Μεγάλη συζήτηση αυτή σχετικά με το παρακρατούμενο ποσό.
Προσωπικά δεν το βρίσκω και τόσο εξωφρενικό σαν πολιτική.
Ακόμη κι αν ματαιωθούν οι αγώνες, μεγάλο μέρος των εξόδων θα έχει ήδη γίνει, ενώ κι οι χορηγίες δεν θα ισχύσουν. Με λίγα λόγια, η ζημιά θα είναι πολύ μεγάλη.
Με δεδομένο λοιπόν ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες ακύρωσης, ο ΣΕΓΑΣ σου λέει: αν θες να τρέξεις κλασική, πρέπει να με βοηθήσεις. Τα έξοδα δε μπορώ να τα σηκώσω μόνος μου, σε περίπτωση ακύρωσης, οπότε είναι αναγκαίο να συμμετάσχεις κι εσύ στην ζημιά. Αλλιώς δεν μπορώ να σ’ το οργανώσω. Θες να “αγοράσεις” με 15€ τις πιθανότητες να τρέξεις τον αγώνα ή θα προτιμούσες να μην γίνει καν, ακόμη κι αν οι υγειονομικές συνθήκες το επέτρεπαν;
Σα να αγοράζεις έναν λαχνό, ας πούμε…
.
