Αρχική / Αξιολογήσεις / Adidas Adizero Takumi Sen 8

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Αξιολογήσεις / Επιλεγμένα

Adidas Adizero Takumi Sen 8

Adidas Adizero Takumi Sen 8

Κατηγορία: Racer  –  Πάτημα: Ουδέτερο  –  Βάρος: 185γρ.  –  Drop: 6mm (33/27mm)

 

Στα Ιαπωνικά Takumi Sen σημαίνει “τεχνίτης της υψηλότερης βαθμίδας”.
Το μοντέλο αρχικά σχεδιάστηκε για την εγχώρια αγορά, όπου και λανσαρίστηκε αποκλειστικά. Για όσους δεν το γνωρίζουν, οι Ιάπωνες έχουν μία μακρά παράδοση και κουλτούρα στον μαραθώνιο, ο οποίος είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα στην χώρα. Πιθανολογώ ότι έχει να κάνει με την πειθαρχία και την αφοσίωση που απαιτούνται στο συγκεκριμένο σπορ, αρετές που τους χαρακτηρίζουν εν γένει και ως λαό. Σύμφωνα με μία έρευνα του 2013, τρέχει το 20% του πληθυσμού της χώρας, ποσοστό ιδιαίτερα εντυπωσιακό.

Οι Ιάπωνες δρομείς έδειχναν ανέκαθεν μία προτίμηση στα λεπτόσολα αγωνιστικά. Ίσως αυτό να σχετίζεται με τον σωματότυπο ή την μηχανική τους, γεγονός πάντως είναι πως υπήρχε μία “ανεξάρτητη” αγορά, με πολλές εταιρείες να σχεδιάζουν μοντέλα που διατίθεντο μόνο εκεί. Πανάλαφρα και με ιδιαίτερα χαμηλά ύψη, ίσα ίσα για να μεσολαβεί κάτι μεταξύ πέλματος και εδάφους. Βέβαια, η τάση αυτή δείχνει να αποτελεί παρελθόν, καθώς οι περισσότεροι Ιάπωνες έχουν περάσει πλέον στα σύγχρονα super shoes.

Έτσι λοιπόν, η Adidas λάνσαρε στην Ιαπωνία πριν 10 χρόνια το Takumi Sen, συνοδεύοντάς το και με το πιο προπονητικό Takumi Ren. Από την 3η του έκδοση (αποκτώντας και Boost μπροστά), το παπούτσι ξεκίνησε να διατίθεται παγκοσμίως. Μπορεί για τους Ιάπωνες να αποτελούσε marathon shoe, οι υπόλοιποι όμως επέμεναν στο Adios, με το Takumi να παίρνει την θέση του ως ένα 5Κ/10Κ μοντέλο. Έτσι παρέμεινε μέχρι και την έβδομη γενιά του.

Όλοι εξεπλάγησαν με τις πρώτες φωτογραφίες του επερχομένου Takumi Sen 8, αφού δεν θύμιζε σε τίποτα αυτό του παρελθόντος. Αρκεί να πούμε ότι μπροστά είναι ψηλότερο απ’ όσο τα παλιά πίσω. Καθώς όμως τα ύψη όλων των κατηγοριών έχουν ξεχειλώσει προς τα πάνω, το TS8 των 33/27mm η Adidas στα χαρτιά το κατατάσσει ως ένα 5Κ/10Κ μοντέλο.


Επάνω μέρος και εφαρμογή

Το επάνω μέρος ακολουθεί την συνταγή των Adios Pro 2 και Prime X, με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις.
Το μισό παπούτσι, από τις διαγώνιες ραφές του midfoot και μπροστά, έχει ένα παραδοσιακό mesh, σαν αυτό του Adios 6. Πάρα πολύ λεπτό, διάτρητο, ανελαστικό και με κορυφαία διαπνοή. Το υπόλοιπο μισό, αποτελείται από το “πλαστικό” υλικό που συναντάμε στα ΑΡ2 και Prime X. Ίδιος με αυτά διατηρείται και ο προφυλακτήρας, από ένα άκαμπτο εξωτερικό φιλμ, ο οποίος δίνει καθορισμένο σχήμα στην περιοχή.

Μία στρώση κλασικού, λεπτού και ανθεκτικού engineered mesh.

Τα δομικά στοιχεία είναι κι εδώ πολλά, πλην όμως, εξωτερικά. Προσθέστε τις τρεις μεγάλες ρίγες, τις παχιές ραφές και το άκαμπτο πάνελ των κορδονιών κι έχετε ένα ιδιαίτερα δομημένο upper σε κάθε σημείο.

Τα μεγάλα overlays.

Το πίσω μέρος είναι σχεδόν ίδιο με του Prime X. Υποτυπώδες κολάρο και δύο διαγώνιες ενισχύσεις, ενώ εσωτερικά παραμένει η σουέντ επένδυση, μαζί με δύο τμήματα (σχεδόν) αφρώδους.

To padding στο κολάρο είναι ακόμη λιγότερο απ’ όσο δείχνει.

Για γλώσσα χρησιμοποείται μία διάτρητη φλοίδα σουέντ υφάσματος, η οποία είναι ραμμένη σε δύο σημεία με τα πλαϊνά. Ευτυχώς, γιατί αλλιώς δεν θα έστρωνε ποτέ. Τα κορδόνια είναι τα κλασικά Adizero, δηλαδή βαμαβακερά και λεπτά.

Η γλώσσα είναι εντελώς racing.

Η Adidas επιλέγει και εδώ ένα πολύ stuctured επάνω μέρος. Ένα πλήθος από overlays, με κάποια από αυτά να αλληλοκαλύπτονται κιόλας, δεν επιτρέπουν καμμία ελαστικότητα στην όλη κατασκευή.

Η εφαρμογή καθορίζεται κυρίως από το μεσαίο τμήμα. Αρχικά δίνει την εντύπωση πως είναι αρκετά στενό, καθώς το πόδι δυσκολεύεται να χωρέσει, λόγω της ραμμένης γλώσσας και του σκληρού πάνελ των κορδονιών. Οι πολλές και στενές τρύπες απαιτούν να πειραματιστείς με το σφίξιμο, αφού αν το παρακάνεις, είναι πιθανό να νοιώσεις σημεία πίεσης. Μόλις το βρεις όμως, το παπούτσι κλειδώνει απόλυτα την περιοχή και δεν αφήνει την παραμικρή περιττή κίνηση στο πέλμα. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως όσοι έχουν πιο ογκώδες κουντεπιέ θα αισθανθούν κάπως στριμωγμένοι, ακόμη και με χαλαρό δέσιμο.

To upper του TS8 είναι από τα πιο structured που μπορείς να συναντήσεις.

Στα πρώτα βήματα, το minimal κολάρο μοιάζει πολύ ελαφρύ για την κατηγορία του παπουτσιού, γρήγορα όμως διαπιστώνεις πως η φτέρνα συγκρατείται πολύ σωστά στην θέση της. Όπως και στα άλλα δύο, δεν νοιώθεις στιβαρότητα και σιγουριά γύρω από το σημείο, τελικά όμως ποτέ δεν σε προδίδει. Κι αυτό έχει να κάνει κυρίως με το midfoot, το οποίο δεν επιτρέπει στο πόδι να μετακινείται.

Το κολάρο ακολουθεί την σχεδίαση των Adios Pro και Prime X, δηλαδή υποτυπώδες.

Ο χώρος μπροστά είναι λίγο ιδιαίτερος. Θα περίμενες μία κλειστή εφαρμογή, που θα ταίριαζε και με την κατηγορία του TS8, τελικά όμως είναι το αντίθετο. Το toe box έχει αρκετό αέρα σε πλάτος και ύψος, ενώ είναι και οριακά μακρύ. Η πρώτη σκέψη είναι πως ίσως έπρεπε να κατέβεις μισό νούμερο, τρέχοντας όμως βλέπεις ότι δεν χρειάζεται, όποιος κι αν είναι ο ρυθμός. Είναι μεν άνετο, όχι όμως εις βάρος του κρατήματος. Τα δε επιπλέον χιλιοστά μήκους δεν τα αντιλαμβάνεσαι, καθώς “κρύβονται” από την ακαμψία της σόλας που δεν επιτρέπει στην άρθωση να καμφθεί πολύ.

Συνολικά, το Takumi Sen 8 έχει μία εφαρμογή διαφορετική από των παραδοσιακών racing flats με το πολύ στενό καλούπι, συνδυαζοντας κράτημα και άνεση όπου χρειάζεται. Δεν με προβλημάτισε ποτέ πηγαίνοντας γρήγορα, ενώ το σταθερό midfoot μου επέτρεπε να χαλαρώσω το σφίξιμο στα πιο αργά. Ωστόσο, θεωρώ ότι ένα λίγο πιο δομημένο κολάρο θα το έκανε ακόμη καλύτερο.

Για το νούμερο τα είπαμε και παραπάνω. Δεν είναι λίγοι αυτοί που κατέβηκαν μισό και δεν έχουν θέμα, ωστόσο πιστεύω ότι πρέπει να παραμείνετε στο κανονικό σας. Πέραν του ότι δεν καταλαβαίνεις το έξτρα μήκος τρέχοντας, διακινδυνεύεις να πάρεις και ένα στενότερο midfoot.


Σόλα και πάτημα

Ένα ενιαίο κομμάτι Lightstrike Pro και μία σχεδίαση που αρχικά θυμίζει τα άλλα δύο Adizero. Στην καμάρα συναντάμε το λοξό κόψιμο στο κάτω μέρος του αφρού, αν κι εδώ είναι σαφώς πιο ρηχό. Αντιθέτως, στην εξωτερική πλευρά δεν υπάρχει το αντίστοιχο κενό, παρά ένα μικρό σκάψιμο που δεν γίνεται καν αντιληπτό τρέχοντας. Δεν έχω ιδέα τι εξυπηρετεί.

 

Ψηλά στην φτέρνα παραμένει η επίπεδη πλάκα για σταθερότητα. Υποθέτω ότι είναι από carbon, μιας κι η εταιρεία δεν το διευκρινίζει. Δείχνει πάντως μεγαλύτερη κι έχει και ένα κενό στην μέση.

Η carbon plate ακριβώς κάτω από την υφασμάτινη επένδυση.

Στα μετατάρσια έχουμε πέντε ανεξάρτητα ράβδους, οι οποίες όμως δεν είναι από ανθρακονήματα αλλά πλαστικές (glass fiber) και λεπτύτερες. Επίσης, λόγω του χαμηλότερου drop και του ύψους της σόλας, έχουν και πιο επίπεδο σχήμα.

Τα rods είναι από πλαστικό, για μεγαλύτερη ευκαμψία.

Η εξώσολα είναι μία μίξη των AΡ2 και Prime X, καθώς τo παχύ Continental συνδυάζεται με το πολύ λεπτό και υφή σαν γυαλόχαρτου, λάστιχο. Καλύπτεται σχεδόν όλη η επιφάνεια που έρχεται σε επαφή με το έδαφος, ενώ η αυλάκωση στο μέσο της φτέρνας είναι πολύ πιο ρηχή. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για την  πρόσφυση του TS8, αφού δύσκολα θα βρεθεί επιφάνεια ή συνθήκες που θα το δυσκολέψουν.

Η εξώσολα ταιριάζει απόλυτα στον χαρακτήρα του Takumi.

 

H σόλα έχει αρκετά πιο σφιχτή και συμπαγή αίσθηση από του Adios Pro 2. Δεν είναι μόνο τα χαμηλότερα ύψη αλλά και η πιο “ήπια” γεωμετρία της, που δίνει μία πιο μονοκόμματη λειτουργία του αφρού. Οι γωνίες και τα κοψίματα είναι λιγότερα και πολύ πιο “ήσυχα”, ενώ λείπουν και οι ασυμμετρίες που σχηματίζουν οι δύο στρώσεις αφρού στο ΑΡ2 (ή οι τρεις στο Prime X). Θα έλεγα ότι θυμίζει ένα πιο χαμηλό Adios Pro 1, όπου οι ιδιότητες του Lightstrike Pro δεν “κολακεύονται” από την αρχιτεκτονική της κατασκευής. Παρ’ όλα αυτά, το μέγεθός της δεν δίνει την blocky αίσθηση που είχαμε εκεί.

Το παπούτσι έχει πολύ cushioning, χωρίς όμως την λαστιχένια συμπεριφορά που βλέπουμε αλλού. Δεν θα νοιώσεις σχεδόν ποτέ τον αφρό να συμπιέζεται ξεκάθαρα, παρά μόνο αν το πιέσεις πολύ, δίνοντας τελικά ένα semi firm πάτημα. Ακόμη κι αν πατήσεις τέρμα πίσω, επάνω στα 33mm, η πλάκα δεν επιτρέπει στο πόδι να βουλιάξει. Συγχρόνως όμως, ποτέ δεν θα νοιώσεις ότι του λείπει η απορροφητικότητα κι η προστασία, ακόμη και στο τέλος μίας δύσκολης προπόνησης. Φιλτράρει εύκολα την οποιαδήποτε επιφάνεια και είναι με τον τρόπο του ευγενικό με τους ιστούς των ποδιών, διατηρώντας τα σε αρκετά καλή κατάσταση. Να σημειώσω ότι ο Lightstrike Pro χρειάζεται 50 – 60 χιλιόμετρα για να στρώσει και να γλυκάνει.

Τα πλαστικά rods αποδεικνύονται πολύ σωστή επιλογή. Επιτρέπουν μία σχετική ευκαμψία στο forefoot και είναι λιγότερο παρεμβατικά από τα carbon, με αποτέλεσμα ένα πιο φυσικό transition. Απ’ την άλλη, παρέχουν απόλυτα την ακαμψία που απαιτείται για να περάσεις την δύναμη στο έδαφος, χωρίς να ξοδεύεις άσκοπα ενέργεια από τις στρεβλώσεις της σόλας. Το εμπρόσθιο μέρος του takumi μπορεί να διαχειριστεί πραγματικά οποιαδήποτε ταχύτητα, χωρίς όμως να γίνεται δύστροπο στις πιο αργές. Έχει μία ισορροπία που λείπει από άλλα, κοντινά του μοντέλα, όπως για παράδειγμα το Rebel v2 ή το πρόσφατο Streakfly, όπου η μαλακή σόλα και η ευκαμψία στερούν από την δυναμική τους.

Το Takumi επιτρέπει στην άρθρωση να καμφθεί ακριβώς όσο χρειάζεται.

Το rocker του δεν είναι έντονο και ούτε το χαρακτηρίζει. Δεν αποσκοπεί άλλωστε σε κάτι τέτοιο η σχεδίασή του, γι’ αυτό και επιλέχθηκαν οι ράβδοι από πλαστικό. Ωστόσο, το μοντέλο έχει ένα πάρα πολύ ικανό toe off όταν το πιέσεις, θυμίζοντας κάτι από τα racers με το ανασηκωμένο forefoot και τις άκαμπτες και απότομες πλάκες. Αν μάλιστα το πατήσεις και με πιο σωστό, δρομικό form, η απογείωση είναι πραγματικά απόλαυση. Τίποτα απ’ όσα δίνεις δεν πάει χαμένο, ενώ παράλληλα παίρνεις και μία αθόρυβη βοήθεια από τα rods.

Το Takumi Sen 8 κάθεται ακριβώς στη μέση μεταξύ των παραδοσιακών racing flats και των νέων carbon plated super shoes. Έχεις την προστασία από το ύψος και το υλικό της σόλας, αλλά και την αποδοτικότητα από την ακαμψία των “εντοσθίων” της. Ταυτόχρονα όμως, δεν νοιώθεις αποκομμένος από το έδαφος και παίρνεις αρκετή πληροφορία. Είναι ξεκούραστο αλλά ποτέ δεν σε αφήνει να τεμπελιάσεις, θυμίζοντάς σου ότι πρέπει να δουλεύεις κι εσύ μαζί του.

Σε ρυθμούς 10Κ και κάτω, όσο κάτω κι αν θες, το παπούτσι πετάει. Πανάλαφρο, κεντραρισμένο πάτημα, responsiveness και διάθεση για ταχύτητα. Παρά το ύψος της, η σόλα παραμένει στιβαρή και στρίβεις πανεύκολα. Πιέζοντάς την δε, συμπιέζεται ευκολότερα, δίνοντας και ένα bounce που δεν έχει στα πιο αργά. Οπότε παίρνεις και μία βοήθεια από εκεί.

Παρά τα 33/27mm και την στενή φτέρνα, το Takumi είναι και αρκετά σταθερό. Ούτε και το σύνηθες λοξό κόψιμο της Adidas πίσω, αποσταθεροποιεί την προσγείωση, όπως στα ψηλότερα μοντέλα. Σε συνδυασμό με το φαρδύ forefoot και το εξαιρετικό λάστιχο, παίρνεις ένα εντελώς ουδέτερο πάτημα.

Η σχεδίαση της φτέρνας δεν επηρεάζει την συμπεριφορά της κατά την προσγείωση.

Το παπούτσι το φόρεσα και σε αργά τρεξίματα, συμπεριλαμβανομένου κι ενός 20αριού. Δεν με ενόχλησε πουθενά, με το cushioning να φτάνει και να περισσεύει καθ’ όλη την διάρκεια, ενώ σύμμαχος ήταν και το πολύ χαμηλό βάρος. Ναι μεν του λείπει η παραπάνω ευκαμψία που θες σε τέτοιους ρυθμούς ή το rocker που διευκολύνει τα πράγματα, και πάλι όμως δεν ήταν σε καμμία περίπτωση κουραστικό. Απλά, δεν σου επιτρέπει να ξεχαστείς για πολλή ώρα. Σίγουρα θα το χρησιμοποιήσω ξανά σε κάποιο μεγάλο τρέξιμο.

Ας πάμε όμως στον “αστερίσκο” της υπόθεσης.
Η εταιρεία προσδιορίζει το μοντέλο ως ένα αγωνιστικό για 5Κ/10Κ. Προσωπικά πάντως, πολύ άνετα θα το φορούσα ακόμη και σε μαραθώνιο. Μόλις τρία χρόνια πριν, όταν οι αθλητές και οι γρήγοροι ερασιτέχνες έτρεχαν τα 42Κ με Adios, Hyper Speed, Streak (εντάξει, η Nike είχε ήδη το Vaporfly), 1400 κτλ, αν τους έδινες το Takumi Sen 8, θα βούρκωναν από ευτυχία. Μπορεί τα 33/27mm του να υπολείπονται σε σχέση με τα πανύψηλα distance racers αλλά και πάλι μιλάμε για ένα παπούτσι αρκετά ψηλότερο από ένα Clifton! Και με προηγμένο αφρό. Και με rods. Και μόλις 185 γραμμάρια. Σύμφωνοι, υπάρχει και η από πάνω κατηγορία πλέον αλλά μην ξεχάσουμε κι ό,τι ξέραμε…

Αλλού είναι το θέμα όμως. Κι έχει να κάνει με το αν το Takumi είναι αποδοτικότερο στις μικρότερες αποστάσεις, σε σχέση με το Adios Pro 2 ή τα άλλα αντίστοιχα με carbon plate. Δίνει όντως κάποιο πλεονέκτημα, ώστε να δικαιολογείται μία νέα κατηγορία super shoes;
Κατά την γνώμη μου, τελικά όχι. Αναμφισβήτητα έχει πιο racing και απολαυστική αίσθηση, μικρότερο βάρος και στρίβει καλύτερα. Κι όσο πιο γρήγορος και γυμνασμένος είναι κάποιος, τόσο περισσότερο αναδεικνύονται αυτά. Αποδοτικότερο όμως δεν είναι, δεν θα σε βοηθήσει όπως τα άλλα την στιγμή που θα το χρειαστείς. Ακόμη και τα 5Κ/10Κ, μεγάλες αποστάσεις θεωρούνται και ένα σημαντικό μέρος τους τρέχεται με συσσωρευμένη κόπωση. Στην προσπάθεια λοιπόν να διατηρήσεις τον ρυθμό σου, ή και να ανοίξεις αν χρειαστεί, η άκαμπτη και πιο επιθετική carbon πλάκα αποδίδει σαφώς καλύτερα. Αυτή η αίσθηση του “μοχλού” που προσφέρει, αλλά και το πιο effortless ρολάρισμα, λείπει τελικά από το Takumi Sen 8 στα δύσκολα. Μέχρι να αρχίσεις να μπαίνεις στα κόκκινα, δεν το καταλαβαίνεις τόσο, μετά όμως είναι ξεκάθαρο. Κι αν έχεις τρέξει με κάποιο τέτοιο, θα αναζητήσεις αυτή τη βοήθεια από το παπούτσι.

Πιστεύω πως ένας αθλητής των συγκεκριμένων αποστάσεων θα αποδώσει εξίσου καλά στα 10Κ φορώντας το Takumi και ίσως να το προτιμήσει στα 5Κ. Ο ερασιτέχνης όμως, μέσος ή και ικανότερος, έχει σίγουρο πλεονέκτημα με μία πλάκα από ανθρακονήματα κάτω από τα μετατάρσιά του. Θα το επέλεγα μόνο σε 5άρι με πολλές κλειστές στροφές, χωρίς όμως κι αυτό να είναι βέβαιο.

Το άλλο θέμα είναι η τιμή του. Κοστίζει μόλις 20€ λιγότερο από το Adios Pro 2, οπότε αν κάποιος ψάχνει για ένα και μόνο αγωνιστικό, έχοντας ως κριτήριο και το κόστος, το TS8 δεν είναι ίσως και τόσο ελκυστική πρόταση συγκριτικά. Δεν ξέρω αν είναι ακριβό το Takumi ή φθηνό το AP2, γεγονός είναι πάντως πως τιμολογιακά συγκρούονται. Η Nike για παράδειγμα, προσφέρει το αντίστοιχό της 5Κ/10Κ racer (Streakfly) 100 ολόκληρα Ευρώ κάτω από το Vaporfly, διαφορά που κάνει τα πράγματα πιο ξεκάθαρα στο μυαλό του καταναλωτή.


Συμπέρασμα

Τις τελευταίες παραγράφους, θα έλεγα ότι περισσότερο μας τις “επιβάλει” η ίδια η Adidas με την κατηγοριοποίηση και τον διαχωρισμό του μοντέλου, παρά το ίδιο το παπούτσι. Ασχέτως αυτών λοιπόν κι αφήνοντας στην άκρη τις όποιες συγκρίσεις, πρόκειται για ένα εξαιρετικό racer/performance μοντέλο, ικανό για μετρίους έως και πολύ γρήγορους ρυθμούς. Όλους τους έχει εύκολα, όμορφα και αποδοτικά.

Σαν συμπεριφορά και αίσθηση, ορίζει όντως μία διαφορετική κατηγορία, όχι όμως αυτή που το περιορίζει ως το 5Κ/10Κ αδελφάκι του Adios Pro 2. Αντιθέτως, στέκεται ανάμεσα στα super shoes και τα πιο old school αγωνιστικά, προσφέροντας μέρος της ευκολίας των πρώτων αλλά και την αίσθηση των δευτέρων. Κι αν για διαφόρους λόγους, σε κάποιους δεν αρέσει η ιδέα να προπονούνται αποκλειστικά επάνω σε 40mm και άκαμπτες πλάκες (μεγάλη συζήτηση αυτή), το Takumi Sen 8 μοιάζει ιδανικό ως εναλλακτική επιλογή.

Προσωπικά, δεν θα το επιλέξω ακόμη και σε 5άρι, αν κυνηγάω το απόλυτο, ήδη όμως αποτελεί μία από τις πρώτες μου επιλογές για tempo, cruise intervals και μικρά κομμάτια. Και θα συνεχίσει να αποτελεί, νομίζω.

 

Μοιραστείτε αυτό το Άρθρο

Ο Νίκος Πήλικας είναι ερασιτέχνης δρομέας. Επειδή όμως δεν είναι καλός στο τρέξιμο, ασχολείται και με τα παρελκόμενα αυτού (π.χ. παπούτσια). Απ' ό,τι λένε, είναι καλύτερος σε αυτά...

6 Σχόλια

  1. Το χρησιμοποιούμε σαν αντιboston ή να κινηθούμε κάπου αλλού; Πάει πολύ ψηλά οικονομικά σε αυτή την κατηγορία και αναγκαστικά πας σε ψηλά carbon…περιμένουμε streakfly……

  2. @panosdimi Σίγουρα σαν αντι-Boston ή ένα μοντέρνο Adios 6.
    To μόνο που θα σου έλειπε είναι το ground feel μπροστά (ως παραδοσιακός), αντισταθμίζεται από πολλά άλλα όμως.
    Πολλά μπορεί να κάνει το παπούτσι, Πάνο. Όντως είναι ακριβό και μπαίνει σε άλλα χωράφια.
    Το Streakfly πολύ διαφορετικό.

  3. Εξαιρετικό άρθρο Νίκο για άλλη μία φορά, με καταπληκτικές φωτογραφίες (..μας κακομαθαίνετε κ. Πρέσβη..)

    Εντυπωση κάνει και η παρατηρηση ότι ένα Clifton έχει χαμηλότερο υψος σολας ( σε ορισμένα παπουτσια δεν μας παει στο μυαλό..).
    Αναμένουμε με ενδιαφέρον και την παρουσιαση των streakfly.
    Ευχαριστούμε!

  4. @geomaz Thanks, Γιώργο! 🙂

    E είναι αυτό που έχουμε ξαναπεί για το σημείο που μετράται το ύψος της σόλας. Αλλά στα Hoka έτσι κι αλλιώς σε ξεγελάει το Active Frame.
    Γενικότερα πάντως, είναι πλέον μπέρδεμα το τι πραγματικά υπολογίζουν στις μετρήσεις (πάτο, εξώσολα, footbed).

  5. Πολύ καλό άρθρο για ακόμα μία φορά Νίκο!!!! Απολύτως κατατοπιστικό!!!!! Έμεινα στο ότι παλιά μπορεί να τρέχανε και μαραθώνιο με τά hyperspeed!!!!! Τα οποία και έχω για διαλειμματικές και μόνο!!!! Δεν νομίζω να τα έβαζα στο δρόμο με τίποτα!!!!

  6. @panosz Ευχαριστώ, Πάνο!

    Ναι, αυτά ήταν τα marathon shoes μόλις πριν τα carbon plated.
    Κι οι λίγο πιο αργοί ερασιτέχνες, αν δεν έτρεχαν με Adios και τα συναφή, θα φορούσαν Boston, Kinvara, Launch, Zante κτλ.

Αφήστε μια απάντηση