ASICS Gel Kayano 32

Κατηγορία: Stability Trainer
Υψη σόλας: 40/32mm
Βάρος: 298 γρ.

Ο υπερπρηνισμός πέθανε, ζήτω ο πρηνισμός!
Η παραπάνω φράση θα μπορούσε κάλλιστα να περιγράψει την εξέλιξη της έννοιας του υπερπρηνισμού τις προηγούμενες δεκαετίες έως και σήμερα. Μία εμβιομηχανική συνθήκη που δαιμονοποιήθηκε στον μέγιστο βαθμό για πάρα πολλά χρόνια και συνδέθηκε με διαφόρους τραυματισμούς υπέρχρησης. Παράλληλα, οδήγησε στην υιοθέτηση μίας συγκεκριμένης κατηγορίας παπουτσιών (stability), η οποία θεωρητικά ήλεγχε την “ελαττωματική” αυτή κίνηση του ποδιού. 

Δεχθήκαμε αξιωματικά έννοιες και ορισμούς, τους οποίους η βιβλιογραφία ποτέ δεν μπόρεσε να υποστηρίξει επαρκώς. Και εξακολουθεί να μην μπορεί. Όσο κι αν μοιάζει περίεργο, η γνώση μας για την μηχανική του πρηνισμού είναι περιορισμένη. Ενώ αδυνατούμε να καθορίσουμε ακόμη και τον “κανονικό” βαθμό του (καθώς πρόκειται για μία απολύτως φυσική κίνηση), πώς θα μπορούσαμε να πούμε πότε αρχίζει αυτό το περίφημο “υπέρ”;

Το καλό είναι ότι τα τελευταία χρόνια οι εταιρείες δείχνουν να αλλάζουν την προσέγγιση τους στο ζήτημα και να αναθεωρούν την σχεδίαση των stability μοντέλων τους. Πολύ λιγότερο παρεμβατικά χαρακτηριστικά, τα οποία δεν “καλουπώνουν” το πόδι όπως παλαιότερα.

Αν υπάρχει ένα μοντέλο που είναι συνυφασμένο με την συγκεκριμένη κατηγορία, αυτό αναμφίβολα είναι το Kayano. Μιλάμε για την δεύτερη μακροβιότερη σειρά της βιομηχανίας (η πρώτη είναι το Pegasus) και τεράστια εμπορική επιτυχία. Από την 30η του όμως έκδοση, δεν είναι πλέον το Kayano που ξέραμε. Κι αυτό μας αρέσει.

Επάνω μέρος και εφαρμογή

Κλασικό engineered mesh, αποτελούμενο από δύο στρώσεις ενωμένες μεταξύ τους. Μοιάζουν σαν μία όμως. Πολύ μαλακό και ελαστικό ύφασμα, διάτρητο στο μεγαλύτερο μέρος του, αλλά με κλειστή ύφανση περιμετρικά για σταθερότητα.

Απαλό στην αφή, εύκαμπτο αλλά και με δομή το διχτυωτό.

Πιο δεμένο το midfoot, με το μεγάλο logo από συνθετικό φιλμ και στις δύο πλευρές. Η γλώσσα είναι από απαλό ύφασμα και χωρίς αφρώδες. Μόνο στο επάνω μέρος έχει δύο πιο ενισχυμένα τμήματα, για να παίρνουν την όποια πίεση από τα κορδόνια.

Καλοσχεδιασμένη η γλώσσα, χωρίς περιττά γραμμάρια αλλά με την άνεση που χρειάζεται.

Ενδιαφέρον έχει η semi gusseted σχεδίαση της γλώσσας, με δύο ελαστικές ταινίες να την ενώνουν με την βάση. Στην εξωτερική πλευρά η ταινία είναι πιο στενή και πιάνει επάνω στο πλαϊνό. Όπως συνήθως, δηλαδή. Αυτή στην εσωτερική πλευρά όμως, είναι φαρδύτερη, μικρότερης ελαστικότητας και δένεται κατευθείαν επάνω στην σόλα. Με αυτόν τον τρόπο, αγκαλιάζει την καμάρα από κάτω, δουλεύει μαζί της και την στηρίζει καλύτερα.

Δύο στρώσεις υφάσματος εσωτερικά.

Μπορεί η Asics να έχει αφήσει πίσω της τις φουσκωτές γλώσσες (κάτι που ανέκαθεν χαρακτήριζε τα μοντέλα της), το πληθωρικό πίσω μέρος όμως παραμένει. Το κολάρο είναι σκληρό και άκαμπτο, επενδύεται όμως από ένα ευρύ και πολύ παχύ πέταλο αφρώδους. Ίδια σχεδίαση με αυτή του Nimbus, έχοντας και την χαρακτηριστική θηλιά στο επάνω μέρος του.

Pure luxury!

Το νέο Kayano έχει ένα παραδοσιακό επάνω μέρος, ακολουθώντας την δοκιμασμένη συνταγή του μαλακού mesh. Κι αυτό είναι πολύ καλό. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ό,τι υλικά κι αν δούμε, για εμένα παραμένει η καλύτερη επιλογή όταν πρόκειται για trainers.

Η εφαρμογή του είναι universal και οριακά πιο κλειστή σε σχέση με το παρελθόν. Θα ταιριάξει άνετα σε όλους και μόνο εκείνοι με πραγματικά φαρδιά πέλματα ίσως νοιώσουν λίγο στριμωγμένοι.

Το toe box έχει τον απαιτούμενο αέρα, ο οποίος προκύπτει από την ελαστικότητα του υφάσματος και το πλάτος του. Ο δε προφυλακτήρας, χωρίς να γίνεται αισθητός, δίνει σχήμα στην περιοχή και κρατάει το πόδι στην θέση του. Πιθανώς να χρειαζόταν λίγο παραπάνω ύψος στο τελείωμα.

Το μεσαίο τμήμα είναι εύκολα ρυθμίσιμο και θα το φέρει στα μέτρα του ο οποιοσδήποτε. Η γλώσσα κάθεται πολύ σωστά στην ράχη του ποδιού, φιλτράρει τα πάντα και νομίζω πως δεν θα λείψει σε κανέναν το αφρώδες των προηγουμένων εκδόσεων.

Απλό και λειτουργικό lacing system.

Το “τρικ” με την ταινία που πιάνει εσωτερικά όλη την καμάρα, μοιάζει να δουλεύει. Αγκαλιάζει και κρατάει το σημείο και τουλάχιστον ως αίσθηση, δίνει μία επιπλέον σιγουριά σε κάποιον που πρηνίζει.

Πίσω τα πράγματα είναι… Asics. Κορυφαία άνεση από το τεράστιο μαξιλαράκι, το οποίο μάλιστα, δεν μπερδεύει την εφαρμογή. Βρίσκεις αμέσως την σωστή τάση για να κλειδώσεις την φτέρνα, ενώ το κολάρο – βράχος δεν επιτρέπει καμμία πλευρική μετατόπιση.

Η θηλιά προσθέτει κυρίως μία αισθητική πινελιά, ωστόσο είναι και πρακτική.

Πολύ καλό το επάνω μέρος του Kayano 32, προσφέροντας την σταθερότητα που απαιτεί η κατηγορία. Όπως πάντα, συνδυάζεται με ένα πραγματικά πολυτελές εσωτερικό περιβάλλον, αποτελούμενο από ποιοτικά και “μεταξένια” υλικά παντού.

Οι επενδύσεις είναι απλά κορυφαίες σε αίσθηση.

Λόγω της πλούσιας κατασκευής του και του πιο structured mesh, ήμουν επιφυλακτικός για το πώς θα ανέπνεε το upper τις ζεστές ημέρες. Παρ’ όλα αυτά, η διαπνοή ήταν αρκετά καλή, παρά τις υψηλές θερμοκρασίες της τελευταίας περιόδου. Δεν το περίμενα.

Σχετικά με το νούμερο, το παπούτσι είναι απολύτως κανονικό, όπως σχεδόν όλα της εταιρείας άλλωστε.

Σόλα και πάτημα

Το Kayano 32 ψηλώνει κατά 2 χιλιοστά μπροστά και πάει στα 40/32mm, με το drop να πέφτει στα 8mm. Η σόλα αποτελείται εξ ολοκλήρου από τον FlyteFoam Blast+ Eco, του οποίου η ρύθμισή εδώ είναι πιο πυκνή σε σχέση με του Nimbus 27.

To PureGEL παραμένει. Μία επίπεδη στρώση υλικού στο πίσω μέρος, τοποθετημένη ακριβώς κάτω από το footbed. Δεν το αντιλαμβάνεσαι, καθώς είναι λεπτό και ενσωματώνεται στον αφρό.

Η εξώσολα καλύπτεται σχεδόν ολόκληρη από παχύ αλλά μαλακό λάστιχο, πλην των πορτοκαλί τμημάτων, όπου είναι αρκετά σκληρό. Μπροστά πάρχουν διάφορες αυλακώσεις που κάνουν τελικά το παπούτσι λιγότερο άκαμπτο απ’ όσο θα υπέθετε κανείς. Η πρόσφυση είναι καλή, χωρίς να έχω όμως εικόνα σε βρεγμένη επιφάνεια.

Οι αυλακώσεις είναι ρηχές, καθώς η μεγάλη ευκαμψία δεν είναι το ζητούμενο στην κατηγορία του Kayano.

Από την 30η έκδοση της σειράς, η Asics έκανε μία μεγάλη στροφή στην σχεδίαση του Kayano. Άφησε στην άκρη τα στοιχεία που για δεκαετίες χαρακτήριζαν τα stability μοντέλα και προσέγγισε το θέμα της σταθερότητας με λιγότερο παρεμβατικό τρόπο. Πιο “ήπια” στα επί μέρους, σαν άθροισμα όμως, εξίσου αποτελεσματικά. Αν έχετε παρατηρήσει μάλιστα, η βιομηχανία έχει αρχίσει να υιοθετεί όλο και συχνότερα τον όρο Guidance αντί του κλασικού Stability, δείχνοντας ότι έχουμε μία νέα θεώρηση του πράγματος.

Η βάση είναι πολύ φαρδιά και μονοκόμματη, με την καμάρα να έχει σχεδόν το ίδιο πλάτος με την φτέρνα. Έτσι, το πέλμα μένει πάντα επάνω της και δεν “ξεχειλίζει”, όπως λέμε. Συν την στρεπτική ακαμψία που σε τέτοια μοντέλα θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.

Τα πλαϊνά τοιχώματα σηκώνονται πολύ ψηλά και στις δύο πλευρές, Σε συνδυασμό με το σκληρό κολάρο, σχηματίζουν ένα πλαίσιο γύρω από το πόδι και το κρατούν όσο πιο ουδέτερο γίνεται.

Παρότι φτάνουν ψηλά, τα πλαϊνά της σόλας είναι μαλακά και δεν ασκούν πίεση.

Η ανασηκωμένη και στρογγυλεμένη φτέρνα (heel bevel), μαζί με το μεγάλο crash pad, δίνουν μία ελαφριά κατεύθυνση προς τα έξω καθώς προσγειώνεσαι και καθυστερούν την φάση του πρηνισμού. Βοηθάει και η πομπέ σχεδίαση εσωτερικά.

Η φτέρνα είναι πολύ στιβαρή και διορθώνει αμέσως την όποια κλίση.

Και τέλος έχουμε το medial post, όπου η Asics πάει κόντρα σε όσα ξέραμε. Το συγκεκριμένο εμβόλιμο τμήμα ήταν πάντα από πολύ σκληρό αφρό, ώστε να σταματάει το ρολάρισμα προς τα μέσα και να στηρίζει την καμάρα (θεωρητικά). Από το v30 ακολουθείται η ακριβώς αντίθετη οδός. Το υλικό του medial post είναι μαλακότερο και πιο ελαστικό από τον υπόλοιπο αφρό. 4D Guidance το ονομάζει. Κατά την εταιρεία, αυτό ωθεί το πόδι να επανέλθει γρηγορότερα στην ουδέτερη θέση και συγχρόνως, χωρίς να νοιώθεις ότι έχεις κάτι “ξένο” κάτω από την καμάρα σου. Γεγονός είναι πάντως πως δεν το αντιλαμβάνεσαι καν.

Όπως έχω ξαναπεί, πρηνίζω αρκετά. Παρόλο που δεν φοράω παπούτσια με στήριξη εδώ και δεκατρία χρόνια, είμαι σε θέση να αντιληφθώ τον τρόπο που ένα μοντέλο υποστηρίζει το πέλμα αλλά και το πόσο παρεμβαίνει στην μηχανική μου.

Το cushioning είναι πάρα πολύ και έχει την ίδια αίσθηση από πίσω μέχρι εμπρός. Δεν είναι μόνο τα μεγάλα ύψη αλλά και ο συνολικός όγκος λόγω της πολύ φαρδιάς πλατφόρμας. Το πάτημα έχει μία semi-soft αίσθηση και συγκρατημένη συμπίεση. Αυτός είναι και ο σκοπός της λειτουργίας του άλλωστε, αφού το αντίθετο θα αύξανε τον χρόνο επαφής με το έδαφος, άρα και τον βαθμό πρηνισμού. Παρ’ όλα αυτά, η προστασία που προσφέρει γίνεται αισθητή, ιδίως τώρα που ψήλωσε κι άλλο στα μετατάρσια.

Αυτό που πάντα με ενοχλούσε στα παραδοσιακά stability μοντέλα (πέραν του ότι δεν έκρινα απαραίτητη την ύπαρξή τους), ήταν ο τρόπος που το medial post καθοδηγούσε τον τρόπο που πατούσα. Αφενός το ένοιωθα κάτω από την καμάρα σαν εξόγκωμα που την πίεζε, όπως και τον σκληρό όγκο εσωτερικά της φτέρνας. Αφετέρου έσπρωχνε αφύσικα το πέλμα μου προς την εξωτερική πλευρά.

Εδώ τίποτα από τα δύο δεν ισχύει. Οι δύο πλευρές της σόλας συμπεριφέρονται σχεδόν το ίδιο και η όποια κατεύθυνση εξωτερικά δίνεται με διακριτικό τρόπο. Αυτό που τελικά εισπράττεις, είναι ένα απόλυτα κεντραρισμένο και ευθύβολο πάτημα. Σχεδόν ουδέτερο θα έλεγα στην περίπτωσή μου, κάτι που επιβεβαίωσαν και άλλοι κοιτώντας με από πίσω. Το σημαντικό όμως είναι πως ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι το παπούτσι με πήγαινε με τον δικό του τρόπο. Αν χρειαζόταν να διορθώσει κάτι, το έκανε. Αν όχι, έμενε στο παρασκήνιο όπως ένα καθαρά neutral μοντέλο. Γι’ αυτό και θεωρώ πως το Kayano μπορεί πολύ εύκολα να το φορέσει και ένας δρομέας με ουδέτερο πάτημα.

Εδώ φαίνεται χαρακτηριστικά πόσο ψηλά σηκώνονται τα τοιχώματα της σόλας.

Η περισσότερη δουλειά γίνεται από το πλάτος της σόλας και την στρεπτική ακαμψία της. Όσο άγαρμπα, κατευθυνόμενα ή στραβά κι αν πατήσεις, σε επαναφέρει ήσυχα στον ίσιο δρόμο. Το σημαντικό όμως είναι πως όλο αυτό γίνεται πολύ πιο ομαλά και φυσικά.

Το ρολάρισμά του είναι αρκετά εύκολο για τον όγκο που κουβαλάει. Βοηθάει και το ότι έχει μία σχετική ευκαμψία μπροστά, η οποία ξεινάει και νωρίς. Το δε rocker είναι πολύ διακριτικό και δεν συμμετέχει στο transition. Σίγουρα θα προτιμούσα μία μεγαλύτερη και πρόωρη γωνία, θα έκανε ομαλότερο το toe off. Η δε σχεδίασή του θα εξυπηρετήσει πολύ καλύτερα τους heel strikers, όπου εδώ άφοβα μπορούν να φορτίσουν όσο θέλουν την φτέρνα.

Όσο εύκαμπτο χρειάζεται για να κινηθείς, όσο άκαμπτο για να μην στρεβλώνει.

Γενικά το Kayano πάει πολύ στρωτά στους ρυθμούς για τους οποίους είναι φτιαγμένο, δηλαδή τους αργούς. Το φόρεσα μετά από βαριές προπονήσεις, όπου ήθελα σιγουριά, ευκολία και σταθερότητα. Και τα είχε όλα αυτά. Ούτε και το βάρος του με ενόχλησε, αφού η ζωντάνια δεν ήταν το ζητούμενο. Σχεδιάστηκε για easy, recovery και αργά long runs, όπως και τα περισσότερα stability μοντέλα. Η διαφορά είναι πως καταφέρνει ακριβώς τα ίδια με αυτά, χωρίς όμως να είναι πλέον τέτοιο.

Συμπέρασμα

Δεν υπήρξα ποτέ οπαδός του Kayano ή οποιουδήποτε αντιστοίχου μοντέλου. Και εξακολουθώ να μην είμαι. Ούτε και γενικότερα η βιομηχανική μου έχει ανάγκη μία τόσο σταθερή βάση. Παρ’ όλα αυτά, μπορώ να αντιληφθώ πολύ καλά τους λόγους που κάποιοι επιλέγουν την κατηγορία αυτή, όπως και τις προσδοκίες τους. Το έχουμε πει πολλές φορές άλλωστε πως ένα review γράφεται για το κοινό του εκάστοτε παπουτσιού. Αυτά τα στάνταρντς πρέπει να ακολουθεί και όχι εκείνα του γράφοντος.

Το kayano 32 λοιπόν, απευθύνεται πρώτα απ’ όλα στους πιστούς της σειράς, αλλά και της κατηγορίας. Προσφέρει την υποστήριξη που αναζητούν, πλέον όμως με έναν πολύ πιο φυσικό και αποδοτικό τρόπο. Παράλληλα, απευθύνεται και σε ουδέτερους δρομείς, οι οποίοι θέλουν μία πολύ σταθερή σόλα, για διαφόρους λόγους. Μεγαλύτερο σωματικό βάρος, ευαίσθητες αρθρώσεις ή γενικά μυοσκελετικές ιδιαιτερότητες που η σταθερότητα ενός μοντέλου δεν τις αναδεικνύει.

Η γενικότερη εικόνα ωστόσο, είναι ίσως πιο σημαντική. Όταν ένα τόσο δημοφιλές μοντέλο αλλάζει, αυτό δείχνει πως αλλάζει και η φιλοσοφία των κατασκευαστών. Και δεν αλλάζει απλά από μία τυχαία έμπνευση αλλά από την παρατήρηση, το feedback και τα επιστημονικά δεδομένα. Κι αυτό κατ’ εμέ είναι πολύ καλό. Εν προκειμένω, το concept παραμένει, με διαφορετική όμως εκτέλεση.