[sotosdiam]

Τι λες ρε τρελέ; Έβλεπα τους αγώνες σου στο connect και έλεγα “πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός”. Τελικά δεν περνούσε γρήγορα ο καιρός, εσύ πήγαινες τρένο. Πολλά συγχαρητήρια Κώστα!

[sotosdiam]

Ένας ο Bekele κι ένας εγώ, @steliosg, μόνο με το ταλέντο κατεβαίνουμε στους αγώνες, από προπονήσεις να ‘χαμε να λέγαμε 😀

[sotosdiam]

@aristidi, εδώ το σημείο που στήνει καραούλι η ομάδα https://goo.gl/maps/bdGBYSng2U6ejpkL6
Για τους παλμούς λοιπόν, δεν μπορώ να πω ότι έχω ένα σκληρό κόφτη, αλλά ξέρω πχ ότι στο 10άρι και με ικανοποιητικές προπονήσεις, ο μέσος όρος θα κυμανθεί κάπου στους 178-180 (179 είναι το max avg HR που έχω σε 10άρι). Αν στο 2ο χλμ έχω 185 παλμούς, ε εκεί θα κρατηθώ λίγο, γιατί είναι νωρίς για να καίγομαι τόσο. Αν πιάσω 185 στο 7ο, δεν θα ασχοληθώ. Παρομοίως και στον ημί. Επίσης, δεν είναι ότι έχω τον καρπό μου συνέχεια στα μάτια μου και βλέπω παλμούς. Ανά λεπτό περίπου βλέπω πού κινούμαι, και συνήθως είμαι εντάξει, αφού όντως μπορώ να καταλάβω και πώς νιώθω. Το πρόβλημά μου προχθές ήταν ότι δεν είχα ιδέα πώς θα έπρεπε να νιώθω, καθώς δεν είχα κάνει ούτε μια προπόνηση σε κάποιο υποτιθέμενο race pace, ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω :). Στην τύχη περίπου επέλεξα ένα effort level αρκετά uncomfortable και απλώς ήλπισα να με βγάλει ως το τέλος. Πέτυχα και τη Μίνα μετά, οπότε σταθεροποίησα αυτό το uncomfortable level.

[sotosdiam]

Καλησπερίζω την παρέα,

Είδα εξαιρετικές επιδόσεις από κόσμο εδώ μέσα, πολλά συγχαρητήρια! Αποτελείτε έμπνευση για τους υπόλοιπους, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος.

Κατέβηκα στο 10άρι το Σάββατο, κυρίως επειδή μεταφέρθηκε η εγγραφή μου από πρόπερσι. Το 42:22 που έκανα θα ήταν κανονικά ανάξιο λόγου (για μένα πάντα), αν δεν ερχόταν με πρακτικά καμία σοβαρή, ή έστω και ασόβαρη, προετοιμασία. Long runs έλαμπαν δια της απουσίας τους, όπως επίσης και διαλειμματικές, οποιασδήποτε μορφής (εκτός από κάτι ανοίγματα και fartleks πού και πού). Περίμενα, έτσι, να είμαι πιο κοντά στο 45, που έκανα πριν 2.5 μήνες στο Νιάρχος.

Δύο πράγματα πιθανολογώ ότι έπαιξαν ρόλο σε αυτή την μάλλον απρόσμενη επίδοση (και γι’ αυτό είπα να τα γράψω εδώ):
1) Το παπούτσι (Nike Vaporfly Next%): enough said 🙂
2) Το ότι από την αρχή του αγώνα χάλασε το heart rate monitor (μάλλον τελείωσε η μπαταρία του ακριβώς στην καταλληλότερη στιγμή, θα το δω σήμερα). Έτσι πήγαινα στα τυφλά, προσπαθώντας να μην επηρεαστώ από κόσμο δεξιά αριστερά. Κάποια στιγμή είδα μια φίλη του Νίκου από το Nea Smyrni running team (νομίζω ήταν η Μίνα, Νίκο, την ευχαριστώ πολύ πες της, και τα χαιρετίσματά μου) και θυμήθηκα τον @kostao που μου είχε πει όταν τρέχαμε τον Φιλίππειο Δρόμο το 2018, ότι γυναίκες δρομείς είναι συνήθως πιο έμπειρες στο pacing από τους άνδρες που κινούνται στον ίδιο ρυθμό, κι έτσι αποφάσισα να την ακολουθήσω σε όλη την ανηφόρα. Μάλλον δούλεψε (και) αυτό, μαζί με το running by feel, καθώς δεν κάηκα, κι έτσι είχα να δώσω στο κατηφορικό κομμάτι.

[sotosdiam]

Χμμ μπαίνουμε τώρα σε έννοιες μηχανικής και πιθανόν και ο @aristidi ως πολιτικός μηχανικός να μας φωτίσει περισσότερο. Στρεπτική ακαμψία, ή torsional rigidity, είναι η αντίσταση στη στρέψη (στρέφεις το μπροστά μέρος του παπουτσιού προς τα αριστερά και το πίσω προς τα δεξιά). Αυτήν την αντίσταση μάλλον ενίσχυε το torsion plate της adidas, ή για αυτό σχεδιάστηκε στην αρχή τέλος πάντων. Longitudinal rigidity είναι η αντίσταση στην κάμψη κατά το διαμήκη άξονα (αυτού που σου δίνει το carbon plate). Transverse (εγκάρσια) rigidity έχεις αν βάλεις μια πλάκα ψηλά, κοντά στο πέλμα, με αποτέλεσμα το παπούτσι να γίνεται τούβλο. Το ανάποδο αυτού είναι το Salomon Predict, το οποίο είχε διάφορες εγκοπές στο midsole και στο outsole, ώστε να κάμπτεται ομαλά τόσο στον διαμήκη όσο και στον εγκάρσιο άξονα.

[sotosdiam]

Η μεγάλη όμως διαφορά, είναι ότι το παπούτσι έχει αρκετά φυσικό πάτημα. Το κενό στην καμάρα επιτρέπει μια κάποια στρεπτική ευκαμψία και υποθέτω ότι αφήνει και τα rods να πάρουν ανάσα και να κινηθούν όντως ανεξάρτητα.

Thanks Νίκο. Ευκαμψία και φυσικό πάτημα ως προς ποιον άξονα; Τον μπρος-πίσω (διαμήκη-longitudinal) ή τον δεξιά-αριστερά (transverse-εγκάρσιο); Ή και τους δύο; Θα υπέθετα ότι ακριβώς επειδή είναι ξεχωριστά rods και όχι μια ενιαία πλάκα από δεξιά προς αριστερά, αυτό θα επιτρέπει τη σταδιακή κάμψη της σόλας όπως το πέλμα πρηνίζει. Από την άλλη, λογικά η ακαμψία υπάρχει στον διαμήκη άξονα.

[sotosdiam]

Όντως, συνέχεια της τηλεφωνικής συζήτησης είναι, και μου ήρθε στο μυαλό όταν μίλησες για το Tempo. Νομίζω λοιπόν ότι η ίδια η Nike μας έχει δώσει ήδη τα παπούτσια για να ελέγξουμε τις υποθέσεις. Τα είπαμε παραπάνω, αλλά τις κάνω πιο formal παρακάτω.

Υπόθεση 1: Όλη τη δουλειά την κάνει ο αφρός (και τα zoom pods στο alphafly) και η πλάκα δεν κάνει τίποτα
Πείραμα: Σύγκριση running efficiency, VO2 utilisation μεταξύ Nike Tempo Next% και Alphafly Next%
Αν ισχύει η υπόθεση, τότε θα πρέπει τα δύο παπούτσια να είναι πολύ κοντά (με μοναδική διαφορά το extra βάρος του Tempo). Πιθανότατα όμως τα παπούτσια δεν είναι κοντά, οπότε δεν ισχύει η υπόθεση.

Υπόθεση 2: Όλη τη δουλειά την κάνει η πλάκα και ο αφρός δεν κάνει τίποτα
Πείραμα: Σύγκριση running efficiency, VO2 utilisation μεταξύ Nike Vaporfly Next% και Nike ZoomFly 3 (ή VaporFly/AlphaFly vs άλλων carbon-plated shoes)
Αν ισχύει η υπόθεση, τότε θα πρέπει τα δύο παπούτσια να είναι πολύ κοντά (με μοναδική διαφορά το extra βάρος του ZoomFly). Πιθανότατα όμως τα παπούτσια δεν είναι κοντά, οπότε δεν ισχύει η υπόθεση.

Υπόθεση 3: Η πλάκα λειτουργεί ως επιφάνεια φόρτισης του αφρού (οπότε δεν μας ενδιαφέρει αν φτάνει μέχρι πίσω, ή αν είναι κομμένη σε τμήματα)
Πείραμα: Healey-Hoogkamer paper, Adidas Adios Pro 1-2 (με μη ενιαία πλάκα μπρος-πίσω), παπούτσια με την πλάκα πολύ κοντά στο outsole
Φαίνεται ότι και το Adidas δίνει κάτι καλό σε απόδοση με βάση τα αποτελέσματα σε αγώνες. Θα ήθελα να δω νούμερα για παπούτσια με την πλάκα σχεδόν καρφωμένη στο outsole, ώστε να μην φορτίζει κάποια ποσότητα αφρού από κάτω.

[sotosdiam]

@echetlos σε σχέση με το tempo, ναι όντως, η πλάκα δεν έχει καμία ακαμψία, το έχω δει σε βίντεο, αλλά αφού έχουμε έρευνες που λένε ότι η πλάκα δεν παίζει σπουδαίο ρόλο, θα έπρεπε να είναι αδιάφορο αν η πλάκα είναι από ανθρακονήματα ή από χαρτόνι, και Tempo και Alphafly θα έπρεπε να μοιάζουν στο πάτημα και την αίσθηση σαν δυο σταγόνες νερό, απλά η μία πιο βαριά από την άλλη. Καταλαβαίνω όμως ότι δεν είναι έτσι η κατάσταση, οπότε η πλάκα, και η ακαμψία της, παίζει κάποιο ρόλο όχι μόνο στην αίσθηση (κάμψη μεταταρσοφαλαγγικής άρθρωσης) αλλά και στη δρομική οικονομία. Ισχύει όμως και το ανάποδο, αν βάλω μια άκαμπτη πλάκα σε react αφρό, δεν το μετατρέπω σε Vaporfly Next% (βλέπε Zoom Fly 3). Άρα παίζουν ρόλο και ο αφρός και η πλάκα, και με βάση την εμπειρία από το Tempo Next, μάλλον όχι 90% αφρός 10% πλάκα, αλλά κάτι πιο κοντά στο 50-50.

Ναι, στα Adizero Adios Pro 2 (πρέπει να σκεφτούν να απλοποιήσουν λίγο τις ονομασίες στην adidas) αναφέρομαι. Περιμένω να βγει καμιά έρευνα για τη βελτίωση στη δρομική οικονομία.

[sotosdiam]

Μιας και ανέφερες το Tempo Next σε άλλη συζήτηση Νίκο, αν η βελτίωση στην απόδοση των supershoes ήταν αποτέλεσμα κατά βάση του αφρού και πολύ λιγότερο της πλάκας, τότε θα περίμενες ότι Tempo Next και AlphaFly, τουλάχιστον για όσους προσγειώνονται μπροστά (οπότε και αδιαφορούν για το React backend του Tempo), θα ήταν πάνω κάτω το ίδιο, με μόνη διαφορά τα 100γρ extra βάρους του Tempo. Καταλαβαίνω όμως ότι δεν είναι έτσι.

Μία υπόθεση (δικιά μου, αλλά πιθανόν να έχει ξαναδιατυπωθεί, δεν νομίζω ότι ανακαλύπτω τη φωτιά) για τη λειτουργία της πλάκας είναι ότι δρα όπως περίπου ο eva αφρός πάνω από το boost στα πιο γρήγορα adidas, και το λεπτό στρώμα αφρού πάνω από τα zoom air σε διάφορα παπούτσια της Nike. Αντί δηλαδή το πόδι να βουλιάζει μέσα στο boost και στο zoomX, η πίεση μέσω ενός πιο σκληρού στρώματος απλώνεται περισσότερο, το πόδι βουλιάζει λιγότερο, και η απώλεια ενέργειας είναι μικρότερη. Αυτό θα εξηγούσε και τα αποτελέσματα της έρευνας των Healey, Hoogkamer (που έκοψαν την πλάκα σε κομμάτια), αφού δεν παίζει ρόλο αν η πλάκα είναι κομμένη ή άθικτη, αρκεί να υπάρχει εκεί για να συμπιέζει ομοιόμορφα τον αφρό. Εδώ θα ήθελα να δω πώς συμπεριφέρεται το Adizero Pro 2, που αντί πλάκας μπροστά έχει τα 5 rods.

[sotosdiam]

Φρέσκο, ωραίο paperάκι
https://scholarworks.sfasu.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1032&context=kinesiology

Our findings are unique as this is the first study to our knowledge to compare RE between the previously established Nike Vaporfly shoe to other competitor shoes also utilizing carbon-fiber plates and thicker midsole foams. On average, RE was improved by 2.7% in the Nike VF2 relative to the traditional shoe in the present study. However, only the Nike AF (3.0%) and Asics MS (2.5%) resulted in similar improvements in RE. And while other shoes in the lineup did perform statistically better than the traditional (Asics HS) shoe, none resulted in greater than 1.5% improvements on average.

[sotosdiam]

@sotosdiam Εσένα στο δίνει στον τροχαντήρα, ε;
Το νοιώθω ήδη πολύ καλύτερα, αν και πονάω πάρα πολύ στο σημείο που με πάτησε. Θα το δοκιμάσω αύριο.

Να σου πω την αλήθεια, πριν με πιάσει οπουδήποτε η ταινία, αρχίζει και σφίγγει ο γλουτιαίος. Είναι πάντα ο δεξιός, όπως και πάντα η δεξιά ταινία ήταν αυτή που με ενοχλούσε, οπότε και επιβεβαιώνω τη σύνδεση ανάμεσα σε αδύναμο γλουτιαίο και ταινία. Επειδή το ξέρω το τραγούδι λοιπόν, με το που υποψιαστώ σφίξιμο ψηλά (και ξέρω και πότε να το περιμένω βασικά), παίρνω τα κουβαδάκια μου και πηγαίνω σπίτι για ασκήσεις και βάρη.

Πώς πάει το δικό σου; Δοκίμασες να τρέξεις;

[sotosdiam]

Νικό όποτε με πιάνει (και συνήθως πλέον με πιάνει ψηλά στους γλουτιαίους και όχι χαμηλά στο γόνατο, όπως παλιά), κόβω την προπόνηση, τραβάω μερικά sets of single-leg (pistol) squats και στρώνει. Σε μένα μάλλον κοιμάται ο δεξιά γλουτιαίους οπότε με τα squats ξυπνάει, λίγο απότομα.

[sotosdiam]

Έτσι δείχνουν να είναι τα πράγματα, παρόλο που ο Benno Nigg έχει άλλη άποψη.
https://bjsm.bmj.com/content/55/9/462

Υπήρχε ένα paper που είχαν σπάσει την πλάκα σε ανεξάρτητα τμήματα, έτσι ώστε να μην λειτουργεί ως ενιαίος μηχανισμός και είχαν βρει πολύ μικρές, πρακτικά ασήμαντες, διαφορές σε σχέση με την ενιαία πλάκα. Από την άλλη ο Nigg με τη Salomon φαντάζομαι δεν έβραζαν ρεβύθια όταν την έψαχναν τη φάση με τις πλάκες. Αυτό το 1% που βγάζει ο Klein στο doctorsofrunning στηρίζεται σε έρευνα του 2006, που λογικά είχαν πιο φλατ πλάκες και όχι τις curved που βλέπουμε τώρα. Οπότε αυτό ίσως δικαιολογεί τις διαφορές.

Κάτι που μου έκανε εντύπωση (ξανα)διαβάζοντας το paper του Nigg (εδώ σε ένα τυχαίο, όχι καθόλα νόμιμο λινκ https://sci-hub.se/10.1136/bjsports-2020-102550) είναι ότι αυτό το teeter-totter effect (εφέ της τραμπάλας ελληνιστί) ασκεί μια δύναμη στο τακούνι, προς τα πάνω πρακτικά. Πιθανολογώ ότι αυτό σηκώνει το heel πιο ψηλά μετά το toe off, με τη σειρά του αυτό οδηγεί σε πιο καλή έκταση ισχύου μπροστά (ψηλά το γόνατο δηλαδή), και αυτό οδηγεί σε καλύτερη δρομική οικονομία, πρακτικά χωρίς effort από την πλευρά του δρομέα. Άντε τώρα να βρούμε τους ερευνητές να κάνουν τις μελέτες. Λάθος phd πήρα γμτ.

• Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 4 έτη, 10 μήνες πριν από sotosdiam. Λόγος: Salomon αντί για Saucony

[sotosdiam]

@tazi, για να είμαστε σίγουροι ότι εννοούμε το ίδιο, όταν λέω “κόλλησε” εννοώ ότι σταμάτησε το ρολόι να αντιδρά στο πάτημά του. Πατιόταν δηλαδή κανονικά το κουμπί, αλλά το ρολόι δεν ανταποκρινόταν με κάποιο τρόπο. In any case, αν το δοκίμασες το μπάνιο σε σαπουνάδα και δεν είδες φως, φαντάζομαι έκανες και reset, οπότε δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσες να κάνεις εκτός από το να πας στο επίσημο service.

[sotosdiam]

Γεια σου @tazi. Δες λίγο μήπως αυτό σου δουλέψει (αν δεν το έχεις ήδη δοκιμάσει) https://support.garmin.com/en-US/?faq=JUbwC0qg5O6RqypfwUiTj5

Το up button είχε κολλήσει και στο δικό μου 645 και με το παραπάνω “μπανάκι” δούλεψε.

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις