- Αυτό το θέμα έχει 8 απαντήσεις, 3 φωνές και ενημερώθηκε τελευταία φορά 7 έτη, 11 μήνες πριν από τον χρήστη
Sotiris Diamantopoulos.
-
ΣυντάκτηςΔημοσιεύσεις
-
1 Ιουνίου 2018 στις 23:46 #95912
Nikos PilikasΣυντονιστήςΑνέκαθεν προτιμούσα μοντέλα με πιο σφιχτό πάτημα. Ή πιο σκληρό, αν προτιμάτε.
Στα καλά μου, όχι πολύ παλιά, χρησιμοποιούσα τα 1400V1/V2 (πολύ πιο racing από τα V4/5/6) ακόμη και σε LRs, για παράδειγμα. Κι ας είμαι ένας αρκετά βαρύς δρομέας.
Τα τελευταία 2 χρόνια, είτε λόγω των reviews και της ποικιλίας των μοντέλων, είτε λόγω ενός ατυχήματος στα μετατάρσια που κάποιες φορές απαιτείται περισσότερο cushioning μπροστά, στα ελεύθερά μου φοράω και πιο μαλακές σόλες ή και πολύ μαλακές.Σε δύο πρόσφατα easy, φόρεσα τα Boston 5, ένα παπούτσι αρκετά “σκληρό” μπροστά, ασχέτως που δεν του λείπει η προστασία.
Αυτό λοιπόν που παρατήρησα, ήταν πως έτρεχα ξεκάθαρα πιο ξεκούραστα.
Η εξήγηση που δίνω, έχει να κάνει μάλλον με την “τεμπελιά” που σε ωθεί η μαλακή σόλα. Αφήνεσαι, κατά κάποιον τρόπο.
Ενώ με το όποιο Boston είσαι πιο προσεχτικός. Πατάς σωστότερα, μένεις λιγότερο στο έδαφος, γενικά χτυπάνε καμπανάκια όταν πας να “κάτσεις”.
Και δεν τα συγκρίνω με σόλες που βουλιάζεις μέσα τους και είναι λογικό να κουράζουν αλλά με μοντέλα όπως το Epic React, το Ride 7, το Clifton 4 κτλ. Μαλακά μεν αλλά όχι mushy.2 Ιουνίου 2018 στις 10:18 #95916
Γιώργος ΚΣυμμετέχωνΑπεναντίας, εμένα ανέκαθεν μου άρεσαν οι μαλακές πατούσες. Είμαι τύπος vomero, kayano. Τα pegasus31 που έχω, είναι ό,τι πιο σκληρό έχω να φανταστείς. Σκέψου ότι τα fujitrabuco 6 μου φαίνονται σκληρά.
2 Ιουνίου 2018 στις 12:33 #95918
Sotiris DiamantopoulosΣυμμετέχωνΔεν είμαι σίγουρος για το λόγο, αλλά στα τελευταία μου ελεύθερα το χέρι μου (ή πόδι μου) πήγαινε προς το boston 6 αντί για το Pegasus. Μπορεί να συμβαίνει γι’ αυτό που λες Νίκο. Έχω πετύχει και τις εξής υποθέσεις στο διαδίκτυο, χωρίς να έχω ιδέα όμως αν όντως ισχύουν, τόσο γενικά όσο και στην περίπτωσή που συζητάμε:
1. Μια πιο μαλακή σόλα είναι εγγενώς πιο ασταθής, επομένως έχουν περισσότερη δουλειά να κάνουν οι μύες στο πέλμα αλλά και πιο πάνω.
2. Ένα παπούτσι με μεγαλύτερο ύψος σόλας φέρνει σε επαφή το πόδι με το έδαφος νωρίτερα σε σχέση με ένα άλλο παπούτσι με μικρότερο ύψος σόλας. Οι μύες ετοιμάζονται για την πρόσκρουση με το έδαφος λίγο πριν αυτή συμβεί. Φορώντας λοιπόν ένα παπούτσι με μεγάλη σόλα (και εφόσον δεν το έχουμε συνηθίσει ακόμη στα πόδια μας) οι μύες μας δεν έχουν προετοιμαστεί για την επαφή με το έδαφος. Θυμάμαι να διαβάζω (δεν θυμάμαι σε ποιο review παπουτσιού το είχα δει) ότι ο reviewer είχε θέμα με τη λαγονοκνημιαία του γιατί το παπούτσι είχε τη σόλα του να εκτείνεται αρκετά στην εξωτερική πλευρά του.
3. Διάβαζα εδώ http://www.roadtrailrun.com/2016/12/salomon-gets-some-road-vibe-vibe.html για τις δυνάμεις που αναπτύσσονται κατά την προσγείωση. Πέρα από την προφανή shock force, υπάρχει και η vibration force (από άκρο σε άκρο). Θα μπορούσα να υποθέσω ότι το boost κάνει κάτι καλύτερα στον τομέα αυτό. Νίκο, αν έχεις κανένα παλιό boston, από την εποχή που είχαν μόνο adiprene, κάνε το πειραματόζωο και τρέξε φορώντας στο ένα πόδι το boost και στο άλλο το παλιό, προκειμένου να επαληθεύσουμε ή να διαψεύσουμε την υπόθεση αυτή 🙂2 Ιουνίου 2018 στις 14:38 #95920
Nikos PilikasΣυντονιστής1. Σε αυτό που λες έχει απόλυτο δίκιο, δεν το συζητάμε. Παρ’ όλα αυτά, εγώ αναφέρομαι σε μικρά easy τρεξίματα ή recovery, όπου θεωρητικά οι μυοσκελετικές απαιτήσεις δεν είναι όπως αυτές ενός tempo ή ενός LR π.χ. Γι’ αυτό μου κάνει εντύπωση.
2. Σωτήρη, δες εδώ σχετικά με αυτό που αναφέρεις, αν έχω καταλάβει σωστά. Θέτει υπό σκέψη αρκετά απ’ όσα θεωρούσαμε ως δεδομένα.
3. Σχετικά με το vibration που αναφέρεις, εγώ νομίζω ότι ιδίως στο (full) boost αυξάνεται, μιας και ο αφρός “απλώνει”. Εκεί είναι και το πλεονέκτημα του DNA AMP, όπως το κατάλαβα τουλάχιστον.
Ποτέ δεν ήμουν φαν του adiprene, ίσως μόνο στο Adios. Το έβρισκα πολύ σκληρό και ξερό.2 Ιουνίου 2018 στις 15:24 #95928
Sotiris DiamantopoulosΣυμμετέχωνΣχετικά με το 1), όντως και μένα μου κάνει εντύπωση έτσι όπως το λες.
Για το 2), είχα υπόψη την έρευνα αυτή που κάνει focus στο τι γίνεται όταν πατάς στο έδαφος, αλλά πιο πολύ αναφερόμουν στο τι συμβαίνει πριν ακριβώς πατήσεις στο έδαφος. Το αγγίζει ο doctorsofrunning εδώ http://www.doctorsofrunning.com/2017/06/footwear-science-sole-flare.html (στην 4η παράγραφο, μετά τη φωτογραφία του Saucony Ride 10), αλλά θυμάμαι να το έχω πετύχει και σε review παπουτσιού σε άλλο site (μάλλον παπούτσι της New Balance, στο roadtrailrun.com).
Για το 3), αυτό είχα σκεφτεί όταν διάβαζα το review σου για το Levitate. Και στο salomon sonic ra όντως βάζουν το πιο απορροφητικό υλικό ανάμεσα σε πιο σκληρό EVA. Απλά, σε σχέση με τους πιο standard αφρούς των Ride 7 και Clifton, ίσως το boost να έχει κάποιο πλεονέκτημα (ξανά, υπόθεση κάνω, στην πραγματικότητα δεν έχω ιδέα). Το ίδιο και σε σχέση με το rubber-based midsole του React.
2 Ιουνίου 2018 στις 15:38 #95930
Nikos PilikasΣυντονιστής2) Το ίδιο περιγράφουν κι οι έρευνες που αναφέρω στο άρθρο μου. Δηλαδή, μετά από κάποια βήματα και “επεξεργασία” των πληροφοριών που έχει μαζέψει ο εγκέφαλος για το sοftness εδάφους/σόλας, στο εξής και μόλις πριν την πρόσκρουση, “προετοιμάζει” τους ιστούς αναλόγως.
Αυτό σχετικά με το φαρδύ “αποτύπωμα” της σόλας δεν το είχα υπ’ όψιν μου. Προσωπικά είναι κάτι που προτιμάω στα πιο γρήγορα μοντέλα, λόγω σταθερότητας στο toe off.
Ωραία, αμπελοφιλοσοφήσαμε και σήμερα! 😛
2 Ιουνίου 2018 στις 15:46 #95944
Sotiris DiamantopoulosΣυμμετέχωνΣτο link λέει ότι βοηθάει στη σταθερότητα το άπλωμα της σόλας στην εσωτερική πλευρά του ποδιού (κλασικό παράδειγμα τα saucony), αλλά όχι τόσο το άπλωμα στην εξωτερική πλευρά.
Εγώ είμαι εκτός τρεξίματος για 10 μέρες τώρα (περιμένοντας να δω τι τρέχει με το πόδι μου) κι έτσι το μόνο σχετικό με το τρέξιμο που κάνω είναι να αμπελοφιλοσοφώ και να μαθαίνω την ανατομία του ποδιού (και του δικού μου πλέον, με τις μαγνητικές και αξονικές που έχω κάνει).
2 Ιουνίου 2018 στις 17:05 #95946
Nikos PilikasΣυντονιστής@sotiris_diamantopoulos Ωχχχ… δηλαδή δεν ήταν κάτι απλό, ε;
2 Ιουνίου 2018 στις 17:21 #95948
Sotiris DiamantopoulosΣυμμετέχωνΜε τις εξετάσεις mri και ct έχουμε καταλήξει ότι δεν παίζει κάτι με τα οστά, οπότε αυτό είναι σίγουρα καλό. Με διάφορα tests (και την mri) φαίνεται ότι δεν υπάρχει και θέμα σε κάποιον τένοντα (tibialis posterior και anterior που βρίσκονται στην περιοχή). Αποκλείοντας αυτά, θα μπορούσε να έχει θέμα η ταινία (retinaculum η διεθνής ορολογία) που συγκρατεί τους τένοντες εκεί ή να υπάρχει κάποια συμπίεση του τένοντα πιο πάνω, κοντά στον αστράγαλο και να αντανακλάται ο πόνος πιο χαμηλά, αλλά αυτό θα το συζητήσω με το γιατρό τη Δευτέρα. Το θετικό, και κάπως περίεργο, είναι ότι παίζει να έχω γίνει καλά μέχρι να κάνουμε την τελική διάγνωση. Ήδη σήμερα δοκίμασα στατικό τρέξιμο και δεν είχα κάποια ενόχληση. Θα ενημερώσω στο thread που είχα ανοίξει στους τραυματισμούς όταν έχω κάτι πιο βέβαιο.
-
ΣυντάκτηςΔημοσιεύσεις
- Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.