Σήμερα πηγα με τη κόρη μου στο 3αρι του runtogether. Ειχα σκοπο να την παω με ενα ρυθμο 410/415, με βαση τις επιδοσεις της, 332/χιλιαρι ο μακ μιλαν εβγαζε κατι σε σαμπ 4 στο τριαρι. Ξεκινησαμε καλα, αν δε κανω λαθος 412 το πρωτο χιλιαρι, μετα ομως απο 400 περιπου μετρα η ατιμη η σπληνα. Αρχισε το περπατημα, η στενοχωρια, το λυπημενο προσωπο και το κλαμα.
Ευτυχως o Νικος, φιλος που ετρεχε με τη κορη του μας ξαναβαλε στο παιχνιδι και τερματισαμε ολοι μαζι πιασμενοι χερι χερι. Για καποιο λογω που δε καταλαβαινω, εμεις ηρθαμε δευτεροι και ο Νικος τριτος. Ασχετα με το γεγονος ότι ακομα και το οτι τερματισαμε το οφειλουμε σε εκεινον, οπως το καταλαβαινω εμεις επρεπε να ειμαστε πισω τους. Τέλος καλό ολα καλα, περασαμε ομορφα και για μια ακομα φορα δωσαμε ως οικογενεια το παρον σε ενα δρομικο γεγονος!!
.
