[Nikos Pilikas]

@kalogeridis Τι performance manager, ρε Αστραχάν;;;
Μη τυχόν και ξανασυνδέσεις το όνομά μου με τις πενιχρές επιδόσεις σου…

[Kalogeridis]

Θα προσπαθήσω να κάνω τις επιδόσεις όσο το δυνατόν λιγότερο αξιοθρηνητες, με ένα ατομικό την άνοιξη. Ίσως έτσι σε καλοπιασω για μελλοντική χρήση! Βρουτε!!!
Σωτήρη πολύ καλά έκανες, αυτός μετά τη χρήση (και την επιτυχία) θα σε πετάξει σα στημένη λεμονοκουπα… Εδώ , μαζί , σταθερά πράγματα!!!

[Στέλιος]

Μετα από 3 μερες ξεκούρασης , ξεκινησα για ένα χαλαρο 5αρι δοκιμαστικα να δω πως πανε οι ενοχλήσεις στις γαμπες . Στην πορεια επειδή ενιωθα καλα, ξεκουραστα και οι παλμοι μου φαινοντουσαν πολύ καλοι , ειπα να το προχωρήσω και να κανω 7-8χλμ .
Ε, τελικα στα 8χλμ ενιωθα ακομα ξεκούραστος και διαπιστωσα ότι εάν εκανα 1-2 στροφουλες ακομα σε λιγο πιο ζωηρο ρυθμο , θα μπορουσα να χτυπησω το PB μου στο 10αρι .
Τελικα ζορισα μονο την τελευταια ανηφορα και το 10αρι μου βγηκε στα 55:26 (Από 56:30 που ειχα κανει πριν 2 μηνες) . Ειχα και τα καινουρια μου Pegasus 35 και πηγαινα σαν ελαφακι ! … Ενταξει , μη βαρατε … ηταν ένα αργο ελαφακι !! 😀 😀

Και θετω το ακολουθω ερωτημα τωρα εγω … Το συγκεκριμενο 10αρι δεν το ζορισα (εκτος της τελευταιας στροφης). Μου βγηκε πολύ ξεκουραστο από την αρχη . Δεν υπηρχε το παραμικρο πλανο για να βγει ετσι, αφου όπως εγραψα ηταν απλα για να δω πως πανε οι ενοχλήσεις/πονοι στις γαμπες .
Στο τελος,λοιπον, ενιωθα ξεκούραστος και καρδιοαναπνευστικα και σωματικα , αλλα και πνευματικα.

Όταν θυμαμαι πως τελειωναν τα γρηγορα 5αρια μου (κυριως ζορισμένος καρδιοαναπνευστικα) , αναρωτιέμαι το εξης .
Είναι λογικο να νιώθεις πιο ξεκούραστος μετα από το πιο γρηγορο 10αρι σου ? Είναι, δηλαδή , το στυλ της απόστασης αυτης ότι δε σε χρεωνει καρδιοαναπνευστικα οσο το 5αρι , επειδή δεν κυνηγας να πας με το pace του 5αριου ?
Η μηπως εχω βελτιωθεί και πιθανον το 5αρι μου πεσει και άλλο κατω από το 25:59 , μιας και πριν καμμια εβδομαδα εκανα δοκιμες με γρηγορο cadence και 4:30 pace) ??? Ισως παλι να ισχυει αυτό που εγραψα ότι το πηγα χαλαρα και το γρηγορο 10αρι μου να είναι κανα λεπτο πιο κατω … λεω εγω τωρα .

Οποιος εχει ιδεα τι συμβαινει , να σηκωσει το χερακι του ! Eυχαριστωωω !!! 🙂

[Nikos Pilikas]

@steliosg Προφανώς και δεν είναι αυτό το καλύτερο 10άρι σου, αφού δεν ήταν όλα μέσα.
Το θέμα είναι ότι οι προπονήσεις είναι προπονήσεις, όχι αγώνες. Πειθαρχήσου και δούλεψέ τις σωστά και ελεγχόμενα.
Μπορεί ως αρχάριος να βελτιώνεσαι έτσι κι αλλιώς (γι’ αρκετό διάστημα ακόμη), αργότερα όμως, το “ό,τι να ‘ναι” δεν θα σε πηγαίνει μπροστά, Στέλιο.

[Στέλιος]

@echetlos . Νικο , η αληθεια είναι πως δυο εβδομάδες τωρα εχω αρχισει και ξεθαρευω (μετα από συζητήσεις με τον Σωτηρη κυριως) . Βλεπω πως τα δεδομενα μου είναι αρκετα διαφορετικα από ότι νομιζα . Δεν ειχα εξερευνησει ποτε το οριο μου . Ψάχνομαι , δηλαδή και το χαιρομαι ιδιαιτερα . Είναι απότομες οι βελτιώσεις των τελευταίων 2 εβδομάδων και πανω που παω να αποδεχτω μια κατασταση, τσουπ εμφανίζεται μια νεα βελτιωση υστερα από καποιο ερεθισμα που εδωσα .

Υπαρχει στο μυαλο μου η ιδεα για ένα πρόγραμμα/πλανο . Με το χερι στην καρδια θα σου πω ότι το μονο που με κοβει είναι πως φοβάμαι μηπως μου διωξει τη χαρα του τρεξίματος . Αυτόν τον καιρο , μου αρεσει το γεγονός ότι μπορω να κανω ότι μου κατεβει … να στριψω σε οποια στροφη θελω … και να παω οπου και όπως θελω/νιώθω .
Ισως καποιο πρόγραμμα σε χαλαρη μορφη , όχι πολύ δεσμευτικη … ξερω γω τι να πω . Καποια στιγμη με το νέο ετος, ισως μιλησω με καποιον προπονητη ώστε να μου πει εάν υπαρχει περιπτωση να μπορεσουν να συνδιαστουν όλα αυτά μαζι .

Από την αλλη, ειναι γεγονός οτι θελω να βελτιωθω και ότι εχω αρκετους στοχους μακροπρόθεσμα . Όπως ειχα πει και παλαιοτερα , τρεχω μονο και μονο γιατι το γουστάρω . Και θελω να συνεχισω για ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑ χρονια ακομα . 🙂

[Kalogeridis]

Στέλιο τώρα είδα τι σου έγραψε ο Νίκος και δε σού κρύβω ότι με βρήκε απόλυτα σύμφωνο. Επίσης εννοείται( προσωπική εκτίμηση) ότι αν υπήρχε ειδικός δείκτης κόπωσης θα διέφερε ανά απόσταση. Σε ένα πρόσφατο τέστ 5αριου , μιας και δε ξέρω να με πιεζω σταθερά στο όριο για 20+ λεπτά, δε πήγε καλά. Αντίθετα λίγες εβδομάδες αργότερα το τέστ στο 10αρι που είναι πιο…στα νερά μου, πήγε σαφώς καλύτερα. Η κούραση δε, μετά το πενταρι , ήμουν για κλάματα αφού για να ρεφαρω στα τελευταία 2 χλμ πήγα μπάλα με αποτέλεσμα να φάω μεγάλο ζόρι. Στο 10αρι ήμουν απλά κουρασμένος. Προσπάθησε να ορισεις όσο πιο κοντά γίνεται τις καρδιακές ζώνες ώστε κάθε φορά να παίρνεις τα οφέλη της προπόνησης για την οποία βγήκες στο δρόμο.5χρονια έκανα του κεφαλιού μου , έβγαλα ένα συμπαθητικό ρεκόρ στα 42 χλμ αλλά τώρα μόνο βλέπω τη βελτίωση μέσα από πιο ορθολογικές επιλογές στην προπονητική προσέγγιση.

[Sotiris Diamantopoulos]

Προς υπεράσπιση του Στέλιου @steliosg που τόσο άδικα πέσατε να τον φάτε, άκαρδοι @kalogeridis και @echetlos (λες κι εσείς γεννηθήκατε ώριμοι δρομείς, την 1η μέρα που μπήκατε σε στίβο ever κάνατε πυραμιδική 1200-800-400-800-1200/1’rest :p ), αυτό που έκανε ήταν ένα τέμπο 10άρι (ζώνη 3, ή αρχές ζώνης 4 κατά Friel) στην ουσία και όχι κάτι αγωνιστικό. Δεδομένου ότι του πήρε 1 ώρα, αν ήταν κάτι πιο κοντά στο γαλακτικό του, θα το είχε νιώσει για τα καλά, ενώ ο ίδιος (κι αυτό έχει ίσως πιο μεγάλη σημασία από ζώνες, παλμούς κλπ) λέει ότι του ήταν άνετο. Αυτό βέβαια με τη σειρά του εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πού βρίσκεται πραγματικά το κατώφλι του, αλλά συζητήσαμε έναν τρόπο να το εντοπίσει μέσω του ρολογιού (για τους περίεργους, θα κάνει συνεχόμενα 800άρια μέχρι να μην θυμάται το όνομά του). Απλά δεν είχε ξαναπάει τέμπο για τόση ώρα κι έτσι προέκυψε και το ρεκόρ στο 10άρι.

Στέλιο καταλαβαίνω και τη διαπάλη μέσα σου, ανάμεσα στην ελευθερία του τρεξίματος και στα δεσμά ενός προπονητικού προγράμματος. Θα σου πω όμως κι εγώ, συμφωνώντας με Νίκο και Παναγιώτη, ότι όντως αν υπάρχει κάποιο shortcut για τη βελτίωσή μας ως δρομείς, αυτό δεν είναι να τρέχουμε 10άρια όλο και πιο γρήγορα (που κι αυτό σε βελτιώνει μάλλον εδώ που τα λέμε, αλλά με περισσότερο ρίσκο και όχι αποδοτικά), αλλά μέσω συγκεκριμένων προπονήσεων που καλό είναι να υπακούουν σε κάποια λογική. Τώρα σε ποια λογική θα υπακούουν είναι θέμα προπονητή, βιβλίου, δικής σου φυσιολογίας κλπ. Ακόμη όμως και σε ένα προπονητικό πρόγραμμα, η χαρά του τρεξιματος δεν χάνεται κατ’ εμέ. Ειδικά τους τελευταίους μήνες που έμαθα να πηγαίνω αργά όταν πρέπει, είδα και τη μεγαλύτερη βελτίωση γιατί μπορούσα να τα δώσω όλα (όσα έπρεπε τέλος πάντων) και να χαρώ πραγματικά τις δυνατές προπονήσεις μου.

Μέχρι να ακολουθήσεις κάποιο τέτοιο πρόγραμμα, σου προτείνω, όταν κάνεις κάποια βλακεία στα τρεξίματά σου, να έρχεσαι και να λες “παιδιά είχα διαπιστώσει μια κάμψη στην καμπύλη ισχύος-διάρκειας και σήμερα ήθελα να δουλέψω το time to exhaustion στο anaerobic capacity μου κι έτσι έκανα 8 λεπτά ζώνη 5, στο 120%-125% του FTP, (αυτό είναι η μετάφραση του “πήγα γρήγορα και κάηκα” και μετά recovery στη ζώνη 1 (αυτό είναι η μετάφραση του “γύρισα περπατώντας σπίτι”)”.

[Nikos Pilikas]

Εγώ, αν κάποιος μου πει ότι απολαμβάνει να βγαίνει και απλά να τρέχει, κάνοντας ό,τι του κατέβει, είμαι μαζί του. Το εννοώ. Σίγουρα θα περνάει καλύτερα απ’ όλους “εμάς”. Απλά, να το έχει ξεκαθαρίσει μέσα του.

[chamav]

@echetlos Σε ευχαριστώ Νίκο.

[stratus]

@echetlos Στα γεραματα πια αυτο κανω.Χθες ηθελα κατι σαν διαλλειματικη αλλα δεν εκανα γιατι δεν ειχα διαθεση και ετρεξα μονο 9 χλμ.Σημερα παλι βγηκα χωρις διαθεση και στο 11ο χλμ σαν να γυρισε διακοπτης και εκανα 10Χ400 .Για μενα ειναι σαν να ετρεξα ultra marathon και γλυτωσα το εμφραγμα στο τσακ.Το θεμα ομως ειναι οτι ηθελα να το κανω.Το ωραιο ειναι οτι γυρισα σπιτι και εκανα 3 χλμ στο 5.00 με 6% κλιση στο διαδρομο γιατι ξανα γουσταρα να το κανω.

[Elda]

Κι εγω πανω κατω αυτο κανω, δε θα μπορουσα να ευχαριστηθω το τρεξιμο αλλιως. Εχω ενα γενικο πλανο, κυριως για τα LR και απο εκει και περα προσαρμοζω τις προπονησεις της εβδομαδας αναλογα με τη διαθεση μου και τον καιρο, κυριως τον καιρο, δεδομενου οτι τρεχω μονο εξω και διπλα στη θαλασσα. Βλεπω λοιπον προγνωση εβδομαδας, βλεπω πώς αισθανομαι και σε τι κατασταση ειμαι και αναλογως καταρτιζω τις προπονησεις μου. Δεν κανω ακριβως ο,τι μου κατεβει αλλα δεν κανω και ενα αυστηρο προγραμμα που να ειναι γνωστο απο την αρχη μεχρι το τελος των 4 μηνων προετοιμασιας για ενα μαραθωνιο. Ετσι εχω μεγαλυτερη ευελιξια, δεν υποχρεωνομαι να κανω κατι που δεν το θελω ουτε να τρεξω σε μερες που ο καιρος δεν ευνοει. Μπορει βεβαια να μην εχω και την προοδο που θα ειχα σε αλλη περιπτωση (πχ δομημενο προγραμμα απο προπονητη κλπ) αλλα το πιο πιθανο σε τετοια περιπτωση να μην το ακολουθουσα καν μετα απο λιγο καιρο γιατι απο την πιεση που θα ενιωθα να πρεπει να κανω συγκεκριμενα πραγματα συγκεκριμενες μερες, θα ειχα παψει να ευχαριστιεμαι το τρεξιμο.

[Στέλιος]

Προς ολους τους ακαρδους … ΚΛΑΨ , ΛΥΓΜ , ΣΝΙΦ … (Τι άλλο εβαζαν τα παλια μικυ μαους στις φωτογραφιες που εκλαιγε καποιος ?? 😀 )

Το χτεσινο θεμα ξεκινησε από το garmin connect που με εβγαλε με ένα 65% στη ζωνη 5 πανω από το κατωφλι . Και μου ειπαν τα παιδια ότι ηταν πολύ βαρυ και αγωνιστικο και δεν θα επρεπε να το κανω .
Να πω ότι οι ζωνες είναι δηλωμένες ΕΝΤΕΛΩΣ λαθος . Εχω βαλει 180 Max HR και ως αποτέλεσμα το garmin μου εχει κολλησει το LTHR στους 161-162 εδώ και 7-8 μηνες .

Τον πρωτο μηνα που ειχα παρει το Fenix , ειχα βαλει Max HR κατι αναμεσα στους 185-190 και μου βρηκε αμεσως ενα LTHR 167 (που τοτε δεν ειχα ουτε αντοχή , ουτε τιποτα . ΨΟΦΙΜΙ ημουν. Οποιος δει στο connect τον Ιανουαριο/Φεβρουαριο θα καταλαβει τι εννοω ) . Σε πολλες διαδρομες , ομως, εγραφε 181-182 Max . Σιγά-σιγά , στην πορεια, τα αφησα αυτά και ειπα να μην πιανω ουτε 170 … που στη συνεχεια εβαλα ένα οριο γυρω στο 165 . Κρατουσα δηλαδή τον οργανισμο μου σε ένα χαμηλο mode για ολους τους τελευταίους 6 μηνες .

Στα πιο προσφατα να πω ότι , όταν επιασα 177BPM πριν 10 μερες υστερα από αυτους τους 7-8 μηνες , σαφως και ενιωσα καπως . Την επομενη φορα που τους ξαναπιασα ηταν πολύ καλυτερα . Και χθες που τους ξαναπιασα δε μπορω να πω ότι μου εκανε και καποιο ιδιαιτερο κλικ .
Αυτά για τον προβληματισμο με τις ζωνες και το Training Effort που βγηκε πολύ ψηλο και κοκκινισε ο τοπος .

Διαπιστωμενα μπορω να μιλαω/συζηταω με 145 παλμους και στους 150 μπορω να εχω παλι προτασεις λιγο πιο δυσκολα . Στεκει αυτό για κατωφλι στους 162 ή max 180 ? Δεν εχω νιωσει να γαλακτωνω ουτε να τελειωνω προπονησουλα και να είμαι κομματια .

Τελος , να πω ότι ΠΟΤΕ δεν εχω κανει τεστ να δω πιο είναι το Max HR μου . Μπορει να μου βγει 190 ή ακομα και παραπανω . Δεν θα με παραξενεψει πλεον … ισα-ισα που θα εξηγησει πολλα πραγματα .

Επειδή παλι το τραβαω , αλλα ειναι πραγματα που πρεπει να γραψω για να παρετε μια ιδεα του τι συμβαινει με την περιπτωση μου . Στην ουσια βρίσκομαι στους 6-7 μηνες που μπορω να τρεχω σχετικα ανετα χωρις δυσκολιες και ιδιαιτερες ενοχλήσεις/πονους . Εχω περασει κατά τα τελευταια 5-6 χρονια διαφορα θεματα (κουβαλοντας από τα 18 μου καποια θεματα σε μεση/αυχενα κλπ) . Περισυ ημουν ψιλοκουτσος για 5-6 μηνες λογω ενός ηλιθιου θεματος που μου βγηκε στο σπιτι . Βρηκα υγρασια και μουχλα στο υπνοδωματιο μου και σαπισαν μεχρι και τα ξυλα του κρεββατιου χωρις να εχω παρει χαμπαρι τιποτα !. Και αυτο ειναι κατι που δε μπορει να διανοηθεί κανεις σας τι πονο εχει , ειδικα όταν εισαι ταυτοχρονα με ελλειψη βιταμίνης D … εκτος και εάν το εχει αντιμετωπισει . Μιλαμε για πονους σε όλα τα κοκκαλα , ημικρανιες , μυικοι περιεργοι πονοι που να τραβουν μερες και εβδομάδες . Κοιμάσαι ξεκούραστος και ξυπνάς ερειπιο . Και το αστειο είναι πως με απετρεπε το μυαλο μου απο το να ξαπλωσω για υπνο , γιατι ειχα αρχισει να καταλαβαίνω ότι ξυπναω χειροτερα απο όταν πεφτω για υπνο . Μου πηρε , όμως, αρκετους μηνες για να καταλαβω τι δεν πηγαινε καλα .

Συνεπως , πιστευετε ότι σε καποιον ηλικιας 40+ , να μπορει να πει ευκολα ΝΑΙ σε καλουπωμενη προπονηση , όταν εχει περασει αρκετες δυσκολες καταστασεις και μολις εχει αρχισει να απολαμβανει αυτή την αθλητικη δραστηριοτητα ? 😀

Προς Θεου , όλα τα γραφω καλοπροαίρετα . Δεν παρεξηγιεμαι και δεν ενοχλούμαι . Ισα-ισα εκτιμω όλα οσα γραφετε, γιατι καταλαβαίνω απο που προερχονται και ότι είναι με καλη διαθεση/συμβουλευτικα . Εξαλλου εγω διαλεξα την κοινοτητα αυτή να γραφτω και να ψιλοσυμμετεχω … αφου ειχα σχηματισει την αποψη μου για τα μελη εδώ μεσα . 🙂

Ευχαριστω απο καρδιας ! 🙂

[Kalogeridis]

Στέλιο σε πήραμε από τα αυτιά!!! Συνέχισε τα πειράματα σου να μάθεις τα κοζια σου, και ι καιρός είναι όλος μπροστά σου για βελτιώσεις! Άλλωστε και μόνο το μάζεμα χλμ , εφόσον δε φέρνει τραυματισμούς θα σε βοηθήσει όταν αποφασίσεις να μπεις σε ένα πλάνο. Προσωπικά κάνω αρκετά χιπικα χλμ … Ακόμα και μέσα στο πρόγραμμα αλλά ποτέ εις βάρος του. Εύχομαι όλα να είναι περαστικά και κάποια στιγμή να νιώσεις ασφαλής και έτοιμος για απογείωση!

[Roberto4Carlos]

@steliosg,
Ξεκίνησα και εγώ με πλάνο-άπλανο πριν 4 χρόνια. Έτρεχα απλά για να τρέχω μιας και αυτό μου έδινε μεγάλη χαρά που επιτέλους ξεκόλλησα από το καναπέ (και όχι μόνο). Έτσι ακολουθούσα αυτό το “άναρχο” τρέξιμο (τρέχω όπως θέλω-όπου θέλω-για όσο θέλω) μετά ακολούθησα ένα Online προπονητικό πρόγραμμα, έπειτα ξανά έτρεξα άναρχα και στο τέλος “έψαξα” το θέμα προπονητή.

Οι φόβοι μου ήταν οι:
Φοβόμουν ότι με πρόγραμμα και προπονητή θα έχανα τη χαρά του τρεξίματος
Φοβόμουν ότι προπονούμενος με συναθλητές, δεν θα μπορούσα να νιώσω το ίδιο καλά όσο να τρέχω μόνος. Πίστευα ότι θα δεσμευόμουν στα πλαίσια ομάδας σε υποχρεώσεις και προπονήσεις που δεν θα μπορούσα
Φοβόμουν ότι ο προπονητής σου δίνει ένα πρόγραμμα και αν δεν το φέρεις βόλτα μπορεί να σε κρεμάσει και από το Σύνταγμα.

Τελικά όλα ήταν απλά φόβοι.

Εν κατακλείδι Στέλιο, κάνε αυτό που αγαπάς, και θα καταλάβεις από μόνος σου πότε και αν θα πρέπει να κάνεις το βήμα παραπάνω. Εμένα το σημείο μηδέν ήταν όταν μετά την αρχική μεγάλη βελτίωση κάποια στιγμή “κόλλησα” και οι επιδόσεις δεν γίνονταν καλύτερες μέσα στο διάστημα του ενός χρόνου. Εκεί πήρα την απόφαση για προπονητή, που συνέπεσε και με ένα workshop που διοργάνωσε το GORUn (@echetlos ήταν ωραία συνάντηση και μακάρι να μας ξαναμαζέψεις όλους αν και πολλοί μαζευτήκατε στο pasta party που δεν μπόρεσα και πάλι να έρθω)

[Στέλιος]

Παιδακια , διαβασα ολες τις τελευταίες απαντησεις σας και χαιρομαι , γιατι φαινεται πως υπαρχει λυση για όταν μελοντικα αποφασισω να κανω το επομενο βημα . Καταλαβαίνω, επισης και το γεγονός ότι θελετε να με προστατεύσετε από το να κανω λαθη που καποιοι από εσας κανατε . Από την άλλη , κατανοω και τα λογια του Νικου . Εχει το δικιο του γι’αυτα που γραφει . Όμως δεν είμαι ακομα σε αυτό το σημειο . Ακομα χαζοτρεχω και απολαμβανω , χωρις συγκεκριμένους στοχους . Σας ευχαριστω ολους ! 🙂

@kalogeridis . Παναγιωτη … οι περισσοτεροι εισαστε μια παρεα που γνωρίζεστε εδώ και αρκετα χρονια .
Είναι λογικα πως όταν εμφανιζεται καποιος νεος , δε μπορειτε να γνωρίζετε/καταλαβαίνετε την καστασταση του .
Καποια στιγμη θα γνωριστούμε από κοντα και θα τα πουμε αναλυτικα . Παντως δε νιώθω ότι με πηρατε από τα αυτια .:)

Ως μια γενικη ιδεα , σε λιγο καιρο θα προσπαθήσω να καθιερωσω ένα ψιλο-προγραμμα . ΠΧ το Κυριακατικο long το κανω ετσι και αλλιως , γιατι ειναι αυτό που μου αρεσει περισσοτερο από όλα . Θα προσπαθησω να κανω και ένα ζωηρο μικροτερο μεσα στην εβδομαδα , οποτε εχουμε δυο ψιλοστανταρ . Τωρα , για 3η προπονηση ισως καποια μερα παιχνίδια στις ανηφορες ή σε καποιο σταδιο 200αρακια-400αρακια . Για 4η δεν εχω ιδεα . Θα ριξω μια ματια σε διαφορα προπονητικα πλανα και θα δω τι μπορω να βαλω .
Εάν μπω σε αυτό το πρόγραμμα και πανε όλα καλα , θα το σκεφτω σοβαρα κατά την ανοιξη το να πλησιασω καποιον προπονητη για συμβουλες/βοηθεια .

Kαι on topic … χθες κατά την Κυριακατικη βολτα των 13χλμ , βγηκαν με 168BPM average και 5:40 average pace (εαν δεν κολλαγε το ρολοι θα ηταν πιο κατω γιατι εχασα 2 λεπτα περιμενοντας να κανει επανεκινηση) . Όλα αυτα χωρις να σκασω πουθενα . Μονο λιγο ενιωσα βαρια ποδια σε 2 μικρες ανηφορες που επιασα 178BPM . Το θετικο ειναι πως μετα το τελος, ειχα κουράγιο για αλλα 4-5χλμ .

[Συντάκτης]

Δημοσιεύσεις