Στέλιος

Μπράβο σου… Όταν ανέβω Βέροια, θα κανονίσουμε καφέ να μου τα απλοποιησεις και να το εφαρμόσω… Αξιός!!!

Σωτήρη, απόφυγέ τον…
Μέγας πρήχτης!

Χαχαχα εγώ πάλι Νίκο βλέπω τον καφέ να κρατάει ώρες και να είναι πολύ ευχάριστος.
Παναγιώτη @kalogeridis μην κολλάς στην ανάλυση του μοντέλου, την έχω βάλει για όποιον θέλει να καταλάβει σε μεγαλύτερο βάθος τι βλέπει στο διάγραμμα. Το διάγραμμα αυτό καθαυτό μπορείς να το χρησιμοποιήσεις διαβάζοντας πχ μόνο την επεξήγηση που έχει το StravistiX.

Χαχαχα… Ο Νίκος αγχώνεται που θα πιω καφέ μαζί σου πριν πιω με αυτόν…. Πάντως είχα πάντα την απορία για το ισοζύγιο ερεθίσματος, απόδοσης, κόπωσης και κάθε τέτοιο μοντέλο είναι σίγουρα εργαλείο.

Σωτήρη @sotiris_diamantopoulos, θίγεις ένα θέμα που πάντα με ενδιέφερε πάρα πολύ (όπως το έχω δείξει και σε διάφορα posts ) και είναι η μαθηματικοποίηση και οπτικοποίηση των προπονήσεων καθώς και τι τελικά προσφέρουν αυτές οι Online πλατφόρμες που ανεβάζουμε τα δρομικά μας δεδομένα. Το επόμενο ερώτημα είναι αν προσφέρει κάτι μια τέτοια ανάλυση στην λήψη αποφάσεων για το αμέσως προσεχές προπονητικό πρόγραμμα του καθενός μας. (για παράδειγμα, φαντάζομαι πως δεν χρειαζόμαστε ένα τέτοιο διάγραμμα για να δούμε σε τι κατάσταση είμαστε ή αν υπερπροπονούμαστε ή αν είμαστε σε άσχημη φόρμα, αφού όλα αυτά τα καταλαβαίνουνε λίγο πολύ από την αίσθηση που έχουμε για το σώμα και τη δρομική του λειτουργία ). Πάντως έκανες καλή δουλειά και κόπο για το παρόν άρθρο. Μπράβο!

@roberto4carlos εκτιμώ ότι κάποια στιγμή θα είσαι σε θέση να καταλάβεις πχ ότι κινούμενος σε τιμές ισοζυγίου κοντά στο -15 μπορείς να παραμένεις υγιής, ενώ όταν ξεφεύγεις στο -20, -25 αρχίζουν οι ενοχλήσεις. Έχω διαβάσει αναλύσεις τέτοιου τύπου, που μπαίνουν σε πιο μεγάλο βάθος στις τιμές του διαγράμματος αυτού. Κάτι άλλο που βρίσκω ενδιαφέρον σε όλα αυτά, είναι ότι σου δίνουν μια εξήγηση, ερμηνεία και οπτικοποίηση για πιο “νεφελώδεις” κανόνες που ήξερες διαισθητικά περισσότερο. Πχ έχουμε ακούσει το “3 βδομάδες high, 1 βδομάδα low”. Πλέον μπορείς να δεις γιατί έχει νόημα να το ακολουθήσεις, και μπορείς να βρεις με πιο μεγάλη ακρίβεια το πότε θα χαλαρώσεις. Αν δεν ήσουν ακριβώς high τις 3 εβδομάδες πχ, μπορείς να σε παίρνει να πας στις 4 πριν κόψεις κάπως την ένταση. As a whole όμως, το σημαντικότερο ίσως για μένα (και το λες μάλλον λόξα) είναι ότι ψηλαφίζεις με διάφορα μέσα αυτό το black box που λέγεται ανθρώπινος οργανισμός και προσπαθείς να καταλάβεις πώς επηρεάζεται η απόδοσή σου.

@albertosalazar έχεις το όνομα, έχεις και τη φωτογραφία, και για κάποια miliseconds όντως πίστεψα ότι ο προπονητής, ανάμεσα στον Gallen Rupp και τη Jordan Hasay, παρακολουθεί και το gorun :). Thanks

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο και χρήζει μελέτης (ευχαριστούμε για τι παραπομπές και τα παραδείγματα – έτσι μπορούμε να ερευνήσουμε διάφορες πτυχές του θέματος αυτού).

Είναι άξιο σημείωσης επίσης πως η εταιρία http://www.firstbeat.com που φτιάχνει τους αισθητήρες για τα ρολόγια μας έχει επικεντρώσει την ερευνητική της προσπάθεια αυτόν τον καιρό κυρίως στα θέματα κόπωσης και τρόπους αναγνώρισής της.

Να ‘σαι καλά Λάζαρε @lazarosfilippidis. Διαβάζοντας τις περιγραφές της Firstbeat για το training load και training status (πχ https://assets.firstbeat.com/firstbeat/uploads/2015/11/white_paper_epoc.pdf και https://www.firstbeat.com/en/consumer-feature/training-status/), υποψιάζομαι ότι κάτι αντίστοιχο κάνει, με τη διαφορά ότι χρησιμοποιεί την εκτίμηση του EPOC ως το προπονητικό ερέθισμα αντί για το TRIMP του μοντέλου του Banister.

Εκεί όμως που χαιρόμαστε για όλα αυτά τα εργαλεία, έρχεται ο Hutchinson (https://www.runnersworld.com/sweat-science/data-vs-feelings) και, βασιζόμενος σε μια μετα-ανάλυση (http://bjsm.bmj.com/content/early/2015/09/30/bjsports-2015-094758.long), λίγο-πολύ μας λέει ότι η εκτίμηση που κάνουμε οι ίδιοι για την κατάσταση και κούρασή μας μπορεί να είναι πιο ακριβής ένδειξη σε σχέση με τα στοιχεία που προκύπτουν από τους παλμούς και άλλους βιολογικούς δείκτες.