Despixi

Πολύ όμοροφ άρθρο για μια πολύ ξεχωριστή αθλήτρια!
ΥΓ: Οι συναθλήτριές της την έψαχναν, αλλά εκείνη είχε πάει για ψώνια κι εμφανίστηκε λίγο πριν την εκκίνηση. 🙂 🙂 🙂

!!!!!
Προσωπικά, αγνοούσα την Fanny Blankers-Koen και τον άθλο της… (Που είναι ακόμα μεγαλύτερος αν σκεφτεί κανείς -όπως διαβάζω- ότι κέρδισε τα 4 από τα 9 αγωνίσματα που είχαν τότε οι γυναίκες στο πρόγραμμα!
Συγχαρητήρια στη συγγραφέα για την παρουσίαση της και την έμπνευση της!

Το 1928, στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθησαν στο Άμστερνταμ, οι γυναίκες επετράπησαν να αγωνιστούν σε δρομικά αγωνίσματα για πρώτη φορά. Αλλά στα 800 μέτρα είχαμε μια ατυχία. Οι περισσότερες από τις 9 αθλήτριες που συμμετείχαν κατέρρευσαν! Ή τουλάχιστον έτσι αποφάνθηκαν οι θεατές, οι κριτές, τα μέσα ενημέρωσης.

ΣΑν αποτέλεσμα αυτού, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή απαγόρευσε στις γυναίκες να τρέχουν οποιαδήποτε απόσταση πάνω από 200 μέτρα, γιατί το τρέξιμο αποστάσεων ήταν επίπονο και επικίνδυνο για το γυναικείο σώμα!
(Αργότερα, η ταινία που κατάγραψε τους αγώνες του 1928 εμφανίστηκε, δείχνοντας ότι μόνο μία γυναίκα έπεσε, κι αυτή ρίχνοντας το σώμα της μετά τη γραμμή του τερματισμού, όπως πολλές φορές έχουμε δει να γίνεται και στα χρόνια μας. Αποτέλεσμα κάποιες από τις επερχόμενες αθλήτριες να πέσουν πάνω της και να πέσουν κι αυτές.)
http://library.la84.org/SportsLibrary/NASSH_Proceedings/NP1985/NP1985zc.pdf
https://www.youtube.com/watch?v=3bo9yNiKEq4&pbjreload=10 (μετά το 0.55 -1.15 στιγμιότυπα από τα 800μ!)

Η απαγόρευση αυτή κράτησε 32 χρόνια…
Τα 1,500 μπήκαν στο πρόγραμμα το 1972, τα 3,000 και ο Μαραθώνιος το 1984, τα 10Km το 1988, τα 5Km το 1996 (!) και τα 3,000 στηπλ το 2008.
(Στο διάστημα αυτό της απαγόρευσης της ΔΟΕ, εμφανίστηκαν μέχρι και ιατρικές-επιστημονικές μελέτες που συνηγορούσαν υπέρ της. Κάποιοι υποστήριζαν ότι η γυναίκα που έτρεχε κινδύνευε κι από πτώση μήτρας! Και αναπόφευκτα θεωρούνταν αδιανόητο για μια γυναίκα να τρέχει… σε σημείο που αναπτύχθηκαν μέχρι και κινήματα ενάντια σε αυτό…)
Αλλά όλα αυτά δεν είναι -μονάχα αυτά- η ιστορία του τρεξίματος των γυναικών. Σε όλο αυτό το διάστημα υπήρξαν σπουδαίες γυναίκες που δεν αγωνίστηκαν μόνο στο άθλημα, αλλά και στο να αποκτήσουν το δικαίωμα να μπορούν να το κάνουν αυτό…

Κάποιες όπως η Roberta Gibb, η Kathrine Switzer, η Joan Benoit ή η Grete Waitz (που μου ξαναθύμισε και τον Fred Lebow) είναι γυναίκες που σκέφτηκα, -διαβάζοντας αυτό το άρθρο- ότι ίσως αξίζει να πει κάποιος την ιστορία τους …μια ιστορία που ίσως εμπνέει ακόμα… (αν αναλογιστεί κάποιος πώς μέχρι πριν λίγα χρόνια -αν όχι ακόμα!- κοίταζε -και στη φτωχή πατρίδα μας- μια γυναίκα που έτρεχε…)

Σας ευχαριστω και χαιρομαι που σας αρεσε! @notasol, κι εγω πριν μερικους μηνες την ανακαλυψα οταν βλεποντας (ξανα) ενα βιντεο του τελικου 4×400 γυναικων των Ολυμπιακων της Σεουλ 1988, ο σχολιαστης ελεγε οτι αν κερδιζε η ομαδα των ΗΠΑ, η Φλορενς Γκριφιθ θα γινοταν η πρωτη γυναικα που θα επαιρνε 4 χρυσα στην ιδια Ολυμπιαδα (εχοντας χρυσο στα 100, 200 και 4×100). Στα σχολια κατω απο το βιντεο εγραφαν οτι αυτο δεν ηταν αληθες, γιατι ειχε ηδη κερδισει 4 χρυσα στους Ολυμπιακους του Λονδινου η Fanny Blankers-Koen. Ετσι αποφασισα να την ψαξω, μ εντυπωσιασε η ιστορια της και χαιρομαι που μεσα απο αυτη την ενοτητα βρηκα την ευκαιρια να την παρουσιασω και σ εσας!

Ναι, ναι!
Φτάνει να συνεχίσεις και να μας παρουσιάσεις κι άλλες που δεν ξέρουμε για να μαθαίνουμε!!!
… όσο για τα ψώνια που πήγε να κάνει πριν την εκκίνηση, η ιστορία λέει ότι πήγε να αγοράσει ένα αδιάβροχο-παλτό για κρύωνε!!!

100 χρονια απο τη γεννηση της σημερα και η google την τιμαει με doodle.