Gregor

Ωραίος Νίκο! Τα foam rollers προτείνονται από πολύ, και εξειδικευμένο, κόσμο, οπότε τσίμπησα κι εγώ ένα πριν 8 μήνες. Είναι μέρος πλέον της μεταπροπονητικής διαδικασίας, ενώ συχνά “ρολλάρω” και πριν τον ύπνο. Όταν είχα κάτι σε plantar fasciitis το καλοκαίρι, είχα διαπιστώσει ότι με “αυτομασάζ” στους μύες της γάμπας η ενόχληση εξαφανίζονταν (κάτι που μετά είδα ότι βγάζει νόημα, καθώς ένα τμήμα του αχίλλειου τένοντα συνδέεται με το plantar fascia).

Ωραίο αρθράκι, μας έπεισες (πάλι)…

Και στις 3 προετοιμασίες μαραθωνίου που έκανα, κάθε 10 – 12 ημέρες πήγαινα για μασάζ.
Δεν μπορώ φυσικά να το “ποσοτικοποιήσω”, όσον αφορά τον βαθμό που συνετέλεσε, είμαι όμως βέβαιος πως έπαιξε μεγάλο ρόλο στο ότι δεν είχα καν μικροτραυματισμό.
Και μιλάμε για ένα σώμα με 10+ κιλά από το “πρέπον” δρομικό βάρος κι ένα σωρό μυοσκελετικά θέματα από το μπάσκετ τα προηγούμενα χρόνια.
Συν το ότι αυτό το είδος προπόνησης (αργά και μεγάλα τρεξίματα), αποδεδειγμένα δεν αρέσει στο σώμα μου.
Κι όμως βγήκα και τις τρεις φορές ατσαλάκωτος.

αυτο με τα αργα τρεξιματα ισχύει ρε νικο ή ειναι ιδέα μας ??
νιωθω πολυ καλυτερα με 1 ωρα συνεχομενο τρεξιμο με κομματια στο ενδιάμεσο , παρα με 1 ωρα απλα αργό τρέξιμο …

@panosgr Αυτό ακριβώς μόλις λέγαμε και με τον Σωτήρη σε pm και το ξαναγράφω…
Όλα τα χρόνια στις προετοιμασίες των μεγάλων αποστάσεων (42Κ, 21Κ), ενώ δεν είχα ποτέ τραυματισμούς, το σώμα μου το ένοιωθα διαρκώς “κλειδωμένο”, πιασμένο, άτονο. Κι ας έβγαιναν οι προπονήσεις όπως έπρεπε.
Πέρυσι το πήρα εντελώς ανάποδα και έκανα 3 διαλειμματικές την εβδομάδα, 46 ετών και με έναν βαρύ χειμώνα μάλιστα. Το απολάμβανα όσο ποτέ, εν τούτοις ήμουν βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα θα τραυματιστώ, δεν ετίθετο θέμα.
Κι όμως… όχι μόνο δεν τραυματίστηκα αλλά και σε καμμία φάση δεν ένοιωσα κουρασμένος ή καταβολισμένος. Προφανώς αυτή η προπόνηση ταίριαζε καλύτερα στο σώμα μου, σε σχέση με τα πολύωρα αργά τρεξίματα.
Αφού έχω πιο πολύ ταχυδύναμη απ’ ότι αντοχή, γιατί να του πάω κόντρα σώνει και καλά;

@echetlos ακριβώς αυτό…κλειδωμένο .
Νιώθω ράκος μετά,καμία σχέση με τις διαλειματικες που ναι μεν νιωθω κούραση αλλά με φοβερή αίσθηση του σώματος μου

Join the club!

Νικολα ετσι ακριβως νιωθω κι εγω.απο τα εφηβικα ακομα χρονια ειχα μια απεχθεια στο πολυωρο τρεξιμο.πιο πολυ μου αρεσαν οι ταχυτητες παρα το συνεχομενο σταθερο τρεξιμο.στη φετινη προετοιμασια για τον μαραθωνιο που ειχα διαλειματικες ενιωθα πολυ καλυτερα.οταν ερχοταν η ωρα για long run δεν μπορουσα να σηκωθω να ξεκινησω.

Μπράβο Νίκο, πάντα κατατοπιστικότατος!…

@thanassispriskos Ευχαριστώ, Θανασάρα!

@echetlos πολύ στο stability το ρίξαμε τώρα τελευταία 😛
Καλά το Odyssey πότε πρόλαβαν και το κατάργησαν; Είχε πάρει και καλές κριτικές.

@dimitrissss Έλα ντε…
Το Arahi έτυχε, αυτό εδώ παίζει τον ρόλο του ναρθηκα μετά το διάστρεμμα, μέχρι να αναρρωσουμε πλήρως. :-P.

Σκέφτομαι τελικά μήπως πρέπει να βάλω και κάτι πιο προστατευτικό στο rotation. Vanquish ίσως;

Τελικά τα τσίμπησα. Μιας και δεν έχουμε βγάλει άκρη για το τι ακριβώς με ενοχλεί στην εσωτερική πλευρά του ποδιού, είπα να πειραματιστώ με ένα light-stability παπούτσι (λέω light γιατί full δεν είναι απ’ ό,τι καταλαβαίνω, τόσο από την περιγραφή του Νίκου, όσο και από τη δική μου σημερινή εμπειρία). Το ρίσκο ήταν σχετικά μικρό, δεδομένου ότι μου κόστισαν με την έκπτωση 58E, και στη χειρότερη θα πάρει κάποια χιλιόμετρα από το κλασικό μου trainer, είτε αυτό είναι το Pegasus, ή κάτι άλλο στο μέλλον.
Η περιγραφή σου Νίκο ήταν ακριβέστατη, όταν το φόρεσα ένιωσα πως με το παπούτσι γνωριζόμασταν εδώ και χρόνια :). Όντως υπάρχει μια ασάφεια στο πίσω μέρος, που μου θυμίζει κάπως το Boston 6, που παρομοίως έχει κενό χαμηλά και αφρώδες ψηλότερα. Δεν νιώθεις ότι θα σου βγει το παπούτσι, απλά όντως χάνει το πόδι χάνει την επαφή με το παπούτσι στη φτέρνα.
Σε ένα easy 5άρι που τα έβαλα σήμερα για πρώτη φορά, διαπιστώνω ότι όπως προσγειώνομαι στο 5ο μετατάρσιο, η αίσθηση αρχικά είναι πολύ κοντά στο Pegasus 33-34. Όπως πρηνίζει το πόδι αντιλαμβάνομαι τη διαφορά με το Pegasus, υπάρχει υλικό από κάτω που δεν υπάρχει στο τελευταίο. Δεν είναι κάποια υπερβολική αίσθηση όμως, δεν αισθάνομαι κάτι να με ενοχλεί ή να αλλάζει την κίνησή μου. Τώρα το τι πραγματικά κάνει το πόδι μου εκεί μέσα είναι ένα άλλο θέμα που θα το δω όταν με βιντεοσκοπήσω. Έχω δει έρευνες που συμπεραίνουν ότι ό,τι stabilization και να έχεις στο παπούτσι, το πόδι εντός του παπουτσιού μπορεί να σουλατσάρει όσο θέλει. Σε πρώτη φάση πάντως, δεν βλέπω κάποιο πρόβλημα οπότε είμαι ικανοποιημένος από την αγορά.

@sotiris_diamantopoulos Καλά χιλιόμετρα, Σωτήρη!
Δεν είναι light stability, μη νομίζεις. Έχει αρκετή στήριξη, απλά επειδή κι οι δύο αφροί έχουν παρεμφερή πυκνότητα, δεν καταλαβαίνεις ιδιαίτερα τον σκληρό.

Ευχαριστώ Νίκο! Ναι, το σχόλιό μου περισσότερο πήγαινε στο ότι δεν καταλαβαίνω κάτι ιδιαίτερα σκληρό κάτω από την καμάρα ή κάποια έντονη μετάβαση. Έχει να κάνει μάλλον με τη σταδιακή αύξηση του phylon αφρού όπως κινείσαι από το κέντρο προς την εσωτερική (medial) πλευρά του παπουτσιού και από τα μετατάρσια προς τη φτέρνα.

Μετά από 60χλμ με τα παπούτσια, αρχίζω να διαπιστώνω και τα κουσούρια του (ή τα δικά μου σε σχέση με το παπούτσι). Πατώντας κατά βάση στο midfoot, μπροστά είναι όλα καλά, θα έλεγα ότι το νιώθω καλύτερα και σε σχέση με το Pegasus 33/34. Πίσω δεν πολυπατάω (στην πρώτη επαφή), οπότε δεν έχω εικόνα για το μειωμένο cushioning). Καταλαβαίνω όμως ότι, μετά την πρώτη επαφή του ποδιού με το έδαφος, και καθώς το πίσω μέρος κατεβαίνει κι αυτό, το σημείο ακριβώς πίσω από αυτό της 1ης επαφής, η κοντινή άκρη του 5ου μετατάρσιου δηλαδή (https://www.flickr.com/gp/58652662@N04/D3RpKS), έρχεται σε επαφή με ένα μάλλον πιο άκαμπτο σημείο της σόλας, εκεί που συγκλίνουν οι δύο πτυχώσεις στην εξωτερική πλευρά του midsole (https://www.flickr.com/gp/58652662@N04/6KFFMf). Δεν αισθάνομαι κάποιο σοβαρό πόνο ώστε να σταματήσω το τρέξιμο, αλλά νιώθω παραπάνω πίεση εκεί από την αρχή του τρεξίματος, και εξακολουθώ να τη νιώθω και όταν αλλάξω παπούτσι μετά, άρα δημιουργείται μια μικρή ευαισθησία στο σημείο εκείνο, η οποία φεύγει την επόμενη μέρα.

Κι εδώ μια φωτογραφία του Pegasus 33 υπό αντίστοιχη πίεση
https://www.flickr.com/gp/58652662@N04/7ef156

Πιθανώς να έχει να κάνει και με την γεωμετρία της σόλας του Structure και την κλίση που δίνει στο πόδι προς τα έξω.

Ναι, δεν αποκλείεται να παίζει κι αυτό που λες Νίκο @echetlos το ρόλο του. Στο μεταξύ, τσέκαρα και μερικά άλλα πόδια που είχα εύκαιρα, ρώτησα και τον φυσιοθεραπευτή μου, και απ’ ό,τι φαίνεται έχω κάπως διογκωμένο το κοντινό άκρο του 5ου μετατάρσιου (πετάγεται λίγο παραπάνω προς τα έξω σε σχέση με του περισσότερου κόσμου). Είναι και τα δύο πόδια έτσι, οπότε μάλλον είναι χαρακτηριστικό που είχα εξαρχής και δεν είναι κάτι ανησυχητικό που μπορεί να προέκυψε από το τρέξιμο. Με βάση αυτά, έχω αποφασίσει να φοράω το Structure για λίγο καιρό στο περπάτημα, μήπως και γίνει κάποια προσαρμογή εκεί, και κάποια στιγμή να το ξαναδώ στο τρέξιμο.