3ος Δρόμος Αθανάτων 140k

Εντάξει, ο άνθρωπος έχει αλλάξει εντελώς επίπεδο, τι να λέμε…
Χίλια μπράβο, Σπύρο!!!

… Πανο, Νίκο και Νικολή ευχαριστώ πολύ για τα θετικά σας σχόλια που μου κάνετε πάντα ! Με γνωρίζετε πια αρκετά καλά … οπότε λιγο-πολυ είναι αναμενόμενο κι αυτό που θα γράψω …! Για μένα η ολοκλήρωση 142 χλμ αποτελούσε ρεκόρ απόστασης έτσι κι αλλιώς … όταν όμως αυτο επιτυγχάνεται μέσα στα όρια πρόκρισης που ορίζουν οι προϋποθέσεις για συμμετοχή στο Σπάρταθλο… τότε αποκτά ιδιαίτερη σημασία που με ωθεί για ένα βήμα ακόμα πιο πέρα … ασχέτως αν το πρόκριμα για τον συγκεκριμένο αγώνα το είχα εξασφαλίσει από το περασμένο Μάιο στον Ευχιδα !
Για άλλη μια φορά … όπως ήταν αναμενόμενο … έκανα του κεφαλιού μου:ξεκίνησα πολύ γρήγορα … ακολουθώντας κατα πόδας τους πρωτοπόρους, και πολύ πιο έμπειρους από μενα δρομείς, επιχειρώντας μάλιστα στο 15ο χλμ μια αλλαγή ρυθμου … που για 3-4 χλμ με έφερε στη δεύτερη θέση στο 25ο χλμ περίπου !!! Η ομάδα υποστήριξης μου … και ο προπονητής που ήταν κι αυτός παρόν … στη κυριολεξία τραβούσαν τα μαλλιά της κεφαλής τους ! Μου έλεγαν να πάω πιο σιγά … αλλά τους έλεγα πως “έτσι τρέχω εγώ” …!Πέρασα τον μαραθώνιο σε 3:45 … υπερβολικά γρήγορα για έναν αγώνα 142 χλμ … και συνέχισα το ίδιο γρηγορα, παρά τις ανηφόρες, ως το 80ο χλμ που ήταν η Σπάρτη, που έφτασα σε 8 ώρες και 4 λεπτά … 5ος γενικής μέχρι εκείνη τη στιγμή! Κατά τ’αλλα, προσπαθούσα να είμαι πολύ υπάκουος σε ο,τι μου έλεγαν: έτρωγα τακτικά … γκρινιάζοντας λίγο ότι αυτά που μου δίνουν μου ανακατεύουν το στομαχι, αλλά δεν έφερνα αντιρρήσεις …γνωρίζοντας ότι τα δύσκολα είναι ακόμα μπροστα…! Μετά τη Σπάρτη … ακολουθούσε η ανάβαση Ταϋγέτου μέχρι το Τουριστικό (106,2 χλμ και 1350 μέτρα υψομετρική)! Έφτασα εκεί με δυναμικό βάδην κυρίως και με πάρα πολύ αραιό τρέξιμο, όπου μπορουσα (9’30″/χλμ), στις 2:15 το πρωί … και μετά ακολουθούσε μεγαλη κατηφόρα ως το 125ο χλμ, την οποία κατέβηκα, πολύ γρήγορα … με πολλά χλμ σε ρυθμούς κατω από 5′!!! Απο το 125ο χλμ περίπου όμως που υπήρχε δύσκολη ανηφόρα ως το 130 περίπου … ξανά περπάτημα κι ενώ έφθασα στο 131οχλμ σε 15 ώρες και 34 λεπτά … στα τελευταία 11 χλμ έντονης κατηφορας …υπήρξε άρνηση του σώματος σε κάθε απόπειρα τρεξίματος … με αποτέλεσμα να ολοκληρωθούν σε 1 ώρα και 38 λεπτά … τερματίζοντας τον αγώνα σε 17:13:46 … στη 13η τελικά θέση !Ο στόχος μου ήταν μια επίδοση κάτω από 18 ώρες … αλλα,παρά το ότι αυτός επετεύχθη άνετα …μπορούσα με καλυτερη διαχείριση δυνάμεων μια επιδοση μεταξύ 16:40 με 16:50 ώρες!Από τη Σπάρτη μέχρι τη Καλαμάτα έχασα 8 θέσεις (όχι ότι με πειράζει … αλλά αποδεικνύει τη λάθος τακτική μου, ενώ απόσταση 60χλμ την καλυψα σε 9 ώρες και 13 λεπτά !).Για άλλη μια φορά πάντως δείχνω χαρακτήρα και παρά τον πόνο … καταφέρνω και τερμαριζω ευδιάθετος κι αυτό με ικανοποιεί αφάνταστα πολύ !
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα υποστήριξης μου, τον Ζακ (@zakis) και το Κουν-ελλη μου, που με ανέχονται, παρά τις ιδιορυθμιες μου … και φυσικά τα εύσημα στον προπονητή μου, που όλοι σχεδόν τον γνωρίζουν … και που με έφτασε ως εδώ…!
…Η προσπάθεια συνεχίζεται … έπεται και συνέχεια … αρκεί να είμαστε υγιείς !!!

@spy Εντάξει Σπύρο, όλο λες και λέμε πόσο πολύ του κεφαλιού σου κάνεις αλλά όταν έχει αποδειχθεί επιτυχυμένη η ξεροκεφαλίασή σου τόσες φορές… ε κράτησέ την!

Σπυράκο μου ότι και να πει κανείς για σένα είναι λίγο.. είσαι πηγή έμπνευσης για όλους μας και το εννοώ! ελπίζω όλα να σου πηγαίνουν καλά και να μας εντυπωσιάζεις κάθε φορά και περισσότερο!!!

και τώρα… Μολών Λαβέ!!!

@tzatzikis90 : Τάσο ευχαριστώ πολύ !Θέλει δουλειά πολύ το “μολών λαβέ”… αλλά όσο τα πράγματα προχωράνε όπως πρέπει … θα το σκέφτομαι το εγχείρημα ! Πάντως προς το παρόν πηγαίνουμε βημα-βημα ακόμα … αφού το ζητούμενο είναι ν’αποκτησω πειθαρχία, υπομονή στα πολλά χλμ και φυσικά ανοχή στον πόνο !

@Kalogeridis: Το “κουρελι” …Παναγιωτη … συνοδοιπορε της ομαδας ΕΚΑΒ το Μαρτιο του 14 … σ’ ευχαριστει πολυ – πολυ !!!