2nd Atlas Trail Running

  • Αυτό το θέμα έχει 0 απαντήσεις, 1 φωνή και ενημερώθηκε τελευταία φορά 6 έτη, 11 μήνες πριν από τον χρήστη Elda.
Επισκόπηση 1 δημοσιεύσεων (από 1 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #107956
    Elda
    Συμμετέχων

    Αλλος ενας αγωνας βουνου, στη Μαλακασα, πραγματικο βουνο αυτη τη φορα, οχι σαν τον παιδικο του Λαυριου, με τις υψομετρικες του (760μ στα 24χλμ), με το σκοινι σε μια αποτομη αναβαση λιγων μετρων, με αρκετα δυσκολα μονοπατια με φυτευτες πετρες και φυσικα με μια μεγαλοπρεπεστατη τουμπα στα πρωτα χλμ του αγωνα που ειχε ως αποτελεσμα ενα ματωμενο (ευτυχως λιγο) γονατο κι ενα με μελανια μονο. Αν σκεφτει κανεις ποσες φορες σκονταψα και ημουν ενα βημα πριν την τουμπα, παλι καλα που ειχα μονο μια, ευτυχως ηταν χωμα και ισιωμα στο σημειο εκεινο και δεν τραυματιστηκα ιδιαιτερα.

    Ο χρονος μου 3:07:02 και ημουν 4η γυναικα. Μπορω να πω οτι ετρεξα με την αντοχη και το αεροβιο που εχω αποκτησει απο την προπονηση μαραθωνιου, αυτος ηταν και ο βασικος λογος που μ εκανε να δηλωσω στο 24αρι και οχι στο 11αρι. Η ιδιομορφια αυτου του αγωνα ειναι οτι ξεκιναει στα 600μ υψομετρο, κατεβαινεις γυρω στα 320μ στα πρωτα 3.5χλμ και μετα το 11 ανεβαινεις ξανα γυρω στα 350μ μεχρι το 16, ακολουθει ενα κατηφορικο χλμ στο 17 και μετα μια πολυ βαρβατη αναβαση σε στενο μονοπατι με πετρες που σε φτανει στα 720μ, για να τερματισεις στο σημειο της εκκινησης μετα απο 3 κατηφορικα και ευκολα χλμ. Στην ανηφορα 11-16 περασα πανω απο 15 ατομα και δε με περασε κανενας, ενιωθα πολυ ανετα και με πολλες δυναμεις παροτι δεν τρεχω καθολου ανηφορες. Ειλικρινα απορω πώς καποιοι αμιγως βοουνισιοι (ετρωγα τη σκονη τους στις πρωτες κατηφορες, ιδιαιτερα στα τεχνικα κομματια) τα φτυναν σε τετοιες ανηφορες. Εκανα δυναμικο βαδην (στο στοιχειο μου χαχα) και οπου μπορουσα τρεξιματακι χαλαρο. Μονο στο 17ο χλμ που ξεκινησε η κατηφορα πονουσα πολυ στα γονατα απο την πτωση και ανυπομονουσα να τελειωσει ο κατηφορος χαχα, ηθελα τις ανηφορες! Γενικα ο αγωνας βγηκε πολυ ομορφα, ειχα υπολογισει να κανω γυρω στις 3.5 ωρες με βαση περσινους χρονους αλλων αθλητων που γνωριζα, οποτε ακολουθησα τροφοδοσια μαραθωνιου και ημουν φουλ υδαταθρακωμενη και ενυδατωμενη παρα τον ηλιο που εκαιγε.

    Αναρωτιεμαι ποσο πιασμενη (και σε ποια σημεια) θα ειμαι αυριο. Τερμα τα βουνα τωρα, μπορει καποιες προπονησουλες μονο με την ομαδα των s runners απο Κερατεα που με παρασερνουν στα βουνα και ξεκουραση.

    Ο αγωνας για οποιον ενδιαφερεται για του χρονου:

Επισκόπηση 1 δημοσιεύσεων (από 1 συνολικά)
  • Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.