[dimitrissss]

Να’μαι και εγώ. Πήγα, έτρεξα, γύρισα χθες το βράδυ και είπα να σας τα γράψω. Μετά τη νίλα του Νοέμβρη που είχα κάνει την καλύτερη προετοιμασία της ζωής μου για να πάω στο πρώτο μου μαραθώνιο στο εξωτερικό (στη Βαλένθια) και τελικά έμεινα με 40 πυρετό στην Αθήνα, είχα βάλει στόχο να κάνω κάτι την άνοιξη. Πρωταρχικός στόχος παρέμενε το sub 3:30, αλλά δε κρύβω ότι φαντασιωνόμουν κάτι πιο γρήγορο. Οι υποψηφιότητες ήταν Βαρκελώνη, Λεμεσός, Μιλάνο. Δεν ήθελα να κάνω κάτι πιο αργά γιατί με 2 στην ουσία προετοιμασίες στη σειρά ήθελα και να ξεμπερδεύω. Αφού αποφάσισα για πρώτη φορά να συνεργαστώ με προπονητή για να μη κάνω πράγματα στην προετοιμασία που δεν ήξερα αν είναι σωστά ή λάθος, καταλήξαμε στο Μιλάνο. Γιατί κατέληξα στο Μιλάνο είναι λίγο μπέρδεμα. Πάντως η Ιταλία προσφέρει φτηνότερη μετακίνηση αεροπορικώς από άλλες χώρες της Ευρώπης, το Μιλάνο υπερπληθώρα ξενοδοχείων (3 μήνες πριν τον αγώνα έκλεισα δωμάτιο 500 μέτρα από το σημεία αφετηρίας-τερματισμού και είχε πάρα πολλά στην περιοχή), η διαδρομή σχετικά εύκολη με μικρές κλίσεις σε κάποια σημεία που δεν προβληματίζουν και με μικρό τμήμα με πλακόστρωτο σε καλή κατάσταση, σε αντίθεση με αυτά που άκουσα για τη Ρώμη.
Η προετοιμασία κύλησε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα ή τέλος πάντων κάτι σημαντικό και χάρις και το πρόγραμμα του κόουτς έφτασα εντελώς ξεκούραστος στον αγώνα. Αυτό που δε πήγε καλά ήταν η κατάσταση μου τις τελευταίες μέρες. Αυτή τη φορά έσκασε ένα κρύωμα από την Πέμπτη, Παρασκευή ταξίδευα και το οποίο με συνόδευσε μέχρι την επιστροφή μου στην Ελλάδα. Ξεκίνησα με δέκατα, προληπτική αντιβίωση ύστερα από συμβουλή παθολόγου και αντιπυρετικά. Παρασκευή ταξίδι σε ένα αεροπλάνο γεμάτο συναχωμένους Ιταλούς μαθητές και άφιξη στο ξενοδοχείο με ελαφρύ πυρετό. Είχα μια τελευταία προπόνηση 30 λεπτών στο πρόγραμμα, την οποία θα έκανα είτε Ελλάδα πριν φύγω Παρασκευή πρωί, είτε Σάββατο πρωί στο Μιλάνο. Τελικά την απέκλεισα. Άφιξη στο ξενοδοχείο και γραμμή για το Marathon Village για παραλαβή πακέτου. Χρησιμοποιώντας 3 γραμμές μετρό φτάνω στο MiCo (Milano Congression) σε ένα κτήριο που λέγεται LAB. Πίσω βρίσκονται οι εγκαταστάσεις που κάνει προετοιμασία η ακατανόμαστη, περάσαμε ακριβώς μπροστά από την πύλη τρέχοντας στον αγώνα. Να προσθέσω ότι από τη προσγείωση στη Μαλπένσα μέχρι το MiCo δεν υπήρχε καμιά αναφορά στον αγώνα, τίποτε ούτε μια αφίσα. Η έκθεση απογοήτευση. Του ημιμαραθωνίου της Αθήνας ήταν καλύτερη. Under Armour (χορηγός του αγώνα), Skechers, Compress sport, διάφορες ιταλικές εταιρείες διατροφής, άλλες πόλεις μαραθωνίων όπως Βαλένθια (@!$#!$Ε$!@##), αυτά. Α! Και ένα Citroen για έκθεμα στην πόλη της Alfa Romeo! Γενικά βαρέθηκα να βλέπω Golf, Focus, Renault και Peugetot. Οι Ιταλοί οδηγούν πια γαλλικά αυτοκίνητα! Στην έκθεση παραλαβή νούμερου από μια κυρία που δεν ήξερα γρι αγγλικά και μετά σε οδηγούν στην άλλη μεριά να παραλάβεις την goody bag. Εκεί ο εθελοντής μπορούσε να πει στα αγγλικά τη φράση “Athens Marathon November” αλλά δεν είχε περεταίρω λεξιλόγιο. Πάντως σε προέτρεπε να δοκιμάσεις το μπλουζάκι του αγώνα πριν το παραλάβεις και έτσι πήρα medium αντί large που είχα δηλώσει. Μπλουζάκι τεχνικό αυθεντικό Armani καθώς ο Giorgio είναι από φέτος ο κύριος χορηγός του αγώνα. Το goody bag πλήρες με διαφημιστικά, ενεργειακά σε δείγματα, σκόνες και τζελ, νερό και 2 κονσερβάκια rio mare, τα οποία τα έφερα Ελλάδα και τα έφαγα λίγα λεπτά πριν γράψω αυτό το κείμενο. Φωτογραφία στο ταμπλό του αγώνα με αλληλοβοήθεια μεταξύ δρομέων και πίσω στο ξενοδοχείο. Στο παράθυρο απέναντι είχα θέα Ristorante Pizzeria Sabatini, οπότε βουρ για υδατάνθρακα με τη σπέσιαλ pizza του μαγαζιού (εκπληκτική) και μπίρα σε μπουκάλι 0,75lt! Γενικά μου έκανε εντύπωση που στα περισσότερα εστιατόρια, πιτσαρίες ο κόσμος περιμένει απ’έξω καθότι μικρά είναι γεμάτα, αλλά δε πάνε σε άλλο κάθονται απ έξω και περιμένουν. Μετά την πίτσα βόλτα στη βραδινή Corso Buenos Aires, παγωτό χωνάκι και πίσω για ύπνο.
Το Σάββατο αρχικά ήθελα να κάνω 2 πράγματα. 1) να πάω στο Μεάτσα να δω τα μουσεία της αγαπημένης Ίντερ και της ακατανόμαστης, 2) να πάω στο Ντουόμο. Τελικά ξεκίνησα για βόλτα στη γύρω περιοχή της Corso Buenos Aires, ψώνισα σε μανάβικο πέρασα από μια λαϊκή και κατέληξα σε φαρμακείο για θερμόμετρο. 37,4 δεν ήταν ότι καλύτερο μια μέρα πριν τρέξεις μαραθώνιο, οπότε πάει το Μεάτσα που είναι μακριά, πάμε στο Ντουόμο. Εκπληκτικό σε γεμίζει, δεός (απ’έξω), για μέσα είχε μεγάλη ουρά. Κοντινή βόλτα να δούμε τη Σκάλα του Μιλάνου. Δε λέει τίποτα απ’έξω πάντως. Επιστροφή στη γειτονιά (Corso Buenos Aires) για μεσημεριανό υδατάνθρακα σε τραπεζάκι έξω, ριζότο αλά μιλανέζε με σαφράν και πανίνι σπέσιαλ. Τηλέφωνο στον κόουτς ο οποίος συμβούλεψε να πάρω αντιπυρετικά, επίσκεψη σε δεύτερο φαρμακείο και πίσω στο ξενοδοχείο.

(διάλειμμα να βάλω ένα ουίσκι και επιστρέφω)

Απόγευμα αρχίζω να ετοιμάζω τη “στολή” αγώνα, ζώνες τζελ, κτλ βγάζω την απαραίτητη φωτογραφία με τα ρούχα σαν ψώνιο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενημέρωση για το αν θα βρέξει δε θα βρέξει (γενικά αυτές της μέρες ο καιρός στην Ιταλία ήταν απολαυστικός εκτός από τη μέρα του αγώνα, που τελικά ήταν τέλειος για τον αγώνα!). Νυχτερινή βόλτα για τελικό υδατάνθρακα, όλα τα ριστοράντε γεμάτα με ουρές απ’έξω βλέπω κάτι τούρκικα με kebab pizza αλλά δεν, τελικά βρίσκω ένα παραγγέλνω μπρουσκέτα με πομοντόρο και σπαγγέτι με λαβράκι και γαρίδες. Γενικά το σπαγγέτι με θαλασσινά, ειδικά μύδια φοριέται πολύ! Έξω αρχίζει το ψιλόβροχο, ξενοδοχείο για ύπνο. Τελικά κοιμήθηκα καλά και τις 2 νύχτες πριν τον αγώνα.
Πρωινό ξύπνημα, το βράδυ έβρεξε αλλά τώρα είναι ΟΚ συννεφιά με δροσιά. Πρωινό στο ξενοδοχείο το οποίο ξαφνικά γέμισε με δρομείς (ήρθαν βράδυ και έφυγαν αμέσως μετά τον αγώνα). Ξεκινάω για το σημείο αφετηρίας τερματισμού. Έλεγα να πάω με το μετρό αλλά βλέπω που όλοι πάνε με τα πόδια, γιατί όχι είναι μόλις 12-13 λεπτά περπάτημα. Το σημείο είναι η Porta Venezia με 2 εντυπωσιακές αψίδες. Η παραλαβή των σάκων γίνεται στο διπλανό πάρκο που θυμίζει τον Εθνικό μας Κήπο. Τελικά είναι ο πρώην ζωολογικός κήπος που έχει γίνει μουσείο φυσικής ιστορίας και πλανητάριο. Δρομείς ανακουφίζονται στα πάμπολα δέντρα. Αλλάζω έχω ξεχάσει τη σακούλα στο ξενοδοχείο αλλά δε χρειάζεται ο καιρός είναι ιδανικά δροσερός. Πηγαίνω προς τα φορτηγά που αφήνουμε τα πράγματα. Χαμός άλλοι πάνε, άλλοι έρχονται. Βλέπω μια μαύρη φανέλα να γράφει ΟΦΗ. Φίλοι από Κρήτη, πιάνουμε κουβέντα αφήνουμε τα πράγματα αλλάζουμε ευχές για καλό αγώνα. Πάμε στα block. Τα block ήταν 7. Ωστόσο ξεκινάνε όλα μαζί. Αναμονή, τα μεγάφωνα παίζουν You could be mine, τραγουδάω και κάνω το Slash. Εθνικός Ύμνος Ιταλίας. Thunderstruck!! Δε μπορώ να κάνω τον Angus έχει κόσμο, πολύ τριγύρω! Εκκίνηση, όλα τα block μαζί, την ώρα που περνάω τη γραμμή έχει περάσει 1:50 από το gun time και ξαφνικά από το διπλανό ρεύμα τσουπ σου χώνεται μπροστά η σκυταλοδρομία συνωστισμός. Οι δρόμοι στενοί, οι στροφές πολλές δε μπορείς να πάρεις τη βέλτιστη γραμμή. Στα πρώτα 10 χιλιόμετρα έχω ήδη κάνει 600 μέτρα παραπάνω. Πολύ γρήγορα με πέρασε ο λαγός του 3:40. Οι λαγοί βέβαια θα έκαναν χρόνο που θα αντιστοιχεί σε gun time οπότε θα κάλυπταν τη διαφορά στην αρχή.
Δυστυχώς από την αρχή αισθανόμουν τα πόδια κομμένα. Τα χιλιόμετρα ήταν γύρω στο 5:00 γράφω ένα 4:40 αλλά μου φάνηκε λάθος μάλλον από τα στενά δρομάκια. Γενικά όσο είσαι στο κέντρο τρέχεις συνωστισμένος σε στενά δρομάκια. Το πλακόστρωτο είναι φαρδιές καλοσυντηρημένες πλάκες, καθώς από εκεί περνούν τραμ και αυτοκίνητα. Δε προβληματίζει. Όσο η διαδρομή πάει στα περίχωρα λιγοστεύει και ο κόσμος. Υπέροχες γειτονιές πράσινο αλλά σχεδόν κανείς Μιλανέζος δεν ασχολείται με τον αγώνα. Σε πολλά μέρη δε ο αγώνας διεξάγεται σε μια λωρίδα του δρόμου και δίπλα η κυκλοφορία διεξάγεται κανονικά. Κάτι σα τον αγώνα του ΣΔΥΑ στην Ποσειδώνος. Φαντάζομαι τη θα λένε στα ιταλικά φόρουμ 😛
Χιλιόμετρο 13 πόδια κομμένα (τουλάχιστον να κάνω κάτω από 3:40 σκέφτομαι). Προσπερνάω έναν Έλληνα ανταλλάσσουμε ευχές. Βλέπω αρκετούς να τρέχουν με μπλούζες του μαραθωνίου της Αθήνας, αλλά είναι ξένοι. Από το 17 η διάθεση φτιάχνει, όπου να ναι θα δούμε το Μεάτσα. Στάση για ξαλάφρωμα νο1. Ο ανεφοδιασμός κανονικός κάθε 5χλμ με μπουκάλι. Σε κάθε σταθμό έχει ισοτονικά, φρούτα, γλυκά. Σε άλλες έχουν λεκάνες με νερό. Σφουγγάρια σου δίνουν με το πακέτο 2 και πρέπει να τα έχεις μαζί σου. Άλλοι απλώς βουτάνε στο νερό τα καπέλα τους. Πλησιάζουμε το Μεάτσα. Η περιοχή του Σαν Σίρο ένα υπέροχο καταπράσινο προάστιο. Συνοδοί τυφλών δρομέων τους πληροφορούν που βρισκόμαστε. Περνάμε έξω από την Curva Nord. Ένας νεαρός με φανέλα της Inter μας επευφημεί του φωνάζω Forza Inter και συνεχίζω. Αρχίζει να ψιχαλίζει λίγο, τελικά δεν έβρεξε. Τα χιλιόμετρα από 27 έως 30 τα χειρότερα. Σε ένα σημείο με τεράστιες εγκαταστάσεις, αντιπροσωπειών αυτοκινήτων. Τεράστιες φαρδιές ευθείες, μονότονες. Θεατής ούτε ένας, ακούς μόνο το ποδοβολητό. Τριακοστό χιλιόμετρο. Αναπνευστικά τέλεια, κανένα πρόβλημα το μυϊκό παραμένει. Πόδια κομμένα. Τρέχεις δίπλα στα αυτοκίνητα. Θεατές ελάχιστοι, χαρούμενοι μπόμπιρες φωνάζουν. Όλα τα χιλιόμετρα γύρω στο 5 ακριβώς αλλά έχεις ήδη τρέξει 800 μέτρα παραπάνω, 33ο κάτω από μια γέφυρα ιδανική στάση για 2ο και τελευταίο ξαλάφρωμα. Μαζί με τη στάση 4:59 το χιλιόμετρο. Βρε λες; 4:50, 4:40, 4:35, 4:25. Έχει γούστο! Τελευταίες ανηφορίτσες μικρές αλλά αχρείαστες και το χειρότερο πλακόστρωτο στο τέλος. Μικρές μυτερές πέτρες. 42ο χιλιόμετρο σε 4:08, 42 χιλιόμετρα σε 3:27:53, αλλά ο αγώνας έχει και άλλο. Μπαίνουμε τρέχοντας σε ένα πάρκο, πέφτω σε δρομέα από τα Χανιά. Χαιρετιόμαστε συνεχίζω. Porta Venezia. Τέλος σε 3:33:44 αλλά έχω τρέξει 43,3 χιλιόμετρα! Α, ρε ραγκάτσι με τα στροφιλίκια σας. Τέλος. Πάει και αυτό. Φωτογραφίες. Τσάντα με φρούτα, γιαούρτι γκρέκο. Πάμε για άλλα.

ΥΓ. Η ιστορία δε τελειώνει εδώ έχει και επίσκεψη σε τρίτο φαρμακείο αλλά βαριέμαι να γράφω άλλο 😛

[Kalogeridis]

Μπράβο σου… εννοείται ότι λογίζεται ως sub3:30… κρίμα να τον πας κρυωμένος… φαντάσου τι θα έκανες αν πήγαινες υγιής… Μπράβο!

[tazi]

@dimitrissss Ωραιος ρε φιλε, πολυ καλα τα πηγες, αλλα δε μου κανει καμια εντυπωση ξερεις….., ο δρομος ειναι ανοιχτος μπροστα σου για ακομα καλυτερα πραγματα. Τερματισες δυνατος, αυτο εχει σημασια και ειναι αποτελεσμα της προπονησης σου, τα εχουμε πει αλλωστε αυτα. Συνεχισε μεθοδικα, οπως αλλωστε κανεις και θα βελτιωνεσαι συνεχως, σου μιλαω εκ πειρας!!

[Nikos Pilikas]

@dimitrissss Πολλή γκαντεμιά ρε φίλε, αν είναι δυνατόν!
Να έχεις δουλέψει τόσο πολύ για 7-8 μήνες και να μην μπορείς να το εξαργυρώσεις στον αγώνα…
Τώρα έχεις συνέλθει;
Όπως και να ‘χει, εξαιρετική η επίδοσή σου κι η προπόνηση που κουβαλάς θα αποτυπωθεί με την πρώτη ευκαιρία.
Συγχαρητήρια!

[than]

@dimitrissss Άψογος!!! Καλή ξεκούραση και στους επόμενους αγώνες με υγεία!

[spy]

@dimitrissss: …συγχαρητηρια Δημήτρη ! Χρειάζεται βέβαια και λίγο τύχη ο μαραθώνιος … ή τουλάχιστον όχι τόσες πολλές ατυχίες που είχες εσύ!!! Είμαι βέβαιος όμως, επειδή ο τροχός γυρίζει, ότι στον επόμενο θα επιτύχεις την επιδοση που περιμένεις … και πραγματικά αξίζεις …!!!Forza INTER!!!

[dimitrissss]

Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ όλους! Εν τω μεταξύ οι γκαντεμιές δε τέλειωσαν εκεί. Ενώ δυο μέρες έκανα βόλτες και σημείωνα τι θα έτρωγα μετά τον αγώνα, (κρέατα, γλυκά, ότι να’ναι), με το που γυρίζω στο ξενοδοχείο με πιάνει μια γαστρεντερίτιδα άλλο πράγμα. Πήρα 3 Imodium για να σταματήσει και είχα πάρει και προληπτικά ένα πριν τον αγώνα. Τελικά μετά τον αγώνα την έβγαλα με ψωμί. Την άλλη μέρα ταξίδεψα με στομαχόπονο, πήρα imodium πριν το ταξίδι για καλό και για κακό και σήμερα μπορώ να πω ότι έρχομαι στα ίσια μου.
Πάντως αναπνευστικά ήταν ο πιο εύκολος μαραθώνιος που έτρεξα και αν και μυϊκά ταλαιπωρήθηκα στον αγώνα μετά ήμουν σα να είχα τρέξει ένα απλό long run.

[TJohn]

@dimitrissss Συγχαρητήρια και καλή αποκατάσταση τώρα!
Πολύ όμορφη αν και γεμάτη γκαντεμιές η εμπειρία σου! Εύχομαι λιγότερες ατυχίες στον επόμενο!
Εντωμεταξύ τώρα βλέπω ότι κάναμε παρόμοιο strong finish, εσύ μιλάνο εγώ θεσσαλονίκη! 😀

[dimitrissss]

@john Σε ευχαριστώ πολύ και συγχαρητήρια για τον αγώνα σου! Ένας φίλος δρομέας κάποτε είπε καλύτερα να σου βγουν τα γρήγορα στο finish παρά στην αρχή!

[petransfhp]

Συγχαρητήρια για τον αγώνα σου , εύχομαι την επόμενη φορά όλα να σου πάνε δεξιά.
Θα τρέξω και εγώ στο Μιλάνο τον Απρίλιο. Επέλεξα την διαδρομή ως συνάρτηση κόστους ταξιδιού και γρήγορη διαδρομής. Σίγουρα έχει πολλές στροφές και θέλει προσοχή. Ίσως τα πράγματα να είναι λίγο καλύτερα για εμένα, θα ξεκινήσω από το γκρουπ 3:00-3:15 . Οπότε λογικά δεν θα έχει τόσο συνωστισμό και θα μπορώ να επιλέξω τις γραμμές μου .

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις