[Alexandra]

Ξυπνάς ένα πρωί και εντελώς ξαφνικά, δηλαδή χωρίς να σε έχει πάρει κανείς τηλέφωνο να σε ειδοποιήσει (😂😂😂), δε μπορείς να πατήσεις. Αφόρητος πόνος ο οποιος σε ακινητοποιεί. Επί μία εβδομάδα πηγαίνω μόνο με τη φτέρνα. Στην εβδομάδα πάω στον Ψαρογιάννη. Θα μου πείτε δεν είναι γιατρός, γιατί πήγες σε αυτόν. Συμφωνώ, αλλά πιστεύω ότι έχει μεγάλη εμπειρία καθώς ασχολείται πάρα πολύ με τους δρομείς και είναι και ο ίδιος δρομέας. Επίσης ήταν φως φανάρι ότι είναι νεύρωμα Μόρτον-μέχρι και εγώ το’ ξέρα και ο Ψαρογιάννης μου το επιβεβαίωσε. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι πιέζεις στο ball of the foot και σε “χτυπάει” πόνος στα δάχτυλα. Δεν μπορούσα να προσδιορίσω αν είναι στο τρίτο ή τέταρτο δάχτυλο ο πόνος. Ο Ψαρογιάννης μου είπε ότι είναι και στα δύο και πράγματι διάβασα ότι είναι και στα δύο διότι το νεύρο που ξεκινάει στο μετατάρςιο, κάνει διακλάδωση και πάει και στα δύο δάχτυλα. Νεύρο μα μορτον είναι φλεγμονή στο νεύρο. Αποφάσισα συντηρητική θεραπεία, δηλαδή χωρίς φυσικοθεραπεία, μόνο με αντιφλεγμονώδες. Η αλήθεια είναι ότι δεν πολυπιστεύω στα αντιφλεγμονώδη (κάποιος να ενημερώσει τις φαρμακευτικές ότι κάποια δρομέας στην Ελλάδα έχει βγάλει άχρηστα τα αντιφλεγμονώδη), όμως επάνω στην εβδομάδα είδα βελτίωση και άρχισα πλέον να περπατάω κανονικά. Επί δύο εβδομάδες πήγαινα με τη φτέρνα. Ευτυχώς που δεν πιάστηκε το υπόλοιπο σώμα μου έτσι που πήγαινα τρεκλίζοντας.
Είμαι τώρα 25 μέρες με την ενόχληση. Βασικά ξεκίνησε ως πόνος, τώρα είναι ενόχληση, άντε λίγος πόνος. Εν πάσει περιπτώσει περπατάω σαν άνθρωπος και αυτό είναι κάτι.

Πριν 7 χρόνια μου είχε ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο. αλλά είχε κρατήσει τέσσερις μέρες. Τότε ο πόνος ήταν αισθητά σα να μου τρυπάνε την πατούσα με βελόνες ή σα να πατάω σε χαλίκια. Αλλά κράτησε 4 μέρες. Εδώ τώρα πάει λίγο μακρυά η βαλίτσα.

Χρόνια τώρα βάζω τα παπούτσια μου τα αθλητικά μετατάρσιο πατάκια. Μία μέρα πριν μου συμβεί αυτό είχα πάει να κάνω 1000άρια στο διάδρομο με παπούτσια στα οποία δεν είχα προλάβει να βάλω μετατάρσια. Αλλά δε νομίζω να είναι από αυτό. Πόσο πολύ πια!

Έχει και καλό καιρό και μου τη δίνει ότι δε μπορώ να τρέξω. Τις προάλλες πήγαινα με το αυτοκίνητο και ήθελα να στρίψω δεξιά αλλά είδα έναν στην ευθεία να τρέχει, και πέρασα από τη “ζήλια” μου να το δω από κοντά. Είπα να του πω “τρέχα τώρα που μπορείς διότι άλλοι δεν μπορούν να τρέξουν” αλλά το βούλωσα μη παρεξηγηθώ….

Παιδιά, άλλο πράγμα ένα χόμπυ που έχει να κάνει με την ύπαιθρο! Βγαίνεις έξω, αναπνέεις. Αύριο κανόνισα να πάω στο Σχοινιά για ποδήλατο. Μετά από 25 μέρες απραξίας, το αυριανό μου φαίνεται λες και πάω εκδρομή στο Monte Carlo.

[Nikos Pilikas]

@alexandra Τι να πω ρε φιλενάδα, περαστικά!
Τουλάχιστον το αντιμετωπίζεις με χιούμορ…
Και στην αρχή πήγε το μυαλό μου στο ότι το είχες ξαναπάθει, κάτι θυμόμουν αμυδρά από τα παλιά.

[tazi]

@alexandra Περαστικα ρε Αλεξανδρα, τι να πω …, αυριο λεω και εγω να παω στο σχοινια με το ποδηλατο, ισως βρεθουμε και τα πουμε απο κοντα.

[stratus]

Περαστικα Αλεξανδρα

[Alexandra]

@echetlos:ας ειχα καναν μαραθώνιο μπροστά μου να δεις χιούμορ που θα ειχα.

@tazi: διαβασα τώρα και τα δικά σου “χαμπέρια”. Τι να πω! Άντε έλα αυριο στον Σχοινιά-θα εχω και κεφτεδάκια (πλάκα κάνω). Εγω παντως το αποφασησα: θα κανω ποδήλατο. Δε γινεται να μην κανω τίποτα.

@stratus:θυμάσαι που σου ελεγα οτι δεν ειχα όρεξη για τρεξιμο; Ε, μου ήρθε η όρεξη, έφαγα όλα τα χιόνια και τώρα που εχει καλο καιρό, μέσα!

[KostasVer]

Καλησπερα,καλη χρονια!
Αν συνεχισει ο ασθενης την προπονηση τι γινετε;Χειροτερευει;

[Nikos Pilikas]

Ο γιατρός τι σου έχει πει, Κώστα;

[KostasVer]

Αυριο θα υπαρξει και γνωματευση και “θεραπεια”.Απλα στην βιβλιογραφια που εχω βρει δεν αναφερει για επιδείνωση του φαινομενου (για νεύρωμα-συνδομο Morton) με την ασκηση.Αναφερεται ότι ο ασθενης σταματα το τρεξιμο λογω οξυ πονου.

[Alexandra]

Κώστα, δε νομίζω ότι γίνεται χειρότερα αν τρέξεις αλλά όσο να’ναι το ερεθίζεις. Εμενα, παντως, ο πόνος εμφανίστηκε 9/2/2017 σε σημείο να μην μπορω να πατήσω το πόδι καθόλου (αυτό κράτησε κανα 2 εβδομαδες), ξανά έτρεξα τον Σεπτέμβριο μέχρι και αρχές Οκτωβρίου οποτε και ξαναεμφανίστηκε ο πόνος. Απο τον Οκτώβριο δεν τρεχω και ακόμη με ενοχλεί. Με ενοχλεί οταν το πιέσω με το δάχτυλο και μερικές φορές οταν περπατάω. Βράσε όρυζα!

Εχεις κανει μαγνητική να επιβεβαιώσεις οτι ειναι μορτον;

[KostasVer]

Αλεξανδρα καλημέρα,ευχαριστώ πολύ για την απάντηση!
Τελικά ήταν ελαφρύ οίδημα στο μετατάρσιο και με λίγες φυσικοθεραπείες πέρασε!
Τώρα βέβαια με ταλαιπωρεί περιοστιτιδα εδώ και 3 βδομάδες!
Καλή συνέχεια και καλή επιστροφή!

[vasilis lar]

Εγώ προσωπικά αν είχα ”Νεύρωμα Μόρτον” και δεν μου περνούσε συντηρητικά μέσα σε 1, βαριά 2 μήνες, δεν πρόκειται να παιδευόμουν περισσότερο και θα κατέληγα στην λύση του χειρουργείου….είναι τραυματισμός που τις περισσότερες φορές όσες φυσιοθεραπείες και αν κάνεις, όσα χάπια και αν πάρεις και όσες εγχύσεις και εαν κάνεις, δεν φεύγει με τίποτα……αυτά μου τα τόνισε ο ίδιος ο φυσιοθεραπευτής μου όταν τον ρώτησα πριν 2 χρόνια περίπου για λογαριασμό φίλης δρομέα από άλλη πόλη.

[Alexandra]

Βασίλη εχεις δικιο. Απο την αλλη, περνάει ο καιρός χωρίς να το καταλάβεις. Ασε που μου έλεγε ο ορθοπεδικός “δε σε βάζω χειρουργείο επειδη εσυ θες να τρέχεις. Αν το παάθαιαν η γιαγιά σου, θα την έβαζα. Αλλα οχι να κανουμε χειρουργείο για το τρεξιμο. Ασε, περίμενε, να δούμε”.

Για την ωρα, το πλάνο ειναι να αρχίσω να τρεχω, να με πονέσει, να καάνω κορτιζόνης ένεση, να δούμε οτι δε θα γινει τιποτα και μετα να παω να βγαλω το νεύρο πριν μου σπάσουν τα νεύρα.😂😂😂

[tol ga]

Στη δικη μου περιπτωση που ακομη δεν εχουν βρει τι εχω 14 μηνες μετα με πονο στο πελμα,μου ειχε πει γιατρος οτι εχω πιθανο συνδρομο ταρσιαιου σωληνα…τελικα μετα απο ηλεκτρομυογραφημα και μαγνητικη δεν ειχα τιποτα..και ο συγκεκριμενος ηθελε να μου κανει χειρουργειο να ελευθερωσει το νευρο στο πελμα…το παθος μου για το τρεξιμο μεγαλο αλλα πως με φωτισε ο θεος και δεν εκανα τζαμπα χειρουργειο να μεινω και τυχον αναπηρος απο ζημια σε υγειες νευρο!ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΙΔΙΑ,,ΟΧΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ …ΝΥΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ!

[vasilis lar]

Συμφωνώ και εγώ όπως όλοι μας βέβαια ότι ένα χειρουργείο (μακριά απ’όλους) δεν είναι στραγάλια και ποπ-κορν……απλά κάποια πράγματα δυστυχώς όσο και να το θέλουμε, όσο και να ”χτυπάμε τον κώλο μας κάτω” (που λένε και οι παλαιότεροι) δεν λύνονται χωρίς επέμβαση και κάποια ίσως ανακούφιση είναι παροδική……π.χ να αναφέρω ότι προσωπικά έχω διαγνωστεί τον προηγούμενο μήνα με βουβωνοκήλη και ξέρω ότι το χειρουργείο νομοτελειακά δεν το γλυτώνω, απλά τώρα με διάφορους τρόπους και τρυκ(βελονισμό κτλ)προσπαθώ να το καθυστερήσω μέχρι τον Οκτώβριο όπου και έχω προγραμματίσει να κάνω.

[Alexandra]

Χα χα, ωραίος εισαι Βασίλη! Αν είχες νεύρωμα μορτον, θα είχες κανει χειρουργείο “μεσα σε 1, βαριά 2 μηνες”. Αλλα τη βουβωνοκηλη λες θα την κανεις σε 7 μηνες. Ειδες; Οταν ειμαστε εξω απο το χορό, πολλα τραγούδια λέμε. 😂😂😂 Εν τω μεταξύ η βουβωνοκηλη δεν ειναι και τιποτα. Ενω στο νεύρωμα μορτον, μπορει και να μείνει κάποιο κουσούρι.

Εγω πιστεύω οτι χειρουργείο πρέπει να πηγαίνουμε οταν ειμαστε έτοιμοι. Οταν φτάνουμε στο αμήν και πλέον αισθανόμαστε οτι δε γινεται να μην το κανουμε. Κι εγω θα μπορούσα να μην το κανω αν δεν ετρεχα. Και δεν ειναι λογος να το κανω μονο επειδη τρεχω. Απο την αλλη, το τρεξιμο ειναι τρόπος ζωής, σταση ζωής, οποτε, μαλλον πρεπει να το κανω.

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις