Αρχική / Αξιολογήσεις / Adidas Adizero Boston 7

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

Adidas Adizero Boston 7

Adidas Adizero Boston 7

Κατηγορία: Performance trainer – Ουδέτερο πάτημα – Βάρος: 244γρ. – 10mm drop (26/16mm)

 

Η Adizero, η αγωνιστική σειρά της Adidas, μοιάζει σαν ένα ξεχωριστό τμήμα μέσα στην δρομική γκάμα της εταιρείας. Έχει συγκεκριμένη σχεδιαστική φιλοσοφία και είναι 100% performance oriented. Πιο παραδοσιακό και απέριττο design, στοχευμένο κοινό αλλά και μια “αδιαφορία” για τις εκάστοτε τάσεις της αγοράς ή ακόμη και της μόδας. Σπάνια προστίθενται νέα μοντέλα, κάτι που συνηθίζει η Adidas με άλλες της σειρές, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως οι εκδόσεις δεν ανανεώνονται ετησίως, όπως συμβαίνει με όλη την υπόλοιπη αγορά. Ακόμη και όταν αυτό γίνεται, οι αλλαγές δεν είναι μεγάλες και αφορούν κυρίως το επάνω μέρος, με τον συνδυασμό Boost/EVA/Continental να παραμένει ανέγγιχτος. Αυτό δείχνει πως οι Γερμανοί πιστεύουν στην συνταγή τους και την πειράζουν μόνο όταν έχουν πραγματικά κάτι να της προσθέσουν. Και πολύ καλά κάνουν.

To Boston 6 έμεινε λίγο λιγότερο από 2 χρόνια στην αγορά κι ίσως το διάστημα να ήταν και μεγαλύτερο (όπως με το V5), αν η εταιρεία δεν επέλεγε να λανσάρει το Boston 7 επάνω στον περσινό μαραθώνιο της Βοστώνης, με την ανάλογη έκδοση.

Επάνω μέρος και εφαρμογή

Το Boston 6 έφερε μεγάλες βελτιώσεις στο επάνω μέρος, σε σχέση με το V5. Πολύ πιο σύγχρονο από πλευράς σχεδίασης και υλικών κι επιπλέον, πιο ευρύχωρο στο μεσαίο και εμπρόσθιο τμήμα. Ή αν προτιμάτε, λιγότερο στενό, μιας και εξακολουθούσε να έχει την παραδοσιακά σφιχτή φόρμα των performance μοντέλων.

Στο νέο Boston, οι αλλαγές είναι σχεδόν αμελητέες. Το engineered mesh διατηρείται, απλά πλέον είναι ελαφρώς πιο λεπτό και ανοιχτό, κυρίως από τη μέση και πίσω, διευκολύνοντας έτσι τον αερισμό του ποδιού. Το σχήμα του toe box παραμένει ελαφρώς στρογγυλεμένο, με τον προφυλακτήρα να είναι εσωτερικός και αρκετά μαλακός. Δομικά στοιχεία δεν υπάρχουν μπροστά, παρά μόνο η πυκνότερη ύφανση του διχτυωτού στο πλάι.

Το ύφασμα του V7 είναι ελάχιστα πιο stretchy, η βασική σχεδίαση όμως παραμένει ίδια. Αν παρατηρήσετε, θα δείτε ότι ο προφυλακτήρας φτάνει πολύ πίσω, κάτι που ευνοεί το κράτημα αλλά επηρεάζει την εφαρμογή.

Στο μεσαίο τμήμα, συνεχίζει να δεσπόζει το μεγάλο πάνελ με τις τρεις συνθετικές ρίγες. Εν αντιθέσει με τις άλλες σειρές της Adidas, στα Adizero είναι εύκαμπτο και κάνει άψογα την δουλειά του, περνώντας εντελώς απαρατήρητο. Πάντα είχα την απορία γιατί η εταιρεία χρησιμοποιεί άλλα, αμφιλεγόμενα πάνελ στα περισσότερα προπονητικά της μοντέλα, όταν έχει έτοιμη και δοκιμασμένη την λύση μπροστά της. Τέλος πάντων…

Οι τρεις ρίγες κρατούν πολύ καλά το midfoot, χωρίς όμως να δημιουργούν σημεία πίεσης. Η ύφανση από τη μέση και πίσω είναι πολύ αραιή, βοηθώντας την διαπνοή του upper.

Η γλώσσα έχει λίγο περισσότερο αφρώδες από πριν στο επάνω μέρος της και είναι επίσης ραμμένη στα πλαινά. Το σχετικά εύκαμπτο κολάρο παραμένει ίδιο, με το σημείο στον αχίλλειο να σηκώνεται ελαφρώς ψηλότερα και να έχει λίγο πιο “κλειστό” σχήμα.

Το παραπάνω αφρώδες στην γλώσσα δεν γίνεται καν αντιληπτό, ενώ το “μυτερό” τελείωμα του κολάρου (πιο στρογγυλεμένο στο V5) ίσως ευθύνεται για το ελαφρύ γλίστρημα της φτέρνας.

Η αίσθηση του νέου Boston στον δρόμο είναι πανομοιότυπη με του προηγουμένου. Κλασική performance εφαρμογή, η οποία αγκαλιάζει και κρατάει ιδανικά το πόδι σε όλες τις συνθήκες. Αυτό βέβαια, με την προυπόθεση ότι μιλάμε για εντελώς κανονικού μεγέθους πέλματα. Έστω και ελαφρώς φαρδύτερα να είναι, το Boston έχει αρκετά σημεία όπου θα νοιώσεις στριμωγμένος.

Το toe box έχει έναν σχετικό αέρα αλλά και πάλι δεν συγκρίνεται ούτε και με τα πιο στενά προπονητικά. Αυτό οφείλεται και στον προφυλακτήρα, ο οποίος, αν και μαλακός, φτάνει σχεδόν μέχρι τα μετατάρσια και τελικά εμποδίζει το άπλωμα των δαχτύλων.
Στο Boston 6, μεταξύ των δύο πρώτων σειρών των κορδονιών υπήρχε ένα ασυνήθιστα μεγάλο κενό. Αυτό έδινε λίγο παραπάνω αέρα στο σημείο και μετρίαζε την αίσθηση στο, ούτως ή άλλως, στενό midfoot του παπουτσιού. Πλέον, αυτό το κενό δεν υφίσταται.
Έτρεξα περίπου τρία χιλιόμετρα φορώντας και τα δύο μοντέλα και ένοιωθα ότι η εφαρμογή είναι απαράλλαχτη. Μία ελαφρώς στενότερη αίσθηση στα μετατάρσια, κάτι όμως που μπορεί και να οφείλεται στο ότι το V7 δεν έχει “ανοίξει” ακόμη όσο το πολυφερεμένο V6.

Ακριβώς ίδιο σχήμα στο toe box. Οι δύο πρώτες σειρές των κορδονιών έχουν έρθει πιο κοντά, απ’ ότι στο V6, σφίγγοντας λίγο την εφαρμογή στο σημείο.

Αντιθέτως, στο πίσω μέρος η φτέρνα μου δεν συγκρατείτο τόσο καλά όπως με το προηγούμενο μοντέλο. Χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω και τις έξτρα τρύπες για να την κλειδώσω, κάτι που ποτέ δεν είχε συμβεί με τα V5 και V6. Αν κάποιος αντιμετωπίσει αντίστοιχο θέμα, θα πρότεινα να κάνει το ίδιο, αντί να σφίξει περισσότερο τα κορδόνια. Η λεπτή γλώσσα δεν φιλτράρει εντελώς την πίεση και αυτό επιβαρύνει περισσότερο την στενή εφαρμογή στο μεσαίο τμήμα.

Όπως καταλαβαίνετε, η εφαρμογή του Boston 7 (όπως και του 6) είναι περίπτωση “hit or miss”. Αν χωρέσεις στο παπούτσι, αυτό κουμπώνει τέλεια με το πόδι σου και εμπνέει 100% σιγουριά. Είτε πας αργά, είτε γρήγορα, είτε πολύ γρήγορα, ακόμη και σε κλειστές στροφές ή στίβο, το Boston θα σε κρατήσει χωρίς το παραμικρό πρόβλημα, θυμίζοντας αγωνιστικό μοντέλο. Συν τοις άλλοις, τα εσωτερικά υλικά έχουν μια απαλή αίσθηση, εν αντιθέσει με το κάπως “απολίτιστο” V5.
Αν κάποιος έχει φαρδύ πόδι, το Boston δεν θα είναι φιλικό σε μεγαλύτερα τρεξίματα. Παρ’ όλα αυτά, σε μικρότερες προπονήσεις, όπως διαλειμματικές ή tempo, το πιθανότερο είναι πως το παπούτσι δεν θα προλάβει να σου δημιουργήσει θέμα. Πολλοί επιλέγουν να ανέβουν νούμερο για να εξασφαλίσουν περισσότερο χώρο, δεν είμαι όμως βέβαιος ότι η λύση αυτή ενδείκνυται. Αφενός κερδίζεις ελάχιστα σε πλάτος, αφετέρου, καθώς το παπούτσι είναι κανονικότατο σε μήκος, θα υπάρχει κενό μπροστά.

Σόλα και πάτημα

Το Boston 7 μοιράζεται την ίδια σόλα με τον προκάτοχό του. Τίποτα δεν έχει αλλάξει, ούτε στα υλικά ούτε στην δοσολογία τους. Θερμοπλαστική Πολυουρεθάνη (Boost) λοιπόν, από πίσω μέχρι τα μετατάρσια κι από εκεί μέχρι μπροστά, EVA αφρός. Υπάρχει μία λεπτή στρώση επίσης από EVA ακριβώς κάτω από τον εσωτερικό πάτο και επάνω στο Boost, όπως και ένα εξωτερικό χείλος περιμετρικά της σόλας.

Η σόλα και τα υλικά δεν αλλάζουν από το προηγούμενο μοντέλο. To χείλος από EVA (πράσινο/μπλε) σταθεροποιεί το Boost.

Τα δύο αυτά υλικά, το μαλακό TPU και ο σκληρότερος EVA, συνδυάζονται έτσι ώστε να ελέγχεται η μεγάλη συμπίεση του πρώτου και να αποκτά το παπούτσι σταθερότητα. Έχουμε δει πώς συμπεριφέρεται το Boost όταν η σόλα αποτελείται εξ ολοκλήρου από αυτό και για να πούμε την αλήθεια, δεν μας άρεσε καθόλου η πολτώδης αίσθησή της. Το Boston όμως ανήκει σε άλλη κατηγορία και η Adidas γνωρίζει τι πρέπει να κάνει.

Όλο αυτό ενισχύεται και από το Torsion System, μία γέφυρα από σκληρό πλαστικό στο μέσο της εξώσολας, η οποία συμβάλλει στην στρεπτική ακαμψία της σόλας. Αυτό το μικρό “εξάρτημα” παίζει μεγάλο ρόλο στο πάτημα και την αμεσότητα του παπουτσιού.

Το Torsion System στο κέντρο της σόλας και εσωτερικά της φτέρνας, δίνει την απαραίτητη ακαμψία στην κατασκευή και αμεσότητα στο transition.

Η εξώσολα παραμένει επίσης ίδια με του V6, με το γνωστό Continental λάστιχο να καλύπτει όλο την επιφάνεια που έρχεται σε επαφή με το έδαφος. Η δε ανθεκτικότητά της, όπως και η πρόσφυση, είναι απλά κορυφαίες.

Boston 6 και 7 έχουν ακριβώς την ίδια εξώσολα.

Το Boston είναι λίγο πολύ γνωστό. Παραδοσιακό drop, με έμφαση στο cushioning κάτω από την φτέρνα και το responsiveness μπροστά.
Αναλόγως του πώς θα χρησιμοποιηθεί, αντίστοιχα αναδεικνύονται και τα χαρακτηριστικά του. Μπορεί το βάρος του να παραπέμπει στην κατηγορία των lightweight/performance trainers, αυτό όμως είναι μόνο στα χαρτιά. Το παπούτσι έχει πραγματικά αίσθηση αγωνιστικού και μπορεί να φορεθεί ακόμη και σε μικρά και πολύ γρήγορα κομμάτια σε στίβο. Ναι μεν είναι τρίτο τη τάξει στην “ιεραρχία” των Adizero μοντέλων (Takumi – Adios) αλλά αν δεν είσαι εξωφρενικά γρήγορος, θα σε ακολουθήσει άνετα σε οποιονδήποτε ρυθμό. Δεν έχει χαμηλό βάρος (λόγω Boost), είναι όμως τόσο ισορροπημένο και ζυγισμένο που κρύβει πολύ καλά τα γραμμάριά του. Σηκώνεται πολύ εύκολα και άμεσα και η κολλητή στο πόδι εφαρμογή του σε παρακαλάει να το πας γρήγορα.

Στο πίσω μέρος, η προστασία είναι επαρκέστατη και με το χαρακτηριστικό rebound της πολυουρεθάνης. Δεν έχει την πιο μαλακή φτέρνα της κατηγορίας του, δεν θα νοιώσεις όμως ποτέ κι ότι κοπανιέσαι στην άσφαλτο. Στην φάση της μετάβασης προς την απογείωση, το Torsion System δουλεύει υποδειγματικά, δίνοντας την σταθερότητα που χρειάζεσαι κι εμποδίζοντας τον μαλακό αφρό να “απλώσει” άσκοπα.
Φτάνοντας μπροστά, η σόλα γίνεται αρκετά λεπτή και σκληρή. Νοιώθεις ξεκάθαρα ότι κάτω από τα δάχτυλα δεν έχεις πλέον Boost αλλά EVA. Αυτό δίνει ένα πολύ σταθερό toe off και κυρίως, μπορείς να περάσεις στο έδαφος όση ισχύ θες. Βλέπουμε τελευταία πολλά μοντέλα με παχύτερο αφρό στο forefoot και μεγαλύτερη ελαστικότητα. Αυτό μπορεί να κάνει το πάτημα πιο ξεκούραστο, φιλτράρει όμως την πληροφορία και την αίσθηση του δρόμου. Το Boston είναι της παλιάς σχολής, η περισσότερη δουλειά γίνεται από το πόδι παρά από το παπούτσι. Σύμμαχος σε αυτό είναι και η πρόσφυση από το Continental.

Με πράσινο χρώμα διακρίνεται ο EVA αφρός.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η σχετική ακαμψία της σόλας στα μετατάρσια. Βρίσκω ιδανικό το επίπεδό της, καθώς είναι τόσο εύκαμπτη ώστε να μην κουράζει σε πιο αργά τρεξίματα αλλά και όσο χρειάζεται άκαμπτη, για να μην ξοδεύεται ενέργεια σε γρήγορους ρυθμούς.

Όπως είπα και παραπάνω, έτρεξα για λίγο φορώντας και το νέο και το παλιό μοντέλο. Η συμπεριφορά τους ήταν πανομοιότυπη, σα να επρόκειτο για το ίδιο παπούτσι. Λογικό άλλωστε, αφού οι αλλαγές είναι αμελητέες και μόνο στο επάνω μέρος.

Η ευκαμψία της σόλας δεν είναι μεγάλη, παρ’ όλα αυτά δεν θα κουράσει σε πιο αργούς ρυθμούς.


Συμπέρασμα

Η αλήθεια είναι πως με το Boston δεν μπορώ να είμαι εντελώς αντικειμενικός. Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, το τοποθετώ στο προσωπικό μου Top-5 ever. Είτε πρόκειται για το V6, το οποίο θα επέλεγα έναντι του V7 για το καλύτερο κράτημα της φτέρνας, είτε ακόμη και για το “old school” V5.

Το μοντέλο της Adidas απευθύνεται σε αρκετούς. Ακόμη και αυτοί που προπονούνται με βαριά και υπερ-απορροφητικά μοντέλα, θα μπορούσαν να φορέσουν το Boston σε δειλειμματικές στον στίβο. Για τους πιο “δουλεμένους” δρομείς, μπορεί να φορεθεί σχεδόν στα πάντα, ακόμη και ως προπονητικό σε ελεύθερα τρεξίματα. Σε πιο μεγάλα, πιθανώς κάποια στιγμή να ζητήσεις λίγο περισσότερο cushioning μπροστά αλλά κι αυτό είναι θέμα γούστου. Για tempo, progressive και fartlek προπονήσεις, δεν το συζητάμε, εκεί το παπούτσι βρίσκεται στο στοιχείο του. Όσον αφορά τους αγώνες, θα σε καλύψει άνετα σε αποστάσεις μέχρι ημιμαραθώνιο, ενώ για αρκετούς δρομείς που προτιμούν ένα μοντέλο με χαμηλό προφίλ και σφιχτό πάτημα, είναι από τις καλύτερες επιλογές για μαραθώνιο.
Όπως προείπαμε βέβαια, όλα τα παραπάνω προυποθέτουν να ταιριάξεις με την στενή εφαρμογή του.

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

7 Σχόλια

  1. Thanks για το review Νίκο. Χθες φορούσα (γμτ τώρα που κατεβαίνω Αθήνα σκέφτομαι δυο φορές όλες τις καταλήξεις σε -ούσα, -αγα, φορούσα ή φόραγα λέτε εσείς εκεί κάτω;;) το Boston v6 και σκεφτόμουν αυτό που έλεγες για το top-5. Βέβαια 7-8 ζευγάρια δρομικά παπούτσια έχω χρησιμοποιήσει όλα κι όλα, οπότε η βαρύτητα του δικού μου top-5 απέχει παρασάγγας από τη βαρύτητα του δικού σου 🙂

  2. Πολύ καλό review as always Νικ!
    Είναι στα επόμενα θέλω μου. Το δοκίμασα σε μαγαζί κ μ άρεσε. Δείχνει παλιομοδίτικο αλλά φαίνεται εργαλείο. Πιστεύω πως πρέπει να έχει κ σούπερ διαπνοή, αφού στη μέση είναι εντελώς «τρυπητό»

  3. @sotiris_diamantopoulos Εντάξει, είσαι και πιο πρόσφατος στο σπορ, το μέλλον είναι μπροστά σου! 😛
    Απ’ όσο γνωρίζω την γκάμα σου πάντως, κοινά γούστα έχουμε.
    *(κανονικά, “φορούσα” θα έπρεπε να λέμε όλοι)

    @big-blue Φοβούμαι ότι θα σου είναι οριακό σε φάρδος, Ηλία.

  4. Το δοκίμασα κ το έτρεξα μεσα στο μαγαζί κ μου ήταν καλό. Μάλιστα στο κανονικό μου (42 2/3 και όχι 43 1/3 όπως πίστευα).
    Οπότε πιστεύω πως σε κανονικό τρέξιμο θα είναι καλύτερο. Αν το πετύχω σε καλή τιμή θα το πάρω

  5. “Πολλοί επιλέγουν να ανέβουν νούμερο για να εξασφαλίσουν περισσότερο χώρο, δεν είμαι όμως βέβαιος ότι η λύση αυτή ενδείκνυται. Αφενός κερδίζεις ελάχιστα σε πλάτος, αφετέρου, καθώς το παπούτσι είναι κανονικότατο σε μήκος, θα υπάρχει κενό μπροστά.”

    Συμφωνώ απολύτως @echetlos

    @big-blue κι εμένα στην adidas επέμεναν να πάω στο μεγαλύτερο από το κανονικό μου (46 2/3 αντι 46), είχα δει και reviews που το πρότειναν, αλλά ευτυχώς δοκιμάζοντας το προτίμησα να μείνω στο κανονικό μου.

  6. Μπράβο Νίκο, πολύ καλό review όπως πάντα!
    Έχω μείνει στο v5, το οποίο είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις. Και σε LR και σε Μαραθώνιο.
    Λόγω ενοχλήσεων στον αχίλλειο είχα αφήσει τα adizero και είχα πάει στα πιό ενισχυμένα (στη φτέρνα) και με μεγαλύτερο drop της Nike (Peg Turbo, ZF)

    Πάντως δέν ειναι το 3ο στην ιεραρχία Adizero, αλλά 4ο, γιατί υπάρχει και στο Sub2, το οποίο δέν ξέρω κάν αν και πόσο πούλησε… Το Boston παραμένει το πολυεργαλείο της σειράς!

  7. @aristidi Σωστά, Αριστείδη, απλά το Sub2 είναι μάλλον μια φωτοβολίδα. Δεν πούλησε καθόλου καλά, η τιμή έπεσε μέχρι και στο μισό τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του και δε νομίζω να το ξαναδούμε. Γι’ αυτό και δεν το ανέφερα.

Αφήστε μια απάντηση