Αρχική / Υγεία / Τρέχουμε όταν είμαστε κρυωμένοι;

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Επιλεγμένα / Υγεία

Τρέχουμε όταν είμαστε κρυωμένοι;

Τρέχουμε όταν είμαστε κρυωμένοι;

Η προπόνησή σας πάει καλά, είναι εμφανές ότι βελτιώνεστε και περιμένετε πλέον τον αγώνα – στόχο για να αποτυπωθεί και στην πράξη η δουλειά που έχετε κάνει. Και ξαφνικά ξυπνάτε ένα πρωί με βήχα, μπούκωμα, φτέρνισμα ή και μερικά δέκατα πυρετού. Είναι κάτι που δεν είχατε υπολογίσει, παρόλο που ξέρατε ότι η σκληρή προπόνηση καταβάλλει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και είστε πιο επιρρεπείς σε κάποιο κρυολόγημα. Ιδίως τώρα που ο καιρός αρχίζει να χαλάει ή τα παιδιά φέρνουν ιώσεις μέσα στο σπίτι.
Οπότε τι κάνετε; Περιμένετε να γίνετε καλά ή συνεχίζετε τα τρεξίματά σας, φοβούμενοι μην χάσετε την φυσική κατάσταση που με τόσο κόπο χτίζατε;

Όταν αρρωστήσουμε, το ανοσοποιητικό σύστημα καλείται να κάνει όλη την δουλειά. Και θέλει να την κάνει ανενόχλητο, να ασχοληθεί μόνο με τον «εισβολέα. Αν εσείς το επιβαρύνετε με το επιπλέον στρες της προπόνησης, πολύ απλά, θα καθυστερήσετε τον χρόνο που κανονικά απαιτείται για να αναρρώσετε πλήρως.

Συνεπώς η αντιμετώπιση τέτοιων περιπτώσεων, επιβάλλει αποχή από το τρέξιμο ή άλλες σωματικές δραστηριότητες; Όχι απαραίτητα.
Αν πρόκειται για ελαφρύ βήχα, μπούκωμα ή καταρροή, μπορείτε να βγείτε για προπόνηση. Ενδεχομένως, αν συνοδευτεί και από ένα ζεστό μπάνιο κατόπιν, να σας κάνει και καλό.
Σε κάθε περίπτωση όμως, θα πρέπει να είστε συνετοί και να μην παραβλέψετε τα μηνύματα που θα σας στείλει το σώμα σας.

Ρίξτε ούτως ή άλλως τον ρυθμό σας κι αν διαπιστώσετε ότι ακόμη κι εκεί στρεσάρεστε, ρίξτε τον ακόμη περισσότερο.
Αν το πρόγραμμα έχει μία προπόνηση tempo, ξεκινήστε 10″-15» πιο αργά και δείτε πώς πάει. Αν αισθάνεστε καλά, δοκιμάστε ελαφρώς πιο γρήγορα. Αν όχι, μείνετε σε αυτό τον ρυθμό.
Να θυμάστε ότι ο προβλεπόμενος ρυθμός σε μία προπόνηση είναι ανάλογος της φυσικής μας κατάστασης την δεδομένη στιγμή, δεν είναι ένα απόλυτο νούμερο. Οπότε, ακόμη και πιο αργά πηγαίνοντας, το φυσιολογικό ερέθισμα εξακολουθεί να υφίσταται, αφού η προσπάθεια που θα χρειαστεί να καταβάλλετε είναι ανάλογη της κατάστασης που βρίσκεστε υπό την επίδραση του κρυολογήματος.
Αν όμως ακόμη κι εκεί δυσκολεύεστε, μην το πολυσκέφτεστε, γυρίστε το σε ένα απλό ελεύθερο τρέξιμο. Αν ο στόχος δεν μπορεί να είναι η βελτίωση, ας είναι η συντήρηση.

Αντιθέτως, αν έχετε συμπτώματα γρίπης, όπως πυρετό ή μυοσκελετικούς πόνους, δεν πρέπει να τρέξετε. Δεν είναι μόνο επικίνδυνο για επιδείνωση της κατάστασής σας αλλά θα επιμηκύνει σημαντικά και το διάστημα μέχρι να επιστρέψετε στις προπονήσεις σας.
Ο πυρετός είναι εξ ορισμού μία αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ως αντίδραση στις λοιμώξεις από ιούς και βακτήρια.Η επιπλέον αύξησή της από μια σωματική δραστηριότητα, θα χειροτερέψει τα συμπτώματα του πυρετού και μπορεί να τα μετατρέψει σε κάτι σοβαρότερο.
Επιπλέον, το τρέξιμο (ή οτιδήποτε σχετικό) «απαιτεί» ενέργεια και θρεπτικές ουσίες που κανονικά ο οργανισμός χρειάζεται για να καταπολεμήσει την όποια ασθένεια.

Όταν θα έχετε αναρρώσει πλήρως, αφήστε μία ακόμη ημέρα προτού επιστρέψετε στις προπονήσεις. Μπορεί να αισθάνεστε πλέον δυνατοί αλλά είναι προτιμότερο να είμαστε 100% βέβαιοι ότι το σώμα έχει αποκατασταθεί πλήρως.
Επίσης, μην προσπαθήσετε κατευθείαν να αναπληρώσετε προπονήσεις που χάθηκαν το διάστημα της αποχής. 2 – 3 ημέρες αργού κι αβίαστου τρεξίματος, με κάποια ανοίγματα ενδιάμεσα για να ξυπνήσουν τα πόδια, είναι η καλύτερη προσαρμογή ώστε να μπείτε σε πιο απαιτητικό πρόγραμμα.

Το μέλημα κάθε αθλουμένου που ακολουθεί ένα δομημένο πρόγραμμα κι έχει κάποιον στόχο, είναι να προσέxει, τόσο πιθανούς τραυματισμούς όσο και κρυολογήματα ή ασθένειες, απόρροια του επιβεβαρυμένου ανοσοποιητικού του συστήματος από την κουραστική προπόνηση. Παρ’ όλα αυτά, αν τελικά δεν καταφέρετε να παραμείνετε υγιείς, ας είστε τουλάχιστον συνετοί, υπομονετικοί και έξυπνοι. Προσαρμοστείτε στα δεδομένα, κάντε οτιδήποτε κρίνεται αναγκαίο και μην αγνοείτε όποια μηνύματα σάς δίνει το σώμα σας. Είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για την γρηγορότερη επιστροφή στους δρόμους.
Επίσης, μη ανησυχείτε για το ότι μια ασθένεια θα σας αφήσει πίσω προπονητικά και θα χαθεί ό,τι με κόπο έχετε κερδίσει.
Οι έρευνες έχουν δείξει ότι απαιτούνται τουλάχιστον 10 ημέρες απραξίας για να αρχίσετε να χάνετε σημαντικό μέρος της φυσικής σας κατάστασης.

 

.

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια).
Απ’ ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά…

4 Σχόλια

  1. @echetlos Το άρθρο συμφωνεί με όσα μου λέει κοινός μας φίλος και εγώ δυσανασχετώ όταν μου τα λέει 😛

  2. Ε τότε να τον ακούς..!! 😀

  3. Χα χα ναι άλλωστε με τον καιρό διαπιστώνω ότι έχει και δίκιο!!

  4. καλά άμα περιμένω πότε δεν θα είμαι κρυωμένος για να τρέξω, καλό Πάσχα και αν! 🙂

Αφήστε μια απάντηση