Αρχική / Αξιολογήσεις / Nike Air Zoom ALPHAFLY NEXT%

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

Nike Air Zoom ALPHAFLY NEXT%

Nike Air Zoom ALPHAFLY NEXT%

Κατηγορία: Racer  –  Πάτημα: Ουδέτερο  –  Βάρος: 210γρ.  –  Drop: 4mm (40/36mm)

 

Το Alphafly Next% απέκτησε μία μυθική διάσταση πριν ακόμη κυκλοφορήσει και οι λόγοι ήταν αρκετοί.
Κατ’ αρχάς, ήταν το παπούτσι με το οποίο ο Eliud Kipchoge έσπασε τις 2 ώρες στα 42.195m. Ακόμη κι αν κάποιοι αμφισβητούν τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτό επετεύχθη, σίγουρα αποτελεί ορόσημο.
Επίσης, είναι το μοντέλο που υποχρέωσε την World Athletics (πρώην IAAF) να τροποποιήσει τους κανονισμούς σχετικά με τις προδιαγραφές των παπουτσιών που επιτρέπεται να φορούν οι αθλητές στους αγώνες της.
Πέραν αυτών, μεγάλος ντόρος έγινε για τις προδιαγραφές της σόλας, το ύψος της και τον αριθμό των πλακών. Όλα ξεκίνησαν από κάποια καταχώρηση της Nike στο U.S. Patent Office, όπου έδειχνε ένα μοντέλο με τρεις carbon plates και τέσσερις αεροθαλάμους. Πολλοί υπέθεσαν ότι αυτό είναι το παπούτσι του INEOS, με την εταιρεία να δηλώνει ότι ήταν απλά μία από τις πολλές παραλλαγές που είχε πατεντάρει. Ο δε Kipchoge φορούσε το ίδιο Alphafly με αυτό που βγήκε και στην παραγωγή. Ποιος ξέρει…
Τέλος, όταν υπάρχει στην αγορά ένα μοντέλο σαν το Vaporfly Next%, το οποίο έχει καταρρίψει όλα τα ρεκόρ και αποτελεί αναμφισβήτητα μία κατηγορία από μόνο του, εύλογα το κοινό αναρωτιέται πόσο καλύτερος μπορεί να είναι ο διαδοχός του. Ιδίως όταν φέρει μία εντελώς νέα σχεδίαση και επιπλέον “όπλα” (air pods).

Πιθανώς η συγκεκριμένη εξέλιξη της σειράς να ήταν και εν μέρει μονόδρομος, καθώς δε μπορώ να φανταστώ πόσο παραπάνω θα μπορούσε να εξελιχθεί ο συνδυασμός ZoomX – carbon plate, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τους νέους κανονισμούς. Τόσο από πλευράς απόδοσης, όσο και εμπορικά. Ιδίως φέτος που μπήκαν στο κόλπο και οι υπόλοιπες εταιρείες. Κατά την γνώμη μου βέβαια, το Vaporfly Next% θα μπορούσε να παραμένει στην κορυφή για καιρό, ακόμη κι αν άλλαζε απλά… το κουτί του. Το σίγουρο είναι πως ο sales manager δεν θα ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένος με αυτό.

Οι καταχωρημένες πατέντες που αναφερθήκαμε παραπάνω, είναι του 2018. Κάτι που δείχνει ότι η Nike είχε καιρό στα σκαριά την σχεδίαση με τα air pods (με διάφορες παραλλαγές, μάλιστα) και απλά περίμενε το κατάλληλο timing για να το παρουσιάσει στο κοινό. Η αλήθεια είναι πως δεν υπήρχε καλύτερη στιγμή από εκείνη την ημέρα στην Βιέννη.

Επάνω μέρος και εφαρμογή

Τα δύο πρώτα Vaporfly είχαν κάποια θέματα με το upper τους. Το original ήταν αρκετά φαρδύ κι αν κάποιος είχε στενό πόδι, έπρεπε να το σφίξει πολύ. Το Vaporfly 4% Flyknit πήγε μάλλον στο αντίθετο άκρο, με την στενή του γραμμή να δυσκολεύει όσους είχαν φαρδύτερο πέλμα, ενώ και η φτέρνα δεν ενέπνεε σιγουριά. Με το Next% η Nike βρήκε τελικά την σχεδίαση που άρμοζε στις δυνατότητες της σόλας. Η εφαρμογή ήταν ρυθμίσιμη και με σωστό κράτημα, με το Vaporweave να είναι πολύ ελαφρύ και να μην κρατάει νερό. Σχεδόν κανείς δεν παραπονέθηκε ποτέ.

Στο Alphafly η εταιρεία παρουσιάζει κάτι εντελώς καινούργιο και διαφορετικό. Το Atomknit είναι μία νέα εφαρμογή πλεχτού υφάσματος, το οποίο αφού θερμανθεί με ατμό και τεντωθεί, αποκτάει μία ιδιαίτερα ανοιχτή ύφανση. Σαν λεπτό δίχτυ, θα λέγαμε. Είναι πανάλαφρο και σχεδόν see through, με την πλέξη του να μοιάζει αρκετά ευάλωτη στην υφή. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα ανθεκτικότητας, αν και σίγουρα χρειάζεται μια κάποια προσοχή. Η περιοχή γύρω και επάνω από τα δάχτυλα είναι ενισχυμένη, κρατώντας το toe box αρκετά ψηλά.

Όπως και στα υπόλοιπα Flyknit της Nike, έτσι κι εδώ δεν υπάρχει παραδοσιακή γλώσσα. Full bootie κατασκευή, με το ύφασμα στην ράχη του ποδιού να είναι πολύ ελαστικό. Η διαφορά του είναι πως υπάρχει και μία λωρίδα αφρώδους κατά μήκος, έτσι ώστε να φιλτράρεται η όποια πίεση από τα κορδόνια. Σημαντική προσθήκη, μιας και στις εντελώς γυμνές γλώσσες ενοχλούν, αν τα σφίξεις πολύ. Το assymetrical lacing είναι κι εδώ, αν και όχι τόσο έντονο όσο πριν.

Ιδιαίτερα ελαστικό το πλεχτό στην ράχη του ποδιού, ενώ το αφρώδες αποτελεί σημαντική προσθήκη.

Τα κορδόνια έχουν ένα “οδοντωτό” σχήμα, το οποίο αποδεικνύεται άκρως αποτελεσματικό. Η περιοχή απ’ όπου περνούν είναι ενισχυμένη, εξωτερικά και εσωτερικά, αποτελώντας το μοναδικό δομικό στοιχείο του παπουτσιού. Δεν γινόταν κι αλλιώς βέβαια, αφού το Atomknit δεν θα μπορούσε μόνο του να αντέξει την πίεση από το σφίξιμο.

Στο πίσω μέρος η κατασκευή θυμίζει αυτήν του VF Next%. Ένα ελαφρύ κολάρο με τύπου σουέντ επένδυση και ένα μικρό “πέταλο” αφρώδους στο επάνω μέρος, που πιάνει ωραία και σταθερά γύρω από τον αχίλλειο. Απλή, άνετη και απολύτως λειτουργική σχεδίαση. Καμμία σχέση με την “hit or miss” εφαρμογή της Flyknit έκδοσης.

Light κατασκευή στο πίσω μέρος, συγκρατεί όμως σωστά την φτέρνα.

Υπάρχουν δύο θηλειές, μία στην φτέρνα και μία στην κορυφή της γλώσσας, για να σε διευκολύνουν να φορέσεις το παπούτσι. Η αλήθεια είναι πως τις πρώτες φορές, αμφιβάλλεις αν τελικά θα τα καταφέρεις χωρίς να σκίσεις το ύφασμα. Μόλις όμως το πόδι μπει, αμέσως αντιλαμβάνεσαι ότι το Alphafly είναι ένα πολύ άνετο παπούτσι. Υπερβολικά άνετο, θα λέγαμε.

Το Atomknit δεν έχει καμμία απολύτως δομή και κάθεται αρκετά χαλαρά γύρω από το πόδι. Ουσιαστικά τα σημεία που το κρατούν, είναι το κολάρο και η ενίσχυση στην περιοχή των κορδονιών, μαζί με την όποια τάση μπορείς να πάρεις από αυτά. Και βέβαια, η πολύ στενή του εφαρμογή στο μεσαίο τμήμα, αποτέλεσμα του χαρακτηριστικού “σκαψίματος” στην καμάρα.

Η φτέρνα δεν έχει κανένα πρόβλημα, συγκρατείται σταθερά και άνετα στην θέση της, όπως και στο Vaporfly. Χωρίς πολύ ψάξιμο, μάλιστα. Και στην θεωρία, όταν η φτέρνα είναι εντάξει, είναι και το υπόλοιπο εντάξει και το παπούτσι λειτουργεί σωστά. Ισχύει όμως αυτό εδώ; Περίπου…

Μπορεί, όπως προείπαμε, η εφαρμογή να είναι στενή στο midfoot, το ύφασμα όμως έχει μπόσικα. Είναι τόσο λεπτό που σχεδόν δεν το νοιώθεις γύρω από το πόδι σου κι αν πιεστεί στις στροφές, στρεσάρεται αρκετά. Δεν ξέρω αν μετά από κάποια χιλιόμετρα ξεχειλώσει κιόλας.

Δεν έχουμε ξαναδεί πουθενά τόσο αραιή ύφανση όσο αυτή του Atomknit.

Το ίδιο ισχύει και για το toe box, αν και εκεί δεν φταίει μόνο το αέρινο ύφασμα αλλά και η ευρυχωρία του σημείου. Κάποιοι που μέτρησαν το πλάτος της βάσης εσωτερικά, βρήκαν ότι είναι ίδιο με αυτό του Vaporfly. Παρ’ όλα αυτά, το VF έχει πολύ πιο structured ύφασμα και συγχρόνως, μία ρηχή και σφηνοειδή γραμμή που δεν αφήνει αέρα στα δάχτυλα και τα μετατάρσια, αγκαλιάζοντάς τα. Στο Alphafly, ο μεγάλος προφυλακτήρας δίνει ένα κάπως “αψιδωτό” σχήμα στην περιοχή, αφήνοντας τελικά το πόδι εντελώς ελεύθερο, έως και ανεξέλεγκτο.

Εδώ διακρίνεται πόσο ψηλά κάθεται το ύφασμα, ακόμη και χωρίς το εσωτερικό χαρτόνι, που φοράει το παπούτσι στο βάθος.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι απ’ όσους το δοκίμασαν αρχικά, ισχυριζόντουσαν ότι πρέπει να κατέβεις μισό νούμερο. Ίσως με πολύ λεπτή κάλτσα να ίσχυε κάτι τέτοιο, καθώς όμως δοκίμασα και πειραματίστηκα και με τα δύο νούμερα, θα έλεγα ότι τελικά είναι true to size. Το μήκος του είναι εντελώς κανονικό, απλά στην περίπτωσή μου, έχοντας σχετικά στενό πόδι, τα φοράω με χοντρές κάλτσες. Αλλιώς το πόδι κολυμπάει.

Η νέα σχεδίαση της σόλας έχει αυξήσει πολύ το βάρος του παπουτσιού σε σχέση με πριν. Ως εκ τούτου, η εταιρεία έπρεπε να βρει τρόπο να ψαλιδίσει αυτήν την διαφορά και δεν υπήρχε άλλος από το να ελαφρύνει όσο γίνεται το επάνω μέρος. Και τα κατάφερε, κάνοντας το κυριολεκτικά αραχνοΰφαντο. Απ’ την άλλη όμως, δεν θα μπορούσε να το κάνει και πιο εφαρμοστό στο πόδι, αφού είναι πιθανό η τόσο ελαφριά κατασκευή του να μην άντεχε στις πιέσεις που θα δεχόταν.

Παρ’ όλα τα παραπάνω, το Alphafly τελικά δεν προβληματίζει καθώς τρέχεις, όπως ίσως θα περίμενε κανείς. Πάει στρωτά, δεν υπάρχουν πιθανά σημεία τριβής και είναι και άνετο. Απλά, δεν εμπνέει την σιγουριά που θα ήθελες από ένα αγωνιστικό μοντέλο. Δεν έχει την εφαρμογή-κάλτσα για να νοιώσεις ένα με το παπούτσι, πράγμα που συμβαίνει με το Vaporfly Next%. Μπορεί τελικά να μην σε αφήσει εκτεθειμένο ποτέ, πάντα όμως θα έχεις την αμφιβολία, ιδίως στις στροφές. Βέβαια, μιας και κατά βάση πρόκειται για παπούτσι μαραθωνίου, ο επιπλέον χώρος αποτελεί σύμμαχο καθώς μαζεύονται τα χιλιόμετρα και το πόδι πρήζεται.

Συγκρίνοντας το επάνω μέρος με αυτό του Vaporfly Next%, κλίνω χωρίς πολλή σκέψη υπέρ του Vaporweave. Προφανώς αυτό έχει να κάνει και με το σχήμα του ποδιού μου, σε κάθε περίπτωση όμως το αγκαλιάζει πολύ καλύτερα, χωρίς “κενά” πουθενά και σωστό κράτημα. Όσο σοφιστικέ κι αν μοιάζουν οι full bootie κατασκευές, ποτέ δεν θα έχουν την δυνατότητα ρύθμισης της εφαρμογής, όπως η κλασική σχεδίαση με την γλώσσα και τα πλαινά. Απ’ την άλλη βέβαια, κάποιος με πιο ογκώδες ή φαρδύ πόδι, σίγουρα θα βολευτεί καλύτερα στο Alphafly. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που ανέβηκαν νούμερο στο VF, γιατί δεν επαρκούσε ο χώρος στα δάχτυλα.

Για θέμα διαπνοής, είναι μάλλον περιττό να μιλήσουμε. Το AF είναι σίγουρα το πιο “ευάερο” μοντέλο που υπάρχει, έχοντας και την ικανότητα να στεγνώνει πολύ πιο γρήγορα σε περίπτωση που βραχεί.

Σχετικά με το νούμερο, τα είπαμε προηγουμένως. Παρότι το πόδι μου κλείδωνε καλύτερα στο μικρότερο, θεωρώ ότι το μήκος δεν θα επαρκούσε. 90% πάτε στο κανονικό σας, λοιπόν.

Σόλα και πάτημα

Το Alphafly είναι ένα παπούτσι “υπερπαραγωγή”. Τόσο με την καλή έννοια (χαρακτηριστικά), όσο και με την κακή (εμφάνιση). Πάει τον όρο maximal ακόμη παραπέρα, με τα περισσότερα μοντέλα της αγοράς να μοιάζουν δίπλα του σαν… πουέντ! Ακόμη και το μέχρι πρότινος “too much”, Vaporfly Next%, δείχνει πλέον σχεδόν νορμάλ σε διαστάσεις. Μέχρι κι οι fashionistas θα το λάτρευαν.

40mm αφρού στο πίσω μέρος και 36mm μπροστά, ακριβώς στο όριο που ορίζουν οι κανονισμοί της World Athletics για τους αγώνες. Η σόλα αποτελείται εξ ολοκλήρου από ZoomX, μία σύνθεση από το ελαστομερές Pebax, το οποίο έχει αποδεδειγμένα τις κορυφαίες ιδιότητες στον χώρο. Μέγιστη προστασία και συμπίεση, πολύ μικρή απώλεια ενέργειας (rebound), ανθεκτικότητα και εξωπραγματικά χαμηλό βάρος. Όποιος έχει τρέξει με τέτοιον αφρό, αντιλαμβάνεται αμέσως την υπεροχή του. Η Nike μιλάει για 80% επιστροφή ενέργειας από τον ZoomX.

Σχεδόν στο μέσο της σόλας, ενσωματώνεται μία πλάκα από ανθρακονήματα, όπως και στις προηγούμενες εκδόσεις της σειράς. Flyplate, την ονομάζει η Nike. Το ποια είναι ακριβώς η λειτουργία της, δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο. Σίγουρα είναι εκεί για να σταθεροποιεί τον πολύ μαλακό αφρό, ο οποίος σε τέτοια ποσότητα, θα συμπιεζόταν υπερβολικά. Η κοινή αίσθηση είναι ότι δίνει ελαστικές ιδιότητες στην σόλα, μία πρόσφατη έρευνα όμως (του κορυφαίου ειδικού Benno Nigg), έδειξε ότι ουσιαστικά οι carbon plates δρουν ως μοχλός. Όπως και να ‘χει, ας την πάρουμε ως αναπόσπαστο συστατικό στην συνολική λειτουργία της κατασκευής. Πέραν αυτών, στο Alphfly η πλάκα αποτελεί και την βάση, στην οποία στηρίζονται τα air pods. Εδώ μάλιστα έχουμε και την εικόνα της, αφού μπροστά ένα τμήμα της είναι εκτεθειμένο. Κατά τ’ άλλα, στην συγκεκριμένη εφαρμογή της περνάει εντελώς απαρατήρητη καθώς τρέχεις.

Η carbon plate.

Μετά από τρεις εκδόσεις Vaporfly, η εταιρεία θεώρησε ότι έπρεπε να παρουσιάσει κάτι καινούργιο. Κι αν υποθέσουμε ότι οι εφαρμογές στην γεωμετρία του ZoomX είχαν εξαντληθεί, η Nike έπρεπε να τραβήξει νέο άσο από το μανίκι της. Κι αυτός ήταν τα Air Zoom Pods. Δύο στρογγυλοί αεροθάλαμοι κάτω από τα μετατάρσια, διαμέτρου ~5cm, οι οποίοι είναι σφηνωμένοι ανάμεσα στην πλάκα και την εξώσολα. Εσωτερικά, δεν περιέχουν μόνο πεπιεσμένο αέρα αλλά και ελαστικές συνθετικές ίνες, έτσι ώστε η επαναφορά να είναι αμεσότερη και να ελέγχεται σωστότερα η συμπίεση/αποσυμπίεση τους. Κατά τους σχεδιαστές της Nike, η επιστροφή ενέργειας από τα air pods αγγίζει το 90%, 10% παραπάνω απ’ όσο ο ZoomX δηλαδή.

Μεγάλες αλλαγές έχουμε και στην εξώσολα. Στην φτέρνα ακολουθείται το ίδιο μοτίβο, με τι δύο λωρίδες λαστίχου όμως να καλύπτουν μεγαλύτερη επιφάνεια. Λόγω της κοιλότητας που υπάρχει ανάμεσά τους, ο εκτεθειμένος αφρός δεν έρχεται σχεδόν καθόλου σε επαφή με το έδαφος. Αυτό που έχει διαφοροποιηθεί εντελώς, είναι η σχεδίαση μπροστά. Η λεπτή στρώση σε όλο το forefoot έχει αντικατασταθεί από πολύ χοντρό λάστιχο, με έντονες ραβδώσεις. Στη μέση του υπάρχει ένα κενό, προφανώς για εξοικονόμηση βάρους. Υποθέτω ότι το τόσο λάστιχο μπροστά είναι απαραίτητο για να μπορέσουν να δουλέψουν σωστά τα air pods, ανάμεσα σε δύο άκαμπτες βάσεις στήριξης δηλαδή.

Παρότι η ακάλυπτη επιφάνεια είναι μεγάλη, ποτέ δεν ακουμπάει το έδαφος.

Στα 4%, η σόλα ήταν πολύ στενή στη μέση και πίσω και σε συνδυασμό με το ύψος και το softness της, έκαναν το παπούτσι πολύ ασταθές. Ιδίως αν πάταγες πολύ φτέρνα ή σε πιο αργούς ρυθμούς. Με το Next% τα πράγματα ήταν καλύτερα αλλά απείχε και πάλι απο το να χαρακτηριστεί αντικειμενικά σταθερό.
Αντιθέτως, το Alphafly έχει μία αισθητά φαρδύτερη βάση από πριν αλλά και διαφορετική συνολικά συμπεριφορά, λόγω των air pods. Μιλώντας με νούμερα, στο πίσω μέρος το πλάτος έχει αυξηθεί κατά σχεδόν 2cm, ενώ και τα πλαινά τοιχώματα ανοίγουν προς τα κάτω, σε σχέση με τα σχεδόν κάθετα του Vaporfly. Στα μετατάρσια η εξώσολα είναι 1cm φαρδύτερη στο τελείωμά της, με το σημείο επάνω από τα air pods να πλαταίνει ακόμη περισσότερο. Μεγάλες διαφορές, οι οποίες φαίνονται ξεκάθαρα και στο πάτημά του.

Όσο πληθωρικό είναι το Alphafly σε τεχνολογία και εμφάνιση, άλλο τόσο είναι και σε performance.
Πρώτ’ απ’ όλα, το cushioning. Μπορεί να νομίζαμε ότι με το Vaporfly τα είχαμε δει όλα, εδώ το πράγμα όμως πάει ακόμη παραπέρα. Η σόλα είναι περισσότερη, όχι μόνο σε ύψος (δεν καταλαβαίνω γιατί στα specs των AF και VF δίνουν το ίδιο νούμερο για την φτέρνα) αλλά και σε πλάτος. Οπότε έχεις ακόμη μεγαλύτερη ποσότητα μαλακού ZoomX. Η αλήθεια είναι πως στο πίσω μέρος, η αίσθηση της βύθισης δεν είναι τόσο διαφορετική όσο ίσως θα περίμενε κανείς. Κι αυτό οφείλεται στο αυξημένο πλάτος, αφού η προσγείωση είναι αρκετά σταθερότερη από πριν, άρα οι δυνάμεις πιο κατανεμημένες και ελεγχόμενες. Παίρνεις το ατελείωτο softness αλλά χωρίς να νοιώθεις την ποδοκνημική σου να παλεύει να ισορροπήσει, όπως στο παρελθόν.

Τα παραπάνω χιλιοστά αφρού στην φτέρνα είναι εμφανή.

Στα μετατάρσια, η διαφορά στο ύψος με το VF είναι ακόμη μεγαλύτερη, όπως και η συμπίεση της σόλας. Παρ’ όλα αυτά, το πάτημα είναι σταθερότερο και πιο κεντραρισμένο. Το πολύ φαρδύ forefoot, το χοντρό λάστιχο από κάτω, όπως και το ότι τα air pods είναι λίγο πιο σφιχτά από τον σκέτο αφρό, δεν αφήνουν την σόλα να “απλώσει”. Και βέβαια, μην ξεχνάμε ότι στο AF η carbon plate βρίσκεται στο μέσο του αφρού και όχι στο τελείωμά του, όπως στο VF.

Στο forefoot το AF έχει ψηλώσει κατά 4mm.

Η επιστροφή ενέργειας στο Vaporfly Next% ήταν και είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο. Όταν το είχα πρωτοδοκιμάσει και μετά φορούσα το 4%, το δεύτερο μου φαινόταν σχεδόν συμβατικό. Ακόμη και τώρα, μετά από 200 χιλιόμετρα μαζί του, που υποτίθεται θα έπρεπε να το έχω κάπως συνηθίσει, εξακολουθεί να με εντυπωσιάζει το ίδιο. Κι αναρωτιέται κανείς, όταν ο πήχυς είναι ήδη τόσο ψηλά, τι περιθώρια εξέλιξης αφήνονται στο επόμενο μοντέλο; Αρκετά, είναι η απάντηση.
Τα air pods επιστρατεύτηκαν για να κάνουν την διαφορά και το καταφέρνουν. Δεν ξέρω αν όντως επιστρέφουν 10% επιπλέον ενέργεια σε σχέση με τον ZoomX, σαν αίσθηση όμως εμένα μου φαίνεται ίσως και παραπάνω από τόσο.

Με το Alphafly τα πράγματα είναι πολύ απλά: του λες τον ρυθμό που θέλεις ν’ ακολουθήσεις, σου κλείνει το μάτι και φύγατε. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι άλλο, τα υπόλοιπα τα κάνει αυτό. Το τρέξιμο είναι τόσο εύκολο κι αβίαστο, που νομίζεις ότι μπορείς να τρέχεις για πάντα. Το πάτημα δεν είναι αστραπιαίο κι ούτε θα μπορούσε άλλωστε, με τόσα εκατοστά αφράτης σόλας να συμπιέζονται. Στην πραγματικότητα όμως, αυτό που χάνεις σε χιλιοστά του δευτερολέπτου κατά το transition, το κερδίζεις σε εκατοστά κατά τον διασκελισμό. Και μάλιστα, ανέξοδα. Κάθε βήμα που κάνεις, σχεδόν μετατρέπεται σε άλμα, ιδίως αν στοχεύεις η προσγείωση να γίνεται επάνω ή κοντά στα pods και να τα φορτίζεις. Αλλά και πιο πίσω να πατάς, πάλι από πάνω τους θα περάσεις.

Την πρώτη φορά που το φόρεσα, είχα πει ότι πρόκειται ξεκάθαρα για περίπτωση “μηχανικού ντόπινγκ”. Τόσο μεγάλη εντύπωση μου είχε κάνει το bounce και το efficiency του παπουτσιού. Και εξακολουθώ να το λέω. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι βέβαιος αν το χρησιμοποιώ μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Αυτή όμως είναι μια άλλη κουβέντα.

Η βύθιση του ποδιού μέσα στην σόλα είναι αρκετά μεγάλη, γι’ αυτό κι όσοι παρακολουθούν τα running metrics τους, μιλάνε για αυξημένο χρόνο επαφής με το έδαφος και μειωμένο cadence. Παράλληλα όμως, διαπιστώνουν και αυξημένο μήκος διασκελισμού, πράγμα που επιβεβαιώνει την αίσθηση του “πετάγματος” προς τα εμπρός.

Έχω κάνει περίπου 50 χιλιόμετρα έως τώρα με το Alphafly, όλα σε tempo προπονήσεις. Το κόλπο για να το πας σωστά, είναι να έχεις την αίσθηση ότι τρέχεις σε ρυθμό 10″-15″/χλμ πιο αργό από τον επιθυμητό. Ξαναλέω… την αίσθηση. Γιατί όταν κοιτάξεις τα περάσματα, διαπιστώνεις ότι πας αρκετά πιο γρήγορα. Το effortless του παπουτσιού είναι τόσο έντονο, ώστε πολύ εύκολα μπορείς να παρασυρθείς και στο τέλος να την πατήσεις.

Σε πέντε προπονήσεις έχω φορέσει το Alphafly και είναι με διαφορά οι πιο άνετες που έχω κάνει ποτέ αλλά και οι πιο αποδοτικές. Δεν αναφέρομαι μόνο σε θέμα ταχύτητας αλλά κυρίως στην προσπάθεια που χρειάστηκε να καταβάλλω. Και αυτό επιβεβαιώνεται και από την κατάσταση των ποδιών, τόσο κατά την διάρκεια, όσο και μετά. Όπως έχουμε ξαναπεί και γνωρίζουν όσοι έχουν τρέξει με σόλες από Pebax, ίσως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό τους είναι το πόσο φρέσκα διατηρούνται τα πόδια.

Βέβαια, το τρέξιμο με το Alphafly δεν είναι τόσο απολαυστικό όσο με πιο παραδοσιακά γρήγορα μοντέλα. Το βούλιαγμα μέσα στον αφρό, η παντελής έλλειψη πληροφορίας από το έδαφος και ο όγκος του, κάνουν την διαδικασία κάπως αποστειρωμένη και ίσως, λίγο “αδέξια”. Δε νοιώθεις τα πόδια σου να δουλεύουν, δεν καταλαβαίνεις ακριβώς πού πατάς, σα να οδηγείς με αυτόματο πιλότο. Απ’ την άλλη όμως, αυτός είναι κι ο ορισμός της αποδοτικότητας σε κάθε σύστημα, ελάχιστο δυνατό input με μέγιστο δυνατό output. Ή στην περίπτωσή μας, δρομική οικονομία.

Το Alphafly διαδέχεται ένα τρομερά επιτυχημένο μοντέλο. Είναι όμως συνολικά καλύτερο του Vaporfly και σε ποιες συνθήκες; Γιατί άραγε είδαμε την πλειονότητα των elite σε Λονδίνο και Πολωνία να προτιμάει το “παλιό”; Δεν ξέρω για το δεύτερο αλλά μπορώ να πω την γνώμη μου για το πρώτο.

Το Alphafly υπερτερεί εμφανώς σε cushioning, rebound και σταθερότητα, δεν τίθεται θέμα. Εκεί στόχευε άλλωστε η Nike, όταν το σχεδίαζε. Το ζήτημα είναι ότι αναγκαστικά το παπούτσι πήρε επιπλέον βάρος και κυρίως, όγκο. Το να χαρακτηρίσεις βαρύ ένα μοντέλο 210 γραμμαρίων, όταν έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, μοιάζει μάλλον αστείο. Αν όμως κάποιος έχει τρέξει με τα προηγούμενα μοντέλα της σειράς κι έχει καλομάθει στο απίστευτα χαμηλό βάρος τους, η διαφορά θα του είναι αισθητή. Ακόμη πιο αισθητό όμως, είναι το μέγεθος του παπουτσιού. Το VFF 4% αλλά και το VF Next%, με την εφαρμοστή τους γραμμή και την στενή σόλα, έκρυβαν καλά τον πραγματικό τους όγκο. Το Alphafly αντιθέτως, το νοιώθεις πελώριο γύρω από το πόδι σου, σα να φοράς βάρκες. Κι αυτό δεν αλλάζει, όσο γρήγορα κι αν πας, όσο ξεκούραστα κι αν σε πηγαίνει. Αισθάνεσαι το μέγεθος της σόλας και τον χρόνο συμπίεσής της, παρόλο που το παπούτσι σηκώνεται από μόνο του. Καταλαβαίνεις το επιπλέον πλάτος της, το παχύ λάστιχο και τους εμβόλιμους αεροθαλάμους. Ναι μεν τα πόδια σου δουλεύουν λιγότερο στην απογείωση, κατά την προσγείωση όμως, νομίζεις ότι θα πρέπει να δουλέψουν περισσότερο. Κι ας μην ισχύει τελικά. Εν ολίγοις, νοιώθεις όλη αυτή την “υπερκατασκευή” κάτω από το πέλμα σου. Είναι ξεκάθαρα θέμα αίσθησης και μόνο, η αίσθηση όμως είναι πολύ σημαντική σε παρατεταμένες και απαιτητικές προσπάθειες. Πιθανώς δε, σε δρομείς με μικρότερο σωματότυπο και ελαφρύτερους, να τους φανεί ακόμη πιο ογκώδες.

                                        42 γραμμάρια διαφορά στο Νο 45.

Να σημειώσω επίσης, κάποια πράγματα σχετικά με το drop του AF. Έχοντας λοιπόν το στατικό drop κατέβει στα 4mm και σε συνδυασμό με την τόσο μαλακή φτέρνα, το δυναμικό ή “πραγματικό” drop (υπό φορτίο, δηλαδή) είναι ακόμη μικρότερο. Δεν υπάρχει τρόπος να μετρηθεί με ακρίβεια κάτι τέτοιο, αν γινόταν όμως, ίσως να πλησιάζαμε και τα 0mm. Κυρίως αν πρόκειται για κάποιον που προσγειώνεται πολύ πίσω και βαριά. Το επισημαίνω, διότι στην περίπτωση που έχεις “ευαισθησία” στο χαμηλό drop, είναι πιθανό να σε χρεώσει ακόμη περισσότερο σε γαστροκνήμιο και αχίλλειο.

Για τα δεδομένα και τις προτιμήσεις μου, το Alphafly είναι το απόλυτο cruiser. Είναι η επιλογή μου για οποιοδήποτε tempo ή διαλειμματική με μεγάλα κομμάτια και κάθε φορά τελειώνω την προπόνηση με ένα τεράστιο χαμόγελο. Για πιο γρήγορους ρυθμούς, οριακά προτιμάω το Vaporfly. Σε σχέση με το καινούργιο, μοιάζει σαν racing flat στο πόδι, έχοντας καλύτερο upper, εφαρμογή και συμπεριφορά στις στροφές. Δεν ξέρω αν κάτι απ’ όλα αυτά θα επιβεβαιωνόταν με μετρήσεις, αλλά όπως είπαμε, ο παράγοντας αίσθηση μετράει εξίσου.

Συμπέρασμα

Γράφοντας ένα review, κάποιες φορές προσπαθώ να είμαι φειδωλός στους χαρακτηρισμούς που θα χρησιμοποιήσω, μην τυχόν και τους χρειαστώ για κάποιο επόμενο μοντέλο. Τέτοια είναι η περίπτωση Vaporfly – Alphafly. Με το πρώτο νόμιζα ότι τα είχαμε δει όλα αλλά με το δεύτερο αποδεικνύεται ότι είχε κι άλλο. Τρομερή δουλειά από τη Nike, που κατάφερε να βελτιώσει ακόμη περισσότερο την σειρά.

Να ξεκαθαρίσω ότι αναφέρομαι στα χαρακτηριστικά της σόλας και το πάτημα, αφού σαν συνολικό performance μπορεί κάποιοι να προτιμούν το VF. Ξέρω τέτοιες περιπτώσεις. Σίγουρα πάντως, εγώ δεν είμαι ανάμεσα σε αυτές. Κι ας μην είναι το επάνω μέρος όπως θα το ήθελα. Για άλλους ίσως να είναι, το θέμα εφαρμογή είναι εντελώς υποκειμενικό.

Η Nike πήρε τα καλύτερα εξαρτήματα από τα ράφια της και συνέθεσε ένα τρομερό μηχάνημα. Το ότι θα λειτουργήσει τόσο καλά, δεν ήταν δεδομένο a priori. Πόσο μάλλον όταν τολμάς να πειράξεις μία τόσο επιτυχημένη συνταγή, σαν αυτή του Vaporfly Next%. Μένει να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσει το μέλλον…

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

29 Σχόλια

  1. Υπερπαραγωγή και το review!!!!!Mπραβο!!!!!

  2. Πολύ ωραίο review Νίκο.
    Τρεις ερωτήσεις είχα και τις δύο τις απάντησες μέσα στο κείμενο.
    Η τρίτη είναι , αν είναι μονόδρομος για έναν ελαφριά heel striker η επιλογή του alphafly σε σχέση με το Vaporfly για μαραθώνιο σε ρυθμό long run?

  3. Άψογο και ευχάριστο στο διάβασμα το review Νίκο!
    Σίγουρα είναι ένα μοντέλο που αξίζει να δοκιμάσει κάποιος.
    Το μόνο που μας λείπει, ειναι τα 300 ευρώ!!!

    @pseiras δέν νομίζω να έχεις πρόβλημα με τα VF πατώντας “πίσω”, αν δεν έχει κλειστές στροφές. Ας μας πεί Νίκος και για τα AF, άν τα pods δουλεύεουν όταν πατάς αρκετά πίσω (γράφει μέσα στο κείμενο ότι θα “περάσεις” από πάνω τους, αλλά ποσο δουλευουν τότε?)

  4. Εγώ δεν θα ρωτήσω κάτι για το alphafly!! Αλλά το καινούριο next mango το τσίμπησες !!!!

  5. @aristidi
    Φοβάμαι τα πολλά χιλιόμετρα και την μαζεμένη κούραση (πρώτος μαραθώνιος γαρ) και ότι μιά σταθερή βάση πίσω θα ήταν πιο safe επιλογή.
    Αν και έχω παρατηρήσει οτι ξεκινάω πάντα με φτέρνα και όσο περνάνε τα χιλιόμετρα πάω καθαρά προς το μέσο το πατημά μου , γλειφοντας οριακά φτέρνα. (και εδώ ανάποδος πφφ).

  6. Πολύτιμη πηγή γνώσεων πλέον το site με τέτοια review. Κάτι η BF, κάτι η καραντίνα 2, να δούμε τι κομπόδεμα θα μαζέψουμε. Αλλά και να μαζέψουμε, με τόσα καλά παπούτσια άντε βγάλε άκρη….

  7. Εξαιρετικος Νικο τα ειπες ολα ,το μονο που δεν μας ειπες ειναι που θα βρουμε τα τριακοσια ευρω για να το παρουμε.Καλο βραδυ σε ολη την παρεα.

  8. Ευχαριστώ, παίδες! 🙂

    @pseiras To AF είναι σίγουρα πιο σταθερό και safe συνολικά και πίσω ακόμη περισσότερο. Και πάλι όμως, πάρα πολλοί έχουν τρέξει με το VF μαραθώνιο και δεν είχαν πρόβλημα με την μαλακή φτέρνα. Μια δοκιμή θα σου λύσει την απορία, Κώστα! 😛

    @aristidi Όσο πίσω και να προσγειώνεσαι αλλά και να φορτίζεις, αναγκαστικά θα πιέσεις στα μετατάρσια για να σηκωθείς. Βέβαια, αν πέφτεις πάνω τους, το rebound είναι αισθητά περισσότερο, αφού η δύναμη της πρόσκρουσης συγκεντρώνεται εκεί. Και πιο γρήγορο το transition επίσης.

    @tse89 Ε ναι, δεν βλεπόταν το πράσινο.

  9. Εξαιρετικό review, πέρα από την εμπεριστατωμένη ανάλυση, απόλαυσα το γραψιμό σου.
    Ένιωσα σαν να τρέχω με τα Alphafly.
    Σ’ευχαριστώ!

  10. Το καλυτερο review ever,Νικο σε ευχαριστουμε πολυ φιλε, ασε δε που τετοιες φωτο δεν εχω δει πουθενα αλλου!

  11. Νίκο μπράβο σου , δεν έχω δοκιμάσει να τρέξω με παπούτσι κάτω από 10 drop πόσο μάλλον να έδινα 300 ευρώ απ’ την στιγμή που επαγγελματίες δρομείς είχαν θέμα με το τόσο χαμηλό drop . Ίσως δοκιμάσω ενα παπούτσι αρχικα με 8 και στην συνέχεια αν δω ότι δεν έχω θέμα να κατέβω .@pseiras και εγώ για πρώτο μαραθώνιο θέλω να προετοιμαστώ , αλλά έτσι όπως είναι η κατάσταση μπορεί και να αργήσει ,εκτός αν συμμετέχω σε ένα virtual την άνοιξη να πάρω μια γεύση …

  12. Φοβερο review Νικο, σωστη διαφημιση!
    Σε βαζει μεσα που λενε!

  13. Το θέμα είναι ότι προσεγγίζουμε πλέον με γοργούς ρυθμούς τα 300 ευρώ. Πριν μερικά χρόνια βλέπαμε τα τοπ υποδήματα να είναι στα 170-180, μετά να πηγαίνουμε στα 220, έπειτα 250 και τώρα αγγίζουμε τα 300…. για κάτι το οποίο δεν θα κρατήσει πάνω από 200-400 χιλιόμετρα. Δεν μπορώ να καταλάβω καν αν αυτό είναι βιώσιμο για το ίδιο το μοντέλο αν το παίρνουν μόνο μερικές δεκάδες στην Ελλάδα. Γνωρίζει κανείς πόσο αγοράζεται χονδρική;

  14. @dejan Η αλήθεια αυτή είναι Γιάννη, δεν έχεις άδικο. Βέβαια, αν σκεφτείς ότι πριν 10 χρόνια κόστιζαν 165-175€ τα Νιμπουκάγιανα, το 230-250 μοιάζει λογικό για μοντέλα σαν κι αυτά που συζητάμε.
    Χιλιόμετρα βγάζουν αρκετά, ίσως και πάνω από 500. Ο παλιός EVA σε αγωνιστικά, καθόταν στα 200.

  15. Πάνω από 500? Ο.Ο . Τουλάχιστον αυτό είναι ένα θετικό… να βγάλεις 2-3 Longs και τους βασικούς αγώνες της χρονιάς…

  16. @dejan Γιάννη, δες εδώ το σχόλιο της 22/3/2020 και την φωτο.

  17. Echetlos respect, για άλλη μια φορά. Άρθρο όχι μόνο για blog.

  18. Εντάξει, μου ήρθε να βάλω τα γέλια σε κάποια φάση σήμερα.
    Με πατίνι να έτρεχα, πιο fair θα ήταν!

  19. Ζημιαρη, μας εβαλες σε εξοδα.
    Ελπιζω να μπαινει το υποπτερνιο (λογω μικρου drop χαχα!)

    Νικο η σχεδιαση/γεωμετρια της σολας ποσο rocker ειναι /την νιωθεις πχ σε συγκριση με τα endorphin speed που εχουν το speed roll; Αισθανεσαι να υποχωρει το μπροστινο μερος και να ρολλαρει πιο ευκολα το παπουτι, γενικα ρολλαρει;

    Εντάξει, μου ήρθε να βάλω τα γέλια σε κάποια φάση σήμερα.
    Με πατίνι να έτρεχα, πιο fair θα ήταν!

  20. @geomaz Ικανό σε έχω να προσθέσεις κι εδώ ορόφους!

    Γιώργο, δεν το νοιώθεις καθόλου το rocker γιατί η συμπίεση μπροστά είναι πολύ μεγάλη. Για να δουλέψει γενικά αυτή η γεωμετρία, δεν θέλει μόνο άκαμπτο forefoot αλλά πρέπει και το πόδι να κάθεται επάνω στην σόλα, να μην βουλιάζει μέσα της. Αλλιώς το rocker σχεδόν καταργείται. Σαν αίσθηση τουλάχιστον, “μηχανικά” ίσως να είναι εκεί, δεν ξέρω, σίγουρα δεν το καταλαβαίνεις όμως.
    Έχω κάνει δύο τρεξίματα με το Shift, το οποίο, ναι μεν δεν έχει πλάκα, ο αφρός όμως είναι πολύ συμπαγής και το rocker ξεκάθαρο.
    Οπότε, το AF είναι σχεδιασμένο περισσότερο να χοροπηδάει, παρά να ρολάρει.

    @stratus Χρήστο, τι έκανες με το νούμερο; Το άλλαξες;

  21. @echetlos Νίκο, επανέρχομαι, οριακά “off topic”: Πόσο μοιάζει αυτό το παπούτσι με το Tempo Next% , το οποίο έχει άσχημες κριτικές γενικά.
    Έχεις κάποια άποψη για το Tempo? Και επειδή όλα έχουν το κόστος σαν παρονομαστή, δεν μιλάω για κόστος 200€. Αλλά επειδή εκτιμώ ότι ίσως βρεθεί σύντομα σε κόστος 120€, είναι αξιόλογο παπούτσι σε αυτή την τιμή?

  22. @aristidi Μοιάζουν λιγότερο απ’ όσο δείχνει η εμφάνισή τους, Αριστείδη.
    Το Tempo έχει React πίσω και η συνθετική πλάκα είναι αρκετά εύκαμπτη, περισσότερο λειτουργεί σαν την άνω βάση των pods, παρά ως “υποκατάστατο” της carbon plate.
    Όσους ξέρω που το έχουν, λένε ότι πάει πολύ ωραία στα γρήγορα, με τα air pods να κάνουν την διαφορά, είναι όμως εντελώς νεκρό και κούτσουρο στα αργά. Οπότε, μίας χρήσης και μόνο, σε περίπτωση που κάποιος το σκέφτεται ως αντικαταστάτη του Turbo.
    Πιστεύω να το δοκιμάσω και να έχουμε review.

  23. Είναι και αυτός ο θόρυβος που κάνουν..
    Με πέρασε (σπάνιο) ένας στο Νιάρχος και νόμιζα ότι ερχόταν με βατραχοπέδιλα.

  24. @echetlos Εγώ πάντως μπήκα στο άρθρο του Time να δω τι εφεύρεση αφορά η φωτό με τα νύχια κάτω δεξιά!

  25. Χαχαχα…

    Εγώ πάντως μπήκα στο άρθρο του Time να δω τι εφεύρεση αφορά η φωτό με τα νύχια κάτω δεξιά!

  26. Νικο δοκιμασα τα alpha και τα αισθανομαι αρκετα περιεργα κατω απο την καμαρα.
    Νιωθω να με πιεζει εντονα εκει, καμια σχεση με τα next ή τα 4%, ειναι φυσιολογικο αυτο ή λες να παιζει κανενα ελαττωμα στα παπουτσια;

  27. Κι εγώ στην αρχή το ίδιο αλλά με το που ξεκίνησα να τρέχω, εξαφανίστηκε.
    Καλορίζικα!

Αφήστε μια απάντηση