ο πρώτος μου αγώνας ως 2ος βοηθός χτες σε Γ τοπικό..είχε πλάκα δε λέω! στην αρχή ήμουν λίγο μαγκωμένος καθώς σκέφτηκα πως με τη σημαία που κρατούσα αποκτούσα ξαφνικά πολλές ευθύνες και..μετά από ένα λάθος σε ξεκάθαρο πλάγιο καθαρά λόγω άγχους, πήρα σιγά σιγά το κολάι και ξεδίπλωσα το…δρομικό μου ταλέντο! σε κάποιες φάσεις έφευγα πιο γρήγορα από τους παίκτες χαχα!
Παρασκευή που έκανα μασάζ ήμουν φουλ πιασμένος στην πλάτη κι έτσι εστιάσαμε εκεί για να μπορώ να κουνηθώ. αφήσαμε τα πόδια όμως και μέχρι και σήμερα(από τη μπάλα της Πέμπτης) νιώθω μια ενόχληση στον αριστερό τετρακέφαλο που προσωπικά θεωρώ πως είναι από την κόπωση αλλά χωρίς μασάζ δε βλέπω να περνάει. πρέπει να ξαναπάω επειγόντως μην έχουμε χειρότερα.
στα προπονητικά τώρα, χτες ρεπό λόγω έλλειψης χρόνου κυρίως(ήθελα να κάνω ένα easy) αλλά σήμερα ξύπνησα πρωί καθώς χτες κοιμήθηκα νωρίς λόγω κούρασης. το εκμεταλλεύτηκα λοιπόν κι έτσι γύρω στις 9:30 ξεκίνησα για ένα fartlek 15ρι αυτή τη φορά. easy στην αρχή, 2.5χλμ στο 4:12, easy πάλι, 1χλμ στο 3:57, easy, και 3 500ρια σε 3:52-3:53-3:47 κλασικά…με easy ενδιάμεσα 😛 τελικά 15χλμ σε 1:18:14, μέσος ρυθμός 5:13. η προπόνηση εντελώς του…μυαλού μου, με γνώμονα βέβαια τον επερχόμενο αγώνα με τον Ιερεμία πάντα. έτσι μου ήρθε, αυτό έκανα! ζόρι καλό έφαγα πάντως πάλι, λόγω ζέστης αρχικά και ποδιού μετά. στα 2 τελευταία ειδικά πήγε να τραβήξει όταν ανέβαζα ρυθμό και με άγχωσε λίγο. καρδιοαναπνευστικά φτου φτου πολύ καλά! μέσοι κομματιών 178, μέγιστοι 191. στο τέλος έβγαλα ρούχα και μετά το αρχικό σοκ της παγωμένης θάλασσας, βούτηξα για το 1ο μπάνιο του 2016! πολύ νωρίς για τα δεδομένα μου, μεγάλες στιγμές! η καλύτερη αποκατάσταση!
και τώρα η ερώτηση της ημέρας. ο αγώνας είναι την άλλη Κυριακή. είναι 5ρι. σκέφτηκα να τρέξω ένα δυνατό 5ρι την Τρίτη σε στάδιο, λίγο πιο αργό από τον επιδιωκόμενο ρυθμό του αγώνα. κάτι σε 4:15-4:20 έλεγα(την Τρίτη) και μετά άλλη μια ψιλοδυνατή την Πέμπτη με 3×1000 ή τίποτα 6×400. τι λένε οι παλιοί? να το πάω έτσι ή μόνο μια ζόρικη μέσα στην εβδομάδα? μήπως κάτι σε 2×2500 θα ήταν καλύτερο ενόψει αγώνα? μετά τον “όλα μέσα” Μ.Αλέξανδρο δεν έχω επιστρέψει στα καλά μου ακόμα και ανησυχώ!
.
