Τοποθέτηση ετικέτας: Μαραθώνιος
- Αυτό το θέμα έχει 378 απαντήσεις, 58 φωνές και ενημερώθηκε τελευταία φορά 9 έτη, 4 μήνες πριν από τον χρήστη
Etien.
-
ΣυντάκτηςΔημοσιεύσεις
-
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:31 #13719
winargΣυμμετέχων@tazi είπα να πάρω ρεπό φέτος από ανοιξιάτικο και να ασχοληθώ με έναν πολύ γρήγορο ημί για να χτίσω κάτι καλύτερο για του χρόνου 😉
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:32 #13720
taziΣυντονιστής@sotos-marathon Σωτήρη συγχαρητήρια, η κατασταση σου ειχε φανει απο τα Λιοφιλια που ησουν ανεμος. Δε ξερω τι βγαζουν οι φορμουλες αλλα νομιζω οτι εισαι ευκολα για πολύ παρακατω. Κανε ενα εργομετρικο να δεις την οικονομια σου, μηπως ειναι αυτη ο περιοριστικος παραγοντας, αν και δε το πιστευω. Εκανες σωστη διαχειριση και οπως φαινεται απειχες αρκετα απο οριακες καταστασεις, οσοι παιξανε στο οριο καηκανε, οπως σου ειπα εισαι για πολυ παρακατω χωρις ιδιαιτερο κοπο. Κριμα που δεν ετρεξες και με το BIB μου, να ειχα και εγω αλλη μια σοβαρη επίδοση στο βιογραφικό μου!!
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:34 #13721
spyΣυμμετέχων@winarg: Αργυρη … και στο τελευταίο σχόλιο σου … πάλι δίκιο έχεις!Είχα τα περάσματα μου πάντως, και με βάση τους καρδιακους παλμους … στα είχα δείξει … είχα προετοιμασθεί και καλά …δεν ξέρω τι να πω…!
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:38 #13722
taziΣυντονιστής@winarg Σωστη και αυτη η σκέψη, μη κανεις ομως αυτον της Αθηνας!!!!! τουλαχιστον οχι για γρηγορο!!
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:47 #13723
EldaΣυμμετέχωνΚι εγω οπαδος του negative split ειμαι και παροτι το δουλευω πολυ στις προπονησεις, μονο 1 στις 8 μου εχει βγει σε αγωνα (στη Θεσσαλονικη εννοειται, το 14) που ηταν και ο μοναδικος αγωνας που πραγματικα απολαυσα και ειχα πολλες δυναμεις στο τελος. Ισως τοτε βεβαια θεωρητικα να ημουν για πιο κατω λαμβανοντας υποψη το χρονο στο 20αρι του ΣΔΥΑ που ειχα κανει ενα μηνα πριν, αλλα αν το προσπαθουσα να μην καταφερνα ουτε τον χρονο που εκανα. Μετα θανατον προφητες γινομαστε στο μαραθωνιο δυστυχως.
Τελος παντων, μαθαινουμε απο τα λαθη τα δικα μας και τα σωστα των αλλων και προχωραμε.
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:49 #13724
EldaΣυμμετέχων@winarg Αργυρη για πολυ γρηγορο ημι, τα Τρικαλα ειναι μονοδρομος, φανταζομαι το γνωριζεις ηδη. Απωθημενο τον εχω αυτον τον αγωνα γμτ!!!
15 Νοεμβρίου 2016 στις 15:53 #13725
winargΣυμμετέχων@Elda φυσικά και το γνωρίζω αλλά σε ευχαριστώ που το ανέφερες. Απλά δεν έχω ακόμα παρέα για πάω εκεί 🙁
@tazi Αθήνα θα πάω (καλά να είμαι) αλλά πάντα για ρεκόρ διαδρομής και όχι για PB
@spy Πρέπει να τρέξουμε έναν αγώνα μαζί κάποια φορά να σε φέρω στο σωστό δρόμο. Ορίζεις μέρος, απόσταση, στόχο και τα άλλα τα κανονίζω εγώ 🙂15 Νοεμβρίου 2016 στις 16:13 #13726
oldmanΣυμμετέχωνΠαιδιά δε θα απαντήσω σε έναν έναν γιατί έχετε μαζευτεί πολλοί! Το negative ή ακόμη καλύτερα το even split, είναι ιδανική επιδίωξη για έναν τυχαίο, επίπεδο μαραθώνιο. Στην κλασική διαδρομή η μορφολογία βάζει το σώμα μας να παράξει στο δεύτερο μισό σημαντικά μεγαλύτερο έργο από το πρώτο. Αν προσπαθήσουμε για negative split θα χρειαστεί να τραβήξουμε πολύ περισσότερη ενέργεια στο 2ο μισό. Αυτό δεν είναι βέλτιστη διαχείριση. Το θέμα λοιπόν δεν είναι το negative split γενικά, αλλά ειδικά στην κλασική.
Έχουν μαζευτεί πολλά σχόλια του τύπου “εγώ έκανα negative split και είχα δυνάμεις στο τέλος”. Το θέμα δεν είναι τι κάνει ο καθένας μας. Μη κρίνουμμε “εξ’ ιδίων” που λέμε. Είναι τι λέει η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων της κλασικής. Κοιτάξτε τους 20, τους 50, τους 100 πρώτους σε διάφορες χρονιές και δείτε τι ποσοστό κάνει negative split, στην κλασική πάντα. Το να προβάλουμε σαν επιχείρημα την προσωπική μας εμπειρία είναι σα να λέμε ότι όλοι αυτοί δεν ξέρουν να τρέχουν, δεν ξέρουν αυτά που ξέρουμε εμείς, έχουμε μάθει το μυστικό που οι επαγγελματίες δεν γνωρίζουν.
Ασφαλώς, μπορεί κανείς να πει “μα εγώ είμαι ιδιαίτερη περίπτωση, μου ταιριάζει καλύτερα στον οργανισμό το negative split”. Δεκτό το σχόλιο. Μόνο που αν έχουμε κάτι που μας κάνει τόσο ιδιαίτερους που δεν πέφτουμε στον 95% των δρομέων (και μάλιστα των καλών δρομέων) αλλά στο 5%, καλό είναι και να ξέρουμε και τι είναι αυτό που μας κάνει ιδιαίτερους. Δε μπορεί να βγαίνουμε τόσο off από τον μέσο όρο χωρίς να υπάρχει μια προφανής εξήγηση.
Υπογραμμίζω ότι όσα γράφω τα γράφω με τον μέγιστο σεβασμό προς όλους όσους τοποθετηθήκατε, άλλωστε οι επιδόσεις σας είναι από εντυπωσιακές ως διαστημικές για ερασιτέχνες. Αλλά το θέμα παραμένει, το negative split φαίνεται να είναι σωστή τακτική για άλλες διαδρομές, όχι για την κλασική.
@spy Το να λες ότι έπεσες έξω σε έναν μαραθώνιο 200 λεπτών για 2 λεπτά έχει κάτι υπερβολικό! Ούτε ο Kipchoge δε νομίζω να έχει ακρίβεια πρόβλεψης στο λεπτό όταν ξεκινάει έναν μαραθώνιο.
@sotos-marathon Αυτό που λένε οι φόρμουλες υπολογισμού επιδόσεων είναι ότι το σώμα σου είναι έτοιμο να κάνει προετοιμασία για να τρέξει σε 3:03. Το πιθανότερο είναι ότι έχουν δίκιο. Από τις προπονήσεις που δημοσίευσες φαίνεται ότι δεν έκανες προετοιμασία για 3:03 αλλά για άλλο χρόνο. Συνεπώς δεν υπάρχει πουθενά λάθος.15 Νοεμβρίου 2016 στις 16:32 #13727
EldaΣυμμετέχωνΚοιτάξτε τους 20, τους 50, τους 100 πρώτους σε διάφορες χρονιές και δείτε τι ποσοστό κάνει negative split, στην κλασική πάντα.
Εχεις δικιο σ αυτο, το ξερω, το ειχα παρατηρησει κι εγω παλιοτερα. Το θεμα ομως ειναι το positive split ηταν εξαρχης σχεδιασμενο ετσι απο τους προπονητες τους ή πηγαιναν για negative και απλα δεν τα καταφεραν με αποτελεσμα να τους βγει το δευτερο μισο πιο αργο οχι απο σχεδιασμο αλλα απο ελλειψη δυναμεων? Γιατι ακομα και καποιος που κανει πχ 2:40 δεν μπορουμε να ξκερουμε αν πηγαινε για 2:40 ή για 2:35. Εγω παντως οταν βλεπω το 5αρι 35-40 (στην κλασικη αναφερομαι παντα) να ειναι στα επιπεδα του 0-5 ή 5-10 θεωρω οτι μιλαμε για ψιλο-(η μη)- καρφωμα ο,τι επιπεδου αθλητης και να ειναι καποιος. Κανω λαθος?
15 Νοεμβρίου 2016 στις 16:40 #13728
oldmanΣυμμετέχων🙂 :-). Μαρία το 95% των καλών δρομέων αποτυγχάνει στη στρατηγική του? Ο πρώτος κάθε χρονιάς “κάρφωσε”? Δεν πάει έτσι. Όλοι προσπαθούμε για βέλτιστη διαχείριση δυνάμεων, ακόμη και υποσυνείδητα. Όταν τρέχεις και σου μένουν π.χ. 7km το μυαλό σου βάζει τόση δύναμη στο πόδι ώστε να κάνεις τα 7km και μετά να σωριαστείς. Αυτή η επιδίωξη για ισοκατανομή της προσπάθειας είναι που βγάζει positive split στην κλασική. Νομίζω πάντα!
15 Νοεμβρίου 2016 στις 16:46 #13730
AlexandraΣυμμετέχωνΚι εγώ όσους μαραθωνίους έχω τρέξει καλά (εννοώ χωρίς jet lag, χωρίς τραυματισμό κλπ), τους έχω κάνει negative split και με αρκετές δυνάμεις στο τέλος. Η διαφορά των 2 ημι είναι από 3 ως και 8 λεπτά. Το ότι είχα δυνάμεις δείχνει ότι δεν τα έδωσα όλα. Αλλά αν τα είχα δώσει όλα πιο νωρίς (στο 32 αντί για 37), ίσως είχα κλατάρει έξω από το στάδιο…
16 Νοεμβρίου 2016 στις 00:14 #13743
georgebΣυμμετέχων1ος μου Μαραθώνιος, με μικρή δρομική εμπειρία και μικρή συστηματική προπόνηση. Έτσι μετά πό 5 μήνες συστηματικής προπόνησης είμαι πραγματικά ευτυχισμένος με τον χρόνο μου (4:32:50) και το γεγονός ότι τερμάτισα χωρίς κανένα πρόβλημα. Ακολούθησα το πρόγραμμα του Runners Connect (με προσδοκομενο χρόνο τερματισμού περίπου στο 4:35) και παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο LR που έκανα ήταν 25Κ (συνδυασμένο με προπόνηση ρυθμού την προηγούμενη ημέρα για συσώρευση κούρασης), ενώ γενικά ήταν των αργών ρυθμών (στην περίπτωση μου 7:10 και άνω), την ημέρα του αγώνα πραγματικά δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα! Παρόλο που είχα ακούσει αρκετά για τις ανηφόρες του ΑΜΑ και για τον τοίχο που παραμόνευε εκεί γύρω στο 30, πέρασα τον Σταυρό και αναρωτιόμουν γιατί ένιωθα τόσο καλά!
Παρά το γεγονός ότι έκανα προσπάθεια για να κατέβω το 4:30 , μετά και από ένα μπλέξιμο που είχα στα νερά στο 35 και έχασα κανά λεπτό, ήταν φανερό ότι δε μπορούσα , οπότε ψιλοχαλάρωσα και τερμάτισα αρτιμελής!
Είχα μελετήσει καλά πιστεύω τη διαδρομή και για πρώτη φορά σε Μαραθώνιο, δεν ήθελα ούτε να υπερβάλλω, αλλά ούτε και να διακινδυνεύσω εγκατάλειψη ή να βλαστημίσω την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισα να τρέξω στον Μαραθώνιο. Ακολούθησα το πλάνο που είχα κάνει 100% , χωρίς να παρασυρθώ όταν στα πρώτα χλμ με πέρναγαν πολλοί πρωτάρηδες (σαν και εμένα) και τους έβρισκα παρακάτω μετά το 20 να σέρνονται στην κυριολεξία!
Τα περάσματα που επέλεξα ήταν μεταξύ των περασμάτων του Πολιά και αυτών που είχε αναφέρει ο Νίκος @tazi . Κατάφερα και έκανα negative split (1ος ΗΜ 2:17:23 και 2ος ΗΜ 2:15:17). Ενδεχομένως εάν δεν ήταν ο 1ος μου μαραθώνιος να το κυνήγαγα πιο πολύ ρισκάροντας (?) κάτι καλύτερο, αλλά προτίμησα να το παίξω μάλλον περισσότερο εκ του ασφαλούς, λαμβάνοντας υπόψη και το άγνωστο που είχα να αντιμετωπίσω!
Συμπέρασμα : 2 ημέρες μετά είμαι όλο και πιο ευτυχισμένος! Δεν υπερβάλλω καθόλου! Πραγματικά το χάρηκα πολύ, καθώς όταν μου έβαλαν το μετάλιο σκέφτηκα ότι ήταν το πρώτο όπου πραγματικά είχε αξία! Ήταν ένα μετάλιο που είχα προσπαθήσει σκληρά για 5 μήνες, με 5 προπονήσεις την εβδομάδα, τρώγοντας όλη τη ζέστη του καλοκαιριού, με αρκετούς, ευτυχώς μικροτραυματισμούς. Και όπως μου είπε μετά τον αγώνα ο Sascha (ο Γερμανός που ήταν μαζί μας στο Pasta Party αν τον θυμάστε), George…είσαι πλέον Μαραθωνοδρόμος!16 Νοεμβρίου 2016 στις 12:40 #13753
PanosbΣυμμετέχωνΈνα σεντονάκι και από εμένα μιας και έχω χρόνια να γράψω… (από το 2012 στα ποδηλατικά brevet).
Είχα όνειρο να τερματίσω έναν μαραθώνιο παρ΄ότ δεν έτρεχα ποτέ συστηματικά. Αθλούμαι από μικρό παιδί (σήμερα είμαι 38), πέρασα πολλά αθλήματα μικρός (όποως όλα τα παιδάκια), λίγο πιο σοβαρά στην ποδηλασία στο γυμνάσιο (χωρίς όμως διακρίσεις) και αργότερα κάτι πανελλήνιες νίκες στο canoe-kayak που με βοήθησαν να μπω στα ΤΕΦΑΑ. Αργότερα στρατός (Ε.Δ-αλεξίπτωτα), μετά μία παύση από συστηματική γυμναστική για κάποια χρόνια μέχρι που στα 34 ξαναέπιασα σοβαρά το ποδήλατο και ασχολήθηκα με τις μεγάλες αποστάσεις (200 έως 1200 χλμ). Το τρέξιμο μου καρφώθηκε σαν ιδέα το 2014 (Μάιος) όταν γεννήθηκε ο γιος μου και δεν είχα χρόνο για ποδήλατο και είπα να συμμετάσχω στον Μαραθώνιο. Δεν μου βγήκε όμως η προπόνηση και μαζί με κάτι τσίμπήματα στις γάμπες που ήθελαν φυσιοθεραπείες …το παράτησα.
(Βέβαια το μέλος του φορουμ Kalogeridis εμπνεύστηκε και ξεκίνησε αυτός το τρέξιμο!- Εγώ το άφησα για άλλη φορά…)Όταν γεννήθηκε η κόρη μου φέτος (Μάιος 2016) είπα να η ευκαιρία. Ξεκίνησα να τρέχω κάπως συστηματικά τον Ιούλιο..σαν να λέμε 4μιση μήνες προετοιμασία. Προετοιμασία βέβαια για γέλια, αφού μπορεί σε μία εβδομάδα να έτρεχα 4 φορές και σε μια άλλη καθόλου. Συνολικά έτρεξα γύρω στις 45 φορές καλύπτοντας περίπου 450χλμ. Όλα ήταν συνεχόμενο τρέξιμο σε χαλαρό ρυθμό. Ούτε ανοίγματα, ούτε διαλειμματικές, ούτε σωστές διατάσεις (πολύ κακώς).
Μέσα στις προπονήσεις μου έκανα και μία 32 χλμ ένα μηνα πριν τον Μαραθώνιο (3:05) και επίσης έναν ΗΜΙ σε 1:55.
Κατέβηκα στον Μαραθώνιο με ηθίκό τρελό. Η τακτική μου… αυτά που είχαν πει φίλοι (και ο Καλογερίδης-μέλος του φόρουμ) και αυτά που είχα διαβάσει. Χαλαρά στην αρχή…να φτάσω στο 10 ξεκούραστος… σταθερά στις ανηφόρες… συντηρητικά στην κατηφόρα… να δώσω στο τέλος ότι έχω κλπ.
Ξεκίνησα πολύ ωραία, δεν προσπερνούσα κανέναν, άνοιγα λίγο μόνο αν έβρισκα κενο μπροστά μου, χαιρέτησα όσα περισσότερα παιδάκια μπορούσα και έκλαιγα συχνά πυκνά από τη συγκίνηση. Φορούσα γυαλιά και δεν έβλεπαν τα δάκρυα μου… οπότε του έδωσα και κατάλαβε… έριξα πολύ κλάμα με τη ψυχή μου!!! Σκέφτομουν τα δικά μου παιδιά (3 μέχρι τώρα), σκεφτόμουν τις χαρές του αθλητισμού… αυτά που έχω βιώσει… αυτά που σπόυδασα κλπ… Ατελείωτη συγκίνηση.
(Μου είχε ξανατύχει να κλαίω πέρυσι στο Παρίσι-Βρέστη-Παρίσι, διαδρομή 1200χλμ (ποδήλατο) που πρέπει να ολοκληρωθεί σε λιγότερο από 84 ώρες, και γίνεται κάθε 4 χρόνια, έχει ιστορία 100+ χρονων, μετέχουν 6000 περίπου ποδηλάτες και φυσικά όλοι οι Γάλλοι είναι στους δρόμους να μα επευφημούν… αλλά ο Κλασσικός Μαραθώνιος είναι κάτι ανώτερο!!!)
Έφτασα στο 10 ξεκούραστος και πολύ φρέσκος. Συνέχισα με σταθερό ρυθμό μέχρι το 32 χωρίς να νοιώσω σε κανένα σημείο εξάντληση ή κάτι τέτοιο αλλά και χωρίς να προσπαθήσω να πιεστώ φοβούμενος μην τραυματιστώ και χάσω τη γιορτή. Πήγα συντηρητικά την κατηφόρα και ένοιωσα στο πετσί μου τη διαφορά… ότι το τρέξιμο δεν είναι ποδήλατο να σε πάει μόνο του στην κατηφόρα… η κατηφόρα στο τρέξιμο ΠΟΝΑΕΙ. Στα τελευταία χιλιόμετρα δεν μπορούσα να πατήσω όπως φανταζόμουν. Η έλλειψη σοβαρής προετοιμασίας δεν μου άφηνε περιθώρια. Πήγα όσο μπορούσα (αργά) κάνοντας μια στάση για τηλέφωνο να δω που βρίσκεται η οικογένεια, άλλη μια στάση στο 42 για φώτο κλπ με τα παιδιά και τερμάτισα χαμογελώντας (όπως οι περισσότεροι) σε 4:13.
Ήταν η ομορφότερη μου αθλητική εμπειρία! Πιστεύω ότι η κλασσική είναι ένα απίστευτο τουριστικό προιον για την Ελλάδα και επίσης πιστεύω ότι όλοι οι Έλληνες που αθλούνται, σε οποιοδήποτε άθλημα, πρέπει να περάσουν έστω μια φορά από τον Κλασσικό Μαραθώνιο για να ζήσουν αυτή την ατμόσφαιρα.
Ήδη νοιώθω ότι απέκτησα ακόμα ένα χόμπυ και πλέον σκέφτομαι ποιος Μαραθώνιος θα είναι ο επόμενος.
Χαίρομαι που τερμάτισα γιατί κάτι που για εσάς φαίνεται εύκολο, για εμένα και για πολλούς άλλους φαντάζει άθλος.
Πλέον νοιώθω ότι είμαι ένας ποδηλάτης που μπορεί όμως και να τρέξει (να ξέρετε δεν μπορούν όλοι….ή καλύτερα δεν γνωρίζουν ότι μπορούν.)
Χαίρομαι που γνώρισα το gorun και θα σας παρακολουθώ μέσα από το φόρουμ για να μάθω περισσότερα για το τρεξιμο και τις χαρές του.
Να είστε όλοι καλά και συγχαρητήρια σε όλους!
Για την Ιστορία…
0-5 29:42 5:56λ/χλμ
5-10 58:36 5:47λ/χλμ
10-15 1:27:08 5:42λ/χλμ
15-ΗΜΙ 2:01:42 5:40λ/χλμ
ΗΜΙ-25 2:25:39 6:08λ/χλμ
25-30 2:56:24 6:09λ/χλμ
30-35 3:27:50 6:16λ/χλμ
35-40 3:59:00 6:14λ/χλμ
40-Finish 4:13:24 6:34λ/χλμ16 Νοεμβρίου 2016 στις 12:56 #13759
Nikos PilikasΣυντονιστής@panagiotis_bourikas Ωραίος, Πάνο! Μακάρι πάντα να απολαμβάνεις τόσο πολύ ό,τι κάνεις.
Επίσης, πολύ καλή επίδοση, δεδομένου και του μείζονος λάθους που έκανες (συμβουλές από @kalogeridis, δηλαδή).ΥΓ: Φοβερή η φωτο στο background του προφίλ σου!
16 Νοεμβρίου 2016 στις 18:34 #13784
big-blueΣυμμετέχωνΜπράβο Πάνο!
-
ΣυντάκτηςΔημοσιεύσεις
- Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.