Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

ASICS Novablast

ASICS Novablast

Κατηγορία: Trainer  –  Πάτημα: Ουδέτερο  –  Βάρος: 260γρ.  –  Drop: 10mm (32/22mm)

 

Ξεκίνησα να τρέχω με Asics (Nimbus 10). Πίσω στο 2009, η εταιρεία ήταν σχεδόν μονόδρομος στις επιλογές των δρομέων, ιδίως σε χώρες με περιορισμένη αγορά, όπως η Ελλάδα. Ήταν και πολύ συγκεκριμένα τα πράγματα τότε, καθώς υπήρχαν ουσιαστικά δύο κατηγορίες παπουτσιών: τα προπονητικά και τα performance. Στις περισσότερες περιπτώσεις δε, το κριτήριο επιλογής ήταν το πόσο μαλακή είναι η σόλα και τα “μαξιλαράκια” στο επάνω μέρος. Αν κόστιζε και ακριβά κιόλας, απλά επιβεβαιωνόταν η υπεροχή του. Όλα αυτά τα πληρούσαν τα μοντέλα της Ιαπωνικής εταιρείας και μάλιστα με το παραπάνω.

Δύο χρόνια αργότερα, όταν και άρχισα να ασχολούμαι συστηματικά με το σπορ, ήταν και η τελευταία φορά που φόρεσα Asics (DS Trainer 16). Έχω τρέξει κατά καιρούς με κάποια φίλων, από περιέργεια και μόνο, μέχρι εκεί όμως. Την περίοδο εκείνη εμφανίστηκε και το ρεύμα του minimalism στα παπούτσια, αλλά και το τρέξιμο γενικότερα, φέρνοντας νέα δεδομένα στην σχεδίαση των μοντέλων, κάποια εκ των οποίων διατηρούνται έως και σήμερα. Εκτότε, οι εξελίξεις στον χώρο ήταν καταιγιστικές και οι επιλογές πλέον αμέτρητες. Παρ’ όλα αυτά, η Asics έδειξε πολύ αργά αντανακλαστικά στις αλλαγές που ήρθαν όλα αυτά τα χρόνια, αρνούμενη να προσπαθήσει να εξελιχθεί. Έμοιαζε να της αρκούσε η εμπορική επιτυχία, η οποία, ασχέτως των παραπάνω, παραμένει δεδομένη. Προσωπικά, παρότι παρακολουθούσα την πορεία της όλο αυτό το διάστημα, ποτέ δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον ώστε να την εμπιστευτώ ξανά.

Την περασμένη χρονιά φάνηκε ότι τα πράγματα αλλάζουν κάπως, με την εταιρεία να δείχνει διατεθειμένη να πειραματιστεί. Μοντέλα όπως το MetaRide ή το GlideRide, ασχέτως αποτελέσματως, κινούνταν σε μία διαφορετική κατεύθυνση από τις “ιερές αγελάδες, Nimbus και Kayano. Αυτό όμως που ξεκάθαρα βγάζει την Asics και πάλι στο προσκήνιο, είναι το Novablast.


Επάνω μέρος και εφαρμογή

Με λίγες εξαιρέσεις, το upper των Asics ήταν ανέκαθεν overengineered. Πολύ αφρώδες, πολλά δομικά στοιχεία, πολύ πλαστικό, γενικά πολλή… φασαρία.
Εδώ τα πράγματα μοιάζουν κάπως πιο ήσυχα. Το διχτυωτό έχει μια ιδιαίτερη κατασκευή, με πολύ μεγάλα ανοίγματα για επιπλέον διαπνοή αλλά και ενίσχυση ανάμεσά τους. Είναι αρκετά στιβαρό και με μικρή ελαστικότητα. Ο εσωτερικός προφυλακτήρας, παρότι εύκαμπτος, δίνει ύψος και πλάτος στο toe box.

Ιδιαίτερα ανοιχτή ύφανση στο mesh και πολύ καλή διαπνοή.

Στο μέσαιο τμήμα αρχίζει να θυμίζει κλασικό Asics. Οι χαρακτηριστικές ρίγες είναι από σκληρό πλαστικό και καλύπτουν μεγάλη επιφάνεια, ενώ από αντίστοιχο υλικό είναι και η περιοχή γύρω από τις τρύπες των κορδονιών, το οποίο φτάνει μέχρι πίσω. Θυμίζουν overlays παλαιοτέρων εποχών, όπου το βασικό μέλημα ήταν η στήριξη του ποδιού με κάθε τρόπο.

Μεγάλη ενίσχυση στο μεσαίο τμήμα και πίσω, από αρκετά άκαμπτο υλικό.

Γύρω από την φτέρνα, το Novablast είναι επίσης “χτισμένο”. Το κολάρο, αν και όχι εξωτερικό όπως σε άλλα Asics, είναι σχετικά σκληρό, ενώ το αφρώδες εσωτερικά είναι μεν περιορισμένο αλλά απολύτως επαρκές. Το ίδιο ισχύει και για την γλώσσα, η οποία, χωρίς να είναι γυμνή, δεν έχει την παραμικρή σχέση με αυτήν π.χ. των Nimbus.

Η ποσότητα του αφρώδους δεν ακολουθεί τα γνωστά standards της εταιρείας.

Το νέο Asics είναι από τα πιο ευρύχωρα παπούτσια που έχω φορέσει αλλά και από τα λιγότερο ρυθμίσιμα, επίσης. Εκτός από το πολύ φαρδύ καλούπι, μεγάλο ρόλο παίζει και η ακαμψία του υφάσματος, με το upper να έχει προκαθορισμένο σχήμα. Για να καταλάβετε τι εννοώ, όταν φωτογραφίζω τα παπούτσια, βάζω μέσα χαρτί για να κρατούν την φόρμα τους και να μην “πέφτει” το ύφασμα. Στο Novablast δεν χρειάστηκε καν κάτι τέτοιο, το upper στέκεται στην θέση του από μόνο του. Ακόμη και αν το τσαλακώσεις, επιστρέφει αμέσωςτο αρχικό του σχήμα.

Ως αποτέλεσμα, ποτέ δεν θα νοιώσεις ότι έχει αγκαλιάσει το πόδι σου, πάντα θα υπάρχει ένα κενό ανάμεσα. Αυτό είναι αισθητό κυρίως στο toe box, όπου μοιάζει λες και έχεις πάρει την 2Ε (wide) έκδοση. Βέβαια, δρομείς με φαρδύ πόδι θα το εκτιμήσουν αυτό, ενώ όσοι έχουν στενό, θα χρειαστεί να παίξουν με το σφίξιμο των κορδονιών.

Ούτως ή άλλως, το Novablast απαιτεί αρκετό σφίξιμο για να κλείσει γύρω από το πέλμα. Το θέμα είναι πως δεν ξέρεις πόσο ακριβώς. Το σφίγγεις, νομίζεις ότι είσαι εντάξει αλλά τρέχοντας διαπιστώνεις πως χρειάζεται ακόμη περισσότερο. Κι αυτό μου συνέβη σε όλα τα τρεξίματα, ενώ σε κάποια χρειάστηκε να σταματήσω και δεύτερη φορά για να το ρυθμίσω ξανά. Τα δομικά στοιχεία είναι πολλά, σκληρά και άκαμπτα και δεν “συνεργάζονται” με τα κορδόνια. Τελικά, αντί να σου προσφέρουν καλύτερη στήριξη, σε κάνουν να μη μπορείς να φέρεις το παπούτσι στα μέτρα σου. Επίσης, το υπερβολικό σφίξιμο μπορεί να δημιουργήσει πίεση στις τελευταίες τρύπες, όπου το πλαστικό overlay είναι ακόμη πιο άκαμπτο. Ίσως από τις ελάχιστες περιπτώσεις που θα προτιμούσα η γλώσσα να έχει περισσότερο αφρώδες.

Παρ’ όλα αυτά, πίσω η φτέρνα στέκεται αρκετά καλά και δεν γλυστράει, παρά την πολύ μαλακή σόλα από κάτω της. Εννοείται πως για το σχετικά στενό μου πόδι, χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω και τις έξτρα τρύπες.

Σε ρυθμούς cruising, το επάνω μέρος είναι πολύ άνετο και μόλις βρεις το επιθυμητό δέσιμο, το ξεχνάς. Αν όμως ανοίξεις ρυθμό, κάτι που το Novablast δεν δυσκολεύεται να κάνει, σίγουρα θα το ήθελες πιο εφαρμοστό στο πόδι και μάλιστα, αρκετά. Αυτός ήταν κι ο λόγος που δεν το ευχαριστήθηκα όσο θα μπορούσα σε tempo προπονήσεις. Τρέχοντας κιόλας σε διαδρομή με πολλές στροφές, ποτέ δεν ένοιωθα την σταθερότητα που ζητάς σε τέτοιες περιπτώσεις και αισθανόμουν το πέλμα να αλλάζει θέση μέσα στο παπούτσι.

Πάμε τώρα στο sizing. Κατ’ αρχάς, το παπούτσι είναι τουλάχιστον μισό νούμερο μακρύτερο. Κατέβηκα λοιπόν μισό εκατοστό και με χοντρές κάλτσες παραμένει πολύ ευρύχωρο. Δεν υπήρχε ακόμη μικρότερο νούμερο να δοκιμάσω αλλά πιθανώς, αν ήθελα να το φοράω με λεπτή κάλτσα, θα έπρεπε να κατέβω κι άλλο. Οπότε δοκιμάστε το οπωσδήποτε και συμβουλευτείτε και το size chart της Asics, καθώς υπάρχει αναντιστοιχία με των υπολοίπων εταιρειών στα εκατοστά.

Σόλα και πάτημα

Το Novablast είναι το μοντέλο που η Asics εγκαινιάζει τον FlyteFoam Blast. Δεν ξέρουμε ποια είναι ακριβώς η σύνθεσή του (EVA κατά πάσα πιθανότητα) αλλά η εταιρεία λέει πως έχει την χαμηλότερη πυκνότητα από όλους τους αφρούς της. Την πιστεύουμε… Η σόλα έχει μία ιδιαίτερη και “επιθετική” σχεδίαση, με έντονες γωνίες και εσοχές από το μέσο και πίσω. Πέρα από εντυπωσιακή, η συγκεκριμένη γεωμετρία επηρεάζει και το πάτημα, όπως θα δούμε. Μοιάζει αρκετά ογκώδης, όμως τα 32/22mm της δεν είναι και τόσο υπερβολικά με τα σύγχρονα δεδομένα. Επίσης, για όποιον δεν το έχει καταλάβει, δεν υπάρχει πουθενά GEL!

Το Novablast συνεχίζει να παίζει με τις κοιλότητες και στην εξώσολα. Ένα μεγάλο και βαθύ “κανάλι” ξεκινάει κάτω από την φτέρνα, φτάνοντας μέχρι τα μετατάρσια. Λάστιχο έχει τοποθετηθεί μόνο περιμετρικά και στο κέντρο του forefoot, εκεί δηλαδή που έρχεται σε επαφή με το έδαφος. Η σχεδίαση αυτή δεν είναι τυχαία, αφού επιδρά ξεκάθαρα στο πάτημα του παπουτσιού και συγχρόνως, εξοικονομεί βάρος χωρίς να επηρεάζεται η ανθεκτικότητα.
Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η απουσία του παραδοσιακού Guidance Trusstic System, της σκληρής πλαστικής γέφυρας που συναντούσαμε στο midfoot των περισσοτέρων Asics, για ενίσχυση της ακαμψίας.

Η σχεδίαση της εξώσολας επηρεάζει το πάτημα του Novablast.

Παρά το μεγάλο ύψος τη σόλας μπροστά, υπάρχει μία σχετική ευκαμψία και ένα flex point ακριβώς κάτω από τα μετατάρσια. Παράλληλα έχουμε και ένα αρκετά μεγάλο rocker, τόσο εμπρός όσο και πίσω, με αποτέλεσμα το transition να είναι πολύ φυσικό. Από την άλλη, αν παρατηρήσει κανείς, θα δει ότι στο μέσο της η σόλα είναι στον αέρα, οπότε έχουμε ουσιαστικά μόλις δύο σημεία επαφής με το έδαφος, κάτι που αφαιρεί από την σταθερότητα του παπουτσιού.

Η σόλα σηκώνεται χαρακτηριστικά πολύ και στα δύο άκρα της.

Ο FlyteFoam Blast είναι από τους πιο μαλακούς αφρούς που έχω δοκιμάσει έως τώρα. Η χαμηλή πυκνότητά του είναι εμφανής, είτε τον πιέσεις με τα δάχτυλα, είτε απλά περπατώντας. Το πάτημα του Novablast όμως, είναι ακόμη πιο μαλακό συνολικά απ’ όσο ο αφρός αυτός καθαυτός. Κι αυτό οφείλεται στην σχεδίαση των πλαινών αλλά και της εξώσολας.

Πέρα από τις βαθειές εσοχές που διευκολύνουν την συμπίεση του υλικού (σαν γεωμετρία θυμίζουν αυτή του Fresh Foam), κοιτάζοντας την σόλα από πίσω, αυτή έχει ένα σχήμα κλεψύδρας. Κλείνει προς τα μέσα κατεβαίνοντας και μετά ξανανοίγει προς τα έξω. Έτσι, τα πλαινά υποχωρούν ακόμη πιο εύκολα κατά την προσγείωση, δίνοντας ένα χαρακτηριστικό βούλιαγμα.

Η γεωμετρία των πλαινών συντελεί ακόμη περισσότερο στην συμπίεση του FFB.

Κατά παρόμοιο τρόπο λειτουργεί και το βαθύ αυλάκι στο κέντρο της εξώσολας, αφού ο αφρός υποχωρεί πιο εύκολα ανάμεσα στις ψηλότερες “όχθες” από λάστιχο. Αν είχαμε μία full contact σχεδίαση στο σημείο, η σόλα θα ήταν πιο συμπαγής και θα άπλωνε σαφώς λιγότερο. Λόγω της ανασηκωμένης φτέρνας μάλιστα (rocker), η προσγείωση μεταφέρεται πιο μπροστά, πέφτοντας ακριβώς πάνω στην κοιλότητα και όχι στο ενιαίο τμήμα τέρμα πίσω.

Το μοτίβο της εξώσολας επηρεάζει το softness του Novablast.

Το πάτημα του Novablast είναι ιδιαίτερα μαλακό. Aν προσγειώνεσαι στην φτέρνα (όπως οι περισσότεροι, δηλαδή), νοιώθεις την σόλα, όχι απλά να συμπιέζεται αλλά να καταρρέει. Σχεδόν τερματίζει. Το θέμα είναι ότι ο αφρός έχει μια συμπεριφορά σαν να είναι από καουτσούκ και η επαναφορά του είναι τελικά πολύ άμεση. Ναι μεν βυθίζεσαι μέσα της, δε μένεις όμως εκεί. Ακόμη και σε αργούς ρυθμούς, το υλικό αντιδράει γρήγορα και δεν προλαβαίνει να απλώσει όσο σε άλλα αντίστοιχα μοντέλα.

Μεταφέροντας το πάτημα πιο μπροστά, το παπούτσι γίνεται πιο ισορροπημένο και αναδεικνύει πολύ καλύτερα τα χαρακτηριστικά του. Το cushioning παραμένει άφθονο, είναι όμως εμφανώς πιο ελεγχόμενο και σταθερό. Αν υποθέσουμε ότι λίγο πιο μπροστά από την φτέρνα, το ύψος της σόλας κατεβαίνει 3 – 4mm και σφίγγει ελαφρώς, ίσως να αρκούσαν και 29 – 30mm στο πίσω μέρος, αντί των 32mm. Για τα δικά μου γούστα, τουλάχιστον.

Το Novablast είναι κατά βάση ένα ελαφρύ daily trainer, το οποίο μπορεί να υποστηρίξει οποιαδήποτε απόσταση με περίσσεια άνεση. Η προστασία είναι απεριόριστη, το βάρος χαμηλό, ενώ η ελαστικότητα του αφρού θα σε βοηθήσει όταν τα πόδια βαρύνουν και δεν σηκώνονται εύκολα. Μου θυμίζει αρκετά το πρώτο Clifton σαν συμπεριφορά της σόλας, απλά λίγο πιο mushy στην φτέρνα. Ναι μεν οδοστρωτήρας, καταφέρνει όμως να κρύψει τον όγκο του.

Η ζωντάνια της σόλας τής επιτρέπει να δουλέψει και σε πιο γρήγορους ρυθμούς και μάλιστα, σχετικά αβίαστα. Το bounce γίνεται πολύ πιο αισθητό όταν το “φορτίσεις” κι αν μπορέσεις να απεμπλέξεις την πολύ μαλακή φτέρνα από το transition (η οποία σίγουρα καθυστερεί την διαδικασία), πραγματικά ευχαριστιέσαι το πάτημά του. Η ακαμψία του είναι όση χρειάζεται για να δουλέψει με το rocker αλλά αυτό που δίνει το κάτι παραπάνω (όπως το αντιλήφθηκά εγώ) είναι και πάλι η εξώσολα. Η λωρίδα στο μέσο του forefoot, η οποία προεξέχει ελαφρώς σε σχέση με το λάστιχο στα πλαινά, σου δίνει την αίσθηση ότι λειτουργεί σαν ένα μικρό πιστόνι την ώρα της απογείωσης. Γενικότερα, τα δύο ανεξάρτητα μεταξύ τους κομμάτια πίσω και τα τρία μπροστά, κάνουν την σόλα να δουλεύει περίπου σαν τραμπολίνο. Θεωρώ ότι  με μία παραδοσιακή, επίπεδη εξώσολα, δεν θα είχε το ίδιο rebound.

Παρ’ όλα αυτά, η αλήθεια είναι πως όσες φορές έτρεξα πιο γρήγορα το Novablast, δε μπόρεσα να το απολαύσω όσο θα μπορούσα. Κι αυτό είχε να κάνει με την εφαρμογή του επάνω μέρους. Στο δικό μου πόδι τουλάχιστον, δεν είχε το κράτημα που θα ήθελα, ενώ ένοιωθα και το παπούτσι ογκώδες. Η σόλα τα κατάφερνε σχετικά καλά, το upper όμως δεν ακολουθούσε, έμοιαζε μπόλικο και “ξένο” γύρω από το πόδι μου.

Η σόλα λοιπόν έχει σχεδιαστεί με κύριο γνώμωνα το μαλακό cushioning και την επιστροφή ενέργειας και δείχνει ότι εκπληρώνει απόλυτα τον σκοπό της. Υπάρχει όμως ένα τίμημα για όλο αυτό και μάλιστα, διόλου αμελητέο. To Novablast είναι αρκετά ασταθές. Ο πολύ μαλακός αφρός, η γεωμετρία των πλαινών της σόλας και το μοτίβο της εξώσολας, κάνουν την φτέρνα να συμπιέζεται ανεξέλεγκτα. Ναι μεν υπάρχει ικανό rebound για να σε σηκώσει, μέχρι όμως να πιάσεις πάτο, παλατζάρεις. Αν ανατρέξετε τρεις φωτογραφίες παραπάνω, θα παρατηρήσετε ότι η σόλα έχει πάρει ήδη μία σαφή κλίση προς τα μέσα. Κι η εικόνα είναι όταν το παπούτσι είχε μόλις 30 χιλιόμετρα. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι πρηνίζω αρκετά και αυτό προφανώς επιβαρύνει την κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, τρέχω αποκλειστικά με ουδέτερα παπούτσια και σε κανένα άλλο δεν έχω παρατηρήσει κάτι ανάλογο.

Κι εδώ είναι το παράδοξο, κατά την γνώμη μου. Το Novablast, όπως και τα πιο πολλά Asics, παρότι είναι σχεδιασμένο για να εξυπηρετεί περισσότερο τους heel strikers, λειτουργεί μακράν καλύτερα αν πατάς πιο μπροστά ή δεν φορτίζεις πολύ την φτέρνα. Δεν χάνεις σε cushioning και άνεση, εκμεταλλεύεσαι το καλοσχεδιασμένο forefoot και το rocker και συγχρόνως έχεις και πιο σταθερό transition. Διαφορετικά, είναι πολύ πιθανό να κουράσει όσους δεν πατάνε εντελώς ουδέτερα ή έχουν αδύναμη ποδοκνημική.

Θεωρώ ότι με τα χαρακτηριστικά που έχει ο FlyteFoam Blast, θα αρκούσε και μία λιγότερο ψηλή φτέρνα ή πιο ρηχές εσοχές στα πλαινά. Ο χαρακτήρας του θα παρέμενε κατά βάση ο ίδιος, θα ήταν όμως πιο ισορροπημένο, σταθερότερο και θα εξοικονομούσε και βάρος. Επίσης, όπως συμβαίνει με τα Hoka, μία φαρδύτερη βάση θα βοηθούσε την κατάσταση.

Σαν κατηγορία, το νέο Asics μπαίνει και στα χωράφια του Nimbus, οπότε αρκετοί θα αναρωτηθούν κατά πόσο “συγκρούονται” τα δύο μοντέλα. Με δεδομένο ότι η ναυαρχίδα της εταιρείας εδώ και κάποιες εκδόσεις δεν είναι πλέον το super soft παπούτσι του παρελθόντος, ο χαρακτήρας τους τελικά διαφέρει πολύ. Το Novablast είναι πολύ πιο μαλακό, ελαφρύ και με δυναμικό πάτημα. Αν όμως κάποιος, πέρα από την προστασία, αναζητά σταθερότητα αλλά και πιο πλούσια υλικά, θα επιλέξει το Nimbus. Σίγουρα όχι εγώ πάντως.

Συμπέρασμα

Ο FlyteFoam Blast είναι ένας σύγχρονος αφρός. Έχει pop, είναι ελαφρύς και προσφέρει το μαλακό cushioning που επιζητούν οι περισσότεροι. Και μιας κι είναι κι επίκαιρο, δεν θα με εξέπληττε αν τον έβλεπα συνδυασμένο με μία πλάκα. Ο χαρακτήρας άλλωστε του, ήδη carbon plated, Metaracer αφήνει περιθώρια για ένα ακόμη αντίστοιχο μοντέλο για μεγαλύτερες αποστάσεις.

Κατ’ εμέ, το επάνω μέρος χρειάζεται περισσότερη δουλειά και ένα πιο λιτό σχεδιασμό. Ακόμη κι αν διατηρηθεί η τόση ευρυχωρία, θα πρέπει τα υλικά να είναι πιο εύκαμπτα, ώστε να ρυθμίζεται ευκολότερα. Θα συνδυαζόταν πολύ καλύτερα με τις δυνατότητες της σόλας.

Το Novablast δεν είναι τέλειο αλλά η συνολική αίσθηση που αφήνει κρίνεται πολύ παραπάνω από θετική. Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί ένα πολύ μεγάλο βήμα της Asics προς τα εμπρός και αφήνει υποσχέσεις και για άλλα πράγματα. Εδώ που τα λέμε, και μόνο που απουσιάζει το στοιχειωμένο GEL, αρκεί. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η εταιρεία δείχνει επιτέλους πρόθυμη να πειραματιστεί.

English Edition

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

15 Σχόλια

  1. Eεπιστημονικό το review !!!Aκριβως όπως τα λες τα πράγματα..πάντως αν πατάς μπροστά το παπούτσι είναι fun to run!!

  2. Πολύ ωραία παρουσίαση. Μάλλον το Roadblast είναι το ιδανικό με 24/14 , στενότερο knit upper, και φθηνότερο. Ακόμα όμως δεν έχει έρθει στη χώρα μας.

    https://www.youtube.com/watch?v=01d888uHdKU

    https://www.asics.com/us/en-us/roadblast/p/ANA_1011A818-400.html?width=Standard

  3. @poulios_antonis Τελικά πώς σου έκατσε το νούμερο, Αντώνη;

    @takosan Ευχαριστώ! 🙂
    Tο Roadblast φοράει άλλον αφρό, απλά έχει κι ένα ένθετο από FFB μέσα στην σόλα. Πολύ τίμιο φαίνεται πάντως.

  4. Ακριβως όπως τα λες …ευρύχωρο με χοντρή κάλτσα είναι εντάξει όμως!!

  5. Για το συγκεκριμένο παπούτσι έχω δει πολλά reviews αλλά κανένα τόσο αναλυτικό.
    Thanks Νίκο.

    Το παπούτσι το έχω στα υπόψιν για τα μεγάλα , όταν το clifton σταματήσει να “τραβάει”.

  6. Νίκο απο οτι κατάλαβα το θεωρείς καλύτερο απο το zoom 3. Σε σύγκριση με το ρινκον ποιο σου αρέσει περισσότερο.

  7. @pseiras Thanks, Κώστα!

    @vasilis_giannaris Όσον αφορά την σόλα, ναι. Πολύ πιο ζωντανή, ιδίως μπροστά.
    Το επάνω μέρος του ZF3 κάθεται μακράν καλύτερα στο πόδι μου, απ’ όλες τις απόψεις. Σε διαπνοή βέβαια, το Asics υπερέχει αισθητά.

    Στο Rincon μπορεί να λείπει αυτή η springy αίσθηση που έχει το Novablast αλλά πάει σαφώς πιο γρήγορα. Ίσως είναι που προτιμάω και το χαμηλότερο drop. Ξέχασα να αναφέρω στο άρθρο ότι τα 10mm μου φαινόντουσαν σαν 12+.
    Κι είναι και πούπουλο βέβαια το Hoka.
    Και τα δύο πάνε πολύ καλά στα αργά, απλά με διαφορετικό τρόπο. Πιο στρωτό και πολύ πιο σταθερό το Rincon, ενώ αν σε κάποιον αρέσει το πολύ μαλακό πάτημα, θα ενθουσιαστεί με το NB. Όχι όμως ότι και το πρώτο πάει πίσω.
    Και φυσικά, το Asics είναι και πολύ πιο ανθεκτικό από κάτω.

    Τα upper τους βρίσκονται κυριολεκτικά στα δύο άκρα. Οπότε, εξαρτάται από το πόδι του καθενός.

  8. Πληρέστατο και ουσιαστικό review, ευχαριστούμε και πάλι. Με τόσα καλά παπούτσια πάντως που κυκλοφορούν, μπήκε και η asics στο κόλπο και χάσαμε τη μπάλα. Αντε τώρα να επιλέξεις παπούτσι για long. Propel, pegasus, ride 8, novablast, Clifton, κλπ. τι να πρωτοδεις. Δε μιλάμε για επιλογή παπουτσιού για τα πιο γρήγορα, ο γενικός χαμός. Με τα review σου ξεδιαλύνει αρκετά το τοπίο και από αυτά που λες για το upper του novablast, μάλλον αποτελεί αιτία αποκλεισμού

  9. @tonykyr Αυτό είναι αλήθεια, Αντώνη. Δύσκολα βρεις πραγματικά κακό παπούτσι πλέον.

  10. Νίκο σε ευχαριστούμε φίλε.Κατατοπιστικότατα reviews.Πραγματικά βοηθάνε.Έγώ πάντως επέλεξα propel που το βρήκα από έξω σε καλή τιμή.

  11. κοροιδευαν τη hoka καποτε για τα υψη ,ρε πως τα φερνουν οι καιροι…

  12. Το rocker είναι νομίζω η ποιοτική διαφορά (απαντώ στον/στην eki)

  13. @lazarosfilippidis Το rocker δεν το καταλαβαίνεις τόσο πολύ όσο στα Hoka, διότι η σόλα δεν είναι εντελώς άκαμπτη. Σίγουρα βοηθάει όμως.

    https://www.flickr.com/photos/140798332@N04/50022816808/in/dateposted-public/

  14. Καλησπέρα σε όλους, Νίκο σε ευχαριστούμε, κατατοπιστικό reviews,
    Όπως πάντα, Που τα βρίσκουμε τα novablast για δοκίμι?
    Σε σχέση με Clifton 6?

  15. @zoumk Σ’ ευχαριστώ! 🙂
    Δεν ξέρω αν το έχει φέρει η αντιπροσωπεία ακόμη. Εγώ το πήρα από σκρουτζομάγαζο, το βρίσκεις και καλή τιμή.
    Δεν το έχω φορέσει το Clifton 6 αλλά σίγουρα θα είναι πιο σταθερό, αντίστοιχο επίπεδο cushioning (αν κι έχω ακούσει ότι το v6 έχει μαλακώσει κι άλλο) και φαντάζομαι και με καλύτερο upper.
    Υποθέτω ότι ο FlyteFoam Blast υπερτερεί σε επιστροφή ενέργειας, κρίνοντας από τα προηγούμενα Clifton.

Αφήστε μια απάντηση