Αρχική / Συνεντεύξεις / Μιχάλης Χαραλαμπίδης, σε όλα δυνατός.

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Επιλεγμένα / Συνεντεύξεις

Μιχάλης Χαραλαμπίδης, σε όλα δυνατός.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης, σε όλα δυνατός.

Ο Μιχάλης πέρα από πολύ καλός φίλος και εξαιρετικός αθλητής είναι επίσης επαγγελματίας φυσιοθεραπευτής. Στη παρουσίαση – συνέντευξη που ακολουθεί θα μας πει δύο λόγια για τον εαυτό του και άλλα δύο για θέματα που άπτονται βασικών τραυματισμών που αντιμετωπίζουμε ως δρομείς.

Μιχάλη, πες μας πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με το τρέξιμο, το ποδήλατο και το κολύμπι;

Ήμουν από μικρός αθλητικός τύπος, δε θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να απέχει από τον αθλητισμό. Με το τρέξιμο όμως άρχισα να ασχολούμαι το 1995 έχοντας σκοπό να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση. Το 2000 πιο συστηματικά με συμμετοχές σε αγώνες και πιο οργανωμένες προπονήσεις στο Χολαργό στο ΄νταμάρι΄ μέχρι που το 2004 έτρεξα το πρώτο μου Μαραθώνιο και κόλλησα το μικρόβιο που όπως φαίνεται είχα πάντα μέσα μου. Από το 2004 έως και το 2012 ασχολιόμουν μόνο με τρέξιμο.
Το 2007 μπήκε στη ζωή μου και το βουνό. Θες η καλή παρέα και η ποικιλία που σου προσφέρει, θες η απόλαυση να τρέχεις μέσα στη φύση, να γνωρίζεις διαφορετικά μέρη της Ελλάδας και να τρέχεις πιο χαλαρά χωρίς να πιέζεσαι από ρυθμούς και χρονόμετρα με σκοπό απλά ένα γρήγορο τερματισμό, το βουνό με κέρδισε. Αν μου ζητούσες σήμερα να διαλέξω μεταξύ δρόμου ή βουνού θα διάλεγα το δεύτερο.
Από 2012 και μετά ξεκίνησα και το ποδήλατο. Η ελευθερία που σου προσφέρει, η δυνατότητα να κινηθείς πιο γρήγορα, να καλύψεις μεγαλύτερες αποστάσεις και να δεις τον κόσμο γύρω σου χωρίς να καταπονηθείς όσο το τρέξιμο μου άρεσε πολύ. Κάνοντας λοιπόν δύο αθλήματα είπα να δοκιμάσω τον εαυτό μου και στο τρίαθλο. Το κολύμπι δε το ήξερα, υστερούσα πολύ. Παρόλα αυτά με την άγνοια του πρωτάρη ξεκίνησα με συμμετοχή σε ένα ολυμπιακής απόστασης. Φίλε μόνο που δε πνίγηκα, πάλευα με το νερό, δε κολυμπούσα, ευτυχώς θυμάμαι στη σημαδούρα της αναστροφής πατούσα….!! Τελικά όμως κόλλησα, θέλω ότι κάνω να το κάνω καλά και έτσι άρχισα να προπονούμαι και στο νερό. Τώρα πια αυτό που στο παρελθόν μου φαινότανε πραγματικός άθλος, το έχω για ψωμοτύρι. Εκτοτε έχω συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες διεκδικώντας πάντα καλές θέσεις και επιδόσεις.

Πόσες φορές γυμνάζεσαι την εβδομάδα;

Εξαρτάται από τη περίοδο και από τους αγωνιστικούς στόχους. Ο όγκος, η ένταση και το είδος της προπόνησης που ένας αθλητής ακολουθεί δε πρέπει να είναι ο ίδιος σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Υπάρχουν όμως περίοδοι που προπονούμαι κάθε μέρα εκτελώντας 10 ή και 11 προπονήσεις την εβδομάδα, (3 φορές ποδήλατο και από 4 τρέξιμο και κολύμβηση). Το καλό είναι ότι η βάση και στα τρία αθλήματα είναι η καλή αερόβια αντοχή, που είναι ο κοινός παρονομαστής σε κάθε προπόνηση. Απαραίτητες όμως είναι και οι επιμέρους προσαρμογές που πραγματοποιούνται με τις ξεχωριστές ανά άθλημα προπονήσεις όπου και εκεί δεν παύει να υπάρχει σημαντική επικάλυψη. Παραδείγματος χάρη το τρέξιμο στο βουνό απαιτεί γερούς τετρακέφαλους, εκεί σε βοηθάει πολύ το ποδήλατο.

Εκτός από ερασιτέχνης αθλητής όμως έχεις και μία άλλη ιδιότητα, αυτή του επαγγελματία φυσιοθεραπευτή.

Έχω σπουδάσει φυσιοθεραπεία και θέλω να πιστεύω πως είμαι καλός στη δουλειά μου. Πέρα από την επιστημονική γνώση που έχω και συνεχίζω να αποκτώ συμμετέχοντας σε πολλά σεμινάρια είτε ως εκπαιδευόμενος είτε ως εκπαιδευτής, με τη πολυετή εργασιακή μου εμπειρία και την ενασχόληση μου τόσα χρόνια και με τα τρία βασικά αερόβια αθλήματα έχω έρθει αντιμέτωπος με κάθε είδους τραυματισμούς.
Τις περισσότερες φορές γνωρίζω από πρώτο χέρι το πρόβλημα που έχει ο ασθενής γιατί σε ένα βαθμό το έχω βιώσει και εγώ. Επίσης γνωρίζω πολύ καλά τη ψυχολογία του τραυματία. Ο κόσμος που έρχεται σε εμένα, με εμπιστεύεται, μιλάμε την ίδια γλώσσα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που έχω κατά καιρούς βοηθήσει άτομα που πρωτοστατούν στο χώρο τους, με τη πλειονότητα από αυτούς να είναι δρομείς.

Πως πρέπει να αντιμετωπίζεται ένας τραυματισμός;

Το σώμα πρέπει να το βλέπουμε σαν μία ολότητα. Πολλές φορές η αντιμετώπιση ενός περιστατικού που δίνει παρεμφερή συμπτώματα σε δύο ασθενής και φαινομενικά μοιάζει ίδιο χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση στον κάθε έναν. Η πραγματική αιτία του τραυματισμού εντοπίζεται σε σημεία που δε μπορείς καν να τα φανταστείς. Σκοπός μου είναι τα περιστατικά που αντιμετωπίζω όχι μόνο να θεραπεύονται γρήγορα αλλά και να μην επαναλαμβάνονται.
Για παράδειγμα ένας συχνός τραυματισμός σε δρομείς είναι το σύνδρομο της λαγονοκνημιαίας ταινίας που τις περισσότερες φορές βγάζει πόνο λίγο πιο κάτω από το γόνατο, στην εξωτερική του πλευρά. Η αιτία όμως σε αυτό το τραυματισμό βρίσκεται στις περισσότερες περιπτώσεις ψηλότερα στο πόδι, στον γλουτό και στο ισχίο. Πάντα πρέπει να αναζητούμε την αιτία που οδήγησε τον ασθενή να μας επισκεφθεί και κατόπιν βέβαια να προσπαθήσουμε να δώσουμε γρήγορα οριστική λύση.

Ποιοι είναι οι συχνότεροι τραυματισμοί που αντιμετωπίζει ένας δρομέας, τι πρέπει να κάνει όταν νιώθει πως ο τραυματισμός ¨έρχεται¨;

Οι δρομείς γενικότερα καταπονούν πολύ το κάτω μέρος του σώματος τους, αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης και επαναλαμβανόμενης φόρτισης των κάτω άκρων. Ετσι τα περισσότερα προβλήματα τους εντοπίζονται σε όλο το μήκος του ποδιού, στο πέλμα, τον αχίλλειο τένοντα, το γαστροκνήμιο, τα γόνατα, τα ισχία και τη μέση. Και εκεί όμως θα συναντήσεις διαφοροποιήσεις. Οι δρομείς βουνού για παράδειγμα αντιμετωπίζουν πιο συχνά θέματα με τις αρθρώσεις τους ενώ όσοι ασχολούνται κυρίως με το δρόμοι με ζητήματα που εντοπίζονται κυρίως στη κνήμη και το πέλμα τους.
Επιγραμματικά θα σου αναφέρω μερικούς από αυτούς:
1. Αχίλλειος τένοντας
Πρόκειται για συχνό δρομικό τραυματισμό που σαν βάση έχει τον σφιχτό γαστροκνήμιο και υποκνημίδιο μυ. Κατά το κοινώς λεγόμενο δηλαδή τις σφιχτές γάμπες. Εκεί προσπαθούμε να αποσυμφορήσουμε τη πάσχουσα περιοχή από την ένταση στην οποία βρίσκεται και κατόπιν με ασκήσεις ενδυνάμωσης να τη θωρακίσουμε. Βασικό ρόλο παίζει το σωστό πάτημα
2. Σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας
Άλλος ένας συχνός δρομικός τραυματισμός στον οποίο αναφέρθηκα και πιο πριν. Οφείλεται πολλές φορές στη κακή ευθυγράμμιση του ποδιού και συνήθως προκύπτει ως αποτέλεσμα υπέρχρησης- έντασης που το πόδι δεν είναι ακόμα έτοιμο να δεχθεί
3. Πελματιαία απονευρωσίτιδα
Πρόκειται για έναν επίμονο τραυματισμό που ταλαιπωρεί πολλούς δρομείς. Μπορεί να οφείλεται σε ανισοσκελία, σε λάθος παπούτσι, σε κακό πάτημα που προέρχεται από συσσωρευμένη κόπωση κ.λ.π. Πολλές φορές μετά τη διενέργεια πελματογραφήματος και την υποστήριξη του πέλματος με κατάλληλους ορθοτικούς πάτους, ο τραυματισμός απομακρύνεται.
4. Περιοστίτιδα.
Με αυτόν τον πολύ γενικό όρο αναφερόμαστε στις φλεγμονές που εντοπίζονται συχνότερα στην εμπρόσθια περιοχή της κνήμης και είναι αποτέλεσμα υπέρχρησης. Οφείλονται κατά κύριο λόγο στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο κίνησης που εκτελεί το πόδι κατά τη διάρκεια της άσκησης- πρόσκρουσης με το έδαφος που με τη σειρά του σφίγγει τους μυς και δε τους επιτρέπει να λειτουργήσουν σαν φυσικά αμορτισέρ και να αποσβέσουν τις τάσεις που αναπτύσσονται.

Όταν ο αθλούμενος νιώσει ότι κάτι δε πάει καλά, πόνο δηλαδή που επιμένει περισσότερο από το συνηθισμένο, εγώ προτείνω άμεση ξεκούραση για την αποσυμφόρηση της πάσχουσας περιοχής, παγοθεραπεία και ελαφριά μάλαξη. Εάν ο πόνος επιμείνει πέραν των δύο-τριών ημερών, καλό είναι να αναζητηθεί η επαγγελματική γνώμη ενός ειδικού, γιατρού ή φυσιοθεραπευτή.
Καλύτερα είναι ο αθλητής να αντιμετωπίσει τον επικείμενο τραυματισμό στην αρχή του. Μία ή και δύο εβδομάδες χωρίς προπόνηση δε θα φέρουν τη καταστροφή όπως πολλοί πιστεύουν, αν όμως ο τραυματισμός πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις, τότε ο χρόνος και το κόστος της αποκατάστασης θα αυξηθεί σημαντικά, και η επάνοδος στη πρότερη κατάσταση θα διαρκέσει πολύ περισσότερο.
Κατά τη διάρκεια ενός τραυματισμού η συνέχιση της άσκησης μέσω άλλων μορφών άθλησης, όπως για τη περίπτωση του δρομέα είναι το ποδήλατο και η κολύμβηση, εφόσον δεν επιβαρύνουν τη πάσχουσα περιοχή είναι ενδεδειγμένη.

Τρέξιμο-κολύμπι-ποδήλατο, τι είναι καλύτερο;

Όλα είναι εξίσου καλά, ο συνδυασμός τους όμως είναι αυτός σε δυναμώνει πραγματικά. Το τρέξιμο για παράδειγμα είναι το άθλημα που βελτιώνει ταχύτερα τη φυσική κατάσταση. Δυστυχώς όμως είναι και αυτό με τους πιο συχνούς τραυματισμούς διότι καλείσαι να κινήσεις το σώμα σου χωρίς το πλεονέκτημα της κύλισης, άρα μειωμένης επαφής-πρόσκρουσης με το έδαφος, ή του μειωμένου βάρους, αποτέλεσμα της άνωσης στο νερό. Με το τρίαθλο όμως γυμνάζεσαι συνολικά, το σώμα αποκτά άλλου είδους προσαρμογές, γίνεται πιο δυνατό. Θεωρώ τον τριαθλητή πιο ολοκληρωμένο, σίγουρα πιο δυνατό και πιο ανθεκτικό σε τραυματισμούς.
Γι αυτό άλλωστε πιστεύω πως το crosstraining παίζει ευεργετικό ρόλο στη προπόνηση. Η ενδυνάμωση επίσης αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την αποφυγή τραυματισμών. Με κατάλληλο πρόγραμμα εκγύμνασης βελτιώνονται οι επιδόσεις και θωρακίζεται το σώμα.

Ξέρω ότι έχεις βοηθήσει στο Σπάρταθλο κατά τη διάρκεια του αγώνα με την επαγγελματική σου ιδιότητα.

Ναι, τα τελευταία χρόνια το φυσιοθεραπευτήριο μας συμμετέχει εθελοντικά στο Σπάρταθλο. Πρόκειται για μια φανταστική και συγχρόνως πολύ κοπιαστική εμπειρία που εμένα προσωπικά με γεμίζει. Η εμπειρία που έχω αποκομίσει είναι πολύ μεγάλη και σίγουρα με έχει βοηθήσει να εξελιχτώ ακόμα παραπάνω.
Πολύ επιγραμματικά θα σου πω ότι τα συχνότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Σπαρταθλητές μπορείς να τα κατατάξεις σε δύο κύριες κατηγορίες. Τα μυοσκελετικά και τα στομαχικά. Στα πρώτα προσπαθούμε με τεχνικές ήπιας μάλαξης να συνεφέρουμε τους καταπονημένους μυς του αθλητή προκειμένου να αντέξουν τη συνεχόμενη πολύωρη καταπόνηση. Η συχνή αλλαγή υποδημάτων που είναι άνετα στο πόδι και αρκετά υποστηρικτικά- μαλακά έχει δείξει ότι βοηθάει σε αγώνες υπεραποστάσεων.

Για τη διατροφή έχεις να προτείνει κάτι;

Η ισορροπημένη μεσογειακή διατροφή πιστεύω ότι αποτελεί μια πολύ καλή βάση για κάθε αθλητή. Όταν όμως οι απαιτήσεις από το σώμα μας αυξάνονται, αντίστοιχα πρέπει να αυξηθούν ή αν θες καλύτερα να βελτιωθούν και τα στοιχεία με τα οποία το εφοδιάζουμε. Το καλοκαίρι για παράδειγμα που ιδρώνουμε πολύ η αναπλήρωση των χαμένων υγρών με ηλεκτρολύτες παίζει σημαντικό ρόλο. Αντίστοιχα μετά από έντονες προπονήσεις και αγώνες, προϊόντα αποκατάστασης βοηθούν το σώμα να ανακάμψει πιο γρήγορα και να αποδώσει πιο καλά. Εδώ θα ήθελα να τονίσω πως πάντα πρέπει να χρησιμοποιούμε σκευάσματα από πιστοποιημένες εταιρείες- προμηθευτές.

Μιχάλη τελειώνοντας, με την εμπειρία σου, τι θα συμβούλευες τον δρομέα;

Συμβουλές μπορώ να δώσω πολλές, αν όμως διάλεγα τις πιο βασικές θα του έλεγα:
• Άκου το σώμα σου.
• Εμπιστεύσου τον προπονητή σου.
• Ξέχνα τη θεωρία όσο πιο πολύ τόσο πιο καλά.
• Φρόντισε να αντιμετωπίζεις το πρόβλημα που σε ταλαιπωρεί στο ξεκίνημα του, μη το αφήσεις να χρονίσει γιατί αυτό με μαθηματική ακρίβεια θα σε οδηγήσει σε μεγαλύτερες δυσκολίες στο μέλλον.
• Και φυσικά την πιο σημαντική. Διασκέδασε το!!!

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Νίκος, ένας δρομέας που δε παίρνει και πολύ σοβαρά τον εαυτό του

1 Σχόλιο

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη!
    Ο Μιχάλης, πέρα από καλός αθλητής και επαγγελματίας, είναι καλό παιδί και ωραίος τύπος!

Αφήστε μια απάντηση