Απαντήσεις συζητήσεων που έγιναν
-
ΣυντάκτηςΔημοσιεύσεις
-
23 Νοεμβρίου 2018 στις 21:35 #102442
AlexandraΣυμμετέχωνΤι έγινε Νίκο; Ακόμη να επιστρέψεις από την προπόνηση;
18 Νοεμβρίου 2018 στις 00:36 #102154
AlexandraΣυμμετέχωνΡε συ μάστορα, εςένα λέω Νίκο, edit σε κείμενο που γράψαμε πως κάνουμε; Πιο πάνω ήθελα ν γράψω “ε και αν δεν κάνει ΚΡΥΟ…”, όχι “αν δεν κανει ζέστη..”.
17 Νοεμβρίου 2018 στις 23:07 #102136
AlexandraΣυμμετέχωνΛοιπόν, δεν ειναι δυνατόν να τρώμε ζέστη και κατά την προετοιμαςία για τον μαραθώνιο αλλά και στον μαραθώνιο. Κάθε χρόνο μια εβδομάδα μετά χειμωνιάζει. Νομίζω πρέπει να μεταφερθεί ο αγώνας την 3η Κυριακή του Νοεμβρίου. Ε, και αν δεν κανει κρύο ούτε τότε, κερδισμένοι θα είμαστε-1 εβδομάδα παραπάνω καλοκαίρι.😂😂😂
14 Νοεμβρίου 2018 στις 11:40 #101922
AlexandraΣυμμετέχων13 Νοεμβρίου 2018 στις 18:40 #101858
AlexandraΣυμμετέχων10ος μαραθωνιος για εμενα. Έχοντας μείνει εκτός για 15 μήνες λόγω νευρώματος μόρτον, δεν ήθελα να πιέσω πολύ στην προπόνηση για να μην ξυπνήσει το νεύρο πάλι. ¨Έκανα συντηρητική προπόνηση για να φυλάω το νεύρο. Ενας βήχας που ξεκίνησε αρχές Σεπτεμβρίου και κράτησε 7 εβδομάδες, δεν με άφησε να κάνω διαλειμματικές. Πέρασε ο βήχας και για 2 εβδομάδες πόναγε το πλευρό από τον βήχα…Δεν με ενδιέφερε όμως διότι πήγαινα απλά για τερματισμό. Τρίτη βράδυ πεθαίνει ένας θείος μου και αυτο με “ενοχλεί” πάρα πολύ. Ξενύχτι και αυθημερόν στην κηδεία στην Πελοπόννησο…Όρεξη για μαραθώνιο έχω και δεν έχω…Στόχος μου από όταν ξεκίνηςα προπόνηση ηταν ο τερματισμός. Πίστευα, λόγω της εμπειρίας μου ότι έχω το 4:05 (4:02 στον πρώτο μου μαραθώνιο ανίδεη και απροππόνητη…). Ξεκίνησα πολύ αργααααα, λίγο ακόμη και θα με έπαιρνε ο ύπνος…για να φτάσω καλά στο 30 και να “πετάξω” μετά ο 32 όπως κάνω πάντα. Με το που περνάω το 21….τσουπ! Ενας διαπεραστικός πόνος στο γόνατο. Ε, χέσε με! Το νεύρο στο πέλμα φύλαγα, από αλλού μου ήρθε. Μου ειχε συμβεί σε προπόνηςη τελευταία και είχα σταματήσει. Είχα πει ότι αν αυτο συμβεί στον μαραθώνιο,δε γίνεται, σταματάς. Σε ακινητοποιεί. Ε, δεν υπήρχε περίπτωση να σταματήσω….€45 πλήρωσα😂😂😂
4:18 -δεν με πειράζει καθόλου. Απλά να τερματίσω ήθελα.
Άσε που κουβαλούσα και ένα πακέτο καραμέλες halls για “την κουδούνα” της Φειδιππίδου. Έπρεπε να φτάσω εκεί!
Μαρία ήσουν ωράια με το τύμπανο…
Ο Νίκος, δεν ξέρω, ήταν εκεί;; Εγω δεν είδα τίποτα. Έστησε παρεάκι φαίνεται και σου λέει άσε τους άλλους να κάνουν τη δουλειά, έγω πάω πίσω να ξαπλώσω και θα κάνω σπέσιαλ εμφανίσεις.Είχα πει ότι θα ήταν ο τελευταίος μου μαραθώνιος. Πόσους πια; Αλλά τσαντίστηκα με το γόνατο και θέλω να πάω πίσω να κάνω και άλλον μαραθώνιο να το ευχαριστηθώ. Δεν μου εχει συμβεί να ποναει πόδι, να σταματάω, να πηγαίνω στους “κόκκινυς’για σπρέι….
Αλλά ένας τερματισμός σε μαραθώνιο είναι ένας τερματισμός σε μαραθώνιο…
Σημαίνει ότι για να πηγαίνεις το πρωί στον Μαραθώνα είσαι υγιής. Και όταν τερτατίζεις, σημαίνει, στη χειρότερη, ότι ξεπέρασες τα όριά σου. Εγώ αυτό τώρα το κατάλαβα. Που δεν σταμάτησα να πάω σπίτι μου όπως στις προπόνησεις….10 Νοεμβρίου 2018 στις 22:38 #101726
AlexandraΣυμμετέχωνΝίκο halls για τον λαιμό έχεις για αύριο ή Ε μας τους αργούς θα μας εγκαταλείψεις;
14 Μαρτίου 2018 στις 20:43 #92716
AlexandraΣυμμετέχωνΝικο, με το knitpicks.com που εχεις κοτσάρει πιο πανω, προσπαθείς εμμέσως, πλην σαφώς, να μου πεις οτι ίσως θα πρεπει να σκεφτώ να το ρίξω στο πλέξιμο;
13 Μαρτίου 2018 στις 22:49 #92664
AlexandraΣυμμετέχων9/2/17 ξεκίνησε η ιστορία. Μεχρι Σεπτέμβριο δεν ειχα τρέξει. Ετρεξα Σεπτέμβριο για 1 1/2 μήνα και μετα καπούτ. Εχω να τρέξω απο μεσα Οκτωβρίου….
Ήθελα να ξεκινήσω τωρα (να δω τι παιζει και να παω χειρουργείο αν ειναι) αλλα με βρήκε η μέση. Μου εχει περάσει βεβαια η μέση αλλα αισθάνομαι μια ευαισθησία.
13 Μαρτίου 2018 στις 11:09 #92626
AlexandraΣυμμετέχωνΜου ψιλοπέρασε απο το μυαλό ρε συ, αλλα ειναι δυνατόν, να έγινε αυτο για 6 χλμ που έτρεξα με τους πατους; Εξ’άλλου ειχα τρέξει με τους πατους μια μέρα (αυτά τα 6 χλμ) και μάλιστα δεν εφάρμοζαν καλα και με έκοβαν στο πέλμα σαν σουγιά (κι εγω μαζοχας να μην σταματήσω να τους βγαλω αλλα ειπα θα τους κρατάω στο χέρι;) και μετα απο 4 μέρες ξανά έτρεξα χωρίς τους πατους και το βράδυ εκεινης της μέρας ειναι που άρχισε να ενοχλεί η μέση-και την αλλη μέρα το πρωι δεν μπορούσα να κουνηθώ (σχεδόν-δεν μπορούσα να σκύψω βασικα).
13 Μαρτίου 2018 στις 00:26 #92538
AlexandraΣυμμετέχωνΕιχα φτιάξει πατους το 2009 μετα απο πόνο στα πέλματα ( η στο πέλμα, δε θυμαμαι). Ο πόνος ηταν σα να με τρυπάνε με βελόνες ή σα να περπατάω σε χαλίκια. Τους πατους δεν τους άντεξα καθολου. Αισθανόμουν οτι πάταγα σε ξυλο. Τους έβαλα 2 φορές (για 5 λεπτά, δεν άντεχα παραπάνω, υπέφερα) και στα τους παράτησα στην ντουλάπα.
Τον Ιανουάριο φέτος, θα πήγαινα για τρεξιμο μετα απο τοσο καιρο που ειχα να τρέξω (λόγω νευρώματος μόρτον…) και λεω “δεν βάζω τους πατους να δω τι γινεται μιας και προτείνονται στο νεύρωμα μόρτον”; Λοιπόν, μου έκανε εντύπωση οτι μου φάνηκαν μαλακοί (ε ναι, είχαν μαλακώσει στην ντουλάπα τόσα χρονια…)!
Πάντως, μετά απο 5 μέρες με έπιασε για πρώτη φορά η μέση μου….
Τι στο καλό! Σαράβαλο έχω γίνει…
13 Μαρτίου 2018 στις 00:15 #92536
AlexandraΣυμμετέχωνOk, πάω πάσο (αναφέρομαι στην εξήγηση του γιατί θα κανεις την εγχείρηση τον Οκτώβριο).
Μωρε και μια γέννα που είναι και χαρμόσυνο “χειρουργείο”, δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει. Εγγυήσεις δεν υπαρχουν (μονο για τους φόρους και τον θάνατο-δεν τα αποφεύγεις). Απλα στο χειρουργείο για το μορτον τα ποσοστά αποτυχίας ειναι ψηλα. Τελος πάντων….
Καλες προπονήσεις για το Σπάρταθλο!
10 Μαρτίου 2018 στις 21:55 #89098
AlexandraΣυμμετέχωνΧα χα, ωραίος εισαι Βασίλη! Αν είχες νεύρωμα μορτον, θα είχες κανει χειρουργείο “μεσα σε 1, βαριά 2 μηνες”. Αλλα τη βουβωνοκηλη λες θα την κανεις σε 7 μηνες. Ειδες; Οταν ειμαστε εξω απο το χορό, πολλα τραγούδια λέμε. 😂😂😂 Εν τω μεταξύ η βουβωνοκηλη δεν ειναι και τιποτα. Ενω στο νεύρωμα μορτον, μπορει και να μείνει κάποιο κουσούρι.
Εγω πιστεύω οτι χειρουργείο πρέπει να πηγαίνουμε οταν ειμαστε έτοιμοι. Οταν φτάνουμε στο αμήν και πλέον αισθανόμαστε οτι δε γινεται να μην το κανουμε. Κι εγω θα μπορούσα να μην το κανω αν δεν ετρεχα. Και δεν ειναι λογος να το κανω μονο επειδη τρεχω. Απο την αλλη, το τρεξιμο ειναι τρόπος ζωής, σταση ζωής, οποτε, μαλλον πρεπει να το κανω.
9 Μαρτίου 2018 στις 21:15 #88368
AlexandraΣυμμετέχωνΒασίλη εχεις δικιο. Απο την αλλη, περνάει ο καιρός χωρίς να το καταλάβεις. Ασε που μου έλεγε ο ορθοπεδικός “δε σε βάζω χειρουργείο επειδη εσυ θες να τρέχεις. Αν το παάθαιαν η γιαγιά σου, θα την έβαζα. Αλλα οχι να κανουμε χειρουργείο για το τρεξιμο. Ασε, περίμενε, να δούμε”.
Για την ωρα, το πλάνο ειναι να αρχίσω να τρεχω, να με πονέσει, να καάνω κορτιζόνης ένεση, να δούμε οτι δε θα γινει τιποτα και μετα να παω να βγαλω το νεύρο πριν μου σπάσουν τα νεύρα.😂😂😂
8 Μαρτίου 2018 στις 01:20 #87578
AlexandraΣυμμετέχωνΚώστα, δε νομίζω ότι γίνεται χειρότερα αν τρέξεις αλλά όσο να’ναι το ερεθίζεις. Εμενα, παντως, ο πόνος εμφανίστηκε 9/2/2017 σε σημείο να μην μπορω να πατήσω το πόδι καθόλου (αυτό κράτησε κανα 2 εβδομαδες), ξανά έτρεξα τον Σεπτέμβριο μέχρι και αρχές Οκτωβρίου οποτε και ξαναεμφανίστηκε ο πόνος. Απο τον Οκτώβριο δεν τρεχω και ακόμη με ενοχλεί. Με ενοχλεί οταν το πιέσω με το δάχτυλο και μερικές φορές οταν περπατάω. Βράσε όρυζα!
Εχεις κανει μαγνητική να επιβεβαιώσεις οτι ειναι μορτον;
3 Απριλίου 2017 στις 21:28 #48324
AlexandraΣυμμετέχωνΣυγχαρητήρια σε όλους παιδιά! Όσοι στεναχωριόσαστε ότι δεν πιάσατε τον στόχο, σκεφτείτε μόνο ότι σταθήκατε στην αφετηρία. Πόσοι και πόσοι αρρωσταίνουν 3 μέρες πριν τον μαραθώνιο; Σπασιμοοοοο. Ναι εντάξει, θα μου πείτε από τη στιγμή που στήθηκα στην αφετηρία, ήθελα να κάνω το χρόνο που είχα θέσει ως στόχο. Ναι, οκ, αλλά σκεφτείτε να σας έπιανε κάτι στο 12ο χλμ (και όχι στο 38ο, ας πούμε). Σκεφτείτε να μην τερματίζατε. ναι, δε σας περνάει από το μυαλό διότι προφανώς δε σας έχει συμβεί. Αλλά μπορεί και να συμβεί και στον πιο έμπειρο. Σπύρο, δες τη θετική πλευρά του χρόνου σου….θα πεισμώσεις και θα έχεις και πάλι στόχο :)) Χρήστο, μην τα λες έτσι απότομα…περπάτησα, λέει ο άνθρωπος, και έκανε 3:13….
Καλή ξεκούραση παίδες -και κορασίδες! -
ΣυντάκτηςΔημοσιεύσεις