Ορμώμενος από το τραγικό συμβάν με τους ποδηλάτες στη Πτολεμαΐδα, αναρωτιέμαι πλέον που μπορείς να προπονηθείς με ασφάλεια εκτός σταδίου. Κάτι τα σκυλιά, κάτι οι ασυνείδητοι οδηγοί με έχουν φοβίσει υπερβολικά. Πλέον τις λίγες φορές που βγαίνω εκτός σταδίου, έχω άγχος, δεν το πολυευχαριστιέμαι διότι έχω συνέχεια στο νου μου μήπως μου την πέσουν αδέσποτα ή και ελεύθερα δεσποζόμενα που τρελαίνονται όταν βλέπουν δρομείς και ποδηλάτες, μιας και η τελευταία συνάντησή μου με αγέλη δεν ήταν ευχάριστη. Έχω στο νου μου τους οδηγούς που πολλοί είναι αφηρημένοι, που ορισμένοι περνούν δίπλα μου τόσο γρήγορα που με ταρακουνά ο αέρας, αν και άμα συμβεί κάτι αμφιβάλω αν θα προλάβω να αντιδράσω. Δεν έχω και τη τύχη να έχω κοντά μου κάποιο πάρκο για προπόνηση, τουλάχιστο να γλυτώσω από τα δίποδα. Σκέφτομαι που θα κάνω τα long στην επόμενη προπόνηση μαραθωνίου και με πιάνει σύγκρυο.
Υ.Γ. Καλό παράδεισο παιδιά