[Panosb]

Ένα σεντονάκι και από εμένα μιας και έχω χρόνια να γράψω… (από το 2012 στα ποδηλατικά brevet).
Είχα όνειρο να τερματίσω έναν μαραθώνιο παρ΄ότ δεν έτρεχα ποτέ συστηματικά. Αθλούμαι από μικρό παιδί (σήμερα είμαι 38), πέρασα πολλά αθλήματα μικρός (όποως όλα τα παιδάκια), λίγο πιο σοβαρά στην ποδηλασία στο γυμνάσιο (χωρίς όμως διακρίσεις) και αργότερα κάτι πανελλήνιες νίκες στο canoe-kayak που με βοήθησαν να μπω στα ΤΕΦΑΑ. Αργότερα στρατός (Ε.Δ-αλεξίπτωτα), μετά μία παύση από συστηματική γυμναστική για κάποια χρόνια μέχρι που στα 34 ξαναέπιασα σοβαρά το ποδήλατο και ασχολήθηκα με τις μεγάλες αποστάσεις (200 έως 1200 χλμ). Το τρέξιμο μου καρφώθηκε σαν ιδέα το 2014 (Μάιος) όταν γεννήθηκε ο γιος μου και δεν είχα χρόνο για ποδήλατο και είπα να συμμετάσχω στον Μαραθώνιο. Δεν μου βγήκε όμως η προπόνηση και μαζί με κάτι τσίμπήματα στις γάμπες που ήθελαν φυσιοθεραπείες …το παράτησα.
(Βέβαια το μέλος του φορουμ Kalogeridis εμπνεύστηκε και ξεκίνησε αυτός το τρέξιμο!- Εγώ το άφησα για άλλη φορά…)

Όταν γεννήθηκε η κόρη μου φέτος (Μάιος 2016) είπα να η ευκαιρία. Ξεκίνησα να τρέχω κάπως συστηματικά τον Ιούλιο..σαν να λέμε 4μιση μήνες προετοιμασία. Προετοιμασία βέβαια για γέλια, αφού μπορεί σε μία εβδομάδα να έτρεχα 4 φορές και σε μια άλλη καθόλου. Συνολικά έτρεξα γύρω στις 45 φορές καλύπτοντας περίπου 450χλμ. Όλα ήταν συνεχόμενο τρέξιμο σε χαλαρό ρυθμό. Ούτε ανοίγματα, ούτε διαλειμματικές, ούτε σωστές διατάσεις (πολύ κακώς).
Μέσα στις προπονήσεις μου έκανα και μία 32 χλμ ένα μηνα πριν τον Μαραθώνιο (3:05) και επίσης έναν ΗΜΙ σε 1:55.
Κατέβηκα στον Μαραθώνιο με ηθίκό τρελό. Η τακτική μου… αυτά που είχαν πει φίλοι (και ο Καλογερίδης-μέλος του φόρουμ) και αυτά που είχα διαβάσει. Χαλαρά στην αρχή…να φτάσω στο 10 ξεκούραστος… σταθερά στις ανηφόρες… συντηρητικά στην κατηφόρα… να δώσω στο τέλος ότι έχω κλπ.
Ξεκίνησα πολύ ωραία, δεν προσπερνούσα κανέναν, άνοιγα λίγο μόνο αν έβρισκα κενο μπροστά μου, χαιρέτησα όσα περισσότερα παιδάκια μπορούσα και έκλαιγα συχνά πυκνά από τη συγκίνηση. Φορούσα γυαλιά και δεν έβλεπαν τα δάκρυα μου… οπότε του έδωσα και κατάλαβε… έριξα πολύ κλάμα με τη ψυχή μου!!! Σκέφτομουν τα δικά μου παιδιά (3 μέχρι τώρα), σκεφτόμουν τις χαρές του αθλητισμού… αυτά που έχω βιώσει… αυτά που σπόυδασα κλπ… Ατελείωτη συγκίνηση.
(Μου είχε ξανατύχει να κλαίω πέρυσι στο Παρίσι-Βρέστη-Παρίσι, διαδρομή 1200χλμ (ποδήλατο) που πρέπει να ολοκληρωθεί σε λιγότερο από 84 ώρες, και γίνεται κάθε 4 χρόνια, έχει ιστορία 100+ χρονων, μετέχουν 6000 περίπου ποδηλάτες και φυσικά όλοι οι Γάλλοι είναι στους δρόμους να μα επευφημούν… αλλά ο Κλασσικός Μαραθώνιος είναι κάτι ανώτερο!!!)
Έφτασα στο 10 ξεκούραστος και πολύ φρέσκος. Συνέχισα με σταθερό ρυθμό μέχρι το 32 χωρίς να νοιώσω σε κανένα σημείο εξάντληση ή κάτι τέτοιο αλλά και χωρίς να προσπαθήσω να πιεστώ φοβούμενος μην τραυματιστώ και χάσω τη γιορτή. Πήγα συντηρητικά την κατηφόρα και ένοιωσα στο πετσί μου τη διαφορά… ότι το τρέξιμο δεν είναι ποδήλατο να σε πάει μόνο του στην κατηφόρα… η κατηφόρα στο τρέξιμο ΠΟΝΑΕΙ. Στα τελευταία χιλιόμετρα δεν μπορούσα να πατήσω όπως φανταζόμουν. Η έλλειψη σοβαρής προετοιμασίας δεν μου άφηνε περιθώρια. Πήγα όσο μπορούσα (αργά) κάνοντας μια στάση για τηλέφωνο να δω που βρίσκεται η οικογένεια, άλλη μια στάση στο 42 για φώτο κλπ με τα παιδιά και τερμάτισα χαμογελώντας (όπως οι περισσότεροι) σε 4:13.
Ήταν η ομορφότερη μου αθλητική εμπειρία! Πιστεύω ότι η κλασσική είναι ένα απίστευτο τουριστικό προιον για την Ελλάδα και επίσης πιστεύω ότι όλοι οι Έλληνες που αθλούνται, σε οποιοδήποτε άθλημα, πρέπει να περάσουν έστω μια φορά από τον Κλασσικό Μαραθώνιο για να ζήσουν αυτή την ατμόσφαιρα.
Ήδη νοιώθω ότι απέκτησα ακόμα ένα χόμπυ και πλέον σκέφτομαι ποιος Μαραθώνιος θα είναι ο επόμενος.
Χαίρομαι που τερμάτισα γιατί κάτι που για εσάς φαίνεται εύκολο, για εμένα και για πολλούς άλλους φαντάζει άθλος.
Πλέον νοιώθω ότι είμαι ένας ποδηλάτης που μπορεί όμως και να τρέξει (να ξέρετε δεν μπορούν όλοι….ή καλύτερα δεν γνωρίζουν ότι μπορούν.)
Χαίρομαι που γνώρισα το gorun και θα σας παρακολουθώ μέσα από το φόρουμ για να μάθω περισσότερα για το τρεξιμο και τις χαρές του.
Να είστε όλοι καλά και συγχαρητήρια σε όλους!
Για την Ιστορία…
0-5 29:42 5:56λ/χλμ
5-10 58:36 5:47λ/χλμ
10-15 1:27:08 5:42λ/χλμ
15-ΗΜΙ 2:01:42 5:40λ/χλμ
ΗΜΙ-25 2:25:39 6:08λ/χλμ
25-30 2:56:24 6:09λ/χλμ
30-35 3:27:50 6:16λ/χλμ
35-40 3:59:00 6:14λ/χλμ
40-Finish 4:13:24 6:34λ/χλμ

[Panosb]

Ευχαριστώ πολύ! Πάντως, τρομερό αυτό που γίνεται με τη διαχείριση δυνάμεων κλπ.
Παρατηρώ τις επιδόσεις ενός φίλου όπου έχει καλύτερη επίδοση στην κλασική 3:38, ενώ έχει κάνει και 3:30 στη Θεσσαλονίκη.
Πέρυσι ενώ πήγαινε καλά μέχρι το 30-32 χλμ, μετά έπεσε τελείως.
Αποτέλεσμα έκανε το 35-40 χλμ με 7:10 λπτά/χλμ… ενώ τα περάσματα του ήταν 1¨46¨29 στο πρώτο μισο και 2:08:08 το δεύτερο μισό.
Εσείς βέβαια τα γνωρίζετε αλλά εμένα μου κάνει μεγάλη εντύπωση για το πως μπορεί η διαδρομή να σε σκοτώσει…
Σας παραθέτω τους χρόνους του. Και πάλι καλή επιτυχία. Εγώ… είπαμε… για τον τερματισμό!!!

Ωρα Χρόνος Καθαρός Διαφορά Ρυθμός(λεπ/χλμ) Ταχ.(χλμ/ώ)
Εκκίνηση 09:03:40 00:32 00:00 – – –
5χλμ 09:30:18 27:10 26:38 26:38 05:20 11,26
10χλμ 9:55:29 52:21 51:49 25:11 05:02 11,91
15χλμ 10:20:07 1:16:59 01:16:27 24:38 04:56 12,18
21.1χλμ 10:50:09 1:47:01 01:46:29 30:02 04:55 12,19
25χλμ 11:10:56 2:07:48 02:07:17 20:48 05:20 11,25
30χλμ 11:38:24 2:35:16 02:34:44 27:28 05:30 10,92
35χλμ 12:07:46 3:04:38 03:04:07 29:22 05:52 10,21
40χλμ 12:43:36 3:40:28 03:39:56 35:49 07:10 8,37
Τερματισμός12:58:17 3:55:09 03:54:37 14:41 06:41 8,97

[Panosb]

Καλή επιτυχία σε όλους!
Block 6 και… πρώτη φορά σε μαραθώνιο. Βασικά, πρώτη φορά επαφή με το τρέξιμο. Ξεκίνησα δειλά δειλά το καλοκαίρι. Δεν μπορώ να πω ότι δούλεψα και πολύ… Πάντως έκανα μία φορά 32 χλμ σε 3:05 και επίσης μία φορά 22 χλμ σε 1:55. Οι υπόλοιπες προπονήσεις μου ήταν τρεξίματα με σταθερό ρυθμό από 8 έως 16 χλμ. Δηλαδή μπροστά σας… γατάκι.
Κατεβαίνω για τη συμμετοχή (για τι άλλο?) και για να ζήσω όλο αυτό το πανηγύρι στους δρόμους που βλέπω από το youtube και ζηλεύω!
Καλή επιτυχία σε όλους!!!

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις