Αρχική / Επιλεγμένα / Το τρέξιμο «αδειάζει” το μυαλό

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Επιλεγμένα / Ψυχολογία

Το τρέξιμο «αδειάζει” το μυαλό

Το τρέξιμο «αδειάζει” το μυαλό

Πολλοί λένε πως συμβαίνουν μαγικά πράγματα όταν πηγαίνουν για τρέξιμο. Ένα καλό τρέξιμο σε κάνει να νοιώσεις σαν ένα ολοκαίνουργιο άτομο πολλές φορές. Εξάλλου είναι γνωστή η δράση του τρεξίματος με την έννοια της ψυχολογικής ροής και την άισθηση του αδειάσματος του μυαλού. Σαν την βροχή που τρέχει κα ξεπλένει τους δρόμους, πόσες φορές και έμεις έχουμε νοιώσει έτσι μετά από ένα «γεμάτο” τρέξιμο.

Δεν μας είναι άγνωστη η αίσθηση της συναισθηματικής αποφόρτισης και της κατευναστικής δράσης του τρέξίματος σε επίμονες σκέψεις και ανησυχίες. Είναι από παλιά γνωστή αυτή η δράση στους κόλπους τον δρομέων η οποία επιβεβαιώνεται και ερευνητικά. Συγκεκριμένα μετρήθηκε με ΗΕΓ η δραστηριότητα του φλοιού του εγκεφάλου 11 υπερμαραθωνοδρόμων μετά από 6 ώρες τρέξιμο. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως την πρώτη ώρα η περιοχή του πρόσθιου τμήματος του εγκεφαλικού φλοιού και η οποία είναι υπεύθυνη για το εκτελεστικό κομματι, έδειξε μειωμένη δραστηριότητα ενω και οι ίδιοι οι δρομείς δήλωναν πιο χαλαροί και με αίσθηση ροής.

Σε νεότερη έρευνα επίσης φάνηκε πως η άσκηση 30- 40 λεπτών βοηθάει την δημιουργία νέων νευρώνων στον εγκέφαλο και ειδικότερα στην περιοχή του ιππόκαμπου που είναι υπεύθυνη για την μνήμη και την μάθηση κατ’επέκταση.

Επιπλέον άλλη μελέτη έδειξε την σύνδεση που υπάρχει μεταξύ τρεξίματος και συναισθηματικής εξισορρόπησης. Σε αυτή την έρευνα οι συμμετέχοντες ένα ικανό δείγμα 80 ατόμων, παρακολούθησαν την τελευταία σκηνή μιας έντονα δραματικής ταινίας. Πρίν από την προβολή η πειραματική ομάδα έκανε ελαφρύ τρέξιμο για 30 λεπτά και η ομάδα ελέγχου απλά πέρασε τον χρόνο περιμένοντας. Τα αποτελέσματα μέσω ερωτηματολογίων έδειξαν πως εκείνοι που έιχαν τρέξει είχαν «αναρρώσει» πιό σύντομα απο την συναισθηματική φόρτιση της ταινίας.

Αλλά υπάρχει ένα ακόμη μεγαλύτερο όφελος που κερδίζουμε με το τρέξιμο και το οποίο είναι ένα υποκειμενικό βίωμα, μια εσωτερική αύρα που δύσκολα μετριέται. Την ονειροπόληση, την ικανότητα του νου να πετά εδώ και κεί ενώ κυλάνε τα χιλιόμετρα κάτω από τα πόδια μας. Η ονειροπόληση έιναι μια προστατευτική λειτουργία του εγκεφάλου ώστε να αποφορτίζεται από τις ανησυχίες και τα καθημερινά άγχη. Έιναι μια κατάσταση Ενσυνειδητότητας στο όνειρο και την φαντασία. Ρωτήστε τους υπερμαραθωνοδρόμους και θα σας πουν πόσο ονειροπολούν και πόσο ευεργετικό έιναι για το άθλημά τους.

Η γνωστή φράση που έχει επικρατήσει σαν γλωσσικό μιμίδιο σχετικό με το τρέξιμο «Τρέχω για να καθαρίσει το μυαλό μου» νομίζω πως συμπυκνώνουν σε μια γραμμή όλα τα παραπάνω που αναφέρθηκαν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Wollseifen et al.,(2016). The effect of 6 h of running on brain activity, mood, and cognitive performance, Exp Brain Res, 234(7): 1829-1836

Emily E. Bernstein & Richard J. McNally (2016) Acute aerobic exercise helps overcome emotion regulation deficits, Cognition and Emotion, 31:4, 834-843

Clark, P. J., et al. (2012). New neurons generated from running are broadly recruited into neuronal activation associated with three different hippocampus-involved tasks. Hippocampus, 22(9), 1860–1867

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Γιάννης Βλοντάκης είναι Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής και Ερασιτέχνης δρομέας. Αγαπάει το τρέξιμο, χωρίς να βρίσκει ανταπόκριση από εκείνο...

6 Σχόλια

  1. Ωραίο άρθρο, μεγάλη αλήθεια και ίσως ο βασικός λόγος που «κόλλησα” με το τρέξιμο σε μια αρκετά φορτισμένη φάση της ζωής μου.

  2. Από το «Για τι πράγμα μιλάω, όταν μιλάω για το τρέξιμο” του Μουρακάμι
    «Καθώς τρέχω, λέω στον εαυτό μου να σκεφτεί ένα ποτάμι. Και σύννεφα. Αλλά στην πραγματικότητα δεν σκέφτομαι τίποτα. Το μόνο που κάνω είναι να τρέχω ασταμάτητα μες στο δικό μου, οικείο, χειροποίητο κενό, την δική μου προσωπική νοσταλγία. Κι αυτό είναι υπέροχο. Ας λένε ό,τι θέλουν”.
    Και σε ένα άλλο σημείο αναφέρει πως μέσα στο κενό του περνάνε φευγαλέα κάποιες σκέψεις, όπως περνάνε σύννεφα σε έναν γαλάζιο ουρανό.

  3. Φυσικά οι χιλιοειπομένες ενδορφίνες και η εκκριση ντοπαμινης τόσο κατά την άσκηση, όσο και κατα την διάρκεια οποιασδήποτε δραστηριότητας (φαγητό ,σεξ, τζόγος κτλ) δρουν στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου και μας δημιουργούν αυτό το «κόλλημα”. Τα αρνητικά αποτελέσματα και οι κακές επιδόσεις βοηθούν στο ξεκόλλημα…εκτος αν είσαι τόσο ζεν όσο ο Μουρακάμι!Τον ζηλεύω.

  4. Προσωπικά, όταν τρέχω είμαι γεμάτος από κενό, και φευγαλέα περνάνε κάποιες σκέψεις, όπως… «πόσο ακόμα, κουράστηκα!” , ή «άντε 2 χιλιόμετρα ακόμα. Υπομονή!” ή «Τι ωραία που θα ήταν αν σταμάταγα τώρα και ας μην τερματίσω”. Όμως μετά από λίγο φεύγουν αυτές οι σκέψεις και ακολουθεί και πάλι το απόλυτο κενό. Εκεί που πραγματικά όμως αναπτερώνομαι, αλλάζει η διάθεση και το χαμόγελο κάνει την εμφάνισή του είναι όταν συναντώ στη διαδρομή φίλους και γνωστούς που τρέχουν και αυτοί. Η φευγαλέα ματιά και τα λόγια που θα ανταλλάξουμε αυτά τα 2-3 -4 δευτερόλεπτα, με ντοπάρουν και μου δίνουν δύναμη!
    Φυσικά μετά το τερματισμό το κενό δίνει την θέση του στην απόλυτη ευχαρίστηση και το γέλιο επανεμφανίζεται(και δεν φεύγει με τίποτα).

  5. Ένα ακόμα εξαιρετικό άρθρο από τον @ioannis_vlontakis !

  6. Ριγκο σευχαριστω για τις θετικές πάντα κριτικές σου.

Αφήστε μια απάντηση