το γραψατε, δεν το παρατηρησατε;; ή σας φανηκε φυσιολογικο;;
– επικός τερματισμός σε κλειστή αίθουσα.
– γρήγορη παραλαβή αριθμών πριν τον αγώνα και τσαντών μετά τον αγώνα.
– δε βρίσκω κάποιο άλλο ιδιαίτερο συν. Ακριβή διοργάνωση, κακός καιρός, κακή διαδρομή, πολύς κόσμος και λίγοι σχετικά θεατές. Στα σημεία ανεφοδιασμού γινόταν το αδιαχώρητο, κινδύνευες να ποδοπατηθείς.”
.
