6ος Μαραθώνιος στην κλασικοαυθεντική διαδρομή για μένα φέτος και προσωπικό ρεκόρ!
Πολλή πίεση στο τελευταίο 10άρι που πρέπει να ήταν το δυσκολότερο που έχω τρέξει ποτέ, όχι καρδιοαναπνευστικά, αλλά γιατί έπρεπε να ξεπεράσω τον πόνο των κουρασμένων μου ποδιών, που μετά τον Σταυρό ήταν σαν τσιμεντένια βαρίδια! Αν είχε συμβεί νωρίτερα, θα είχα συμβιβαστεί και θα είχα κόψει. Αλλά όταν μέχρι τότε όλα πάνε ρολόι, δύσκολα παίρνεις την απόφαση να εγκαταλείψεις την προσπάθεια για τον στόχο σου! Ευτυχώς, είχα την τύχη από το 34 περίπου και σχεδόν ως το τέλος να συντρέξουμε με την φίλη Ζήνια που αποδείχτηκε εξαιρετική λαγός και η οποία δεν φάνηκε να ενοχλείται από τα αγκομαχητά μου! Τελικά η προσπάθεια απέδωσε, με 3:50:21 και even split (1:54:54 – 1:55:27)!
Στα highlights, πολλοί φίλοι στην διαδρομή, Κώστας και Έρη στο τελείωμα της ανηφόρας του Σταυρού, ο συντρέχτης Βασίλης στο νομισματοκοπείο, η γυναίκα μου και ο μεγάλος μου γιός στην Φειδιππίδου και λίγα μέτρα παρακάτω, ο echetlos και η υπόλοιπη ομάδα του goRUN!
Και του χρόνου, να ‘μαστε καλά!
