Αλεξάνδρα την βουβωνοκήλη θα την κάνω τον Οκτώβριο (εκτός εαν υπάρξει υποτροπή οπότε βουρ στο χειρουργείο) επειδή πρώτον αυτή την στιγμή με ότι έκανα δεν μ’ενοχλεί καθόλου(εκτός των κοιλιακών που πλέον δεν κάνω) και δεύτερο επειδή προ ημερών κληρώθηκα για να συμμετάσχω στο Σπάρταθλο……αν μ’ενοχλούσε ήδη θα ήμουν χειρουργημένος και επειδή παίρνω ρίσκα πίστεψέ με θα είχα τελειώσει με το Μόρτον και με κάθε Μόρτον γιατί όπως λες ”το τρεξιμο ειναι τρόπος ζωής, σταση ζωής”. εντάξει έχω διαβάσει ότι στο νεύρωμα Μόρτον υπάρχει και το ενδεχόμενο να μείνει κάποιο πρόβλημα όπως, σε μικρότερο ίσως βαθμό, μπορεί να συμβεί και σε οποιοδήποτε χειρουργείο, ……..”δεν υπάρχει χειρουργός που να δίνει 100% επιτυχία ακόμα και στην πιο απλή επέμβαση” μου είπε ο ορθοπεδικός χειρουργός που χειρούργησε την κόρη μου τον Δεκέμβρη για ένα απλό γάγγλιο…..εύχομαι στην σωστή απόφαση και γρήγορα στην δράση!!
Ok, πάω πάσο (αναφέρομαι στην εξήγηση του γιατί θα κανεις την εγχείρηση τον Οκτώβριο).
Μωρε και μια γέννα που είναι και χαρμόσυνο “χειρουργείο”, δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει. Εγγυήσεις δεν υπαρχουν (μονο για τους φόρους και τον θάνατο-δεν τα αποφεύγεις). Απλα στο χειρουργείο για το μορτον τα ποσοστά αποτυχίας ειναι ψηλα. Τελος πάντων….
9/2/17 ξεκίνησε η ιστορία. Μεχρι Σεπτέμβριο δεν ειχα τρέξει. Ετρεξα Σεπτέμβριο για 1 1/2 μήνα και μετα καπούτ. Εχω να τρέξω απο μεσα Οκτωβρίου….
Ήθελα να ξεκινήσω τωρα (να δω τι παιζει και να παω χειρουργείο αν ειναι) αλλα με βρήκε η μέση. Μου εχει περάσει βεβαια η μέση αλλα αισθάνομαι μια ευαισθησία.
Νικο, με το knitpicks.com που εχεις κοτσάρει πιο πανω, προσπαθείς εμμέσως, πλην σαφώς, να μου πεις οτι ίσως θα πρεπει να σκεφτώ να το ρίξω στο πλέξιμο;
.
